သစ္ေတာထဲက တဲအိမ္ကေလး

အခ်ိန္ကား ညေနေစာင္းေနဝင္ခ်ိန္ ။ တစ္ေန႔တာလုံး အလင္းေပးခဲ့ေသာ ေနမင္းႀကီးသည္ တျဖည္းျဖည္း
အားနည္းေမွးေဖ်ာ့လာ၍ ေပ်ာက္ကြယ္လုနီးပါးျဖစ္ေန၏ ။ ထိုအခ်ိန္တြင္ သစ္ေတာထဲ၌ ညည့္ငွက္တြန္သံမွ
တစ္ပါး အျခားအသံမရွိ ။ တိတ္ဆိတ္ၿငိမ္သက္ေန၏ ။ ေတာေခါင္းႀကီး၏ တဲေရွ႕ေက်ာက္ေဆာင္ေပၚ၌အက် ႌ
လက္ျပတ္ႏွင့္ မိန္းကေလးတစ္ေယာက္ ထင္းေခြေနသည္ ။ ထိုမိန္းကေလးသည္ သစ္ေတာႀကီးမွ ေပါက္
ဖြားလာေသာ မိန္းကေလးႏွင့္လြန္စြာတူ၏ ။ သူမ၏ ကိုယ္လုံးကိုယ္ေပါက္မွာ ေသးသြယ္ေသာ္လည္းအရပ္
ျမင့္၍ က်စ္လစ္ေတာင့္တင္း၏ ။ အသားညိဳ၏ ။ သူမအမည္မွာ ျမႏွင္းျဖစ္သည္ ။
      ထိုစဥ္ တဲအတြင္းမွ ေခၚသံၾကားရသည္ ။

” ဒီညေတာ့ ငါတို႔သားအမိႏွစ္ေယာက္တည္းပဲ သမီးေရ မိုးခ်ဳပ္ေတာ့မယ္ ျမန္ျမန္အိမ္ထဲ ဝင္ပါကြယ္ ။
 ေမွာင္လာရင္ သားရဲတိရစၧာန္ေတြ ရန္လည္းေၾကာက္ရ ၊ ေတာပုန္းဓားျပေတြလည္းေၾကာက္ရ ၊ ဂ်ပန္
စစ္သားေတြလည္းေၾကာက္ရနဲ႔ ”  
       ျမႏွင္းသည္ ေပါက္ျခမ္းတစ္ခုကို အားရွိပါးရွိ ခြဲေနသည္ ။ ထင္းခြဲရန္ လက္ကိုေျမာက္တင္လိုက္တိုင္း သူမရင္အစုံမွာႂကြတက္လာ၏ ။ သနပ္ခါးပါးကြက္ၾကားလိမ္းထားေသာ သူမမ်က္ႏွာတြင္ ေခၽြးစက္ကေလးမ်ား
စို႔ေန၏။
” အေမရယ္ ထင္းခြဲလို႔ၿပီးပါေတာ့မယ္ ၊ စိတ္မပူပါႏွင့္ မေမွာင္ေသးပါဘူး ၊ သမီးလာခဲ့ပါ့မယ္ “
      ျမႏွင္းသည္ ထင္းေပါက္စမ်ားကို တဲအိမ္အတြင္းေပြ႕ယူလာၿပီး မီးဖိုအနား၌ ပုံေလသည္ ။ ထိုေနာက္ ဝက္သစ္ခ်သားျဖင့္ျပဳလုပ္ထားေသာ တဲတံခါးမႀကီးကို ပိတ္ေလ၏ ။ ထိုျပင္ အတြင္းမွ မင္းတုပ္ပါခ်လိုက္၏ ။
တဲအိမ္အတြင္းတြင္ အသက္ငါးဆယ္ေက်ာ္ခန႔္ရွိေသာ မိန္းမႀကီးတစ္ေယာက္ အပ္ခ်ဳပ္ေန၏ ။ သူမအမည္မွာ
ေဒၚျမေမျဖစ္၏ ။
  ” ညည္းအေဖမရွိတုန္း ငါ အင္မတန္စိုးရိမ္တယ္ ။ ဒို႔မိန္းမသားႏွစ္ေယာက္တည္းဆိုေတာ့ အားငယ္တယ္
    သမီးရယ္ ၊ ေခတ္ကာလကလည္း မေကာင္းဘူးမဟုတ္လား “

        ျမန္မာတစ္နိုင္ငံလုံး ဖက္ဆစ္ဂ်ပန္ေတြကို ျပန္လည္ တြန္းလွန္ေနေသာ အခ်ိန္ကာလျဖစ္သည္ ။
