May 21, 2022

မာယာေက်ာ့ကြင္း (အစ/အဆုံး)

ဒီလိုေန႔ရက္မ်ိဳးမွာမွ တိုက္တိုက္ဆိုင္ဆိုင္ ကြၽန္ေတာ္အလုပ္ေနာက္က်သည္။ကားေတြကလဲက်ပ္လိုက္တာမေျပာပါနဲ႔ေတာ့။
ထြက္လာတုန္းကအေစာႀကီးပင္။
ကုမၸဏီ႐ုံးခန္းထဲဝင္လိုက္တာနဲ႔
ဟဲ့ ေမာင္ေမာင္ေက်ာ္နင့္ကို မန္ေနဂ်ာ မငယ္ေမးေနတယ္။ နင္ကလဲေနာက္က်လိုက္တာ။ ဒီေန႔မွ ေနာက္က်ေနရတယ္လို႔။
ကားေတြက်ပ္ေနလို႔ပါအမရဲ႕။ ေအး ငါတို႔ကေတာ့နားလည္ပါတယ္။ မငယ္ကေတာ့သိတဲ့အတိုင္းနင္ေတာ့ေျပာခံရအုံးမယ္။
စာရင္းကိုင္ မျမတ္ေ႐ႊစင္ရဲ႕အေမးကိုေျဖရင္း မန္ေနဂ်ာ႐ုံးခန္းဘက္သို႔ သူသြားလိုက္သည္။ မန္ေနဂ်ာ မငယ္ဆိုတာက ကုမၸဏီပိုင္ရွင္ရဲ႕တူမ။ အပ်ိဳႀကီး။ အသက္က(40) ေလာက္ရွိေပမဲ့ ႐ုပ္ကေခ်ာသည္။ ကိုယ္လုံးကိုယ္ေပါက္ကလဲလွသည္။ ဒါေပမဲ့ေငြေၾကးခ်မ္းသာသူ ေတြပီပီ မာနကႀကီးသည္။ ၾသဝါဒကေတာ့ခံရေပဦးမည္။

စိတ္ပင္ေလသြားသည္။အခန္းေရွ႕ေရာက္ေတာ့ သူမွန္တံခါးကိုဖြင့္လိုက္ရင္း။
ဝင္ခြင့္ျပဳပါ မမ။ ေအး နင္ေရာက္လာၿပီလား။ ဝင္ခဲ့ေျပာစရာရွိတယ္။
အထဲမွ မငယ္ရဲ႕စကားကိုၾကားေတာ့ ကြၽန္ေတာ္လဲဖိနပ္ေလးကိုခြၽတ္ၿပီး အခန္းထဲကိုကုတ္ေခ်ာင္းေခ်ာင္းလ႐ြံ႕့တြံ႕တြံ႕ျဖင့္ဝင္လိုက္သည္။
အဆူခံရဖို႔ကေသခ်ာေနတာကိုး။
မငယ္က သူမထိုင္ေနေသာ ဆုံလည္ထိုင္ခုံေဘးတြင္ ႐ို႐ိုက်ိဳးက်ိဳးေလးရပ္ေနေသာေကာင္ေလးေမာင္ေမာင္ေက်ာ္ကိုၾကည့္လိုက္သည္။

ကဲ ဆိုစမ္းပါဦး ကိုယ္ေတာ္ အခုဘဲ (၁၀)နာရီခြဲေနၿပီ။ ဘာေၾကာင့္ေနာက္က်ေနရသလဲ။ ဟုတ္မမငယ္ ကားေတြက်ပ္က်ပ္ေနလို႔။
တိတ္စမ္း နင္တို႔ေျပာလိုက္ရင္ဆင္ေျခခ်ည္းဘဲ။ အဲ့ဒီလို ဆင္ေျခေပးတတ္တာ လူညံ့လူဖ်င္းေတြရဲ႕အလုပ္ဟဲ့။
ဟို ဟို ေတာင္းပန္ပါတယ္ မမငယ္ ေနာက္ဒီလိုမျဖစ္ေစရပါဘူး။
ေျပာလိုက္ရင္ ေနာက္မျဖစ္ေစရပါဘူး ၿပီးရင္ေစာက္က်င့္ေတြက မေကာင္းၾကဘူး။ ေနာက္တစ္ခါျဖစ္ရင္ နင္အထုတ္ခံရဖို႔ျပင္ထား။
ေနာက္မျဖစ္ေစနဲ႔ ၾကားလား။ ဒီတစ္ခါေတာ့ရွိေစေတာ့။
ဟုတ္ ဟုတ္ မမငယ္။
ေမာင္ေမာင္ေက်ာ္လွည့္ထြက္မည္ျပဳစဥ္—-။

ေနအုံး ဒီေန႔နင့္ကိုအလုပ္ေနာက္က်လို႔ဒဏ္ေပးတဲ့အေနနဲ႔ ငါ့အခန္းထဲမွာဒီေန႔စၿပီး ႐ုံးတက္ ဒါဘဲ။ နင့္လိုေကာင္က အၿမဲမျပတ္ၾကည့္ေနႏိုင္မွေတာ္ကာက်တာ။ ငါမရွိတဲ့အခ်ိန္ ျမတ္ျမတ္ရွိတယ္ နင္လစ္ဖို႔မႀကိဳးစားနဲ႔။ တကယ္ေတာ့ မငယ္က ေမာင္ေမာင္ေက်ာ္ကို
ညစ္လိုက္တာပင္။ သူမစိတ္ထဲမွာ ေယာက်ၤားေတြကို အထင္ႀကီးေသာ စိတ္မရွိ။ ေရသာခို အေခ်ာင္သမားကမ်ားမ်ားဟုေတြးထင္ထားသည္။ ဒါေၾကာင့္ ႐ုပ္ရည္အသင့္အတင့္ရွိၿပီး ကုမၸဏီ႐ုံးခန္းထဲက ေကာင္မေလးေတြေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားသေဘာက်သည့္ ေမာင္ေမာင္ေက်ာ္ကို သေဘာမက်ေနတာၾကာၿပီ။ ဒါေၾကာင့္ ဒီတစ္ခါလို အခြင့္သာတုန္း ႏွိပ္ကြပ္လိုက္တာပင္။ ထိုသို႔အႀကံေတြထြက္လာေအာင္ စာရင္းကိုင္ ျမတ္ေ႐ႊစင္ရဲ႕ေျမာက္ေပးမႈေတြလဲပါသည္။ ျမတ္ေ႐ႊစင္ကလဲ ေမာင္ေမာင္ေက်ာ္ကို မ်က္ႏွာေက်ာမတည့္တာနဲ႔ အခြင့္အေရးရခိုက္ မန္ေနဂ်ာ မငယ္ကိုေျမာက္ေပးလိုက္ျခင္းျဖစ္သည္။ ဘယ္မ်က္ႏွာေက်ာတည့္မလဲ ေယာက်ၤားရွိ ကေလးရွိေပမဲ့ အပ်ိဳေတြရႈံးေလာက္ေအာင္လွေနေသာ ျမတ္ေ႐ႊစင္ကို လွေပမဲ့ ေမာင္ေမာင္ေက်ာ္က မၾကည္တာကို အလိုလိုေနရင္း မခံခ်င္ျဖစ္ေနတာေလ။ အခုေတာ့ေမာင္ေမာင္ေက်ာ္ကို ႏွိပ္ကြပ္လိုက္ၿပီေလ။

ထိုအခ်ိန္မွစ၍ ကြၽန္ေတာ္ မန္ေနဂ်ာ မငယ္ကိုသာမက စာရင္းကိုင္မျမတ္ေ႐ႊစင္ကိုပါေၾကာက္ရသည့္ဘဝေရာက္သည္။ မျမတ္ေ႐ႊစင္ကကြၽန္ေတာ့္ကိုမ်က္ႏွာသာမေပး။ ဒီေတာ့ သူမကိုပါ ဖားေနရသည့္ဘဝအလိုလိုေရာက္ေတာ့သည္။ မန္ေနဂ်ာမငယ္ရဲ႕သီးသန္႔ ႐ုံးတက္ေနရေသာ ကြၽန္ေတာ္နည္းနည္းေလးေနာက္က်တာနဲ႔ မျမတ္ေ႐ႊစင္က လစာျဖတ္ျခင္း။ မန္ေနဂ်ာမငယ္ကိုတိုင္ျခင္း စသည့္ အျပဳအမူေတြလုပ္လာသည္။ကြၽန္ေတာ့္မွာလဲ ဒီအလုပ္ကေလးကိုေတာင္မနည္းရေအာင္လုပ္ထားရတာသိေနေတာ့ အလုပ္မျပဳတ္ေအာင္ သူမတို႔(၂)ဦးကို ဖင္ယက္ေပးရမတတ္ပင္။ဒီအလုပ္ကေလးျပဳတ္သြားလ်င္ မိသားစုစားဝတ္ေနေရး အဆင္မေျပျဖစ္ေတာ့မွာေလ။ ဒီေတာ့ မျမတ္ေ႐ႊစင္ကသူမအလုပ္ဟူသမွ်ကို ကြၽန္ေတာ့္ကို ခိုင္းသည္။ ၿပီးေတာ့သူမလုပ္သလိုလိုနာမည္ေကာင္း ယူသည္။ မွားလွ်င္ထိုးခ်သည္။
ေကာ့ေနေအာင္ခံရသည္။ေန႔စဥ္ သူမတို႔အရင္ ကုမၸဏီကိုသြားရသည္။
သူမတို႔(၂)ဦးေညာင္းညာလွ်င္ လက္ေတြေညာင္းေနေအာင္ပင္ႏွိပ္ေပးရသည္။ ကုမၸဏီကေကာင္မေလးေတြကိုပင္စိတ္မကူးႏိုင္ေတာ့။

သူမတို႔ (၂)ဦး စိတ္ေက်နပ္ေအာင္ ဘာလုပ္ေပးရမလဲဆိုတာပဲ ေတြးေနရသည္။
ဒီေန႔ေတာ့ ကုမၸဏီမန္ေနဂ်ာမႀကီး မငယ္ ေတာင္ငူဘက္အလုပ္ကိစၥနဲ႔ ခရီးထြက္သြားသည္။ မျမတ္ေ႐ႊစင္ကလဲသူ႔ကို မငယ္ခိုင္းသြား ေသာအလုပ္အတြက္အျပင္ထြက္သြားသည္။လြတ္လပ္ေရးရသြားၿပီ။
အခန္းအျပင္ထြက္ၿပီး ေကာင္မေလးေတြကို ဟီးဟီးဟားဟားနဲ႔ဟာသေတြေလွ်ာက္ေျပာေနပါတယ္။
ဒီလိုေပ်ာ္ေပ်ာ္မေနရတာၾကာၿပီေလ။ ဒါေပမဲ့သူ႔အေပ်ာ္ေလးေတြက ေန႔ဝက္ပင္မခံပါ။ အျပင္ထြက္သြားေသာ ဒ႐ိုင္ဘာ ေမာင္တင့္ ေမာင္းသည့္ ကုမၸဏီမွ ကားျဖင့္ မျမတ္ေ႐ႊစင္ျပန္လာေတာ့ အခ်ိန္က ေန႔လည္(၂)နာရီ။ လက္ကိုင္အိတ္ကို လက္ေမာင္းမွာ ခ်ိတ္ထားၿပီး။ အေပၚက ႏို႔ႏွစ္ေရာင္ ရင္ဖုံးအက်ီ။ အစိမ္းပုတ္ေရာင္ ထမိန္အေပ်ာ့သားကိုဝတ္ဆင္ထားၿပီး ေဒါက္ဖိနပ္ အနီေရာင္ဝတ္ဆင္ထားသည့္ မျမတ္ေ႐ႊစင္။ ဆံပင္ရွည္ေတြကို တစ္ပတ္လွ်ိဳထုံးထားတာေၾကာင့္ လည္တိုင္ ျဖဴျဖဴေလးႏွင့္ မ်က္ႏွာေခ်ာေခ်ာကိုျမင္ေနရသည္။ ၄၀ နားနီး အိမ္ေထာင္ရွင္ ကေလးအေမဟုပင္မထင္ရ။ အိုးေတာင့္ေတာင့္ ခါးသိမ္သိမ္တင္ကားကားနဲ႔ ေဒါက္ဖိနပ္စီးထားေသာေၾကာင့္ သူမတင္ပါးအလွကပိုေပၚလြင္ေနပါတယ္။ ဒါေပမဲ့ သူမမ်က္ႏွာထားကေတာ့ တင္းမာ ေနပါတယ္။ ဘာေတြအဆင္မေျပျဖစ္လာလဲမသိ။

သူမဝင္လာခ်ိန္တြင္ ဟီးဟီးဟားဟား ဟာသေတြေျပာေနေသာ ကြၽန္ေတာ္တို႔စကားသံေတြတိတ္ဆိတ္သြားသည္။
ေမာင္ေမာင္ေက်ာ္ အခန္းထဲကိုလာခဲ့ ေျပာစရာရွိတယ္ ဆိုေတာ့ သူမဘာကိုေဒါကန္လာမွန္း မစဥ္းစားႏိုင္ေပမဲ့ အေျခအေနမေကာင္းတာသိသည္။
ကည့္စမ္း ေမာင္ေမာင္ေက်ာ္ မေန႔ကလုပ္ေပးလိုက္တဲ့ ကုန္ဖိုးစာရင္းေတြေလ။ အမွားေတြခ်ည္းဘဲ။သူမေဒါသထြက္ထြက္နဲ႔ ေျပာတာကို ေမာင္ေမာင္ေက်ာ္ခံေနရပါတယ္။ အခုအခ်ိန္မွာ ျမတ္ေ႐ႊစင္ကမငယ္ကိုယ္စားကုမၸဏီအႀကီးအကဲေလ။
ဟုတ္ ဟုတ္ ကြၽန္ေတာ္မွားသြားပါတယ္ မမ။
နင္မွားတယ္လို႔ေျပာ႐ုံနဲ႔ ဒီဇာတ္လမ္းကၿပီးသြားမလား။ နင္မွားတဲ့ တာဝန္နင္ယူရမယ္။ နင့္ကို မငယ္ကိုေျပာၿပီး အလုပ္ထုတ္ပစ္မယ္။
မမလုပ္ပါနဲ႔မမ။ ေမာင္ေမာင္ေက်ာ္ ဘယ္လိုပဲေတာင္းပန္ပါေစ ျမတ္ေ႐ႊစင္ကကဖုန္းကိုႏွိပ္ေနပါၿပီ။ ေမာင္ေမာင္ေက်ာ္လဲ ထူပူသြားတာနဲ႔ သူမလက္ထဲကဖုန္းကိုဆြဲလုလိုက္ပါတယ္။
