ဘယ္သူမွမသိၿပီးတာပဲ

အပ်ိဳႀကီး အပ်ိဳႀကီးေရဟု က်ယ္ေလာင္ က်ယ္ေလာင္ အသံေပး၍ ေဒၚနီမာဝင္လာသည္။ “ ေအာ္ ဘယ္သူလဲလို႔ မမမာ လာေလထိုင္” သိလွ်က္ႏွင့္ ဧည့္ဝတ္စကားဆိုကာ ဖိတ္ေခၚလိုက္သည္။ ေဒၚနီမာက ေယာက္်ားလုပ္စာ ထိုင္စား၊ အတင္းေျပာ အိမ္လည္၊ ဒါသည္သာ သူမအလုပ္။ ေအာင္သြယ္က ဝါသနာ ႀကီးလိုက္ေသး၊ အပ်ိဳေလး အပ်ိဳျဖန္းေတြဆို ေဒၚနီမာႏွင့္ ၾကာၾကာမေနရဲ..။ ေအာင္သြယ္လုပ္ရင္လုပ္၊ မလုပ္ရင္ လင္ကိစၥ သားကိစၥေတြကို တစ္တစ္ခြခြ ၿမိန္ေရယွက္ေရ ေျပာ တတ္သည္..။ ဝါသနာႀကီးေသာ ၿမီးေကာင္ေပါက္မေလးေတြကေတာ့ ရွက္တတ္ေသာ အမူအယာျဖင့္ ေဒၚနီမာ ေျပာေသာ မစားရ ဝခမန္း ျခင္ေထာင္ဇာတ္လမ္းေတြကို ဖုတ္လႈိက္ ဖုတ္လႈိက္ႏွင့္ ရင္တခုန္ခုန္ အာသာမေျပ နားေထာင္ခ်င္တတ္ၾကသည္..။ ေဒၚနီ မာက မခင္သက္ေဘးမွ ဖင္ထိုင္ခုံ တစ္လုံးကို ဆြဲယူၿပီး နံရံ၌ မွီကာ မ်က္ႏွာခ်င္းဆိုင္ ထိုင္လိုက္သည္။ ၿပီးေတာ့ သိလွ်က္ႏွင့္ ၾကက္သားေတြလားဟု ေမးလိုက္ေသး၏။“ ဟုတ္တယ္…မမမာေရ… ဒီေန႔ စေနေန႔ဆိုေတာ့ သင္တန္းတက္ေနတဲ့ ေဆြေဆြတို႔ လာမွာမို႔ ဟင္းေကာင္းေလး ခ်က္ေကြၽးခ်င္လို႔ ဆိုပါေတာ့” “ ေအာ္….ဟုတ္ပါ့..ေကာင္းပါ့ ဒါနဲ႔ ထားအိေလးေကာ မေတြ႕ပါလား” “ ထားအိ သူတို႔ ကုမၸဏီကိစၥနဲ႔ မႏၲေလးတဲ့၊ အခုမနက္ပဲ ထြက္သြားတယ္ေလ…” “ ဟင္….ဒါဆို..အိမ္မွာ အပ်ိဳႀကီး တစ္ေယာက္တည္း ေပါ့” “ အင္း အပ်ိဳႀကီးတို႔ပဲ ေကာင္းတယ္. လင္ယူသားေမြး ကိစၥလဲ မလုပ္မရႈတ္ေတာ့ဘူး၊ ကိုယ့္ဘာသာ တစ္ေယာက္တည္း လြတ္လြတ္လပ္လပ္ေနာ္.. စားခ်င္မွ ကိုယ္ႀကိဳက္သလို ဟင္းဟင္းဟု အကဲစမ္းသည့္အေနျဖင့္ ဆိုလိုက္သည္..။ အပ်ိဳႀကီးက ဘာမွ မေျပာ ပဲ ေအာက္ငုံ႔၍ ခုတ္ထစ္စရာ အသားမ်ားကို သာ ေ႐ြးရင္း ၿပဳံးေနလိုက္သည္..။ အတြင္းခံမပါပဲ စပို႔ရွပ္ အိအိတိုတိုကိုသာ ဝတ္ထား သမို႔ ရင္သားမ်ား အထင္းသား ပုံေပၚေနကာ အသားတုံးကို ခုတ္လိုက္တိုင္း တုန္တုန္ .. တုန္တုန္ႏွင့္ လႈပ္ခါေနေသာ မခင္သက္၏ ႏို႔ ႀကီးႏွစ္လုံးကို တစ္ခ်က္ၾကည့္ရင္း … “ ဝါကြၽတ္ေတာ့မယ္ေနာ္ဟု မဆီမဆိုင္ ဆိုေလသည္။ အပ်ိဳႀကီးကအင္းဟု သံေယာင္လိုက္၏.” ေအးေလ အပ်ိဳႀကီးဘဝနဲ႔ ေနတာပဲ ေကာင္းတယ္ မသက္ေရ… သိလား..၊ ေယာင္လို႔မ်ားေတာ့ လင္ယူမယ္ စိတ္မကူးေလနဲ႔” “ ဟင္း….မမမာက ေကာင္းတာက် ထည့္မေျပာဘူး..ခ်န္ထားတယ္.” ေဒၚနီမာ ဆင္ေသာ အကြက္ထဲသို႔ တည့္တည့္ႀကီး ဝင္ လိုက္သည္..။ ေဒၚနီမာက ေခ်ာင္းတစ္ခ်က္ ဟန႔္လိုက္ကာ“ ေအးေလ ေကာင္းတာေတာ့ ေကာင္းတာေပါ့..ဒါေပမယ့္ ခဏပါ…မသက္ရယ္၊ ေကာင္းတာကေတာ့ မသက္လည္း အပ်ိဳႀကီးေပမယ့္ ဟင္းဟင္း.” “ အလိုေတာ္ မမမာေနာ္.