တစ္နိုင္ငံလုံး တိုက္ပြဲေတြျဖစ္ပြားၿပီး ေတာပုန္းဓားျပေတြလည္း ေသာင္းက်န္းလြန္းလွသည္ ။ ထိုအခ်ိန္
အတြင္း ျမႏွင္းတို႔မိသားစုမွာ လုံျခဳံရာၿမိဳ႕သို႔ တက္မေျပးဘဲ မိမိတို႔ေနထိုင္ရာ သစ္ေတာထဲက တဲအိမ္ေလးကို
မစြန႔္ခြာဘဲေနထိုင္ခဲ့ၾကသည္ ။ စင္စစ္ ျမႏွင္းတို႔ တဲအိမ္ေလးႏွင့္ အနီးဆုံးေဒသတြင္ မင္းတပ္ၿမိဳ႕ ရွိသည္ ။
ျမႏွင္း၏ဖခင္ ဦးေသာင္းသည္ စားနပ္ရိကၡာအတြက္ တစ္လလၽွင္ႏွစ္ႀကိမ္ မင္းတပ္ၿမိဳ႕သို႔တက္၍ယူေလ့ရွိသည္။
ယခုလည္း ဦးေသာင္းတစ္ေယာက္ စားနပ္ရိကၡာဝယ္ယူရန္ မင္းတပ္ၿမိဳ႕သို႔တက္သြားေလ၏ ။ ၿမိဳ႕သို႔မတက္မီ အိမ္တြင္ က်န္ရစ္ခဲ့ေသာ မယားႏွင့္သမီးကို ညေနေစာင္းေမွာင္လာသည္ႏွင့္ တၿပိဳင္နက္ တဲတံခါးကို လုံေအာင္
ပိတ္ရန္မွာၾကားခဲ့သည္။
        မိန္းမႏွစ္ဦးအနက္ သမီးျဖစ္သူ ျမႏွင္းမွာ ဘာကိုမွ မေၾကာက္တတ္ေသာ္လည္း အေမျဖစ္သူေဒၚျမေမမွာ
အစဥ္သျဖင့္ တုန္လႈပ္ေန၏ ။ အထူးသျဖင့္ ယေန႔ညေန၌ ေဒၚျမေမတစ္ေယာက္ ခါတိုင္းထက္ပို၍စိုးရိမ္ေနဟန္
ရွိသည္။ထိုေၾကာင့္ သမီးျဖစ္သူအားလွည့္၍
” ညည္းအေဖ ဘယ္အခ်ိန္ အိမ္ျပန္လာမလဲဆိုတာသိရဲ့လားေအ”ဟု ေမးေလသည္။
” ၁၁နာရီမထိုးမခ်င္းေတာ့ အိမ္ျပန္ေရာက္အုံးမွာမဟုတ္ဘူးနဲ႔ တူပါတယ္ အေမရယ္ “
       ထိုအခ်ိန္တြင္ တဲအေရွ႕မွ မထင္မရွား အသံတစ္ခုၾကားရေသာေၾကာင့္ ျမႏွင္းတစ္ေယာက္တံခါးနားသို႔
သြားကာ အသာရပ္၍နားေထာင္ေလသည္ ။ “ေတာထဲက ေျခသံၾကားရတယ္ “ဟု သူမ အေမအားတိုးတိုး
လွမ္းေျပာလိုက္သည္ ။ လန႔္ဖ်ပ္ေနေသာေဒၚျမေမသည္ အပ္ခ်ဳပ္ေနရာမွ ႐ုတ္တရက္ ထရပ္၍ “ဘုရားေရ ၊ ဒုကၡပါပဲ ညည္းအေဖလည္းျပန္မေရာက္ေသးဘူး” ဟု တုန္တုန္ရင္ရင္ျဖင့္ ဆိုေလ၏။

 စကားမဆုံးမီ တံခါးကို ျပင္းထန္စြာေခါက္ေသာ အသံၾကားရေလသည္ ။ မိန္းမသား ႏွစ္ဦးကားဘာမွ
အသံျပန္မျပဳေခ် ။ႏႈတ္ဆိတ္ေနၾက၏ ။ ထိုအခါ အျပင္မွ တစ္ေယာက္ေသာသူက ခ်ိဳသာေသာအသံျဖင့္
“အိမ္ရွင္တို႔  ေက်းဇူးျပဳ၍ တံခါးျဖင့္ပါအုံး ကၽြန္ေတာ္တို႔ လူေကာင္းေတြပါခင္ဗ်ာ ” ဟု ေအာ္ေျပာေလ၏ ။