နင္ ဒါဘာလုပ္တာလဲ မိုက္႐ိုင္းလွခ်ည္လား။
အေယာင္ေယာင္အမွားမွားနဲ႔ လုပ္မိလုပ္ရာ လုပ္မိတာပါ။ ထူပူသြားတဲ့ေမာင္ေမာင္ေက်ာ္ဟာ ရပ္ေနတဲ့ ဒူးေထာက္လိုက္မိၿပီး သူမေျခသလုံးကိုဖက္လာပါတယ္။ ပါးစပ္ကလဲခြင့္လြတ္ေပးပါအမ ဒီတစ္ခါေတာ့ခြင့္လြတ္ေပးပါ။ ကြၽန္ေတာ္ ေတာင္းပန္ပါတယ္အမ။ အမဘာခိုင္းခိုင္းအကုန္လုပ္ေပးပါ့မယ္။ အလုပ္ေတာ့မျဖဳတ္ပါနဲ႔။
သူမေရွ႕မွာ ဒူးေထာက္ၿပီး သူမေျခသလုံးကို ေမာင္ေမာင္ေက်ာ္ ဖက္ၿပီးေတာင္းပန္ေနရတာကိုခံရတာ ျမတ္ေ႐ႊစင္အတြက္ေတာ့ အရသာပါ။ကိုယ့္ကိုကိုယ္ မိန္းကေလးေတြႀကိဳက္လွခ်ည္ရဲ႕ဆိုၿပီး မာနႀကီးေသာ ေမာင္ေမာင္ေက်ာ္ သူမလို အိမ္ေထာင္သည္ ကေလးအေမ ကိုမွ ေျခသလုံးဖက္ေတာင္းပန္သည္အထိေအာက္က်ိဳ႕ေနရၿပီေလ။
ဒီေတာ့ေမာင္ေမာင္ေက်ာ္ကို ေအာက္ဆုံးအထိေရာက္သြားေအာင္ခ်ိဳးဖို႔ဆုံးျဖတ္လိုက္သည္။
နင္ အလုပ္မျပဳတ္ခ်င္ရင္နည္းလမ္းတစ္ခုပဲရွိတယ္။
ကြၽန္ေတာ္ဝမ္းသာသြားပါတယ္။ဘာနည္းလမ္းလဲအမ ကြၽန္ေတာ္ဘာပဲလုပ္ရ လုပ္ရပါ။
ေကာက္႐ိုးတမွ်င္ကိုဖမ္းဆုပ္လိုက္မိတာကိုက့အမွား။ မျမတ္ေ႐ႊစင္ႏႈတ္ကထြက္လာေသာစကားက မ်က္ႏွာကိုထူပူသြားေစသည္။
နင္ငါ့ရဲ႕ ကြၽန္လုပ္ရမယ္တဲ့။
ဒါေပမဲ့ထိုစကားကို ၾကားလိုက္ရခ်ိန္မွာ ရင္ထဲ ဒိန္းခနဲျဖစ္သြားသည္။
မိန္းမတစ္ေယာက္ရဲ႕ကြၽန္လုပ္ရမယ္ဆိုေတာ့ ေတြေဝသြားသလိုသိမ္ပင္သိမ္ငယ္သြားမိပါတယ္။
အေျဖေပးရန္မဝံ့မရဲျဖစ္ေနစဥ္ မျမတ္က ဖုန္းကိုေကာက္ယူၿပီး မန္ေနဂ်ာ မငယ္ဆီေခၚမည္ျပဳေတာ့ သူဘာမွ မစဥ္းစားႏိုင္ေတာ့။
မလုပ္ပါနဲ႔ သခင္မ သခင္မႀကိဳက္သလိုခိုင္းပါ သခင္မဆီမွာ ကြၽန္ခံပါ့မယ္ သခင္မ။ မျမတ္ေ႐ႊစင္ကမ်က္ႏွာထားတင္းတင္းျဖင့္
နင္ေသခ်ာတယ္ေနာ္ ငါ့ဆီမွာကြၽန္ခံမွာ။
ဟုတ္ေသခ်ာပါတယ္ သခင္မ။ ကြၽန္ေတာ့္ကို သခင္မ သေဘာရွိလုပ္ပါ။ ထိုစကားေတြကိုေျပာလိုက္ခ်ိန္မွာ ဘာေၾကာင့္ရင္ထဲက ေက်နပ္သလိုလိုျဖစ္ေနတာလဲ စဥ္းစားမရ။
မျမတ္ေ႐ႊစင္က မ်က္ႏွာေက်ာတင္းတင္းျဖင့္။
ဒါဆိုမင္းကငါ့ငယ္ကြၽန္ျဖစ္သြားၿပီ ငါခိုင္းခ်င္တာခိုင္းမွာ နင္လုပ္ေပးရမယ္။ ဟုတ္ အမိန္႔ေတာ္အတိုင္းပါသခင္မ။
ဒါဆို ငါ့ေျခဖမိုးကို နင္မ်က္ႏွာအပ္ၿပီး အ႐ိုအေသေပးစမ္း။
ေျခသည္းနီဆိုးထားတဲ့ မျမတ္ေ႐ႊစင္ရဲ႕ေျခေခ်ာင္းျဖဴျဖဴေလးေတြရဲ႕ အထက္ကေျခဖမိုးျဖဴျဖဴဥဥေလးေတြကို နမ္းလိုက္ရခ်ိန္မွာ သူ႔စိတ္တစ္ခုလုံးဟာ သူမေျခဖဝါးေအာက္မွာ ေရာက္ရွိသြားသလိုခံစားရၿပီး သိမ္ငယ္သြားပါေတာ့တယ္။
မျမတ္ေ႐ႊစင္ကေတာ့ သူ႔ေျခဖမိုးကိုမ်က္ႏွာအပ္ၿပီး အ႐ိုအေသေပးေနရတဲ့ ကြၽန္ေတာ့္ရဲ႕အ႐ိုအေသေပးမႈကို အားရဝမ္းသာစြာ ခံယူေနရင္း ေမာင္ေမာင္ေက်ာ္ကို ဘာေတြခိုင္းရမယ္ဆိုတာစိတ္ကူးေနဟန္တူပါတယ္။
ႁပြတ္ႁပြတ္ ျပတ္ျပတ္
ဆုံလည္သားေရထိုင္ခုံမွာ ေက်ာမွီထိုင္ကာ ေျခတစ္ဖက္ခ်ိတ္ထားတဲ့ မျမတ္ေ႐ႊစင္ရဲ႕ေရွ႕မွာ ဒူးေထာက္ေနရၿပီး သူမခိုင္းေစတဲ့အတိုင္း သူမေျခေခ်ာင္းေတြကို ပါးစပ္နဲ႔စုပ္ေပးေနရပါတယ္။ ေျခဖဝါးေတြကိုပါဖုန္မႈန္႔ေတြကင္းစင္ေအာင္ လွ်ာနဲ႔ယက္ေပးရပါတယ္။ စယက္ခိုင္းစက႐ြံ႕တြံ႕တြံ႕ျဖစ္ေနတဲ့သူ႔ကို ဖိနပ္နဲ႔ ပါး႐ိုက္ခံထိထားတာေၾကာင့္ မျငင္းရဲေတာ့ပါဘူး။
အခန္းကလိုက္ကာအျပည့္တပ္ဆင္ထားလို႔အျပင္ကမျမင္ႏိုင္သလို သူမေခၚမွ အျခားဝန္ထမ္းေတြကလာရဲတာေၾကာင့္ ဒီအျဖစ္အပ်က္ေတြကို မသိပါဘူး။ သူမရဲ႕ကြၽန္ျဖစ္သြားတာ ၃ ရက္ရွိပါၿပီ။ မျမတ္ေ႐ႊစင္႐ုံးတက္လာတဲ့အခါ အျပင္ထြက္ၿပီးျပန္လာတဲ့ အခါတိုင္း ကြၽန္ေတာ့္ ပါးစပ္နဲ႔ လွ်ာကိုအသုံးျပဳၿပီး သန္႔ရွင္းေပးရပါတယ္။ သူမစိတ္တိုင္းက် ေျခေခ်ာင္းေတြ ေျခဖဝါးေတြကို ယက္ခံၿပီးမွ ေအနားရပါတယ္။
ေတာ္ေတာ့ အခန္းေထာင့္မွာ ခြၽတ္ထားတဲ့ငါ့ဖိနပ္ယူခဲ့စမ္းငယ္ကြၽန္ႀကီး။ ေလးဖက္ေထာက္ၿပီး ေခြးတစ္ေကာင္လို အခန္းေထာင့္ကိုသြားကာ သူမခြၽတ္ထားတဲ့ မျမတ္ရဲ႕ေဒါက္ဖိနပ္ကို ပါးစပ္နဲ႔ေခြးတစ္ေကာင္လိုသယ္လာရပါတယ္။
ၿပီးေတာ့ စိန္ေျခက်င္းေလးေတြဝတ္ဆင္ထားတဲ့ မျမတ္ေ႐ႊစင္ရဲ႕ေျခေထာက္ျဖဴျဖဴေလးေတြမွာ ဖိနပ္ကိုဝတ္ဆင္ေပးရပါတယ္။
ဖိနပ္ကဖုန္ေတြတင္ေနတယ္ မျမတ္ေ႐ႊစင္ေျပာလိက္ေတာ့ ေဒါက္ဖိနပ္ဦးခြၽန္ေလးေတြနဲ႔ ဖိနပ္တစ္စုံလုံးကိုေျပာင္ေနေအာင္ ယက္ရပါတယ္။ သားေရခုံမွာထိုင္ေနတဲ့ သူမရဲ႕အိုးဝိုင္းဝိုင္းႀကီးကို အနီးကပ္ၾကည့္ရေတာ့
ကြၽန္ျဖစ္ရတဲ့ဘဝကိုပင္ေပ်ာ္လာသလိုလို။ရၿပီသြားေတာ့။ မင္းစားပြဲမင္းထိုင္ၿပီး အလုပ္ေတြျဖတ္ေခ်။ ၿပီးရင္ ငါထပ္ခိုင္းဦးမယ္။
အမိန္႔ေပးလိုက္ၿပီး မျမတ္ေ႐ႊစင္က ထိုင္ခုံမွာ ေက်ာမီကာ အနားယူေနပါတယ္။
ကြၽန္ေတာ့္အဖို႔ေတာ့ သခင္မ မျမတ္ေ႐ႊစင္ရဲ႕ကြၽန္ဘဝေရာက္ၿပီးကတည္းက ကုမၸဏီ႐ုံးတက္ခ်ိန္မွ ႐ုံးဆင္းခ်ိန္အထိကေငရဲပင္။ ဒါေပမဲ့ မျမတ္ေ႐ႊစင္ အတြက္ေတာ့ သူမအိမ္မွာ ေယာက်ၤားႏွင့္အဆင္မေျပခဲ့လ်င္ေတာင္မွကြၽန္ေတာ့္ကို အႏိုင္က်င့္ျခင္းျဖင့္ သာယာေနသည္။
ငယ္ကြၽန္ႀကီး မျမတ္ေ႐ႊရဲ႕ေခၚသံေၾကာင့္ ကြၽန္ေတာ္ငဘာေပါက္သြားသည္။ သူမနားသြားၿပီး ဒူးေထာက္လိုက္ၿပီးေျခဖမိုးကို နမ္းရႈပ္ေပးလိုက္သည္။ရၿပီေတာ္ေတာ့။ မ်က္ႏွာကိုေမာ့စမ္း ပါးစပ္ဟ။
သူမဘာလုပ္မည္မွန္းမသိေသး။ သူမအမိန္႔အတိုင္းပါးစပ္ဟေပးလိုက္ေတာ့ သူမတံေတြးမ်ားကို ပါးစပ္ထဲေထြးထုပ္ျခင္း ခံလိုက္ရသည္။ ၿမိဳခ်လိုက္စမ္း ငယ္ကြၽန္ႀကီး။
မင္းကိုသခင္မခ်ီးျမင့္တာ ေက်နပ္ရဲ႕လား။ သူမတံေတြးမ်ားကို မျငင္းဆန္ရဲပဲ ၿမိဳခ်လိုက္ရသည့္အျပင္။
ေက် ေက်နပ္ပါတယ္ သခင္မဟု ေျပာလိုက္ရသည္။မျမတ္ေ႐ႊစင္ကလထမိန္ေအာက္ကို လက္ရႈိႏႈိက္ေနသည္။ ဖင္ကိုႂကြၿပီးဆြဲထုတ္လိုက္ေတာ့ သူမဝတ္ထားေသာပင္တီ အျဖဴေရာင္ေလးက ေျခသလုံးသားဝင္းဝင္းႏွစ္ေခ်ာင္းၾကားမွကြၽတ္ထြက္လာသည္။
မျမတ္ကပင္တီကို ကြၽန္ေတာ့္မ်က္ခြက္ဆီပစ္တင္လိုက္သည္။အဲ့ဒါကိုနမ္းစမ္း။ မျငင္းဆန္ရဲပါ။
ခုနကမွ ေသးေပါက္ၿပီးထြက္လာေသာ ပင္တီကို လက္ႏွစ္ဖက္နဲ႔ကိုင္နမ္းရသည္။ ပင္တီခြၾကားမွ မျမတ္ေ႐ႊစင္ရဲ႕ဖင္နံ႔ ေသးနံ႔လတ္လတ္ဆတ္ဆတ္ႀကီးကို တစ္ဝႀကီးရႈရႈိက္ရေတာ့ စိတ္ေတြအလိုလိုျပင္းထန္လာၿပီး လီးပင္ေတာင္လာသည္။
့စိတ္တစ္ခုလုံးလဲ သူမခေထာက္ေအာက္မွာ အၿမဲတမ္းဝပ္တြား ခယလိုေနသည္ကို သိလိုက္ရသည္။
တကယ္ေတာ့ မျမတ္ေ႐ႊစင္က ကြၽန္ေတာ့္အားနည္းခ်က္ကိုသိသည္။ ဒီကုမၸဏီမေရာက္ခင္ကတည္က
ေကာင္မေလးေတြေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ား အေရးေပးျခင္းခံရေသာ ကြၽန္ေတာ့္ကိုသူမမတည့္။ သူမညီမဝမ္းကြဲႏွင့္လဲ ေမာင္ေမာင္ေက်ာ္ျဖစ္ခဲ့ဖူးၿပီး ပစ္ခ်ထားခဲ့တာသိသည္။ဒါေၾကာင့္ခ်ိဳးေနျခင္းျဖစ္ပါတယ္။