ဟင္း” “ သေဘာေျပာတာပါေတာ္၊ ခုကာလ အပ်ိဳႀကီး အပ်ိဳႀကီး ေပါင္လွန္ၾကည့္ လီးရာခ်ည္းဆိုတဲ့ အထဲမ်ား ကိုယ့္ညီမ ပါမလားလို႔ပါ၊ ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ မသက္ကိုမို႔ ေျပာရအုံးမယ္၊ ဒီမယ္ ပါေတာ့ေကာ ဘာျဖစ္ေသးလဲ ေအေနာ္၊ ဘယ္သူမွ မသိၿပီးတာပဲဟာ..ကိုယ္တို႔ကေတာ့ ရွင္းရွင္းပဲ ဒါမ်ိဳးဆို လက္မေႏွးထဲကပဲ…၊ ကိုယ္တို႔မ်ား ဆိုေလ ဒီမယ္…ဒီမယ္ ဒါသာ ၾကည့္..(၁၄) ႏွစ္သမီးကထဲက အေတြ႕အႀကဳံ ရွိခဲ့တာ.. ” ေျပာေျပာဆိုဆို သူ႔ေပါင္ၾကား ပုတ္ပုတ္ျပသည္..။ ေဒၚနီမာ၏ သဘာဝ ကို မႀကိဳက္လွေသာ္လည္း ဒီတစ္ခါေတာ့ အပ်ိဳႀကီးကိုယ္ႏႈိက္က စိတ္ပါသလိုလိုမို႔ သူေျပာသမွ် ေမွး၍ နားေထာင္ေနလိုက္သည္..။“ မသက္ ဘယ္လိုမွ ေတာ့ မေအာင္းေမ့နဲ႔ေနာ္.. မိန္းမခ်င္း ကိုယ္ခ်င္းစာလို႔ ေျပာတာ…၊ မသက္ ဆႏၵရွိရင္ ေျပာ၊ မမမာက ပိုင္ တယ္၊ ပိုင္တဲ့ ေယာက္်ားေတြ အမ်ားႀကီး … ငယ္ငယ္လား၊ ႐ြယ္တူလား၊ ဦးဦးအ႐ြယ္လား၊ ေျပာ အေပ်ာ္လဲရတယ္၊ ေရရွည္လဲ ရတယ္.. ရည္႐ြယ္ထားရင္ လက္ထပ္ခ်င္လဲ ရတယ္ သိလားဟု တစ္ေယာက္ေယာက္ ၾကားသြားမည္ကို စိုးရိမ္ဟန္ျဖင့္ အသံကို အုပ္၍ ေျပာေလသည္။ “ ရပါတယ္…မမမာရဲ႕” “ ဘာရပါတယ္ဟုတ္လား၊ အပ်ိဳႀကီး၊ ေခၚခဲ့လို႔ ရပါတယ္လား ဟင္” “ ဟုတ္ပါဘူး. မမမာရဲ႕.. ဒီလိုပဲ ေနေနက်ပဲ ဥစၥာ” “ အဲဒါေျပာတာေပါ့… မသက္တို႔ ..အဲ ဒါေတြ ခက္တာ၊ ဒီမယ္ .. မမမာကို မယုံလို႔လား” “ ဟုတ္ပါဘူး ေအးေဆးပဲ ေနခ်င္လို႔” “ ျဖစ္ရၿပီ ဒီမယ္ မသက္က အပ်ိဳႀကီးဆိုေပမယ့္ တကယ့္ ကို လုံးႀကီးေပါက္လွႀကီးမို႔ ကိုယ္တို႔က ေျပာတာ၊ ဒီအတိုင္းႀကီး ပစ္ထားလိုက္ေတာ့မွာလား၊ ႏွေမ်ာစရာ” မခင္သက္က ေဘးသို႔ စင္သြားေသာ ၾကက္သားတုံးကို မမွီမကမ္း လွမ္းဆြဲလိုက္ရာ ေစာင္းလဲမလို ျဖစ္သြားၿပီးမွ ထိုင္ခုံေပၚ ဖင္ထိုင္ရင္း က်န္ ေသာ အသားေတြကို ခုတ္ေနျပန္သည္..။

လဲမလိုလို ျဖစ္သြားေသာေၾကာင့္ သူမ၏ ထမီက ဖ႐ိုဖရဲ အနားစ ပုံပ်က္သြားကာ ျပန္ထိုင္လိုက္ေတာ့ ေအာက္စလြတ္၍ ေနေတာ့သည္..။ လက္မွာလဲ ဟင္းကိုင္ေနခိုက္မို႔ ေပပြေနသည္။ ျပင္မထိုင္အား။ ေဒၚနီမာက ေဟာင္းေလာင္းႀကီး ေပၚေနေသာ မ ခင္သက္ ေပါင္ခြၾကားကို ၾကည့္ရင္း စိတ္ထဲက ၿပဳံးမိသည္။ မခင္သက္ကေတာ့ သိဟန္မတူ သိလည္း မိန္းမခ်င္းမို႔ အေရးမႀကီးသလို ဆက္ေနလိုက္ဟန္ တူပါရဲ႕။ ဝါဝင္းေသာ ေပါင္တြင္းသားႏွစ္ဖက္ကို အလင္းေရာင္ျဖင့္ အထင္းသား ျမင္ေနရသည္..။ ေစာက္ဖုတ္ကို အပီအျပင္ မျမင္ရေသာ္လည္း ေစာက္ခုံႏွင့္ ေစာက္ေမႊးေတြကိုေတာ့ မဲမဲခ်ိတ္ခ်ိတ္ လိမ္လိမ္ရႈတ္ရႈတ္ႀကီး ေတြ႕ေနရသည္။ ဟင္းခ်က္ေနရင္း ေဒၚနီမာက စကားလုံးျဖင့္ လာၿပီး ဆြခဲ့သည္မို႔ ႀကဳံဖူးခဲ့ေသာ အျဖစ္အပ်က္တို႔ကို ေတြးမိရင္း မခင္သက္ တစ္ေယာက္ တစ္ကိုယ္တည္း ရင္ဖိုေနမိရေတာ့သည္..။တစ္မနက္လုံး အခ်က္အျပဳတ္ ကိစၥမ်ားႏွင့္ နပမ္းလုံးေနရသည္..