           ဗမာစကားသံၾကားရေသာေၾကာင့္ အနည္းငယ္စိတ္သက္သာရာရသြား၏ ။ ဒီအတိုင္းဆို ဂ်ပန္စစ္သား
ေတြမျဖစ္နိုင္ဘူး ။ သို႔ေသာ္ တံခါးကို ဖြင့္သင့္မဖြင့္သင့္ စဥ္းစား ခ်င့္ခ်ိန္ေန၏ ။ ျမႏွင္းတစ္ေယာက္ နံရံေပၚတြင္
ခ်ိတ္ဆြဲထားေသာ ငွက္ႀကီးေတာင္ဓါးကို သြားေရာက္ျဖဳတ္ယူေလ၏ ။ ထိုေနာက္ “အျပင္က ဘယ္သူေတြလဲ
ေတာ္ ” ဟု ေအာ္ေမးေလ၏ ။
           အျပင္မွအသံတစ္ခုက ” ကၽြန္ေတာ္တို႔ ၿမိဳ႕ကလာတဲ့ျမန္မာမ်ိဳးခ်စ္ ေတာ္လွန္ေရးတပ္မေတာ္က တပ္စိတ္တစ္စိတ္ပါ ခင္ဗ်ာ” ဟု ျပန္ေျဖေလ၏ ။
           “ရွင္တို႔ ဘာလိုခ်င္လို႔လဲ”

     “ကၽြန္ေတာ္တို႔ မင္းတပ္ၿမိဳ႕ကို သြားမလို႔ပါ ၊ ေတာထဲမွာ လမ္းေပ်ာက္ေနတာမနက္ကတည္းကဘာမွမစား
ခဲ့ရဘူး ၊ ကၽြန္ေတာ့္ လူေတြလည္း ဘာမွမစားရေသးဘူး ၊ အစားအစာ မေပးရင္ေတာင္ မင္းတပ္ၿမိဳ႕ကို
ဘယ္လမ္းက သြားရမလဲဆိုတာ လမ္းျပေပးပါခင္ဗ်ာ”
      ျမႏွင္းတစ္ေယာက္ ထိုလူ၏စကားအားယုံၾကည္သြားေလ၏။ထိုေၾကာင့္ လမ္းျပေပးရန္ငွက္ႀကီးေတာင္ဓါး
အားဆုပ္ကိုင္၍ တံခါးမွ မင္းတုပ္ကိုျဖဳတ္ေလ၏ ။ ထိုေနာက္ ေလးလံေသာ တံခါးမႀကီးကို တြန္းဖြင့္လိုက္ခ်ိန္
တြင္ ျမႏွင္းတစ္ေယာက္ အ့ံၾသမွင္တက္သြားေလ၏ ။ သူ မႏႈတ္ခမ္းဝကို ေျခာက္လုံျပဴးေသနတ္ေျပာင္းဝျဖင့္
အေတ့ခံရေသာေၾကာင့္ပင္ ။ ထိုေနာက္ ၄င္းေျခာက္လုံးျပဴးေသနတ္ကို ကိုင္ထားေသာ အရပ္ျမင့္ျမင့္
၊ႏွာတံေကာက္ေကာက္ ၊ႏႈတ္ခမ္းေမႊးဗရပြႏွင့္ စုတ္ခၽြန္းခၽြန္းလူတစ္ေယာက္ကို ေတြ႕ရေလသည္ ။ ထိုသူမွာ
ဂ်ပန္စကားျပန္ ေအာင္ဒင္ျဖစ္သည္ ။ ေအာင္ဒင္၏ အေနာက္တြင္ အရပ္ပုကြကြႏွင့္ လူေလးေယာက္ခန႔္ကို
ေတြ႕ရေလ၏ ။ ထိုလူေလးေယာက္တြင္ သုံးေယာက္မွာ အသက္ငယ္ပုံ ရေသာ္လည္း က်န္တစ္ေယာက္မွာ
ႏႈတ္ခမ္းေမႊးကားကားနဲ႔အသက္ႀကီးပုံရ၏ ။ ထိုသူကားကာနယ္ဆူတိုျဖစ္သည္။
     ” ဒီမွာ သူငယ္မ ၊ မင္းလက္ထဲကဓါးကိို ခ်လိုက္ ။ မင္းလိမၼာရင္ အသက္ခ်မ္းသာေပးမယ္”ဟု