ငယ္ကြၽန္ႀကီး မနက္ျဖန္ကုမၸဏီပိတ္ရက္ေနာ္။ အဲ့ဒီေတာ့ နင္လဲ အားေနတယ္။ အခုငါ့ေယာက်ၤားနဲ႔ငါ့ကေလးနဲ႔က ခရီးထြက္ေနတယ္။
ဒီေတာ့ နင္မနက္ျဖန္ငါ့အိမ္လာခဲ့။ နင္သိတယ္မဟုတ္လား ငါ့အိမ္။
သိ သိပါတယ္ သခင္မ။ အဲ့မွာ မနက္ျဖန္မနက္ (၈)နာရီေရာက္ေအာင္လာ။ မလာႏိုင္ရင္ နင့္ကိုဒဏ္ေပးမယ္။
ပိတ္ရက္မွာ သူမအိမ္သြားၿပီး ကြၽန္ခံရဦးမွာျဖစ္ပါတယ္။ ဒီအတြက္လည္းသူမစီစဥ္ထားၿပီးသားပါ။
သူမၾကည့္ရင္း ပုဆိုးေအာက္မွာ ေဖာင္းေနတာသတိထားမိသြားတယ္။ သူမေျခေထာက္ကကြၽန္ေတာ့္ေပါင္ခြၾကားလွမ္းထည့္လိုက္တယ္။ လီးကိုသူမေျခေထာက္နဲ႔ပြတ္သပ္လိုက္တယ္။
ဟင္းဟင္း နင္ကသခင္မကို ႀကံစည္ေနတာလား ငယ္ကြၽန္ႀကီး။
နင္ငါ့ကြၽန္လုပ္ရတာေက်းဇူးတင္တယ္မဟုတ္လား။
ဟုတ္ကဲ့ သခင္မကြၽန္လုပ္ရတာေပ်ာ္ပါတယ္သခင္မ ေက်းဇူးတင္ပါတယ္။ကြၽန္ေတာ္သခင္မေျခဖဝါးေအာက္မွာ တစ္သက္လုံးေနပါရေစ။
ဟုတ္ၿပီေလ နင့္စကားနဲ႔နင္ေနာ္။
ေနာက္မွ ေနာင္တမရနဲ႔။ နင္ငါ့ကိုႀကိတ္ႀကိဳက္ေနတာၾကာၿပီမဟုတ္လားငယ္ကြၽန္ႀကီး။
တကယ္ေတာ့ကြၽန္ေတာ္လဲအမွန္ပါ။ ကေလးအေမေပမဲ့ အိုးေတာင့္ေတာင့္မျမတ္ေ႐ႊစင္ကို မွန္းၿပီးဂြမ္းထုေနက်။
နင္ငါ့ကို ညတိုင္းမွန္းၿပီး ဂြမ္းထုေနတာငါသိသားပဲ အက်င့္မေကာင္းတဲ့ေကာင္။ ထိုစကားအဆုံးမွာေတာ့ လီးကိုေျခေထာက္နဲ႔ပြတ္ေနတာကို ဖီးလ္တက္ေနတဲ့ေကြၽန္ေတာ္လီးထိပ္ကအရည္ေတြထြက္က်ကုန္ပါေတာ့တယ္။
ငွားလာေသာကားကိုလမ္းထိပ္မွာရပ္ခိုင္းလိုက္ၿပီး လမ္းဆင္းေလွ်ာက္လာခဲ့သည္။ ဒီရပ္ကြက္က ၿခံက်ယ္ႀကီးေတြပင္။ ၿခံတစ္ၿခံေရွ႕အေရာက္တြင္ေတာ့ ေျခလွမ္းမ်ား ရပ္တန္႔လိုက္ပါတယ္။အိတ္တ္ထဲမွဖုန္းကိုထုတ္လိုက္သည္။ မျမတ္ေ႐ႊင္တို႔အိမ္ေရွ႕ေရာက္ေနၿပီေလ။ အခ်ိန္ကမနက္(၈)နာရီအခ်ိန္။ ကြက္တိပင္။ ဖုန္းေခၚလိုက္ေတာ့တန္းဝင္သြားသည္။
ဟဲလို ဟုတ္ကဲ့ သခင္မကြၽန္ေတာ္မ်ိဳးေရာက္ပါၿပီ။
ေအး ငယ္ကြၽန္ႀကီး အခ်ိန္ေတာ့တိက်သားပဲ။ ၿခံတံခါးကေစ့ထားတာ တြန္းဝင္ခဲ့။ ၿခံရဲ႕ သံတံခါးကို တြန္းဖြင့္ၿပီး ၿခံထဲကိုဝင္ခဲ့ပါတယ္။
ၿခံကေတာ္ေတာ္က်ယ္ၿပီးေဘးပတ္ဝန္းက်င္ကမျမင္ႏိုင္ေအာင္ သစ္ပင္ေတြအုံ႔အုံ႔ဆိုင္းဆိုင္းနဲ႔ပါ။ တိုက္ထဲကေန မျမတ္ေ႐ႊစင္လာပါတယ္။ ဒီေန႔ေတာ့ သူမတ္ာေတာ္လွေနတယ္လို႔ ထင္မိပါတယ္။ အနက္ေရာင္ေပၚ အျဖဳပြင့္ေလးေတြပါတဲ့ အက်ီနဲ႔ ေအာက္ပိုင္းက အနီေရာင္ဒူးဖုံး႐ုံစကပ္တိုနဲ႔ ေလဒီရႈးအနီေရာင္ကို ဝတ္ထားတာေၾကာင့္ သူမအလွကပိုမိုေပၚလြင္ေနပါတယ္။
သူမေရွ႕မွာ သူဒူးေထာက္ၿပီး အ႐ိုအေသေပးလိုက္ပါတယ္။
ကြၽန္ေတာ္ေရာက္ပါၿပီသခင္မ။ သူမကကြၽန္ေတာ့့္ကိုၾကည့္လိုက္ၿပီး နင္ေရာက္လာၿပီဆိုေတာ့စလိုက္ရေအာင္။ ကဲအဝတ္အစားေတြခြၽတ္လိုက္။သူမေျပာစကားေၾကာင့္ အံ့ၾသသြားပါတယ္။ ေဘးၿခံေတြကမျမင္လို႔ ေတာ္ေသးတာေပါ့လို႔ေတြးမိပါတယ္။
ေႏွးကန္ကန္နဲ႔ ဒဏ္ေပးခံခ်င္ၿပီထင္တယ္။ ပုဆိုးပါခြၽတ္။
ဒီလိုမ်ိဳး ကိုယ္တုံးလုံးခြၽတ္ရမွာရွက္ေပမဲ့ သခင္မရဲ႕အမိန္႔ကိုမလြန္ဆန္ရဲတာေၾကာင့္ရွက္ရွက္နဲ႔ပဲခြၽတ္ခ်လိုက္ရပါတယ္။
ကဲ နင္ငါ့စကားနားေထာင္တဲ့အတြက္ နင့္ကိုဆုေပးမယ္။
မျမတ္ေ႐ႊစင္က လက္ထဲမွာ ယူလာတဲ့ေခြးလည္ပတ္ကို ကြၽန္ေတာ့္လည္ပင္းမွာ တပ္လိုက္ၿပီး ေသာ့ေသးေသးေလးကိုခတ္လိုက္ ၿပီး သံႀကိဳးနဲ႔ဆြဲေခၚသြားပါတယ္။ လည္ပင္းမွာ လည္ပတ္တပ္ေပးျခင္းခံလိုက္ရၿပီး သူမဆြဲေခၚရာေနာက္ကို ေခြးတစ္ေကာင္လို ေလးဖက္်ထာက္ၿပီးလိုက္လာရပါေတာ့တယ္။
အိမ္ထဲေရာက္ေတာ့သခင္မ မျမတ္ေ႐ႊစင္က သူ႔အခန္းထဲေခၚသြားပါတယ္။
အခန္းေထာင့္မွာ သူမရဲ႕မေလွ်ာ္ရေသးတဲ့ ထမိန္ေတြ အက်ီေတြ ပင္တီေတြထည့္ထားတဲ့ ျခင္းကိုျပၿပီး ေရာ့ ဒါေတြကို မင္းေလွ်ာ္ထားလိုက္ဦး။ ငါအျပင္ခဏထြက္မယ္။ အဝတ္ေလ်ာ္ၿပီးၾကမ္းေတြပါတိုက္။ အိမ္သန္႔ရွင္းေရးလုပ္ထားဆိုၿပီး ေမာင္ေမာင္ေက်ာ္ကို ေရခ်ိဳးခန္းထဲထည့္လိုက္ေတာ့တယ္ ကြၽန္ေတာ္လဲမေလွ်ာ္တတ္ေလွ်ာ္တတ္နဲ႔ သခင္မမျမတ္ရဲ႕အဝတ္အစားေတြကိုစေလွ်ာ္ေနတုန္း ေရခ်ိဳးခန္းတံခါးဖြင့္သံၾကားရၿပီး့မ်က္ႏွာေပၚကို မျမတ္ေ႐ႊစင္က ခုနကသူမခြၽတ္လိုက္တဲ့ စကပ္တိုနဲ႔ အက်ီ ပင္တီတစ္ထည္ကို ပစ္တင္ေပးလိုက္ၿပီး။
ဒါေတြပါေလ်ာ္လိုက္ ပင္တီခြၾကားေတြကျဖဴေအာင္ဖြပ္ေနာ္ အနံက်န္ေနတာတို႔ မေျပာင္တာတို႔ဆို နင့္လွ်ာနဲ႔ယက္ခိုင္းမွာ နားလည္လား။
ဒီလိုအမိန္႔ေပးၿပီး သူမထြက္သြားတဲ့ေနာက္ သူလဲအဝတ္ေတြကို ဆက္ေလွ်ာ္ေနပါတယ္။ ပင္တီခြၾကားေတြကို ေသခ်ာေလ်ာ္ဖြပ္ေပးရပါတယ္။ အနံ႔က်န္ေနရင္ နင့္လ်ာနဲ႔ယက္ခိုင္းမွာဆိုတာေၾကာင့္ ဂ႐ုတစိုက္ေလွ်ာ္ဖြပ္ရင္း အနံ႔က်န္မက်န္ နမ္းၾကည့္ရပါေသးတယ္။ ၿပီးေတာ့ အိမ္သန္႔ရွင္းေရးလုပ္ကာ အိမ္သာေတြဘာေတြပါေဆးေၾကာရပါတယ္။ အားလုံးၿပီးသြားတဲ့အခါမွာေတာ့ သူမ စားဖို႔ ထမင္းဟင္းခ်က္ရပါတယ္။ ေမာင္ေမာင္ေက်ာ္တို႔ ေတာ္ေတာ္ေမာသြားတာပါဘဲ။
အားလုံးၿပီးသြားတဲ့အခ်ိန္မွာေတာ့ ေန႔လည္(၁၂)နာရီေလာက္ရွိေနပါၿပီ။ ဗိုက္ကဆာေပမဲ့သူမျပန္မလာေသးတာေၾကာင့္ မစားရဲပါဘူး။ဒါေၾကာင့္ ေစာင့္ေနရင္းဗိုက္ဆာဆာနဲ႔ ဧည့္ခန္းကဆိုဖာေပၚမွာ တက္အိပ္လိုက္တာ ခနအတြင္းအိပ္ေပ်ာ္သြားပါတယ္။
လည္ပင္းက လည္ပတ္ႀကိဳးကိုဆြဲခံလိုက္ရေတာ့ အိပ္ေပ်ာ္ေနရာမွလန္႔ႏိုးလာပါတယ္။
မိုးၿပီးၾကည့္ေနတဲ့ မျမတ္ေ႐ႊစင္ေၾကာင့္ သတိဝင္လာၿပီး ကပ်ာကယာဆိုဖာေပၚကေနဆင္းၿပီးေလးဖက္ေထာက္လိုက္ပါတယ္။
ဟင္ နင္ငါလာတာကိုမေစာင့္ရဲဘဲအိပ္ေပ်ာ္ေနတယ္ေပါ့ ဟုတ္လား။
ေတာ္ေတာ္ေသာက္သုံးမက်တဲ့ေကာင္။
ခြင့္လြတ္ေပးပါ သခင္မ ကြၽန္ေတာ္မ်ိဳးမွားသြားပါတယ္။
ေအး ဒါဆိုၿပီးမွ နင့္ကိုအျပစ္ေပးမယ္။ ေလာေလာဆယ္ေတာ့ ငါဗိုက္ဆာတယ္။ နင္ထမင္းသြားျပင္ေတာ့။
ဒါမွပဲစိတ္သက္သာရာရသြားပါတယ္။
သူမအမိန္႔အတိုင္း ထမင္းစားခန္းထဲဝင္ ထမင္းျပင္ေပး ပါတယ္။ သူမထမင္းစားေနတုန္း စားပြဲေအာက္မွာ သူမေျခေခ်ာင္းေတြကို ပါးစပ္နဲ႔စုပ္ခိုင္းၿပီး သန္႔ရွင္းေရးလုပ္ခိုင္းပါတယ္။ၿပီးေတာ့ စားႂကြင္းစားက်န္ေတြကို စားပြဲေအာက္က သံပန္းကန္ျပားအစုတ္ထဲထည့္ေပးလိုက္ၿပီး ကြၽန္ေတာ့္ကိုထမင္းစားခိုင္းပါတယ္။
ထမင္းစားၿပီးတဲ့ေနာက္ သူမအိပ္ခန္းထဲေခၚသြားၿပီး နင္းႏွိပ္ခိုင္းပါေသးတယ္။ သူမရဲ႕ခိုင္းေစမႈကို သူလုပ္ေပးရင္း ကိုယ္သင္းနံ႔ေလးေတြကိုရႈရႈိက္ရတာ လက္ေညာင္းတာေတာင္ေမ့ပါတယ္။
အိစက္တဲ့အသားစိုင္ေတြကိုႏွိပ္ေပးရင္းနဲ႔ လီးကလဲအလိုလိုေနာင္ေနပါတယ္။ တစ္နာရီေလာက္နင္းႏွိပ္ခံၿပီးတဲ့ေမျမတ္ေ႐ႊစင္ကတ္ာေတာ ငါေရခ်ိဳးေတာ့မယ္လို႔ေျပာလိုက္ၿပီး အိပ္ယာေပၚမွ ထလိုက္ပါတယ္။