။ မီးဖိုေခ်ာင္ကိစၥေတြ ၿပီးသြားကာမွ ေလွ်ာ္ဖြပ္စရာေတြ ေလွ်ာ္ဖြပ္၊ ေရခ်ိဳးၿပီး သနပ္ခါးေလး ဘာေလး လူးရန္ မွန္တင္ခုံေရွ႕ ထိုင္ျဖစ္ရေတာ့သည္ ရင္ရွားထားေသာ ေရစိုထမီကို လဲလိုက္ၿပီး အေျခာက္လဲလိုက္သည္။ ဝတ္ၿပီးကာမွ ထမီကလည္း ကြဲထားတာ အႀကီးႀကီး။ မတတ္ႏိုင္၊ ဘယ္သူရွိတာမွတ္လို႔ ထမီအကြဲကို လွည့္ဝတ္လို႔လဲ မလုံ၊ အကြဲက ႏွစ္ကြဲ၊ ေရွ႕ပို႔ေတာ့ ေနာက္က မလုံ၊ ေနာက္ပို႔ေတာ့ ေရွ႕ကမလုံ၊ ကဲဟယ္ဟု ဆိုကာ ေရွ႕ေနာက္ တစ္ကြဲစီ ပို႔ရင္း ရင္ရွားလိုက္သည္..။ ၿပီး.. သနပ္ခါး ေသြးလိုက္၏။ မ်က္ႏွာကို လူးၿပီး ကိုယ္လုံးကို လူးရန္ ထမီစကို ျဖည္ခ်လိုက္သည္။ ဖြံ႕ၿဖိဳးဝိုင္းစက္ေသာ ႏို႔ႀကီးႏွစ္လုံးက ခန႔္ခန႔္ႀကီး ေပၚလာ၏။ မွန္ထဲမွာ ေဖြးေဖြးမို႔မို႔ႀကီး ျပဴထြက္ေနေသာ ကိုယ့္ႏို႔ႏွစ္လုံး ကို ေငးစိုက္ေနရင္းက ေက်ာက္ျပင္ေပၚမွ သနပ္ခါးကို လက္ဝါးျဖင့္ ပြတ္၍ ဆြဲလိုက္ကာ လက္ေမာင္းသား အိအိႏွင့္ ေက်ာျပင္ ဂုတ္ သားေတြကို လူးေနခိုက္… ရွပ္ရွပ္..ရွပ္ရွပ္ ေျခသံက ေပၚလာျပန္၏။“ အင္း .မမမာတစ္ေယာက္ ေျပာရတာ အားမရေသးလို႔ တစ္ခါလာျပန္ၿပီ ထင္ပါရဲ႕..” ဟု ေတြးရင္း ကုန္သြားေသာ သနပ္ခါး အတြက္ ေနာက္တစ္ေက်ာ့ ေသြးလိုက္ျပန္သည္..။ ေျခသံက အခန္းဝ၌ ရပ္သြား၏။ ထိုေျခသံသည္ မခင္သက္ ထင္ထားသလို ေဒၚနီမာ၏ ေျခသံ မဟုတ္ဘဲ ပိုင္စိုး၏ ေျခသံဟု သိခဲ့လွ်င္ မခင္သက္တစ္ေယာက္ ဤသို႔ ပရမ္းပတာႀကီး ေနမည့္ပုံ မေပၚပါ။ ခု ေတာ့ သူတို႔ႏွစ္ေယာက္ ႀကဳံရျပန္ေခ်ၿပီ..။ တိုက္တိုက္ဆိုင္ဆိုင္။ ပိုင္စိုးသည္ အရင္တစ္ခါ ႀကဳံခဲ့ဖူးသည္မို႔ ဒီတစ္ခါ ဘာ သံမွ မေပးေတာ့ဘဲ ဝင္လာခဲ့သည္..။ စင္စစ္ ပိုင္စိုး မ႐ိုးသား၊ မ႐ိုးသားျခင္းက ယခု ထိုက္ထိုက္တန္တန္ ဂုဏ္ျပဳေလၿပီဟု ဆိုရမည္လားမသိ၊ တံခါးဝသို႔ ပိုင္စိုး အေရာက္ မခင္သက္တစ္ေယာက္ ေခါင္းကိုငုံ႔၍ စိတ္ပါလက္ပါ သနပ္ခါး ေသြးေနသည္..။ အသံမ ေပးေသးဘဲ ထိုျမင္ကြင္းကို ၾကည့္ေနမိ၏။ ေဒၚခင္သက္က ေရွ႕ကိုသာ အားစိုက္ၿပီး ေသြးေနသည္မို႔ ပိုင္စိုး ေရာက္ေနတာ မသိ၊ သူမ၏ ထမီအကြဲထဲမွ မို႔အစ္ ျပဴထြက္ေနေသာ ညာဘက္ျခမ္း တင္သားေဖြးေဖြးႀကီးႏွင့္ အားစိုက္၍ ကုန္းေသြးလိုက္တိုင္း လႈပ္လႈပ္ ေနေသာ မွန္ထဲမွတဆင့္ ျမင္ရေသာ ႏို႔ႀကီးႏွစ္လုံးကို ပိုင္စိုး ေငးၾကည့္ေနရင္း အာေခါင္မ်ား ေျခာက္လာပါေတာ့သည္..။ခဏၾကာမွ ေဒၚခင္သက္တစ္ေယာက္ စိတ္ကူးဝင္သည္။ ေစာေစာက ေျခသံၾကားပါတယ္ဟု ေတြးမိရင္း ေခါင္းကို ဆတ္ခနဲအ ေမာ့၊ မွန္ရိပ္ထဲ ေပၚလာေသာ ပိုင္စိုး၏ မ်က္ႏွာကို ေတြ႕လိုက္ရသည္..။ မခင္သက္ ျပာျပာသလဲ ျဖစ္သြားကာ ေပါင္ရင္းအထိ ေလွ်ာက်ေနေသာ ထမီကို ကမန္းကတန္း ေကာက္ဝတ္သည္။ သို႔ေပမယ့္ ျဖစ္သလိုႀကီး “ ေမာင္ ေမာင္..ပိုင္စိုး ဘယ္.