ေအာင္ဒင္တစ္ေယာက္ ျမႏွင္းအား ေဟာက္လိုက္၏ ။ ထိုေနာက္ျမႏွင္းတို႔ သားအမိႏွစ္ေယာက္စလုံးကို ၄င္းတို႔ပါလာေသာ လက္ထိပ္ျဖင့္ လက္ျပန္ခတ္၍ တဲတံခါးမႀကီးကို ဟန္မပ်က္ျပန္ပိတ္လိုက္၏ ။

 ျမႏွင္းတို႔သားအမိကို မီးဖိုေခ်ာင္ထဲ ဖမ္းေခၚသြားကာ ဒူးေထာက္ေနရန္ အမိန႔္ေပးေလ၏။ ကာနယ္ဆူတို
 ႏွင့္ ဂ်ပန္စစ္သား သုံးေကာင္မွာ မီးဖိုေခ်ာင္ထဲရွိ ထမင္းစား စားပြဲပတ္လည္တြင္ ေဆာင့္ေၾကာင့္ထိုင္၍ေနရာ
ယူလိုက္ၾက၏ ။ ထိုေနာက္ ေအာင္ဒင္သည္ ေၾကာင္အိမ္ထဲမွ ထမင္းအိုး၊ဟင္းအိုးမ်ား၊စားစရာေသာက္စရာမ်ား ယူလာ၏ ။ ေအာင္ဒင္ႏွင့္ ဂ်ပန္ေလးေကာင္မွာ ဆာလြန္းသျဖင့္ သြားရည္တျမားျမားႏွင့္ အငမ္းမရ စားေသာက္
ၾက၏ ။ ျမႏွင္းတို႔သားအမိႏွစ္ေယာက္မွာ ေၾကာက္ေၾကာက္ရႊံ့ရႊံ့ျဖင့္ ဒူးေထာက္ေနၾကသည္ ။ စကားတစ္လုံးမွ
မဆိုနိုင္ဘဲ ဖခင္ႀကီးအိမ္ျပန္လာရန္သာ ႏႈတ္ဆိတ္ဆုေတာင္းေနၾကသည္ ။
      ထမင္းဝသြားေသာ ဂ်ပန္စစ္သားသုံးေကာင္မွာ ျမႏွင္းအား ထိုင္ၾကည့္၍ ဂ်ပန္စကားျဖင့္ ပြစိပြစိေျပာကာ ရယ္ေမာေနၾကသည္ ။ ထိုေနာက္ ကာနယ္ဆူတိုအား ဂ်ပန္စကားျဖင့္ ျမႏွင္းအားလိုးခြင့္ေပးရန္ ေတာင္းဆို
ေလ၏ ။ ကာနယ္ဆူတိုက ခြင့္ျပဳလိုက္ေသာအခါ ဂ်ပန္စစ္သားသုံးေကာင္မွာ ထိုင္ေနရာမွထလာ၍ျမႏွင္းထံ
ေလၽွာက္လာ၏ ။ ဂ်ပန္တစ္ေကာင္၏ လက္တစ္ဖက္သည္ ျမႏွင္း၏ ညာဘက္ရင္အုံကို လာကိုင္၏။ထိုေနာက္
အပ်ိဳမေလး၏ေတာင့္တင္းေသာရင္အစုံကို ပယ္ပယ္နယ္နယ္ဆုပ္ကိုင္ေလ၏။
      ” ရွင္တို႔ မယုတ္မာၾကနဲ႔ေနာ္ “
       ျမႏွင္းတစ္ေယာက ္ေအာ္ဟစ္႐ုံသာ တတ္နိုင္၏ ။ ထိုဂ်ပန္ငပုသည္၄င္း၏ အေနာက္မွဂ်ပန္ႏွစ္ေကာင္အား
ဂ်ပန္စကားျဖင့္ ျမႏွင္း၏ ရင္အစုံမွာ မည္မၽွေတာင့္တင္းေၾကာင္း ရယ္ေမာ၍ေျပာေလ၏ ။ ထိုေနာက္ ၄င္း၏
ေဘာင္းဘီခါးပတ္ကို ျဖဳတ္၍ ကာကီေရာင္ေဘာင္းဘီရွည္ကို ခၽြတ္ခ်လိုက္၏ ။ အျဖဴေရာင္ ညစ္ႏြမ္းႏြမ္း အတြင္းခံေအာက္၌ ေဖာင္းထေနေသာ အရာတစ္ခု ။ ထိုေနာက္ အတြင္းခံကို ခၽြတ္ခ်လိုက္ရာ အရွည္ ၅လက္မ
ခန႔္ရွိေသာ ဒစ္ဖုံးေနသည့္ ေယာက်္ားအဂၤါတစ္ခုကို ျမႏွင္းတစ္ေယာက္ မ်က္ဝါးထင္ထင္ျမင္ေတြ႕ရေလ၏ ။