မျမတ္ေ႐ႊစင္ရခ်ိဳးခန္းထဲသို႔ဝင္ကာ အဝတ္အစားမ်ားကိုခြၽတ္ၿပီး ေရပန္းကိုဖြင့္လိုက္ပါတယ္။ မွန္ထဲက သူမကိုယ္လုံးကို သူမၾကည့္လိုက္ပါတယ္။
ႏို႔ေတြဖင္ေတြကႀကီးေနဆဲ လွေနဆဲျဖစ္တာေၾကာင့္ သူမကိုယ္ သူမဂုဏ္ယူေနဟန္တူပါတယ္။ အခန္းထဲမွာ ဒူးေထာက္ေနတဲ့ကြၽန္ေတာ့္ကိုကို သူမသတိရလိုက္တဲ့အခါ သူမခိုင္းခ်င္တာကိုစဥ္းစားမိၿပီး ေခၚလို႔ ေမာ့အၾကည့္မွာ မိေမြးတိုင္းဖေမြးတိုင္း မျမတ္ေ႐ႊစင္ရဲ႕ကိုယ္လုံးကို ျမင္လိုက္ရတာ ေမာင္ေမာင္ေက်ာ္ အဖို႔ ရင္ေတြ ဗေလာင္ဆူသြားပါတယ္။ ဖြံ႕ထြားလွတဲ့ႏို႔ေတြေပၚ ဝဲက်ေနတဲ့ ဆံႏြယ္ေတြနဲ႔ ေျဖာင့္စင္းေနတဲ့ ေပါင္တံျဖဴျဖဴႏွစ္ေခ်ာင္းခြၾကားက အေမြးရိပ္ထားတဲ့ ေစာက္ဖုတ္ေဖာင္းေဖာင္းေလးကို ျမင္လိုက္ရတာ လည္ပင္နင္သြားၿပီး ေရငတ္သလိုလိုျဖစ္သြားပါတယ္။မျမတ္ေ႐ႊစင္က အခန္းတံခါးကို အတြင္းက log ခ်လိုက္ပါေတာ့တယ္။
မျမတ္က သူ႔ေစာက္ဖုတ္ကို ေငးေနတဲ့ ကြၽန္ေတာ့္ကို ၾကည့္ၿပီး
ငယ္ကြၽန္ႀကီး ေန႔လည္က ငါျပန္လာေတာ့ နင္အိပ္ေပ်ာ္ေနတာ အျပစ္ရွိလားမရွိဘူးလား။
ရွိပါတယ္ သခင္မ။
အဲ့ဒါဆို နင့္ကိုငါအျပစ္ေပးေတာ့မယ္ နင္ခံမယ္မဟုတ္လား။
ဟုတ္ ခံပါ့မယ္ သခင္မ။
သူမေရခ်ိဳးဖို႔အသင့္ျဖစ္ေနပါၿပီ။ ဒူးေထာက္ေနတဲ့ ကြၽန္ေတာ့္ကို စူးစူးစိုက္စိုက္ၾကည့္လိုက္ၿပီး သူမရဲ႕ညစ္ပတ္တဲ့ အျပစ္ေပးမႈကို စတင္လိုက္ပါေတာ့တယ္။ ကဲ ငယ္ကြၽန္ႀကီး မင္းအျပစ္အတြက္ ခံရမဲ့အခ်ိန္ေရာက္ၿပီ။ သခင္မဖင္ကိုယက္ေပးစမ္း။
ဗ်ာ။ နင္နားထိုင္းေနလား ငါ့ဖင္ကို လိုက္ယက္ေပးလို႔ေျပာတာကြၽန္စုတ္ရဲ႕။ နားမလည္ဘူးလား။
ျဖန္း ျဖန္း ပါးကို သူမလက္ျဖင့္ ခပ္ၾကမ္းၾကမ္း ႐ိုက္လိုက္ေတာ့ ကြၽန္ေတာ့္သြားၾကားထဲက ေသြးပင္ထြက္သြားပါတယ္။ မျမတိေ႐ႊစင္ ဒီလိုခိုင္းလိမ့္မယ္လို႔ မထင္ခဲ့ပါဘူး။ မွတ္ထား ေနာက္တစ္ခါ ငါခိုင္းတာျငင္းရင္ နင္ဒီထက္နာမယ္။ မလွန္ႏိုင္ေအာင္ ကြၽန္ဇာတ္သြင္းေခ်ၿပီ။ ေနာက္တစ္ခါ ေပကပ္ကပ္လုပ္ရင္ မွတ္သြားေအာင္ နင့္ကိုငါ့ခ်ီးစားခိုင္းမယ္။ နားလည္လား။
ကြၽန္ေတာ္ မ်က္ႏွာငယ္ေလးျဖစ္ေနၿပီ။ မျမတ္ေျပာလိုက္ေသာစကားက ပိုထိတ္လန္႔စရာပင္။ ခိုင္းသလိုမလုပ္ပါက တကယ္လုပ္မည့္သေဘာရွိသည္။
ဟုတ္ ဟုတ္ ခြင့္လြတ္ပါသခင္မ ခိုင္းသလိုလုပ္ပါ့မယ္။
မျမတ္ေ႐ႊစင္ရဲ႕ဖင္အိုးဝိုင္းဝိုင္းေနာက္မွာ ဒူးေထာက္မ်က္ႏွာအပ္ကာ ဖင္ဝကိုထပ္ၾကပ္မကြာလွ်ာျဖင့္လိုက္ယက္ရေလေတာ့သည္။မျမတ္ေ႐ႊစင္က သူမဖင္ေပါက္ကိုယက္ခိုင္းျခင္းျဖင့္ ႏွိပ္ကြပ္ေတာ့သည္။
ဒါမွေရွ႕ေလွ်ာက္ ပိုအက်ပ္ကိုင္လို႔ရမယ္ေလ။
ဖင္ယက္ခံလို႔ဝေတာ့ သူမ ေစာက္ဖုတ္ပါ ယက္ခိုင္းသည္။
အျပာကားေတြထဲမွာသာျမင္ဖူးၿပီး လက္ေတြ႕ေစာက္ဖုတ္ယက္ယက္ခံဖူးဟန္မတူတဲ့လွ်ာရဲ႕အရသာကိုေကာင္းေကာင္းသိသြားတယ္။
အင္းအင္းအားအားနဲ႔ ကြၽန္ေတာ့္ပါးစပ္ထဲက သူမေစာက္ရည္ေတြထြက္က်ကုန္တာကို ေထြးမထုပ္ခိုင္းဘဲ ေစာက္ရည္ျဖဴျဖဴခြၽဲခြၽဲကိုၿမိဳခ်ခိုင္းပါတယ္။သူမေစာက္ရည္ေတြကို ကြၽန္ေတာ္ ၿမိဳခ်ရာမွာ ပ်ိဳ႕့တက္ေနတာကိုအရသာခံၾကည့္ရတာသူမအားရေနပါတယ္။
သူမယာက်ၤားကိုမႏိုင္သမွ် မေက်နပ္ခ်က္ကို ကြၽန္ေတာ့္အေပၚအေပၚစုပုံေပးေနေတာ့တာပါဘဲ။
ေရခ်ိဳးၿပီးသြားတဲ့ မျမတ္ေ႐ႊစင္က ကုတင္ေပၚမွာ ေျခခ်ၿပီးထိုင္ေနပါတယ္။
ကြၽန္ေတာ့ကို ေျခသည္းညႇပ္ခိုင္းေနပါတယ္။ ၿပီးေတာ့ ေျခသည္းနီဆိုးခိုင္းပါတယ္။
ကြၽန္ေတာ္လဲ သခင္မမျမတ္ေ႐ႊစင္ရဲ႕ေရွ႕မွာ ဒူးေထာက္ၿပီး သူမရဲ႕ေျခေခ်ာင္းျဖဴျဖဴေလးေတြကို တ႐ိုတေသဆုပ္ကိုင္ကာ ဂ႐ုတစိုက္ဆိုးေပးေနပါတယ္။ စိတ္ထဲမွာထူးဆန္းေနတာက ကြၽန္ေတာ့္အေပၚ မျမတ္ေ႐ႊစင္ အႏိုင္က်င့္တာကို အသာယာႀကီး စိတ္ထဲကသာယာေနတာကိုထူးဆန္းေနတာပါ။
ငယ္ကြၽန္ႀကီး မင္းသခင္မကြၽန္ခံရတာေပ်ာ္ရဲ႕လား။
ေပ်ာ္ပါတယ္သခင္မ။
ဟင္းဟင္းထင္ေတာ့ထင္သား မင္းက ႐ုံးထဲဝင္ကတည္းကငါ့ကြၽန္ျဖစ္ခ်င္ေနတာ။ ဟုတ္တယ္မဟုတ္လား။
မျမတ္ေ႐ႊစင္ အေမးေၾကာင့္ ကြၽန္ေတာ္လဲမ်က္ႏွာပူပူနဲ႔။
ဟုတ္ပါတယ္ သခင္မ အၿမဲတမ္း ခံခ်င္ေနတာပါ။
ရၿပီေတာ္ေတာ့ သခင္မ မျမတ္ေ႐ႊစင္ က ကြၽန္ေတာ့္ကိုေျခသည္းနီဆိုးတာရပ္ခိုင္းၿပီး။
သူမရဲ႕ ခ်ည္သားထမိန္အစိမ္းေရာင္ေလး ရဲ႕ေအာက္နားစကို လက္တစ္ဖက္ျဖင့္ကိုင္လိုက္ၿပီး ဟလိုက္ပါတယ္။
နင္ဘာလုပ္ရမယ္ဆိုတာသိတယ္မဟုတ္လား ထမိန္ေအာက္ထဲဝင္ေတာ့ေလ။
ငါခုနကေရခ်ိဳးတုန္းအယက္ခံရတာဆိုေတာ့ သိပ္မေကာင္းဘူး။
နင္ကလ်ာေတာ္ေတာ္သန္တယ္။ နင္ငါ့အဖုတ္ေတြဖင္ေတြကိုသိပ္ယက္ခ်င္ေနတာငါသိတယ္။
ငါေျပာတာမွန္သလား ေကာင္စုတ္။
ဟုတ္ပါတယ္ သခင္မ။ ဟုတ္ၿပီနင္ယက္ခ်င္တဲ့ ငါ့အဖုတ္တစ္လွည့္ ဖင္တစ္လွည့္ တစ္ေန႔လုံး ယက္စမ္း။
ငါနားဆိုမွနင္နားခြင့္ရမယ္။
မျမတ္ေ႐ႊစင္က ကြၽန္ေတာ့ဆံပင္ေတြကို လက္ႏႊဲဆြဲဆုပ္ၿပီး ထမိန္ေအာက္ထဲဆြဲသြင္းလိုက္ပါတယ္။
ညႇီစို႔စို႔ေစာက္ရည္ေလးေတြ႐ြဲေနတဲ့ သူမအဖုတ္ႏႈတ္ခမ္းသားမ်ားႏႊဲ ကြၽန္ေတာ့္ပါးစပ္ကိုဆြဲေတ့လိုက္ပါတယ္။
ကြၽန္ေတာ္လဲ သခင္မမျမတ္ေ႐ႊစင္ရဲ႕ ငံက်ိက်ိ ေသးအရသာ ေစာက္ရည္ၾကည္ေလးေတြစို႐ြဲေနတဲ့အဖုတ္အသားျပင္ကို လက္နဲ႔ၿဖဲလို႔
လ်ာကို အသားကုန္ထုတ္ၿပီး သူမသေဘာက်အသားကုန္ယက္ပါေတာ့တယ္။
ျပတ္ျပတ္ ရႈးရႈး ကြၽန္ေတာ္ယက္တာ စိတ္ပါလက္ပါရွိလို႔လားမသိဘူး သခင္မအဖုတ္ကအရည္ၾကည္ေတြထြက္လာပါတယ္။
ပါးစပ္ကလဲ တအင္းအင္းတအားအားေအာ္ၿပီး ကြၽန္ေတာ့ ေခါင္းကဆံပင္ေတြကိုအတင္းဆြဲဆုပိကာ အဖုတ္နဲ႔ အသားကုန္ကပ္ထားပါတယ္။ သခင္မျမတ္ေ႐ႊစင္ေကာင္းေနတာသိလို႔ ကြၽန္ေတာ္ကလဲသူမေစာက္စိေလးကို ႏႈတ္ခမ္းသားေလးေတြနဲ႔ဖိၿပီး လ်ာနဲ႔ဝိုက္ကစားေပးပါတယ္။ ႁပြတ္ႁပြတ္ အ ဟ အင္းအင္း သခင္မအသက္ရႈသံေတြပိုျပငိးလာတာကို ထမိန္နဲ႔ အုပ္ခံထားရေပမဲ့ အတိုင္းသားၾကားေနရပါတယ္။
နယ္စပ္တစ္ေနရာ။ ေတာေတာင္ထဲတြင္ ေဆာက္ထားေသာ ရဲတိုက္ပုံစံ အေဆာက္အဦႀကီးက သားနားလွသည္။
အေဆာက္အဦးထဲက အခန္းက်ယ္ႀကီးတစ္ခုအတြင္းမွာ အိပ္ေမာက်ေနေသာ မငယ္ တစ္ေယာက္ႏိုးလာသည္။
ဒီေန႔ႏိုင္ငံျခားကကုန္သည္ေတြႏွင့္ခ်ိန္းထားတာကိုး။
အခန္းတံခါးေခါက္သံၾကားရေတာ့။
ေဒးဗစ္လား—-
ဟုတ္ကဲ့အမ နည္းနည္းေနရင္ဧည့္သည္ေတြေရာက္ေတာ့မယ္။
ဒါဆိုနင့္ကုန္ေတြထုတ္လိုက္ေတာ့ အဆင္သင့္ျပင္ထား။
ဟုတ္ကဲ့အမ ေဒးဗစ္ဆိုေသာေထာင္ေထာင္ေမာင္းေမာင္း ဗလႀကီးက ေျဖၿပီး သူ႔တပည့္ႏွစ္ေယာက္ႏွင့္အတူေျမတိုက္ခန္းထဲဆင္းသြားသည္။ နာရီဝက္ေလာက္ၾကာေတာ့ ေျမတိုက္ခန္းထဲမွေဒးဗစ္တက္လာသည္။ ဆယ္ေက်ာ္သက္အ႐ြယ္ ေကာင္မေလး(၅) ေယာက္ ကို ခပ္ၾကမ္းၾကမ္းဆြဲေခၚလာသည္။ ေကာင္မေလးေတြမွာ အဝတ္တစ္ခုမွ မရွိကိုယ္လုံးတီးေတြ။ လက္ေတြကို ေနာက္ျပန္အေနအထားႏွင့္ ႀကိဳးတုပ္ထားသည္။ လက္ေမာင္းရင္းႏွင့္ႏို႔ေတြမွာလဲႀကိဳးျဖင့္တုပ္ထားသျဖင့္ ႏို႔ေတြကစူထြက္ေနသည္။ေပါင္ခြၾကားမွာလဲ အဖုတ္အေျမာင္းတည့္တည့္မွာ ႀကိဳးတစ္ေခ်ာင္းျဖင့္ ခ်ည္ေပးထားေတာ့ လမ္းေလွ်ာက္လိုက္တိုင္းအေရေတြတစိုစိုႏွင့္။