ဘယ္တုံးက ဟု ပလုံးပေထြး ေရ႐ြတ္သလိုႀကီး ေမးလိုက္ရင္း ဒိန္းဒိန္းခုန္သြားေသာ ရင္ကို ၿငိမ္သြားေအာင္ ႀကိဳးစားရသည္။ “ ခု ခုပဲ..ေဒၚအဲေလ မမသက္ဒီေန႔ ေဆြေဆြ႕ သြားေခၚရင္း လမ္းလဲႀကဳံေနတာနဲ႔ ဒီဒီကို ဝင္လာတာပါ” ဟု ပိုင္စိုးကလည္း အထစ္ထစ္အေငါ့ေငါ့ ဆိုေလသည္။ မခင္သက္တစ္ေယာက္ ပိုင္စိုးေရွ႕၌ မလုံမလဲ အဝတ္ျဖင့္ ရင္ခုန္ လႈပ္ရွားေနကာ ဘာလုပ္လို႔ ဘာကိုင္ရမွန္းပင္ မသိတတ္ေအာင္ ျဖစ္ေနသည္။ “ ေမာင္ေမာင္ပိုင္စိုး အျပင္အျပင္ကပဲ ခဏေစာင့္ေနာ္….” ဟု တုန္ဟိုက္စြာ ဆိုေသာ္လည္း ပိုင္စိုးက မလႈပ္..၊ ေက်ာက္႐ုပ္…။ သူမကိုသာ စူးစူးနစ္နစ္ႀကီး စိုက္ၾကည့္ ေနေတာ့သည္..။ ခင္သက္ ျဗဳန္းကနဲ ရပ္လိုက္မိသည္။

ဒီေတာ့မွ သူ႔ထမီက ကြဲေနတာ သတိရၿပီး ခုတင္ေျခရင္း၌ လႊားတင္ထားသည့္ ထမီတစ္ထည္ကို ကုန္း၍ ဆြဲလိုက္ရာ ေက်ာျပင္ႏွင့္ ေနာက္ပိုင္းတစ္ခုလုံး တင္းသြားၿပီး တင္ပါးႏွစ္ခုၾကားႏွင့္ တည့္ေနေသာ အကြဲစၾကားမွ ေသြးႂကြစူအက္ေနေသာ သူမေစာက္ဖုတ္ႀကီးမွာ မို႔ခုံးျပဴထြက္လာေတာ့သည္..။ ေပါ့ေစလိုလို႔ ေၾကာင္႐ုပ္ထိုးကာမွ ေဆးအတြက္ ေလးရေလၿပီ.။ ပိုင္စိုး စိတ္ေတြ အရမ္း လႈပ္ရွားေနသည္..။ ရင္ထဲမွာ ပူကနဲ ျဖစ္သြားကာ ကိုယ့္ကိုယ္ကို ဘယ္လိုမွ မထိန္းႏိုင္ေတာ့ဘဲ ခပ္ကုန္းကုန္းႀကီး ျဖစ္ေနေသာ မခင္ သက္ရွိရာသို႔ သြက္သြက္ႀကီး လွမ္းသြားမိေလ၏။ သူမ ဆတ္ကနဲ မတ္တတ္အရပ္ ပိုင္စိုးက ေနာက္မွ ဝင္၍ အေပြ႕၊ မခင္သက္၏ ေနာက္မွ သိုင္း၍ ေပြ႕ဖက္ထားလိုက္မိသည္.။ မထင္မွတ္ေသာ အျဖစ္အပ်က္မ်ားေၾကာင့္ အပ်ိဳႀကီးလည္း ေၾကာင္သြားကာ ပိုင္စိုး ကို တေတာင္ျဖင့္ တြက္လိုက္ေလသည္..။ အြတ္ကနဲ ျမည္သြားၿပီး သိုင္းထားေသာ လက္ႏွစ္ဖက္မွာ ေျပက်သြား၏။ ရင္ခုန္တာ ေရာ စိတ္ဆိုးတာေရာ ေပါင္းၿပီး အပ်ိဳႀကီးခမ်ာ တဆတ္ဆတ္ တုန္ေနသည္..။“ ပိုင္.ပိုင္စိုး…မင္း.မင္း.” ဟု ဆိုကာ ပါးကို႐ိုက္မည္ဟု လက္ကိုေျမႇာက္လိုက္ၿပီးကာမွ ဘယ္လိုက ဘယ္လိုျဖစ္သည္မ သိ၊ မခင္သက္တစ္ေယာက္ မ်က္ႏွာကို လက္ဝါးျဖင့္ အုပ္ကာ ရႈိက္ေနပါေတာ့သည္.။ ပိုင္စိုးလည္း ပ်ာပ်ာသလဲ ျဖစ္သြားကာ “ မမသက္ က်..က်ေနာ္က်ေနာ္ ေတာင္းပန္ပါတယ္ က်ေနာ့္စိတ္ထဲမွာ ဘယ္လိုမွန္း မသိ ျဖစ္သြားလို႔ပါ… က်ေနာ့္အျပစ္ပါ… မမသက္ရယ္… က်ေနာ့္ကို ႐ိုက္ပါ…႐ိုက္လိုက္စမ္းပါဗ်ာ….” ပိုင္စိုးက မခင္သက္ေရွ႕သို႔ တိုး၍ ပါးကို အပ္ေလသည္။ တကယ္ ေတာ့ အပ်ိဳႀကီးကိုယ္တိုင္လည္း ဘာျဖစ္၍ ဘာျဖစ္မွန္း သူကိုယ္တိုင္ မသိ၊ သူ႔ကိုလည္း မ႐ိုက္ရက္ပါ..