ထိုေနာက္ ဘယ္ဘက္လက္က ဒစ္ဖ်ားကို ဆြဲလွန္၍ ညာဘက္လက္က ျမႏွင္း၏ ပါးစပ္ပြင့္ေအာင္ ညႇစ္ကာ
လီးကို အတင္းထိုးထည့္ေလ၏ ။ ျမႏွင္း အတင္း႐ုန္းကန္ေလ၏ ။ ဂ်ပန္ဂ်ပု၏ လက္ဝါးတစ္ဖက္သည္ ျမႏွင္း၏
ဘယ္ဘက္ပါးျပင္ေပၚသို႔ အရွိန္ျပင္းစြာ က်လာ၏ ။ ျမႏွင္း၏ ပါးျပင္မွာ နီရဲက်ိန္းစပ္ သြားေလ၏ ။ ႐ုန္းကန္ေလ
အသားနာေလျဖစ္မွာေၾကာင့္ ျမႏွင္းတစ္ေယာက္ပါးစပ္ကို အသာအယာဟ၍ ်ၿငိမ္ခံေန႐ုံသာ ရွိေတာ့၏။
ဂ်ပန္ဂ်ပုသည္ လီးအစုပ္ခံရင္း ျမႏွင္း၏ ရင္အစုံကို ဖ်စ္ညႇစ္ကစားေန၏ ။ ထိုေနာက္ျမႏွင္း၏ အက် ႌလက္ျပတ္
ေလးကို ဆြဲျဖဲလိုက္၏ ။ အျဖဴေရာင္ ဘယာစီယာေအာက္မွ အပ်ိဳမေလး၏ ရင္သားမ်ားမွာ တင္းထြက္ေန၏ ။
အခ်ိန္မဆိုင္းဘဲ ဘယာစီယာကို အတင္းဆြဲခၽြတ္လိုက္၏ ။ ျမႏွင္းတစ္ေယာက္ အေပၚပိုင္း ဗလာက်င္းသြားေလ
ရာ ျမင္ေတြ႕ရသူ ဂ်ပန္ဂ်ပုမ်ားမွာ လီးပိုေတာင္လာၾကသည္ ။ အေနာက္မွ ဂ်ပန္ဂ်ပုႏွစ္ေကာင္မွာ ေဘာင္းဘီ
ခၽြတ္၍ ဂြင္းတိုက္ေနၾကသည္ ။ ထိုေနာက္ ဂ်ပန္ဂ်ပုႏွစ္ေကာင္ထဲမွ တစ္ေကာင္က ျမႏွင္း၏ ဖင္ေနာက္သို႔
သြားကာ ျမႏွင္း၏ ထဘ ီကို အတင္းဆြဲခၽြတ္ေလသည္ ။ ထိုေနာက္ အတြင္းခံကိုပါခၽြတ္ယူ၍ နမ္းရႈံ႔ေလ၏ ။
ျမႏွင္းမွာ ေရြးစရာ လမ္းမရွိေတာ့သျဖင့္ အလိုက္သင့္ပင္ ဖင္ကုန္း၍ ၿငိမ္ခံေနရ၏ ။ ျမႏွင္း၏ အဂၤါဝကို တစ္စုံ
တစ္ခုျဖင့္ အေတ့ခံလိုက္ရသည္ ။ ေႁမြေဟာက္တစ္ေကာင္လို ေထာင္မတ္ေနေသာ လီးႀကီးသည္ ျမႏွင္း၏
အပ်ိဳစင္အဖုတ္ထဲသို႔ တျဖည္းျဖည္း တိုးဝင္လာ၏ ။ ဂ်ပန္ဂ်ပု၏ လီးသည္ ျမႏွင္း၏ အပ်ိဳစင္ေမွးပါးကို ထိုးေဖာက္
ဝင္ေရာက္လာေသာအခါ ျမႏွင္းတစ္ေယာက္ မ်က္ရည္မ်ားပင္ စို႔လာ၏ ။ သို႔ေသာ္ ပါးစပ္မွာလီးစုပ္ေန ရေသာ
ေၾကာင့္ ေအာ္သံကား မထြက္လာ ။ ၄င္း၏ လီးတစ္ေခ်ာင္းလုံး ျမႏွင္း အဖုတ္ထဲ ဝင္ေသာအခါ အသားကုန္
ေဆာင့္၍ လိုးေလ၏ ။ အခ်က္ႏွစ္ဆယ္ခန႔္ အားကုန္ေဆာင့္၍ လိုးၿပီးေနာက္ ျမႏွင္း၏သားအိမ္ထဲသို႔ ပူေႏြးေႏြး
အရည္မ်ား ပန္းထည့္ကာ ၿငိမ္က်သြားေလ၏ ။ ထိုေနာက္ ၄င္း၏လီးကို အဖုတ္ထဲမွ ဆြဲထုတ္ကာ ပင္ပန္းႏြမ္း