အမႀကီးရယ္ သမီးတို႔ကိုသနားပါေနာ္။ ေရာင္းမစားပါနဲ႔ရွင္။
ေတာင္းပန္ပါတယ္ရွင့္ ဟင့္ဟင့္။
ေကာင္မေလးေတြကမ်က္ရည္ေတြပိုးပိုးေပါက္ေပါက္က်လို႔ေတာင္းပန္ေနသည္။ ႏိုင္ငံျခားမွာအလုပ္ရမည္ဆိုၿပီး မငယ္နဲ႔သူ႔လူေတြစည္း႐ုံးကာ ေခၚလာၿပီး ဖမ္းထားကာေရာင္းစားေတာ့မည္ျဖစ္သည္။
အသံမထြက္နဲ႔ေကာင္မ နာခ်င္ျပန္ၿပီထင္တယ္။
မငယ္ရဲ႕ေအးစက္စက္အၾကည့္ကေကာင္မေလးေတြကိုေၾကာက္႐ြံ႕ေစသည္။ အပိုးက်ိဳးေအာင္ ကလန္ကဆန္လုပ္သူမ်ားကို မငယ္က ႀကိမ္လုံးျဖင့္ ေသးထြက္က်ေအာင္႐ိုက္ထားေတာ့ လန္႔ၾကသည္။
အမ ေျမတိုက္အခ်ဳပ္ခန္းထဲကေကာင္ေရာ။
သူ႔ကိုကေလလံပစ္မွာ ဒီေန႔သူေဌးမေတြလာမွာ။
ဒါၿပီးရင္ထုတ္မယ္။ ေျမေအာက္ခန္းအခ်ဳပ္ထဲမွာ ေကာင္ေလးတစ္ေယာက္ရွိေသးသည္။ အသက္(၁၈) ႏွစ္သာသာေလးပင္။
ကိုယ္လုံးတီးအေနအထားႏွင့္ ေထာင့္မွာကပ္ေနသည္။
ေဒးဗစ္က ေကာင္ေလးကို နားရင္းပါးရင္းေတြပိတ္တီးကာ လက္ကို ႀကိဳးျဖင့္ခ်ည္ကာ ဆြဲေခၚခဲ့သည္။
အကိုႀကီး ကြၽန္ေတာ့္ကိုမေရာင္းပါနဲ႔ မလုပ္ပါနဲ႔။
ေကာင္ေလးက ယက္ကန္ယက္ကန္ျဖင့္တ႐ြက္တိုက္ပါလာသည္။
ေဒးဗစ္ဒီေကာင္ေအာ္လြန္းတယ္။ ဆို႔ထားလိုက္။
မငယ္အမိန္႔အတိုင္း ေဒးဗစ္က ေကာင္ေလးပါးစပ္ကိုအဝတ္ျဖင့္ဆို႔လိုက္သည္။ဝူးဝါးဝူးဝါးအသံမ်ားသာ ေကာင္ေလးထြက္ႏိုင္ေတာ့သည္။
ေနာက္ဆုံးလက္က်န္ေကာင္မေလးအတြက္ ကုန္သည္တစ္ေယာက္ေခ်သြားေသာ ပိုက္ဆံကို မငယ္ေရတြက္ေနသည္။
ထိုေကာင္မေလးကအေခ်ာဆုံးဆိုေတာ့ေစ်းေကာင္းရသည္။
သိန္း ၂၀၀ ေက်ာ္ေက်ာ္ေလာက္ရလိုက္သည္။
ေယာက္အတြက္ သိန္း ၈၀၀ နီးနီးပင္။ ေရာ့ ေဒးဗစ္ ဒီသိန္း ၈၀၀ လုံးနင္ယူလိုက္။ ေဒးဗစ္က ဝမ္းသာအားရပင္။
အမ အကုန္လုံးေနာ္။ ဟုတ္တယ္ ေဒးဗစ္။
ဟိုေကာင္ေလးေရာင္းလို႔ရတာေတာ့ငါအကုန္ယူမယ္ေနာ္။
ျဖစ္တယ္မဟုတ္လား ။
ျဖစ္တာေပါ့အမ။ အမစိတ္ႀကိဳက္သာေရာင္း။
ဝယ္မဲ့မိန္းမေတြေရာေရာက္ေနၿပီလား။
ေရာက္ေနၿပီ အမ။ အခန္းထဲမွာေနရာခ်ထားတယ္။ ကြၽန္ေတာ္တို႔ အေရာင္းအဝယ္ၿပီးမွဝင္ခဲ့မယ္။
မငယ္အခန္းထဲဝင္သြားေတာ့ ေဒးဗစ္က အခန္းျပင္မွေသာ့ခတ္လိုက္သည္။ အခန္းထဲမွာေတာ့ အသက္ ၃၀ ဝန္း က်င္ ၄၀ဝန္းက်င္ အမ်ိဳးသမီးေတြထိုင္ေနသည္။ ေငြေၾကးႂကြယ္ဝသူမ်ားျဖစ္တာကို သူမတို႔ဝတ္ဆင္လာေသာ လက္ဝတ္ရတနာမ်ား အဝတ္အစားမ်ားကသက္ေသခံေနသည္။ စားပြဲဝိုင္းမ်ားမွာ ခ်ထားေသာ အေကာင္းစားဝိုင္မ်ားကို ေဖာက္ေသာက္ၿပီး ဇိမ္က်ေနၾကသည္။
မငယ္ကစင္ေပၚမွလိုက္ကာစကိုဆြဲဖြင့္လိုက္ေတာ့ အားလုံးအာ႐ုံက စင္ေပၚေရာက္သြားသည္။စင္ေပၚက တိုင္ႏွစ္တိုင္မွာ ေျခကားယား လက္ကားယားအေနအထားျဖင့္တုပ္ခံထားရသည့္ အက်ဥ္းခန္းက ထုတ္လာေသာေကာင္ေလး။
သူ႔ေနာက္မွာ အသက္ ၂၀ ေလာက္ ကိုယ္က်ပ္အနက္ႏွင့္ မိန္းကေလး တစ္ေယာက္မွာ ၾကာပြတ္ျဖင့္ ႐ိုက္ျပေနသည္။
႐ိုက္လိုက္တိုင္း နာလြန္း၍ ႐ုန္းေနသည့္ျမင္ကြင္းကို ေအာက္မွာ ၾကည့္ေနသူအမ်ိဳးသမီးမ်ားက သနားျခင္းမရွိသည့္အျပင္ အရသာခံကာ ရီေနၾကေသးသည္။
ဒီမွာေရာက္ေနက်တဲ့ ကြၽန္မတို႔ေဖာက္သည္မ်ားရွင္ အခုစင္ေပၚမွာ ျမင္ေနရတဲ့ေကာင္ေလးကေတာ့ အသက္ (၁၈)ႏွစ္ပါ။ လူပ်ိဳစစ္စစ္ေလးလဲျဖစ္တယ္။ ပုံစံကလဲေခ်ာေခ်ာေလးပါ။
ဒါေၾကာင့္ သိန္း ၂၀၀ နဲ႔ ေစ်းႏႈန္းဖြင့္ထားပါတယ္။
ေယာက်ၤားတစ္ေယာက္ကို မိန္းမမ်ားလက္သို႔ ပစၥည္းတစ္ခုသဖြယ္ ေရာင္းခ်ပြဲႀကီးက စတင္ေခ်ၿပီ။
ဝယ္ေသာမိန္းမမ်ားက အုပ္စုလိုက္လာျခင္းျဖစ္ၿပီး ေငြျဖင့္ဝယ္ထားေသာကြၽန္ျဖစ္သည့္အတြက္ တန္ေအာင္ အကုန္ခိုင္းမည့္သူေတြခ်ည္းပင္။
မငယ္က ေကာင္ေလးလက္ကို ခ်ည္ထားေသာသံႀကိဳးစကို ေဒၚသက္ထားလက္ထဲအပ္လိုက္ပါတယ္။
ကဲ မသက္ထားေရ ေစ်းအမ်ားႀကီးေပးတာေက်းဇူးတင္တယ္။
ေဒးဗစ္က ကားတံခါးကိုဖြင့္ၿပီး ေကာင္ေလးကိုထည့္မည္ျပဳသည္။
ေဒၚသက္ထားက—
ေဒးဗစ္ေရ အဲ့ေကာင္ကိုကားေပၚမတင္နဲ႔။
ကားေနာက္ဖက္မွာ တြဲခ်ည္လိုက္။ သခင္မနဲ႔ကြၽန္ဆိုတာ ဘာလဲဆိုတာျပရအုံးမယ္။
ေကာင္ေလးကို ပါးစပ္က အဝတ္ျဖင့္ဆို႔ထားေတာ့ ဘာမွေျပာမရ။
မသက္ထားရဲ႕ေငြဝယ္ကြၽန္ဆိုေတာ့ျပဳသမွ်ႏုေနရသည္။
ဒီလိုလုပ္မွ မသက္ထားလုပ္တာမိုက္တယ္။
ေဒၚသက္ထားက တခစ္ခစ္ရယ္လိုက္ၿပီး။
ဒါေတာင္အကင္းဘဲရွိေသးတယ္ မငယ္ရဲ႕။
့ကြၽန္မဝယ္လို႔ေနာ္ မငယ္ ဒီေကာင္ကံေကာင္းသြားတယ္။
မငယ္နားမရွင္းျဖစ္သြားပါတယ္။
ဘာျဖစ္လို႔လဲ မသက္ထားရဲ႕။
ီဒီလိုေလ မငယ္ ကြၽန္မကမွ ကြၽန္ကို မထင္ရင္မထင္သလို စိတ္တိုင္းမက်လို႔႐ိုက္တာဘဲရွိတယ္။
ေကာင္းေကာင္းေကြၽး ေကာင္းေကာင္းထားမွာ။
ကြၽန္မဝိုင္းေဘးနားထိုင္ေနတဲ့ မစႏၵာတို႔ ရသြားၾကည့္။။
အဲ့ေကာင္ကို မစႏၵာက ထမင္းစားခိုင္းမွာမဟုတ္ဘူး။
သေဘာေပါက္ၿပီ သေဘာေပါက္ၿပီ သက္ထား။
ဒါနဲ႔ မငယ္အခု တစ္ေယာက္ အစပ်ိဳးေနၿပီဆို။
အင္း ဟုတ္တယ္။ဒါေပမဲ့ ဒါကျမတ္ေ႐ႊစင္အတြက္ပါ။
မေရာင္းဘူးရယ္။
ျမတ္ေ႐ႊစင္က မစႏၵာတို႔လိုဘဲေလ။
ကံဆိုးၿပီေပါ့ အဲ့ေကာင္ေလး ခစ္ခစ္။
ဒါကေတာ့ သူ႔ကံေပါ့ေလ။
ုဟုတ္ပါၿပီ မငယ္ ကြၽန္မျပန္ေတာ့မယ္။
အားေပးတာ ေက်းဇူးတင္တယ္ေနာ္သက္ထား။
မသက္ထားကားဆီသို႔ သြားခ်ိန္တြင္ ေဒးဗစ္က အလိုက္သတိကားတံခါးကို ဖြင့္ေပးလိုက္ပါတယ္။
မငယ္လဲ ေငြထုပ္ကို ေဘးနားရပ္ေနတဲ့ေကာင္မေလးကိုဆြဲခိုင္းၿပီး အထဲကိုျပန္ဝင္သြားပါေတာ့တယ္။
အု ဟု ဟု
အသက္ရႈက်ပ္သျဖင့္ေမာင္ေမာင္ေက်ာ္ရဲ႕ခါးကေကာ့တက္လာသည္။
ျမတ္ေ႐ႊစင္ကေမာင္ေမာင္ေက်ာ္မ်က္ႏွာေပၚဖိထိုင္ထားသည္။
ေျခေတြလက္ေတြက ကုတင္မွာ ႀကိဳးနဲ႔တုပ္ခံထားရသျဖင့္ ေမာင္ေမာင္ေက်ာ္ဘာမွလုပ္၍မရ။
သူ႔လီးကို မျမတ္ေ႐ႊစင္က လက္ျဖင့္ဆုပ္ၿပီးကစားေနသည္။
ဆြခံေနရသျဖင့္ လီးကေပါက္ကြဲထြက္မတတ္ေတာင္ေနပါတယ္။
ယခုေတာ့ ျမတ္ေ႐ႊစင္က ေမာင္ေမာင္ေက်ာ္ကို အိမ္ေခၚထားၿပီး
ေန႔ေရာညပါ ကြၽန္အျဖစ္အသုံးခ်ေနၿပီျဖစ္ပါတယ္။
ျမတ္ေ႐ႊစင္က အိပ္ယာေပၚခဏတင္ထားတဲ့ ဘိုက္ဘေရတာကို ယူၿပီး ခလုပ္ကိုဖြင့္လိုက္ကာ ေမာင္ေမာင္ေက်ာ္ လီးကို ကပ္လိုက္ပါတယ္။
အိုး အိုး အု အု
သူမဖင္ေအာက္မွာဖိထိုင္ထားတဲ့ ေမာင္ေမာင္ေက်ာ္ကေတာ့
လီးကိုတို႔ခံရတဲ့ တုန္ခါမႈေၾကာင့္ ခ်ည္ခံထားရတဲ့ ေုခေတြလက္ေတြကို႐ုန္းခါေနၿပီး ခါးကေကာ့တက္ကာ တဆတ္ဆတ္တုန္ေနပါတယ္။
လီးထိပ္က လေရေတြက တပ်စ္ပ်စ္နဲ႔ပန္းထြက္ကုန္ၿပီး
ျမတ္ေ႐ႊစင္ရဲ႕လက္ကိုေတာင္ နည္းနည္းစင္သြားပါတယ္။
ျမတ္ေ႐ႊစင္က အခ်ိန္အနည္းငယ္ၾကာေတာ့ ေမာင္ေမာင္ေက်ာ္ မ်က္ႏွာေပၚဖိထိုင္ထားရာကေနထလိုက္ပါတယ္။