။ ႐ိုက္ရန္လည္း မရည္႐ြယ္ ပါ။ စိတ္ထဲမွာ ထူပူသြားၿပီး အရွက္ေရာ ရမၼက္ပါ ေပါင္းစပ္မိၿပီး ေဒါသဘက္သို႔ ကူးသြားျခင္းသာ ျဖစ္ပါေခ်၏။ အတန္ၾကာမွ မခင္ သက္ အငိုတိတ္ကာ စိတ္ဆိုးေျပသြားသည္။ မခင္သက္က လက္ထဲပါလာေသာ ထမီကို လဲ၍ ဝတ္ရန္ျပင္ၿပီးမွ “ မင္း ဟို ဘက္ခန္း သြားေနကြာဟု ဆို၏။ “ ကြာ ”ဟူေသာ စကားလုံးကို မခင္သက္ တမင္တကာ သုံးလိုက္ျခင္း ျဖစ္၏။ စိတ္မဆိုး ေတာ့ဘူး ဟူသည့္သေဘာ၊ ခ်က္ဆို နားခြက္က မီးေတာက္ေသာ ပိုင္စိုးက “ သြားဘူး” ဟု ညဳတုတု ဆိုလိုက္၏။“ ဒါဆို ဟိုဘက္လွည့္ဟု ဆိုေတာ့လည္း “ လွည့္ဘူး တဲ့။ တစ္ေယာက္နဲ႔ တစ္ေယာက္ ေဈးဆစ္ေနၾကသည္..။ ေစာေစာက သူ႔ကို ႐ိုက္မလို လုပ္ခဲ့တာ သူမပင္ မဟုတ္ေတာ့သလို မခင္သက္တစ္ေယာက္ မပြင့္တပြင့္ ၿပဳံးကာ ထမီကို လဲ လိုက္ေတာ့သည္။ ရွပ္ကနဲ လွပ္ကနဲ ပြင့္သြားေသာ ရင္သား အၫြန႔္ေဖြးေဖြးကို ျမင္ျဖစ္ေအာင္ ျမင္လိုက္ေသာ ပိုင္စိုးကလည္း ငါးဖယ္ၿပဳံး ၿပဳံးလို႔ “ သြား လူကို လိုက္ၾကည့္ေန ေဆြေဆြလာမွ နင့္ေယာက္်ား နင္ႏိုင္ေအာင္ထိန္းလို႔ ေျပာရအုံးမယ္ ဟင္း” ပိုင္စိုးက ဘာမွမေျပာပဲ ေရွ႕သို႔ တိုးလာသည္..။ တစ္လွမ္းႏွစ္လွမ္း မခင္သက္လည္း ဘာရယ္မဟုတ္ ဆုတ္ ဆုတ္ေပးေန မိသည္။ ခုတင္ေဘာင္ႏွင့္ ထိသြားေတာ့ ဆက္ဆုတ္လို႔ မရေတာ့။ ပိုင္စိုးက မခင္သက္ႏွင့္ ကပ္သြားေအာင္ မ်က္ႏွာခ်င္းဆိုင္လိုက္ၿပီး သူမ ပခုံးႏွစ္ဖက္ကို ဖြဖြ ဆုပ္ကိုင္လိုက္ရင္း“ မမ….မ.သက္” ပိုင္စိုးက လႈိက္ဖိုစြာ ဆိုလိုက္၏။ “ သြားသြား ကြာ ေမာင္ပိုင္စိုး မလုပ္နဲ႔ ဖယ္.ဖယ္ပါ.” မခင္သက္က ေမာလွ်ေသာ အသံျဖင့္ ေရ႐ြတ္ရင္း လက္ကို ဖယ္ ေသာ္လည္း လက္က ျပဳတ္မသြားပါေခ်..။ ပို၍ ပင္ တင္းက်ပ္သြား၏။“ လူေတြ ဝင္လာရင္ မေကာင္းဘူးကြာ…. ဖယ္ပါ…ၿပီးေတာ့ မင္းက ငါ့တူမ ေယာက္်ားေလ၊ ပိုင္စိုး ေဒၚေဒၚ ေတာင္းပန္ပါတယ္ကြာေနာ္ လႊတ္ေနာ္” မခင္သက္က အခ်ိဳသတ္ကာ ျငင္း၏။ ပိုင္စိုးက ေနာက္မဆုတ္ပါေခ်။ သူမ၏ ေက်ာျပင္ကို လက္ ေျပာင္းၿပီး ခပ္တင္းတင္း ဆြဲယူလိုက္ရာ မခင္သက္၏ ေရေဆးငါးႀကီးပမာ တစ္လုံးတစ္ခဲႏွင့္ အိစက္ေနေသာ မထိရက္စရာ ကိုယ္လုံးႀကီးကို ဖက္မိလွ်က္သား ျဖစ္ရေခ်ၿပီ။ “ ပိုင္စိုး မမသက္ ေျပာေနတယ္..၊ ေဒၚေလး ေျပာေနတယ္ေနာ္… ဖယ္ပါလို႔ဆို.. မ သင့္ပါဘူး..ဖယ္ကြာ” ေဒၚေလးေရာ၊ ေဒၚေဒၚေရာ၊ မမသက္ေရာ ေဝါဟာရမ်ိဳးစုံ သုံးကာ မခင္သက္ ႐ုန္းရွာပါေသး၏။ လႈပ္ခတ္ ေနေသာ ရင္က တဒိုင္းဒိုင္းခုန္ေနသည္။ ၿပီးေတာ့ ပိုင္စိုး ရင္အုပ္ႏွင့္ ပိညႇပ္ေနေတာ့ ႐ုန္း၍လည္း မလြယ္ပါတကား။ ပိုင္စိုးက သူမ၏ ခါးႏွင့္ မို႔ကားထြားအိေသာ တင္ပါးႀကီးႏွစ္ဖက္ကို ခပ္ၾကမ္းၾကမ္းေလး ဖိဆုပ္ႏွိပ္နယ္ရင္း “ မမ မ မသက္ က်ေနာ့္ကို စိတ္ဆိုးလားဟင္” ဟု ေမးေတာ့၊ “ အင္း…” ဟု တစ္ခြန္းသာ ဆိုရင္း ႐ုန္းကန္လိုက္ျပန္သည္။ ထိုသို႔ ႐ုန္းမိကာမွ ေျခမ ခိုင္သလို ျဖစ္ၿပီး ယိုင္က်သြားေတာ့သည္.။ပိုင္စိုးက အခြင့္ေကာင္းကို အလြတ္မေပးဘဲ ယိုင္သြားေသာ မခင္သက္ ကိုယ္လုံးကို ခုတင္ေပၚ လွဲသိပ္လိုက္ကာ သူမထက္သို႔ တက္ ၿပီး ေမွာက္လိုက္ေလသည္..