လ်စြာ ထသြားေလ၏ ။ ျမႏွင္း၏ အဖုတ္ထဲမွ အျဖဴေရာင္အရည္မ်ား တစိမ့္စိမ့္ စီးက်လာ၏ ။ လီးစုပ္ခံေနေသာ
ဂ်ပန္ဂ်ပုလည္း ၄င္း၏ လီးကိုျမႏွင္း၏ ပါးစပ္မွဆြဲထုတ္ကာ ျမႏွင္း၏ ဖင္ေနာက္သို႔ ဝင္သြားျပန္၏ ။ ထိုအခါ
က်န္ေနေသာ ဂ်ပန္စစ္သားသည္ ၄င္း၏ လီးကို ျမႏွင္းပါးစပ္ေပါက္ထဲသို႔ လာထိုးထည့္ျပန္၏ ။ ဂ်ပန္ ဂ်ပု
သုံးေကာင္မွာ ျမႏွင္းကိုတစ္ေယာက္တစ္လွည့္ ပက္ပက္စက္စက္ လိုးေနၾကေသာ္လည္း ေဒၚျမေမကိုမူ
အသက္ႀကီးေသာေၾကာင့္ စိတ္မဝင္စားသျဖင့္ ထိပင္မထိၾက ။

 ကာနယ္ဆူတိုႏွင့္ေအာင္ဒင္္တို႔မွာ ျမႏွင္းတစ္ေယာက္ ပယ္ပယ္နယ္နယ္ အလိုးခံေနရသည္ကို ထမင္း
စား စားပြဲတြင္ ဇိမ္ျဖင့္ ထိုင္ၾကည့္ေနၾက၏ ။ ကာနယ္ဆူတိုမွာ ထိုကိစၥမ်ိဳးတြင္ အေတြ႕အၾကဳံ မ်ားလွသျဖင့္
သိပ္အလ်င္မလို ။ အသက္အရြယ္ ေၾကာင့္ပင္  လီးေတာင္ရန္ အခ်ိန္ေတာ္ေတာ္ယူရေလသည္ ။ထိုေၾကာင့္
စိတ္္ႂကြလာေစရန္ သူ၏ တပ္သားမ်ားကို အရင္ေပးလိုးကာ ဇိမ္ျဖင့္ ထိုင္ၾကည့္ေလ့ရွိသည္္ ။ ေအာင္ဒင္
တစ္ေယာက္ ျမႏွင္း အလိုးခံေနရသည္ကို ၾကည့္ေနရင္း ၄င္း၏ လိင္တံမွာ ေဘာင္းဘီေအာက္မွထိန္းမရ
ေအာင္ ႐ုန္းကန္ထႂကြေန၏ ။ ဂ်ပန္သုံးေကာင္မွာ ျမႏွင္းကို အားရေအာင္လိုးေနသျဖင့္ စိတ္ရွည္သည္းခံၿပီး
ေစာင့္ဆိုင္းေနရ၏ ။
   “ဒီဂ်ပုေတြကလည္း အခုခ်ိန္ထိ လိုးလို႔မၿပီးေသးဘူးကြာ ၊ လီးေသးသေလာက္ ေတာ္ေတာ္
ေစာက္ေၾကာရွည္တယ္ ” ဟု စိတ္ထဲမွ ၿငီးတြားေလ၏ ။ ေနာက္ဆုံးတြင္ စိတ္မထိန္းနိုင္ေတာ့သျဖင့္
ေဒၚျမေမကို အရင္လိုးရန္ စိတ္ပိုင္းျဖတ္၍ ကာနယ္ဆူတိုထံ ခြင့္ေတာင္းလိုက္၏ ။ ကာနယ္ဆူတိုက ခြင့္ျပဳလိုက္ေသာအခါ ေအာင္ဒင္တစ္ေယာက္ ထိုင္ရာမွထကာ ေဘာင္းဘီခၽြတ္ခ်လိုက္၏ ။ ထိုေနာက္ လီးတန္းလန္းျဖင့္ ေဒၚျမေမထံ ေလၽွာက္သြားေလ၏ ။ ေအာင္ဒင္၏ လီးမွာ အရွည္ေျခာက္လက္မခြဲခန႔္ရွိ၍ ဂ်ပန္စစ္သားမ်ားလီးထက္ပိုမဲ၍ပိုႀကီးေလ၏ ။ ေအာင္ဒင္သည္ လက္တစ္ဖက္က ၄င္း၏ လီးကိုကိုင္ကာ
က်န္လက္တစ္ဖက္က ေဒၚျမေမ၏ ေခါင္းကို ဆြဲယူ၍ လီးစုတ္ရန္ အမိန႔္ေပးေလ၏ ။ေဒၚျမေမမွာ ေယာက်ား္ႏွင့္