တြန္႔ေက်ေနတဲ့ ထမိန္ကို ျပန္ျပင္ဝတ္လိုက္ၿပီး ေရခ်ိဳးဖို႔ျပင္ပါေတာ့ တယ္။ ေမာင္ေမာင္ေက်ာ္ကိုႀကိဳးျဖဳတ္ေပးလိုက္ကာ။
ကဲ ငါေရခ်ိဳးေတာ့မယ္။ ငါေရခ်ိဳးတဲ့အခါ လုပ္ေပးေနၾကအတိုင္းေပါ့။
သူမေရခ်ိဳးခန္းထဲဝင္တာနဲ႔ ေမာင္ေမာင္ေက်ာ္ကေလးဖက္ေထာက္ၿပီး လိုက္လာရပါတယ္။ ေမာင္ေမာင္ေက်ာ္ အခန္းထဲေရာက္ေတာ့ အခန္းတံခါးကိုေလာ့ခ်ထားလိုက္ပါတယ္။
ျမတ္ေ႐ႊစင္ေရစခ်ိဳးၿပီဆိုတာနဲ႔ ေမာင္ေမာင္ေက်ာ္က သူမေနာက္ဒူးေထာက္ကာ ဖင္ကိုလိုက္ယက္ေပးရပါေတာ့တယ္။
ဒါက ျမတ္ေ႐ႊစင္ေရခ်ိဳးတိုင္း ေမာင္ေမာင္ေက်ာ္ကို ခိုင္းေနက် အလုပ္တစ္ခုဆိုပါေတာ့။
မျမတ္ေ႐ႊစင္က ကုမၸဏီသို႔သြားရန္ျပင္ဆင္ေနသည္။
မွန္တင္ခုံေရွ႕မွာ ထိုင္ကာေခါင္းၿဖီးေနသည္။
အိစက္ထြားႀကိဳင္းေသာသူမတင္ပါးကခုံေပၚမွာစြင့္ကားလို႔ပင္။
ထိုအိစက္ဝိုင္းကားေတာ မျမတ္ေ႐ႊစင္ရဲ႕ ဖင္ကိုခုနက ကြၽန္ေတာ့္လက္နဲ႔ ၿဖဲၿပီး ဖင္ေပါက္ကိုလ်ာနဲ႔ကလိုင္းေပးခဲ့ရသည္။
ယခုဆိုလ်င္ မျမတ္ေ႐ႊစင္ရဲ႕ ဖင္ေပါက္ကို ေန႔တိုင္းလ်ာနဲ႔ကလိုင္းေပးေနရသျဖင့္ သူမဖင္ထဲမွခ်ီးအရသာကိုေတာ္ေတာ္သိေနၿပီျဖစ္ပါတယ္။ ဟိုေကာင္ ဒူးခ်ည္းဘဲေထာက္ၿပီးေနမေနနဲ႔။
ငါ့ေဘာ္လီႀကိဳးတြယ္ေပးစမ္း။
ကြၽန္ေတာ္လဲသူမအနားသြားၿပီး ေဘာလီခ်ိတ္ကိုတြယ္ေပးလိုက္ပါ တယ္။ သူမရဲ႕မို႔ေမာက္ေနတဲ့ ႏို႔ႏွစ္လုံးကို မသိမသာျမင္လိုက္ရေတာ့ လီးကေတာင္လာပါတယ္။ ဒါေပမဲ့ျမင္သာျမင္မၾကင္ရပါ။
မျမတ္ေ႐ႊစင္က ႐ုတ္တရက္လွည့္လာၿပီး ကြၽန္ေတာ့္ကိုပါးခ်လိုက္ပါတယ္။ ျဖန္း သူမလက္သံကေျပာင္တာေၾကာင့္ခုနက ငမ္းေနတာေတာင္ ဘယ္ေရာက္သြားမွန္းမသိပါဘူး။
ကြၽန္စုတ္ ရာရာစစ ငါ့ႏို႔ကိုငမ္းေနတယ္ေပါ့။
ငါ့အမိန္႔မရဘဲ ဘာမွလုပ္ခြင့္မရွိဘူးဆိုတာမသိဘူးလား။
ကြၽန္ေတာ္လဲ ပ်ာယာခတ္ၿပီး သူမေျခသလုံးကိုဖက္ၿပီးေတာင္းပန္လိုက္ပါတယ္။
ခြင့္ ခြင့္လႊတ္ေပးပါသခင္မ။
မျမတ္ေ႐ႊစင္က သူမေျခေထာက္ကိုတြန္းထုတ္လိုက္ၿပီး။
သြားစမ္းပါ။ နင္ေနာက္ခန္းကေစာင့္ေန မင္းကိုဒဏ္ေပးရမယ္။
ျမန္ျမန္သြား မဟုတ္ရင္ဒီထက္ပိုနာမယ္။
ကြၽန္ေတာ္လဲ သူမစကားေၾကာင့္ အေနာက္ခန္းဘက္အျမန္သြားလိုက္ပါေတာ့တယ္။ သူမဘယ္လိုဒဏ္ေပးမယ္ဆိုတာမသိေပမဲ့
အခန္းထဲကမထြက္ခင္ ကုမၸဏီကိုသူမဖုန္းဆက္ေနတာက သူမေနာက္ႏွစ္နာရီေလာက္မွေရာက္မယ္ဆိုတာပါဘဲ။
သခင္ျမတ္ေ႐ႊစင္ရဲ႕ ၾကာပြတ္လက္သံကေျပာင္လွပါတယ္။
ငါးလိပ္ေက်ာက္ၿမီး ၾကာပြတ္ျဖစ္တာေၾကာင့္ မျမတ္႐ႊစင္တစ္ခ်က္႐ိုက္တိုင္း အရႈိးရာက အဖီးအဖီးေတြထထသြားပါတယ္။
ဒါေပမဲ့ နာေနတာေတာင္ လက္ကပြတ္လို႔မရပါဘူး။
ေခါင္မိုးေပၚမွာ ႀသံ္ကိုးႏွစ္ေခ်ာင္းတြဲေလာင္းခ်ထားၿပီး သံႀကိဳးႏွစ္ေခ်ာင္းဆက္ကာ ပတ္ထားတဲ့ ဝါးစိမ္းလုံးအရွည္တစ္ေခ်ာင္းမွာကြၽန္ေတာ့ လက္ကိုဆန္႔ၿပီး ႀကိဳးေတြနဲ႔ အထပ္ထပ္တုပ္ထားတာပါ။ ကြန္ကရစ္ ၾကမ္းျပင္မွာ ျမဳတ္ထားတဲ့ တစ္ေတာင္ေလာက္သံတိုင္ႏွစ္ခုေဘးမွာ တပ္ထားတဲ့ ေျခခ်ဳပ္တဲ့ သံမဏိေျခက်င္းႏွစ္ခုမွာ ကြၽန္ေတာ့္ ေျခက်င္းဝတ္ေတြကိုထည့္ၿပီးေသာ့ခတ္ထားတာက နည္းနည္းေလးေတာင္လုပ္မရပါဘူး။ သူမ႐ိုက္တိုင္းငိုရလြန္းလို႔မ်က္လုံးမ်ားပင္စပ္ေနပါၿပီ။
႐ြမ္း မျမတ္ေ႐ႊစင္လႊဲ႐ိုက္လိုက္တဲ့ ငါးလိပ္ေက်ာက္ၿမီးၾကာပြတ္က ကြၽန္ေတာ့္တစ္ကိုယ္လုံးတစ္ဆတ္ဆတ္တုန္သြားပါတယ္။
အားပါျပင္းထန္တဲ့ ႐ိုက္ခ်က္ပါဘဲ။
႐ြမ္း ႐ြမ္း အား အား အမေလး ေၾကာက္ပါၿပီဗ်။
ေနာက္မၾကည့္ရဲေတာ့ပါဘူးသခင္မ
႐ြမ္း ႐ြမ္း အား အား အီး ဟီး ဟီး ႐ြတ္ ႐ြတ္
နာက်င္တာေရာ ေၾကာက္႐ြံ႕မႈေရာေပါင္းၿပီး လီးထိပ္က ေၾကာက္ေသးေတြ ပန္းထြက္ကုန္ပါၿပီ။
မျမတ္ေ႐ႊစင္က ႐ိုက္တာကို ခဏနားၿပီး ကြၽန္ေတာ့ဆီ ေလ်ာက္လာပါတယ္။ အနားေရာက္ေတာ့ ငိုက္စိုက္က်ၿပီး ငိုေနတဲ့ ကြၽန္ေတာ့္ေခါင္းကို မၿပီး သူမပါးစပ္ထဲက တံေတြးနဲ႔ေထြးပါတယ္။
ဘယ္လိုလဲ ကြၽန္စုတ္။ ကြၽန္နဲ႔သခင္မ အေၾကာင္းသိၿပီလား။
သခင္မကိုပစ္မွားဝံ့ေသးလား။
မပစ္မွားဝံ့ေတာ့ပါဘူး သခင္မ ႐ြတ္႐ြတ္။
နင့္ကို ငါ့ကြၽန္လုပ္ခ်င္ေနတာၾကာၿပီ။ နင္ငါ့ဆီမွာ မေသမခ်င္းကြၽန္ခံရမယ္ ရွင္းလား။ နင္ ငါ့ငယ္ကြၽန္လုပ္မွာလား ေျဖစမ္း။
ဟုတ္ ဟုတ္ သခင္မဆီမွာ ကြၽန္လုပ္ပါ့မယ္ဗ်။
ကြၽန္ေတာ့္ကို သခင္မခိုင္းခ်င္ရာခိုင္းပါ။
ဆက္ေတာ့မ႐ိုက္ပါနဲ႔ေတာ့ ကြၽန္ေတာ္ေသရပါေတာ့မယ္။
ဟင္းဟင္း ဒါဆို မင္းကို ငါဝယ္ၿပီးေၾကာင္း စာခ်ဳပ္မွာ မင္းလက္မွတ္ထိုးရမယ္။ ၿပီးရင္မင္းအိမ္ကို ငါေငြလႊဲလိုက္မယ္။
မင္းကို ေန႔ေရာညေရာ ကြၽန္လုပ္ေတာ့မွာ။ မင္းကငါ့ေငြဝယ္ကြၽန္ဘဲ။
နားလည္တယ္ေနာ္။
ဟုတ္ ဟုတ္ သခင္မ။
သို႔ႏွင့္ မျမတ္ေ႐ႊစင္က ကြၽန္ေတာ့္ကို စာ႐ြက္အလႊတ္ တစ္႐ြက္မွာ လက္မွတ္ထိုးခိုင္းသည္။
မထိုးလ်င္ႏွိပ္စက္ခံရမည္ျဖစ္ေသာေၾကာင့္ လက္မွတ္ထိုးေပးလိုက္ရသည္။ ကြၽန္ေတာ့္ဘဝကား မျမတ္ေ႐ႊစင္ထံတြင္ တစ္သက္လုံး ကြၽန္ခံရေပေတာ့မည္။
သူမက ကြၽန္စည္းကမ္းမ်ားေရးၿပီးလ်င္ စာခ်ဳပ္မွာတြဲထားေတာ့မွာျဖစ္ပါတယ္။ သူမစိတ္တိုင္းက်ေရးသားထားေသာ ကြၽန္စည္းကမ္းမ်ားက ဘာေတြလဲ မသိရေသး။ စာ႐ြက္အလြတ္မွာ လက္မွတ္ထိုးထားၿပီး ျဖစ္၍ သူမလုပ္ခ်င္သလို လုပ္တာခံရေတာ့မွာျဖစ္ပါတယ္။
လာစမ္း ကြၽန္စုတ္။
ကြၽန္ေတာ့လည္ပင္းမွာဆြဲထားတဲ့ လည္ပတ္နဲ႔ ဆက္ထားတဲ့ႀကိဳးစကို သခင္မျမတ္ေ႐ႊစင္က ဆြဲလိုက္တာေၾကာင့္ ကြၽန္ေတာ္ေရွ႕ကို ဟပ္ထိုး လဲေတာ့မလိုျဖစ္သြားကာ မနည္းထိန္းလိုက္ရပါတယ္။
လက္ကို ေနာက္ျပန္ပူးၿပီးႀကိဳးနဲ႔ တုပ္ထားတာေၾကာင့္ လက္ေကာက္ဝတ္ေတြလဲ ပြန္းေနပါတယ္။
သူမရဲ႕ ေငြနဲ႔ဝယ္ထားျခင္းခံရတဲ့ကြၽန္ဘဝကိုေရာက္ရွိသြားေတာ့ သခင္မျမတ္ေ႐ႊစင္လက္ခုပ္ထဲကေရျဖစ္ေနပါၿပီ။
မနက္ကတည္းက ေရပင္မတိုက္။ ထုတ္တန္းမွာ လက္ကိုႀကိဳးနဲ႔တုပ္တြဲေလာင္းဆြဲထားၿပီးသူမအျပင္ထြက္သြားသည္။
ေနာက္ရက္ေတြလဲ သူမအျပင္ထြက္လ်င္ ထိုသို႔ဆြဲထားခဲ့မည္ဟုေျပာသည္။ တစ္မနက္စာလုံး ဘာမွမေကြၽးေရပင္မတိုက္ဘဲ
မတ္တပ္ေျခဖ်ားေထာက္အေနအထားနဲ႔ ထုတ္တန္းမွာ အဆြဲခံထားရသျဖင့္ အရမ္းဆာၿပီး တုန္ေနေသာ ကြၽန္ေတာ့္ကို လက္ျပန္ႀကိဳးတုပ္ လည္ပင္းမွာ ႀကိဳးဆြဲၿပီး ေခြးတစ္ေကာင္လို ဧည့္ခန္းဘက္ဆြဲေခၚလာသည္။ သူမလက္ထဲမွာေတာ့ကြၽန္စည္းကမ္းစာ႐ြက္ကိုင္လာသည္။
သူမဖတ္ျပတဲ့အတိုင္း သေဝမတိမ္းလိုက္နာရမည္တဲ့။
မျမတ္ေ႐ႊစင္ရဲ႕ ေငြဝယ္ကြၽန္ဆိုေတာ့ သူမခ်မည့္ စည္းကမ္း ခိုင္းေစခ်က္အတိုင္းလုပ္ရေပေတာ့မည္။
အဝတ္အစားမဲ့ ကိုယ္လုံးတီးနဲ႔ ကြၽန္ေတာ့္ကို သူမကညႇာတာျခင္းမရွိဘဲ တိရစာၦန္လိုသေဘာထားျပဳမူေနသျဖင့္ သူမကို အေၾကာက္ႀကီး ေၾကာက္မိေနၿပီျဖစ္ပါတယ္။
ေရွ႕ကေနကြၽန္ေတာ့္ကို ဆြဲေနတဲ့ သူမရဲ႕ဖင္အိုးကားကားႀကီးေတြက နိမ့္တုံျမင့္တုံနဲ႔ပါ။ တုန္တုန္ေနတာပါဘဲ။