။ သူမ မ်က္ႏွာေပၚ အုပ္မိုးကာ ပါးျပင္ႏွစ္ဖက္ကို အငမ္းမရ နမ္းပစ္လိုက္မိေတာ့သည္..။ ရွင္းသန႔္ၿပီး သနပ္ခါးလိမ္းၿပီးစမို႔ ေမႊးလို႔ ႀကိဳင္လို႔ … သူ႔ကိုယ္ကေတာ့ ေခြၽးနံ႔ေတြနဲ႔ နံေစာ္ေနမလား။ ေဒၚခင္သက္ ရင္ေတြ အရမ္းဖိုသြားရသည္။ ခုလို ေယာက္်ားတစ္ေယာက္ရဲ႕ အနမ္း မခံရတာ ၾကာၿပီေလ။ ေအာက္မွ မလႈပ္သာ လႈပ္သာ လႈပ္ရင္း ႐ုန္းေနမိ ေသာ္လည္း မိန္းမႏွင့္ ေယာက္်ား အားခ်င္း မမွ်ပါေခ်.။ တကယ္ေတာ့ ႐ုန္းသာ ႐ုန္းေနရသည္ စိတ္ထဲက သိပ္မပါလွေခ်။ ပိုင္စိုးက သူမႏႈတ္ခမ္းကို ငုံခဲ၍ စုပ္လိုက္ေလေသာ္ကား အပ်ိဳႀကီးခမ်ာ တစ္ကိုယ္လုံး ရွိန္းဖိန္းသြားကာ ထြန႔္ထြန႔္လူးလူး ျဖစ္သြားရသည္.။ “ ပိုင္စိုး. ေတာ္ကြာေနာ္ ဒီေလာက္ဆို ေက်နပ္ပါေတာ့၊ ေန႔ခင္းေၾကာင္ေတာင္ႀကီး. ၿပီးေတာ့ တံခါးႀကီးကလဲ ပြင့္လို႔” ပိုင္စိုးက ခုတင္ေပၚမွ ခုန္ဆင္းကာ အျပင္သို႔ ထြက္သြားသည္..။ တစ္မိနစ္ မၾကာလိုက္၊ ျပန္ေရာက္လာျပန္သည္။ ပိုင္စိုး ျပန္ေရာက္လာေတာ့ မခင္သက္က ခုတင္ေပၚမွာ ပက္လက္ကေလး မွိန္းေနရွာသည္..။ ရင္ရွားထားေသာ ထမီကို အထက္သို႔ေရာက္ ေအာင္ ဆြဲတင္လိုက္ရင္း ဝင္လာေသာ ပိုင္စိုးကို ၾကည့္ကာ “ ဘာလုပၾတာလဲ” ဟု ဆို၏။

“ တံခါး ပိတ္ခဲ့ၿပီေလ…” ပိုင္စိုး ေျပာေျပာဆိုဆို ခုတင္ေပၚ တက္လွဲလိုက္ကာ လည္ပင္းေရာက္ေအာင္ မတင္ထားေသာ ထမီစကို ဆတ္ကနဲ ဆြဲၿပီး ေလွ်ာခ်လိုက္ေလရာ ရင္သားႏွစ္မႊာ ဘြားကနဲ ေပၚသြားသည္..။ “ ပိုင္စိုး…ကြာ……မင္း ေျပာစကားလဲ နားမ ေထာင္ဘူး…ဟင္း….” ရီေဝေသာ မ်က္ဝန္းမ်ားျဖင့္ မ်က္ေစာင္းလွလွ ထိုးေနခိုက္ ပိုင္စိုးက အက်ႌႏွင့္ ပုဆိုးကို ခပ္သြက္သြက္ ခြၽတ္ပစ္လိုက္ေလေတာ့သည္..။ သူ႔ေပါင္ၾကား၌ ဆတ္ေတာက္ ဆတ္ေတာက္ႏွင့္ မာန္ဖီေနေသာ နီညိဳတုတ္ခိုင္လွသည့္ လီးႀကီးကို တစ္ခ်က္ ေဝ့ၾကည့္ၿပီးမွ “ မၾကည့္ရဲဘူး ကြာ…” ဟု ဆိုကာ မ်က္ႏွာကို လက္ဝါးျဖင့္ အုပ္လိုက္ေလသည္..။ ပိုင္စိုးက သူမေက်ာျပင္ကို သိုင္းဖက္ပင့္မကာ ထမီကို ေအာက္သို႔ ဆြဲခ်လိုက္ေလရာ တင္ပါးႏွင့္ ထစ္ၿငိေနသည္မို႔ မခင္သက္က တင္ကို ႂကြ၍ ေပးလိုက္မိသည္..။ ပိုင္စိုးက ထမီကို ကြင္းလုံးကြၽတ္သည္အထိ ဆြဲခြၽတ္ၿပီး ခုတင္ေအာက္ ပုံထားလိုက္သည္..။ ခုေတာ့ မမ သက္ တစ္ေယာက္ ေဆြေဆြ႕တာဝန္ကို ထမ္းရေခ်ေတာ့မည္..။ ေဆြေဆြ႕ေနရာမွာ ငါပဲ ျဖစ္လိုက္ခ်င္ရဲ႕ဟု မခ်င့္မရဲ ေပၚခဲ့ဖူးေသာ စိတ္ကူးတို႔ တကယ္ျဖစ္လာေခ်ေတာ့မည္ ထင္ပါရဲ႕။ သင့္၏ မသင့္၏ မစဥ္းစားခ်င္ေတာ့ပါ..။ ယခုအခ်ိန္၌ ရမၼက္မီးလွ်ံက ဝါးၿမိဳ ေတာက္ေလာင္ေနသည္မို႔ ဒီမီးကိုသာ ၿငိမ္းပစ္လိုက္ခ်င္၏။ ဒါပဲသိေတာ့သည္..