ကာမစပ္ယွက္ဖူးေသာ္လည္း လီးတစ္ခါမွ မစုတ္ဖူးသျဖင့္ ပါးစပ္ဟေပး႐ုံသာ တတ္နိုင္၏ ။ ေအာင္ဒင္သည္
ေဒၚျမေမ၏ ေခါင္းကို ကိုင္ကာ ၄င္း၏ လီးကို လည္ေခ်ာင္းထဲထိ ေရာက္ေအာင္ အတင္းထိုးထည့္ေလ၏ ။
ထိုအခ်ိန္တြင္ ျမႏွင္းကို လိုးေနေသာ ဂ်ပန္စစ္သားသုံးေကာင္စလုံး အားကုန္၍ လိုးခန္းရပ္ကာ မီးဖိုေခ်ာင္ထဲမွ
ထြက္သြားေလသည္ ။ ထိုအခါ ကာနယ္ဆူတိုသည္ ထိုင္ေနရာမွ ထလာကာ ျမႏွင္းထံ ေလၽွာက္လာ၏ ။
ထိုေနာက္ ၄င္း၏ေဘာင္းဘီႏွင့္ အတြင္းခံကို ခၽြတ္ခ်လိုက္၏ ။ ကာနယ္ဆူတို၏ လီးမွာေရွ႕က ဂ်ပန္စစ္သား
သုံးေကာင္ထက္ အနည္းငယ္ ပိုတိုေသာ္လည္း ပိုတုတ္ေလသည္။

        ျမႏွင္းတစ္ေယာက္ ပါးစပ္ႏွင့္အဖုတ္တြင္ အျဖဴေရာင္အရည္မ်ား ဗရပြျဖင့္ ေမာပန္းႏြမ္းနယ္လွသျဖင့္ ဖင္ကုန္းလ်က္ပင္ အနားယူေန၏ ။ ထိုစဥ္ ကာနယ္ဆူတိုသည္ ၄င္း၏လီးကို ကိုင္ကာ ျမႏွင္း၏ ဖင္ေနာက္သို႔
လာေလ၏ ။ ” ထြီ ” ဟူေသာ အသံတစ္ခု ၾကားကာ ျမႏွင္း၏ စအိုဝ၌ ပူေႏြးေႏြးျဖစ္သြား၏ ။ ၄င္း၏ စအိုဝကို
တစ္စုံတစ္ခုျဖင့္ အေတ့ခံရကာ အတင္းအၾကပ္ တိုးဝင္လာသည္ကို ခံစားရေလသည္ ။ ကာနယ္ဆူတိုသည္
ျမႏွင္း၏ အဖုတ္ကို မလိုးေတာ့ဘဲ ဖင္လိုးရန္ အားထုတ္ေနျခင္းျဖစ္သည္ ။ ကာနယ္ဆူတို၏ လီးသည္ အရြယ္
အစားေရာ ၊ လုံးပတ္ေရာ ေတာ္ေတာ္တုတ္သျဖင့္ ျမႏွင္း၏ စအိုထဲသို႔မဝင္ဘဲစ အိုဝတြင္သာ တစ္ေန၏ ။အခ်ိန္
ယူ၍ ထိုးသြင္းရာ ကာနယ္ဆူတို၏ လီးသည္ ျမႏွင္း၏ စအိုထဲသို႔ တေရြ႕ေရြ႕ထိုးေဖာက္ ဝင္ေရာက္လာ၏ ။
လီးတစ္ဝက္ခန႔္ေလာက္ ဝင္ေသာအခါ ကာနယ္ဆူတိုသည္ အသြင္းအထုတ္ မွန္မွန္ျပဳလုပ္ေပးေလ၏ ။ျမႏွင္း
တစ္ေယာက္ ကာမအရသာကို တေျဖးေျဖးအႀကိဳက္ေတြ႕လာကာ ႏႈတ္ခမ္းမွေအာ္ညည္းသံမ်ားသည္ ကာနယ္
ဆူတို၏ လိုးခ်က္နဲ႔အညီ ထြက္ေပၚလာေလသည္ ။

 ေအာင္ဒင္သည္ ေဒၚျမေမကိုခ်ီ၍ ထမင္းစားစားပြဲေပၚတင္ကာ ပက္လက္လန္လ်က္ အိပ္ေစ၏ ။ ထဘီကို
ဆြဲခၽြတ္၍ အေမြးထူထူျဖင့္ ခုံးမို႔ေနေသာ ေဒၚျမေမ၏ ေစာက္ဖုတ္ကို အတြင္းခံေပၚမွ လၽွာျဖင့္လ်က္ေလ၏ ။