မၾကာခင္မွာ ေတာ့ ေျမေအာက္ခန္းကေနအိမ္အေပၚထပ္ေရာက္သြားပါတယ္။ ဧည့္ခန္းမွာေတာ့ အျပာေရာင္ဝမ္းဆက္ဝတ္စုံဝတ္ထားတဲ့ မငယ္က အဆင္သင့္ေစာင့္ေနပါတယ္။
ခရီးထြက္လာက ျပန္လာဟန္တူပါတယ္။
ျမတ္ေ႐ႊစင္ေရ ေကာင္းတယ္။ သူ႔အိမ္ကိုေငြပို႔ၿပီးၿပီ။
ဒီေကာင့္ကို နင့္ဆီမွာ တစ္သက္လုံးကြၽန္လုပ္ေပေတာ့။
ကြၽန္ဆိုတာ သနားလို႔မရဘူး တန္ေအာင္ခိုင္းရတယ္။
ေန႔တိုင္းၾကာပြတ္စာေကြၽး ၾကားလား။
ဟုတ္ကဲ့မငယ္ ေန႔တိုင္း မနက္ေလးနာရီထတာနဲ႔ ထုတ္တန္းမွာ ဆြဲၿပီး ငါးလိပ္ေက်ာက္ၿမီးစာ ေကြၽးမယ္။
ကြၽန္ေတာ့္အဖို႔လႊတ္လမ္းမရွိေတာ့ပါ။
မျမတ္ေ႐ႊစင္နဲ႔ မငယ္ေရွ႕မွာ ဒူးေထာက္ၿပီး ခစားေနရပါတယ္။
မျမတ္ေ႐ႊစင္က ကြၽန္ေတာ္ေရွ႕မွာ စာ႐ြက္တစ္႐ြက္ခ်လိုက္ပါတယ္။
ေရးထားေသာ စာ႐ြက္ေအာက္ဆုံးမွာကြၽန္ေတာ့္လက္မွတ္နဲ႔ပါ။
ကဲဖတ္စမ္း ကြၽန္ေလး နင္ငါ့ကိုဘယ္လိုျပဳစုရမယ္ဆိုတာ။
ကြၽန္ေတာ္လဲ အသံတုန္တုန္နဲ႔ ဖတ္ျပပါတယ္။
ကြၽန္ေတာ္ေမာင္ေမာင္ေက်ာ္သည္ မျမတ္ေ႐ႊစင္ထံတြင္ သူမကြၽန္အျဖစ္အခိုင္းခံရန္ သိန္း ၅၀ ျဖင့္ကိုယ့္ကိုကိုယ္ေရာင္းခ်ထားပါသည္။
ထို႔ေၾကာင့္ ကြၽန္ေတာ့္ အသက္ႏွင့္ဘဝအားမျမတ္ေ႐ႊစင္မွ ပိုင္သြားၿပီျဖစ္ၿပီး သူမထံတြင္ မေသမခ်င္းကြၽန္အျဖစ္ ခိုင္းေစျခင္းကိုခံယူပါမည္။
ဆက္ဖတ္ေလ က်ယ္က်ယ္ဖတ္ အသားမနာခ်င္နဲ႔။
နံရံမွာ ခ်ိတ္ထားေသာ ၾကာပြတ္ကို ၾကည့္လိုက္သျဖင့္ကြၽန္ေတာ္ ဆက္ဖတ္သည္။ ဆက္ဖတ္ရင္းနဲ႔ တစ္ကိုယ္လုံးပင္ ေၾကာက္႐ြံမႈေၾကာင့္ တုန္လာသည္။
ေအာက္ပါအမႈေတာ္မ်ားကို ထမ္း႐ြက္ပါမည္။
တာဝန္မေက်ပါက ထုတ္တန္းတြင္ ႀကိဳးနဲ႔ဆြဲၿပီး တစ္ေနကုန္ၾကာပြတ္ျဖင့္အ႐ိုက္ခံရန္သေဘာတူပါသည္။
ကုမၸဏီဖြင့္ရက္မ်ားတြင္ သခင္မျမတ္ေ႐ႊစင္၏ မနက္႐ုံးမသြားခင္အခ်ိန္ ေန႔လည္႐ုံးျပန္ခ်ိန္ ညေန႐ုံးဆင္းခ်ိန္မ်ားတြင္ မျမတ္ေ႐ႊစင္၏ ဖင္အားတစ္ခါလ်င္ လ်ာျဖင့္ တစ္နာရီ အဖုတ္ကို ပါးစပ္နဲ႔ လ်ာကိုအသုံးျပဳ၍ တစ္ခါႏွစ္ခ်ီၿပီးေအာင္ ျပဳစုပါမည္။
႐ုံးပိတ္ရက္မ်ားတြင္ အိပ္ခ်ိန္မွလႊဲ၍ အဖုတ္တစ္လွည့္ ဖင္တစ္လွည့့့္ လ်ာျဖင့္ ယက္ေပးစုပ္ေပးပါမည္။
အျပင္မွျပန္လာလ်င္ သူမေျခေခ်ာင္းမ်ားဖိနပ္မ်ားကို ေျပာင္ေအာင္ ပါးစပ္ျဖင့္စုပ္ေပးပါမည္။
ဆက္ဖတ္ေလ ဟင္းဟင္း ဒါေတာင္ျမတ္ေ႐ႊစင္က အကုန္မေရးထားဘူး။ မျမတ္ေ႐ႊစင္ေဘးမွ မငယ္က ဝင္ေျပာလိုက္ပါတယ္။
ကြၽန္ေတာ္သည္ သခင္မျမတ္ေ႐ႊစင္၏ ေငြဝယ္ကြၽန္ျဖစ္သျဖင့္ သခင္မျမတ္ေ႐ႊစင္၏ အညစ္အေၾကးမ်ားကို႐ြံရွာမႈမရွိပါ။
ဆက္ဖတ္ရန္အင္အားမရွိေတာ့ပါ သခင္မျမတ္ေ႐ႊစင္ကား ကြၽန္ေတာ့္ကို တိရစာၦန္ထက္ဆိုးေသာ ဘဝသို႔ပို႔ေခ်ၿပီ။
ကဲ ေမာင္ေမာင္ေက်ာ္ ဆက္ဖတ္ေလ။
ခစ္ခစ္ သူမဖတ္ရဲေတာ့ဘူး နင္ဘဲေျပာလိုက္ေတာ့။
မငယ္ကဝင္ေျပာလိုက္ၿပီး—
မ်က္ႏွာကိုေမာ့ၿပီးနားေထာင္ ေခါင္းမငုံ႔သြားနဲ႔ နင္ကျမတ္ေ႐ႊစင္ကြၽန္ သူဘာခိုင္းခိုင္း နင္ျငင္းလို႔မရဘူး။
မငယ္ရဲ႕စကားေၾကာင့္ မ်က္ႏွာကိုေမာ့ထားရပါတယ္။
မျမတ္ေ႐ႊစင္က ကြၽန္ေတာ့္ကိုစိုက္ၾကည့္ၿပီး
နင္က ငါ့ကြၽန္ဆိုေတာ့ နင့္ကို ဒီေန႔ကစၿပီး ငါ့ခ်ီးဘဲစားခိုင္းမွာ။
သူမစကားေၾကာင့္ ကြၽန္ေတာ္လန္႔သြားပါတယ္။
မစား မစားပါရေစနဲ႔ ကြၽန္ေတာ္က်န္တာအကုန္လုပ္ပါ့မယ္။
မငယ္က ၾကာပြတ္ကို သြားျဖဳတ္ၿပီး ကြၽန္ေတာ့္ကို လိမ့္႐ိုက္ပါတယ္။
လူးလိမ့္ေအာင္႐ိုက္ခံရတာေၾကာင့္ အေရျပားေတြပါစုတ္ၿပီး ေအာ္ငိုၿပီး ေတာင္းပန္ရပါေတာ့တယ္။
မလုပ္ပါနဲ႔ေတာ့ မလုပ္ပါနဲ႔ေတာ့။
ကြၽန္ေတာ္႐ုန္းေတာ့ မျမတ္ေ႐ႊစင္က ကြၽန္ေတာ့္လည္ပင္းက ႀကိဳးကိုဆြဲၿပီးေခါင္းကို သူမေျခေထာက္နဲ႔နင္းထားပါတယ္။
မ႐ိုက္ပါနဲ႔ေတာ့ ေၾကာက္လွပါၿပီ။
လက္ျပန္ႀကိဳးတုပ္ခံထားရတဲ့အျပင္ လည္ပင္းကိုလည္း ႀကိဳးဆြဲခံထားရၿပီး ေခါင္းကိုပါနင္းခံထားရေတာ့ ေနာက္က မငယ္ရဲ႕႐ိုက္ခ်က္ေတြ ကိုမေရွာင္ႏိုင္ဘဲ ထိထိမိမိခံေနရပါတယ္။
ကဲ နင္ငါခိုင္းတာလုပ္မလား ဆက္အ႐ိုက္ခံမလား။
ကြၽန္ေတာ့ တစ္ကိုယ္လုံးလဲ မငယ္ရဲ႕ၾကာပြတ္လက္သံေၾကာင့္ အရႈိးရာ ေတြအဖီးအဖီးထၿပီး အေရျပားေတြပါအနည္းငယ္စုတ္ေနပါၿပီ။
ဒါေပမဲ့ လုပ္မယ္ေျပာရင္လဲ မျမတ္ေ႐ႊစင္က သူမခ်ီးတကယ္စားခိုင္းမွာေသခ်ာေနတာေၾကာင့္ တင္းခံေနလိုက္ပါတယ္။
မလုပ္ပါရေစနဲ႔ က်န္တာအကုန္လုပ္ေပးပါ့မယ္။
ဒီေကာင္ အ႐ိုးမာတယ္ထင္တယ္ျမတ္ေ႐ႊစင္ ရပါတယ္ သူ႔ထက္မာတဲ့သူေတြေတာင္ ေပ်ာ့ေအာင္လုပ္ၿပီး ကြၽန္အျဖစ္ေရာင္းလာတာ။
မငယ္ရဲ႕ေျပာစကားေၾကာင့္ကြၽန္ေတာ့္ထက္အရင္ ေရာင္းစားခံရသူေတြရွိတယ္ဆိုတာသိလာပါတယ္။
မင္းကို ျမတ္ေ႐ႊစင္ကမေရာင္းခ်င္ဘူး။ သူ႔ကြၽန္အျဖစ္ သီးသန္႔ သုံးမယ္ဆိုလို႔ခ်န္ထားတာ မင္းအ႐ိုးဘယ္ေလာက္မာႏိုင္မလဲ ၾကည့္ရေသးတာေပါ့။ သူ႔ေခါင္းကိုေသခ်ာနင္းထား ျမတ္ေ႐ႊစင္။
မငယ္ကေနာက္ခန္းထဲ ဝင္သြားပါတယ္။
ျပန္ထြက္လာေတာ့ သူမလက္ထဲ ဆားတစ္ထုပ္ကိုင္လာတာေတြ႕ပါတယ္။ သူမဘာလုပ္မယ္ဆိုတာ ရိပ္မိေပမဲ့ မျမတ္ေ႐ႊစင္က ကြၽန္ေတာ့္ လည္ပင္းကႀကိဳးကိုအတင္းဆြဲၿပီး ေခါင္းကို အတင္းဖိနင္းထားပါတယ္။ မငယ္က ဆားကိုဆုပ္ယူၿပီး ကြၽန္ေတာ့္အေရျပားစုတ္ေနတဲ့ ေနရာေတြကို ပြတ္ပါေတာ့တယ္။
အား ဟ ဟ အီး ဟီး ဟီး ႐ြတ္ ႐ြတ္
နာလဲနာ စပ္လဲစပ္တာေၾကာင့္ ကြၽန္ေတာ့တစ္ကိုယ္လုံးတစ္ဆတ္ဆတ္တုန္ေနပါတယ္။
မငယ္က ဆားနဲ႔စိမ္ေျပနေျပပြတ္ၿပီး ကြၽန္ေတာ့္ကိုႏွိပ္စက္ပါေတာ့တယ္။ အား အ ဟီး ဟီး ႐ြတ္ ႐ြတ္
တ႐ြတ္႐ြတ္ငိုေနတဲ့ ကြၽန္ေတာ့္ကို တစ္စက္ကေလးမွမသနားဘဲ မျမတ္ေ႐ႊစင္ ပုံသြင္းခ်င္တဲ့အတိုင္း မျဖစ္မခ်င္း ႏွိပ္စက္ေနတာပါ။
ကဲျမတ္ေ႐ႊစင္ ဒီေကာင္အ႐ိုးဆက္မာေနတုန္းဘဲ။
ဒီေကာင့္ကို ႀကိဳးနဲ႔တြဲေလာင္းဆြဲထားလိုက္။ ဘယ္ေလာက္ဒီေကာင္ခံႏိုင္မွာမို႔လို႔လဲ။
အခ်ိန္ကား ေန႔လည္ ၂ နာရီထိုးခန္႔ရွိေနၿပီ။
မျမတ္ေ႐ႊစင္ရဲ႕ ၿခံက်ယ္ႀကီးထဲက ကြင္းျပင္မွာ ကြၽန္ေတာ္ကား မတ္တပ္အေနအထားနဲ႔။
စိုက္ထားေသာ အရွည္ ၇ ေပခန္႔သံတိုင္ ၂ တိုင္မွာ ေျခကားယား လက္ကားယားအေနအထား ႀကိဳးေတြနဲ႔တုပ္ခံထားရသည္။
ေရဆာသျဖင့္ ႏႈတ္ခမ္းေတြက ကြဲေျခာက္ေနသည္။
ခ်ည္ထားေသာ ႀကိဳးေတြကို ႐ုန္းၾကည့္ေသာ္လည္း တင္းတင္းက်ပ္က်ပူးခ်ည္ထား၍ ဘာမွလႈပ္မရ။
မျမတ္ေ႐ႊစင္က မငယ္ကို လိုက္ပို႔ဖို႔ အျပင္ထြက္သြားၿပီ။
ကြၽန္ေတာ့္ေခါင္းလဲ ငိုက္စိုက္က်ေနၿပီ။ ပူျပင္းလွေသာ ေနေရာင္ျခည္ ကကြၽန္ေတာ့္ကို ပိုမိုအားေပ်ာ့ေစပါတယ္။
ေအာ္ရလြန္း၍ အသံပင္မထြက္ႏိုင္ေတာ့။
ေနာက္နာရီဝက္ေလာက္ေနေတာ့ မျမတ္ေ႐ႊစင္ျပန္လာသည္။
မရမ္းေရာင္ ဝမ္းဆက္ကိုဝတ္ထားေသာ လွပေက်ာ့ရွင္းေနသည့္ မျမတ္ေ႐ႊစင္ရဲ႕ အလွနဲ႔ ကိုယ္လုံးကိုယ္ေပါက္ေတာင့္တင္းမႈေတြကို အခုကြၽန္ေတာ္ေၾကာက္ေနၿပီျဖစ္ပါတယ္။