။ေဆြေဆြ သင္တန္းနားရက္ေတြမွာ ပိုင္စိုးက အိမ္ေခၚ ေခၚလာၿပီး သူတို႔လင္မယား တစ္ပတ္တစ္ေခါက္ အိပ္ၾကသည္..။ ခြဲေနရေသာ တစ္ပတ္စာကို အတိုးခ်၍ လိုးၾကတိုင္း တစ္ဖက္ခန္းမွ ေဒၚေလးသက္တစ္ေယာက္ စိတ္ေတြ ဂနာမၿငိမ္ ျဖစ္ရသည္..။ အပ်ိဳႀကီးတန္မဲ့ ေခ်ာင္းၾကည့္ျဖစ္ခဲ့ရသည္မွာ ၾကာၿပီ။ အဲဒီကတည္းက ျမင္ရဖန္မ်ားခဲ့ေသာ ပိုင္စိုးလီးထစ္ နီညိဳႀကီးကို ေမ့မရ… ေဖ်ာက္မရ ျဖစ္ခဲ့ရသည္..။ ပိုင္စိုးလည္း ထူးမျခားနားပါေပ..။ ေဆြေဆြ႕ကို သင္တန္းကိစၥႏွင့္ ပစၥည္းေတြ သယ္ပို႔ေပးစဥ္ အေခါက္က ျဖတ္ကနဲ အိမ္ထဲ ဝင္လာခိုက္ ဒူးေပၚေပါင္ေပၚ ႐ုံမက တင္ပါးႀကီးႏွစ္လုံးပါ ျပဴးေနေအာင္ ေပၚေနသည့္ မခင္သက္၏ စြဲမက္စရာ ခႏၶာကိုယ္အလွကို ျမင္ခဲ့ရခ်ိန္မွစ၍ ထိုျမင္ကြင္းက လႊမ္းမိုးေနခဲ့သည္။ ေဆြေဆြတို႔ ညီအစ္မႏွစ္ေယာက္စလုံး တစ္မ်ိဳးစီ လွ ၾကပါ၏။ ထားအိက ေအ႐ိုးဗစ္လည္း ကစားထားသူမို႔ အဟိုက္အရႈိက္ အဖိုေတြက တင္းတင္းျပည့္ျပည့္ စြဲမက္ဖြယ္ ေကာင္းသလို ေဆြေဆြကလည္း အိမ္ေထာင္က်ၿပီးတာေတာင္မွ အခ်ိဳးအစားမပ်က္ပဲ လိုး၍ မဝေအာင္ျဖစ္ခဲ့ရသည့္ မယား..။ အင္း.ေဒၚေလး..မမသက္ကေကာ။ အပ်ိဳႀကီး စာရင္းဝင္ေနေသာ္လည္း အစ္မႀကီး အ႐ြယ္မွ်သာ။ တည္တည္ခန႔္ခန႔္၊ ထြားထြားမို႔မို႔၊ အိအိစက္စက္ တစ္လုံးတစ္ခဲႀကီး လွေသာ အလွပိုင္ရွင္တစ္ေယာက္..။ စိတ္ထဲကေတာ့ စိတ္ကူးေနခဲ့တာ ၾကာၿပီ..။ ၾကာၿပီဆို… သူမ၏ အားမနာစတမ္း ၾကမ္းပစ္ခ်င္စရာ ေကာင္းလွေသာ ေရေဆးငါး ခႏၶာကို အတြင္းက်က် သိခဲ့ျမင္ခဲ့ရၿပီး ကတည္းက ဆိုပါေတာ့။ယခုေတာ့ ထိုေရေဆးငါးႀကီးကို စားဖို႔ ကိန္းႀကဳံပါၿပီ..။ ပိုင္စိုးသည္ ေရေဆးငါးႀကီးကို စိတ္တိုင္းက် စားရန္ အေၾကးခြံခြာသည့္ အေနျဖင့္ ပက္လက္ႀကီး ျဖစ္ေနေသာ မခင္သက္၏ ကိုယ္လုံးအိအိႀကီးေပၚသို႔ အားပါပါ ပစ္၍ ေမွာက္လိုက္သည္..။ အိ..ကနဲ အသံထြက္သြားၿပီး “ မၾကမ္းနဲ႔ကြာ၊ ႏြားသိုးႀကိဳးျပတ္ တကထဲမွဟင့္” မခင္သက္က မ်က္ေစာင္းလွလွ တစ္ ခ်က္ထိုးလိုက္ေလရာ သေကာင့္သား ပိုင္စိုးတစ္ေယာက္ သေဘာေတြ႕ မေနာေခြ႕ သြားရၿပီ “ မမသက္ကို အပ်ိဳႀကီးဘဝက ခြၽတ္ ေပးခ်င္လို႔ပါ မမရဲ႕” ေျပာေျပာဆိုဆို ေလးငါးခ်က္မွ် ဆက္၍ ေဆာင့္ေနရာ မခင္သက္ခမ်ာ သေဘာက်လွ်က္ကပင္ “ ၾကည့္ ေျပာေလကဲေလ..ႏြားသိုးေလးေတာ့လား” ဤသို႔ ဆိုကာ သူ႔ေက်ာကို လက္သီးဆုတ္ႏွင့္ ထုကာ ထုကာ မၾကာခင္ ျဖစ္လာေတာ့မည့္ အေရးအတြက္ ရင္ေတြခုန္ ဖင္ေတြတုန္လွ်က္ ၿပဳံးေနမိေတာ့သည္။ ပိုင္စိုးက မခင္သက္၏ ႏို႔ႀကီးႏွစ္လုံးကို မ်က္ႏွာအပ္လွ်က္ ဘယ္ညာလူးလိုက္သည္..။ လက္ႏွစ္ဖက္ျဖင့္ တစ္လုံးစီ လူးလွိမ့္ေပးလိုက္သည္..။ ႏို႔သီးေခါင္းကေလးမ်ားကို လွ်ာျဖင့္ ကလိ၍ သြားျဖင့္ မနာေအာင္ ငုံခဲေပးသည္.