ထိုေနာက္ အတြင္းခံကို ခၽြတ္၍ ေဒၚျမေမ၏ ပါးစပ္ေပါက္ထဲသို႔ ထိုးထည့္လိုက္သည္ ။ ျမႏွင္းလို မိန္းမငယ္
တစ္ေယာက္ရဲ့ေအာ္ညည္းသံကိုသာ နားေသာတဆင္လို၍ ေဒၚျမေမ၏ ပါးစပ္ေပါက္ထဲအတြင္းခံ ဆို႔လိုက္
ျခင္း ျဖစ္သည္ ။ ်အာင္ဒင္သည္ ၄င္း၏ လီးကို ေဒၚျမေမ၏ အဖုတ္ဝ၌ ေတ့၍ ထည့္ေလရာ ေလၽွာေလၽွာရႉရႉ
ပင္ ဝင္သြား၏ ။ ထိုေနာက္ ေအာင္ဒင္သည္ ေဒၚျမေမကို အားကုန္ေဆာင့္၍ လိုးေတာ့သည္ ။
       ကာနယ္ဆူတို တစ္ေယာက္ ျမႏွင္းဖင္ကို အသားကုန္ေဆာင့္လိုးေနရာမွ ေခတၱမၽွၿငိမ္က်သြားေလသည္ ။
ထိုေနာက္ ၎၏လီးကို ျမႏွင္း၏ စအိုဝမွ ဆြဲထုတ္လိုက္၏ ။ ျမႏွင္း၏ စအိုဝမွ အျဖဴေရာင္အရည္မ်ားေရကာ
တာ က်ိဳးသလို စီးက်လာ၏ ။ ေအာင္ဒင္သည္ ေဒၚျမေမကို လိုးေနရာမွ လီးကို ေဒၚျမေမရဲ့ အဖုတ္ထဲမွ
ဆြဲထုတ္လိုက္၏ ။ ေဒၚျမေမ၏ အဖုတ္ထဲတြင္ ဟာတာတာျဖစ္သြားသည္ ။ ေအာင္ဒင္လညး္ လီးတန္းလန္း
ျဖင့္ ျမႏွင္း၏ ဖင္ေနာက္သို႔ ဝင္သြားေလသည္ ။ သူမ၏ ဖင္ထဲသို႔ တေရြ႕ေရြ႕ တိုးဝင္လာျပန္ေသာ ေအာင္ဒင္၏
လီးျဖင့္ ျမႏွင္းတစ္ေယာက္ ေနာက္တစ္ႀကိမ္ ဖင္ခံရေလသည္ ။ ေအာင္ဒင္၏ စံခ်ိန္မွီ လီးႀကီးသည္ ျမႏွင္း၏
ဖင္ထဲတြင္ ျပည့္က်ပ္ေနေအာင္ ေနရာယူထားသည္ ။ ကာနယ္ဆူတိုလည္း အေမာေျဖရာမွ ထလာကာ
ေဒၚျမေမထံ ေလၽွာက္သြားေလ၏ ။ ေဒၚျမေမပါးစပ္ေပါက္တြင္ ဆို႔ထားေသာ အတြင္းခံကို ဆြဲထုတ္ေပးကာ
၎၏ လီးကို ေဒၚျမေမရဲ့ပါးစပ္ေပါက္တြင္ ေတ့ေပးလိုက္၏ ။ ေဒၚျမေမလည္း အလိုက္သင့္ပင္ လီးစုပ္
ေပးေလ၏။
        ေအာင္ဒင္ေရာ ကာနယ္ဆူတိုပါ သက္လုံေကာင္းၾကသျဖင့္ ျမႏွင္းႏွင့္ေဒၚျမေမတို႔ႏွစ္ေယာက္စလုံးကို
တစ္ေယာက္ တစ္လွည့္ အေပါက္စုံေအာင္ လိုးၾကရာ ၎တို႔လိုးပြဲႀကီးကို ညဉ့္သန္းေခါင္ယံအခ်ိန္ေရာက္မွ
ရပ္နားလိုက္ၾကသည္ ။ သစ္ေတာထဲက တဲအိမ္ကေလးလည္း တိတ္ဆိတ္မႈတို႔ျပန္လည္လႊမ္းျခဳံသြားေတာ့၏ ။

ၿပီးပါၿပီ။
အခ်ိန္ေပးပီးဖတ္ရႈၾကတဲ့အတြက္ ေက်းဇူးတင္ပါတယ္။
ဘုရင့္ေနာင္      SHARE

Labels

အျပာဇာတ္လမ္းတို

Leave a Reply

Your email address will not be published.