မျမတ္ေ႐ႊစင္က ကားဂိုေထာင္မွာ ကားကိုသြင္းလိုက္ၿပီး ကြၽန္ေတာ့္ဆီ လွမ္းလာခဲ့ပါတယ္။
သူမလက္ထဲမွာ ေရဗူးကိုင္လာတာျမင္ေတာ့ ကြၽန္ေတာ္႐ုန္းပါတယ္။
ေရ ေရ ေပးပါ မျမတ္ေ႐ႊစင္ ေတာင္းပန္ပါတယ္။
မျမတ္ေ႐ႊစင္က တစ္ခစ္ခစ္ရယ္ၿပီး ေရဗူးကိုဖြင့္ကာ ကြၽန္ေတာ့ေရွ႕မွာ ခ်လိုက္ပါတယ္။
ခစ္ခစ္ ေသာက္ေလ ငါခ်ေပးထားတယ္။
မေသာက္ခိုင္းတာမဟုတ္ဘူးေနာ္ ငါကေပးတယ္ နင့္ဘာသာယူေသာက္ေပါ့။ မျမတ္ေ႐ႊစင္ကကြၽန္ေတာ့္ကို ခနဲ႔ၿပဳံးၿပဳံးကာ အိမ္ထဲျပန္ဝင္သြားပါတယ္။
ေရကိုျမင္ေတာ့ ကြၽန္ေတာ္ပိုဆာလာပါတယ္။
တိုင္ေတြမွာ ပူးခ်ည္ခံထားရတဲ့ ႀကိဳးေတြကို႐ုန္းေပမဲ့ လက္ပြန္းေျခပြန္း အားကုန္တာအဖတ္တင္ၿပီး ဘာမွလုပ္မရပါဘူး။
တစ္ကိုယ္လုံးလဲ အားအင္ကုန္ခမ္းကာ တစ္ဆတ္ဆတ္တုန္လာပါတယ္။ ေအာ္ေပမဲ့ အသံကထြက္မလာေတာ့ပါဘူး။
ေနာက္ဆုံးမ်က္လုံးေတြပါ ျပာလာၿပီး သတိလစ္သြားပါတယ္။
ဘယ္ေလာက္ၾကာေအာင္သတိလစ္သြားတယ္မသိ
ဗြမ္းခနဲေရပက္သံနဲ႔အတူကြၽန္ေတာ့္တစ္ကိုယ္လုံးစို႐ြဲသြားပါတယ္။
ကြၽန္ေတာ္လဲ ထိုေရစက္ေလးေတြကိုအမိအရစုပ္မလို႔လုပ္ေပမဲ့ လ်ာထုတ္လို႔့မရမွ ပါးစပ္ကိုတိပ္နဲ႔ပိတ္ထားမွန္းသိပါတယ္။
မျမတ္ေ႐ႊစင္က ေရပုံးကိုလက္မွခ်လိုက္ၿပီး
ကဲဒီတစ္ခါလဲ နင့္ကိုငါတိုက္တယ္ေနာ္ နင္မေသာက္တာ ခစ္ခစ္။
ေနာက္တစ္လခန္႔အၾကာမွာ။ မနက္ ၅ နာရီခန္႔မွာျဖစ္ပါတယ္။
မျမတ္ေ႐ႊစင္ရဲ႕ အိမ္က ေရခ်ိဳးခန္းနဲ႔အိမ္သာခန္းတြဲထားတဲ့ အခန္းေလးထဲမွာ ထည့္ထားတဲ့ ခုံတန္းရွည္ေလးေပၚမွာ ကြၽန္ေတာ္ေခြေခြေလးလွဲေနပါတယ္။
ေစာင္စုပ္ေလးကိုၿခဳံရင္းနဲ႔ေပါ့။
လည္ပင္းမွာေတာ့ သံႀကိဳးနဲ႔ခ်ည္ၿပီး ေသာ့ခေလာက္ႀကီးႀကီးနဲ႔ခတ္ထားျခင္းခံထားရပါတယ္။
သံႀကိဳးစက ၈ ေပေလာက္ရွည္ပါတယ္။ တစ္ဖက္ကေတာ့ အိမ္သာခန္းအုတ္နံရံမွာ သံငုတ္နဲ႔တြဲၿပီး အေသျမဳပ္ထားတာပါ။
လက္ႏွစ္ဖက္ ေျခႏွစ္ဖက္ကေတာ့ တစ္ေပခန္႔သံႀကိဳးနဲ႔တြဲထားတဲ့ သံလက္ပတ္ ေျခက်င္းေတြနဲ႔ ခတ္ထားပါတယ္။
လက္ပတ္ေျခက်င္းေတြမွာတပ္ထားတဲ့ေသာ့ေပါက္ေတြကိုေတာ့ မျမတ္ေ႐ႊစင္ကခတ္ၿပီး ဂေဟေဆာ္လို႔ပိတ္လိုက္ပါၿပီ။
အိမ္သာတံခါးကို ေသာ့ဖြင့္သံၾကားလိုက္ရတာနဲ႔ ကြၽန္ေတာ္လဲခုံတန္းရွည္ေပၚမွာလွဲေနရာကေနကပ်ာကယာ ထလိုက္ၿပီး အခန္းေပါက္ဝမွာ ေလးဖက္ေထာက္လို႔မ်က္ႏွာကိုေႂကြျပားေတြေပၚမွာကပ္ထားရပါတယ္။ အခန္းထဲကထမိန္ကိုအနည္းငယ္မၿပီး ဝင္လာတဲ့ မျမတ္ေ႐ႊစင္ရဲ႕ ေျခေထာက္ျဖဴျဖဴေလးႏွစ္ဖက္ကိုလွမ္းျမင္ရပါတယ္။
သူမကကြၽန္ေတာ့ကို ခြေက်ာ္ၿပီး အခန္းထဲဝင္ပါတယ္။
ရၿပီ ဒီဖက္လွည့္ေတာ့။ ေဘစင္ေရွ႕မွာ ကြၽန္ေတာ့ကိုသူမေက်ာေပးၿပီး ရပ္ေနပါတယ္။ ညအိပ္ဝတ္ထားလို႔တြန္႔ေက်ၿပီး ေလ်ာ့တိေလ်ာ့ရဲျဖစ္ေနတဲ့ထမိန္ပါးေလးေအာက္မွာ မျမတ္ေ႐ႊစင္ရဲ႕ ဖင္ႀကီးႏွစ္လုံးကိုျမင္ေနရပါတယ္။
ကြၽန္ေတာ္လည္း သူမထမိန္ေအာက္ကိုငုံ႔ရႈိးဝင္ၿပီး ဖင္ႀကီးႏွစ္လုံးကိုလက္နဲ႔ၿဖဲလိုက္ပါတယ္။မျမတ္ေ႐ႊစင္ရဲ႕ဖင္ေပါက္ညိဳတိုတိုေလးကိုလွမ္းျမင္ေနရပါတယ္။
သူမမ်က္ႏွာသစ္ၿပီးသြားတိုက္ေနတဲ့အခ်ိန္မွာ သူမဖင္ေပါက္ကို ကြၽန္ေတာ္ပါးစပ္နဲ႔ တႁပြတ္ႁပြတ္စုပ္ေပးလိုက္ လ်ာနဲ႔ တျပတ္ျပတ္မည္ ေအာင္ယက္ေပးလိုက္တစ္လွည့္စီလုပ္ရင္းအမႈေတာ္ထမ္းရပါတယ္။
မျမတ္ေ႐ႊစင္က သူမထမိန္ေအာက္မွာငုံ႔ဝင္ၿပီး သူမဖင္ကို ကြၽန္ေတာ္စုပ္ေပးယက္ေပးတာကို အရသာခံၿပီးသြားတိုက္မ်က္ႏွာသစ္ေနပါတယ္။
၁၅ မိနစ္ေလာက္မွာေတာ့
ရၿပီ ဖင္စုပ္တာယက္တာရပ္ေတာ့ ေရွ႕ေပါက္ကို ေသခ်ာစုပ္စမ္း။
သူမေရွ႕ေပါက္အဖုတ္ကို ေျပာင္းၿပီးလ်ာနဲ႔ကလိေပးရပါတယ္။
ႁပြတ္ ႁပြတ္ ျပတ္ ျပတ္ အား လား လား
သူမရဲ႕ညဥ္းညဴသံမ်ားကို အတိုင္းသားၾကားေနရပါတယ္။
ေနာက္ ၁၀ မိနစ္ေလာက္ေနေတာ့ မျမတ္ေ႐ႊစင္ရဲ႕ ေစာက္ရည္ေတြထြက္က်လာပါတယ္။ ကြၽန္ေတာ္လဲတစ္စက္မွမက်န္ေအာင္ လ်ာနဲ႔လိုကိယက္ၿပီး ၿမိဳခ်ရပါတယ္။ ကဲ နင္ေရဆာေနၿပီမဟုတ္လား ေသခ်ာလုပ္ဆိုတဲ့ သူမအမိန္႔ေပးသံကိုၾကားရပါတယ္။
ကြၽန္ေတာ္လည္း မျမတ္ေ႐ႊစင္ရဲ႕ အဖုတ္မို႔မို႔ကို ပါးစပ္ဟၿပီး ေတ့ထားလိုက္ပါတယ္။
အင္း ဆိုတဲ့ သူမအသံနဲ႔အတူ သူမအဖုတ္ထဲက နံၿပီး ငံေနတဲ့ ေသးရည္ဝါက်င္က်င္ေတြက ကြၽန္ေတာ့ပါးစပ္ထဲဝင္ေရာက္ လာပါေတာ့တယ္။
သခင္မျမတ္ေ႐ႊစင္ရဲ႕ေသးေတြကို ကြၽန္ေတာ္အလ်င္အျမန္ေသာက္ေနရပါတယ္။
တစ္ညလုံးေအာင့္ထားတဲ့ သူမေသးေတြကို ကြၽန္ေတာ္ အငမ္းမရေသာက္ေနရပါတယ္။ မျမတ္ေ႐ႊစင္က ကြၽန္ေတာ့္ကိုေရမေသာက္ခိုင္းဘဲ သူမေသးကိုသာေသာက္ခိုင္းတာ ေၾကာင့္ပါ။ အခန္းထဲမွ CCTV တပ္ထားၿပီး ေရခိုးေသာက္တာ ျမင္ရင္ အေရကြာေအာင္ၾကာပြတ္နဲ႔႐ိုက္တာေၾကာင့္ ဘာမွမလုပ္ရဲပါဘူး။
မျမတ္ေ႐ႊစင္ေသးေပါက္မွသာ ေသာက္ခြင့္ရပါတယ္။
ေသးေပါက္ၿပီးသြားတဲ့ မျမတ္ေ႐ႊစင္အဖုတ္ကို ေသးနံ႔ မထြက္ေအာင္လ်ာျပားႀကီးနဲ႔ေသခ်ာယက္ၿပီးသန္႔ရွင္းေရးလုပ္ေပးရပါတယ္။ ၅ မိနစ္ေလာက္အဖုတ္ကိုကြၽန္ေတာ့္ လ်ာနဲ႔ပြတ္ေဆးၿပီးတဲ့ေနာက္မွာေတာ့ သူမလည္းအခန္းျပင္ဘက္ျပန္ထြက္သြားပါတယ္။
သူမ႐ုံးသြားဖို႔ထမင္းဟင္းခ်က္ျပဳတ္ေနပါၿပီ။
မနက္ ၇ နာရီေလာက္မွာေတာ့ သူမျပန္ဝင္လာပါတယ္။
ထမီရင္လ်ားနဲ႔ပါ။ ေရခ်ိဳးေတာ့မွာပါ။ ကဲ နင္ဘာလုပ္ရမယ္ဆိုတာသိတယ္ေနာ္။ မနက္ ၇ နာရီက ေန ၉ နာရီအထိ ကြၽန္ေတာ္ မျမတ္ေ႐ႊစင္ရဲ႕ ဖင္ေပါက္ကို စုပ္ေပးယက္ေပးရေတာ့မွာပါ။
သူမကေရမခ်ိဳးေသးဘဲ ၈ နာရီေလာက္အထိ ကြၽန္ေတာ့္ပါးစပ္နဲ႔ စုပ္တာကိုအရသာခံေနပါတယ္။
ႁပြတ္ႁပြတ္ မျမတ္ေ႐ႊစင္ရဲ႕ ဖင္ေပါက္ကိုႏႈတ္ခမ္းေလးနဲ႔ တႁပြတ္ႁပြတ္စုပ္ေပးေနရပါတယ္။
ေသခ်ာအသံမည္ေအာင္စုပ္။ ငါအားမရဘူး။
သခင္မျမတ္ေ႐ႊစင္က ၈ နာရီအထိဖင္စုပ္ခံၿပီး ေရခ်ိဳးပါေတာ့တယ္။
၈ နာရီကေန ၉ နာရီအထိ သူမေနာက္ကေန ဒူးေထာက္ၿပီး သူမဖင္ေပါက္ကို လက္နဲ႔ၿဖဲကာ လ်ာကိုခြၽန္လို႔ဖင္ေပါက္ထဲလိုက္ထည့္ၿပီးကလိုင္းေပးရပါတယ္။
အားလားလား ေကာင္းလိုက္တာ။
ေသခ်ာနင့္လ်ာကိုလိုက္ထည့္ ဒါမွမနက္စာ နင္စားရမယ္။
မျမတ္ေ႐ႊစင္ကိုကြၽန္ေတာ္စိမ့္ေနေအာင္ေၾကာက္ေနရပါၿပီ။
ကြၽန္ေတာ့္ကို သူမစိတ္တိုင္းက ပုံသြင္းၿပီးသူမကိုမလွန္ရဲေအာင္ လုပ္ထားပါတယ္။ ယခုေတာ့ မျမတ္ေ႐ႊစင္ရဲ႕ အိမ္သာခြက္အျဖစ္ပါ ကြၽန္ေတာ့္ကို အသုံးျပဳေနၿပီျဖစ္ပါတယ္။
မနက္ ၁၀ နာရီေလာက္မွာ သခင္မျမတ္ေ႐ႊစင္ ကုမၸဏီကိုသြားမွဘဲ ကြၽန္ေတာ္လည္းအနားရပါေတာ့တယ္။
လြတ္လမ္းမရွိ ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္မရွိေတာ့တာမို႔ သခင္မျမတ္ေ႐ႊစင္ခိုင္းတာကို တစ္သက္လုံး လုပ္ေပး႐ုံမွ တပါး အျခားမရွိေတာ့ပါ။

Leave a Reply

Your email address will not be published.