။အေတြ႕အႀကဳံ ရွိခဲ့ဖူးေသာ္လည္း ေယာက္်ားတစ္ေယာက္၏ ခုလိုမ်ိဳး ကလိတိတိျဖင့္ စိတ္တိုင္းက် ဆြေပးေနေသာ အရသာကို မ ခံစားရသည္မွာ ၾကာၿပီျဖစ္၍ မခင္သက္ခမ်ာ မေနတတ္ေလာက္ေအာင္ မ႐ိုးမ႐ြျဖစ္ကာ တစ္ကိုယ္လုံး ႂကြႂကြ႐ြ႐ြ တြန႔္လိမ္ေန သျဖင့္ ပိုင္စိုးက သူ႔ကိုယ္လုံးျဖင့္ ဖိကာ ဖိကာ ေဆာင့္ေပးထိန္းေပးေနရသည္..။ ခလုတ္ကို ဖြင့္လိုက္ၿပီမို႔ မီးကလည္း ပြင့္ခဲ့ေခ်ၿပီ..။ မခင္သက္၏ ေပါင္ႏွစ္လုံးအရင္းပိုင္း၌ စိုစြတ္ေသာ အရည္ၾကည္တို႔ စိမ့္ကနဲ စိုလာၿပီမို႔ အေပၚမွကပ္၍ ဖိထားေသာ ပိုင္စိုး၏ ေပါင္ရင္းဆီးစပ္တို႔၌ အစိုဓာတ္ ကူးစက္ခဲ့သည္..။ ယခုလိုအခ်ိန္၌ ကိုယ္က မလုပ္ခ်င္ပါဘူး ေျပာလွ်င္ေတာင္ ထိုင္ရွိခိုးကာ လိုး ေပးဘို႔ ေတာင္ ေတာင္းပန္ေတာ့မည္ကို သိေသာ ပိုင္စိုးသည္ အပ်ိဳႀကီးကို ႐ြသည္ထက္ ႐ြလာေအာင္ အစြမ္းကုန္ ႏႈိးဆြေပးေန ေတာ့သည္..။ ဝမ္းျပင္သားတစ္ေလွ်ာက္ ပတ္ပတ္လည္ သြားေအာင္ လွ်ာျဖင့္ လ်က္၍ ကလိေပးသည္..။ ခ်က္တြင္းနက္နက္ ကေလးကို ပါးစပ္ျဖင့္ ကေလးျမႇဴသလို ျမႇဴနမ္းေပးလိုက္ရာ ေဒၚခင္သက္ခမ်ာ ခိုးခိုးခစ္ခစ္ ရယ္လွ်က္ ျဖတ္ျဖတ္လူးကာ ၾကက္သီး ေတြ ထသြားရေတာ့သည္..။ ပိုင္စိုးက မ်က္ႏွာကို ေျဖးေျဖးခ်င္း ေအာက္သို႔ ဆြဲခ်လာရင္း မခင္သက္၏ မိန္းမအဂၤါစပ္ လြင္ျပင္ေပၚ ေမွာက္၍ ပြတ္ေပးလိုက္သည္..။ ေရခ်ိဳးသန႔္စင္ၿပီးစမို႔ အညစ္အေၾကး ကင္းစင္၍ လွပလြန္းေသာ မမသက္၏ ေစာက္ဖုတ္ႀကီးက သူ႔ကို ႀကိဳဆိုေနသည္…။ သူက မမသက္ ေစာက္ဖုတ္ႀကီးကို မ်က္ႏွာအနည္းငယ္ ခြာလွ်က္ အနီးကပ္ ၾကည့္ရင္း တံေတြးကို မ်ိဳခ်လိုက္သည္..။ မခင္သက္ကမူ လက္ကို ပတၱာယွက္သလို ယွက္၍ ေခါင္းတင္ကာ သူမ၏ လွ်ိဳ႕ဝွက္ရတနာကို တပ္မက္စြာ စူးစိုက္ၾကည့္ေနေသာ ပိုင္စိုး၏ မ်က္ႏွာ ကို ၾကည့္ေနမိသည္..။ “ အင္း.ပိုင္စိုးေလး ပိုင္စိုးေလး ဒီေန႔ည ေဆြေဆြလာတဲ့အထိေတာင္ မေစာင့္ႏိုင္ေတာ့ဘူး…ေအးေလ..သူ႔ခမ်ာလဲ မိန္းမနဲ႔ ၾကာၾကာခြဲေနရေတာ့ ဆာေနရွာမွာေပါ့မိန္းမပီပီ က႐ုဏာ စိတ္ကေလးျဖစ္ကာ သူစိတ္ရွိသလို လိုး ပေစေတာ့၊ သူ႔စိတ္တိုင္းက် ငါ အလိုျဖည့္လိုက္မယ္…ဟူေသာ သေဘာျဖင့္ ေက်နပ္စြာပင္ ေမွး၍ ေနေလေတာ့သည္..။ ပိုင္စိုးက မ ခင္သက္၏ အရည္ၾကည္မ်ား စို႐ႊဲေနၿပီး ဖူးဖူးမို႔မို႔ႀကီး ခုံးႂကြေနေသာ ေစာက္ဖုတ္ႀကီးကို တဝႀကီး ၾကည့္ၿပီး အေစ့ေလးကို လွ်ာျဖင့္ တို႔ထိကစားေပးလိုက္ရာ အပ်ိဳႀကီးခမ်ာ တစ္ကိုယ္လုံး ထူပူသြားကာ ေဘးသို႔ကားစြင့္လွ်ံက်ေနေသာ တင္ပါးသားႀကီးမ်ား က်ဳံ႕၍တက္သြားသည္အထိ ေနမထိ ထိုင္မသာ လူးလြန႔္သြားရရွာသည္..။

ပိုင္စိုးက တဆက္တည္းပင္ ေစာက္ပတ္အကြဲေၾကာင္းႀကီး ေပၚသြားေအာင္ လက္ေခ်ာင္းမ်ားျဖင့္ ခပ္ၾကမ္းၾကမ္းပင္ ဆြဲၿဖဲလိုက္ၿပီး လွ်ာကိုလိပ္ကာ ေပၚလာသည့္ အတြင္းသားႏုႏုထဲသို႔ သြင္း၍ ကစားလိုက္သည္..။ ပိုင္စိုး၏ ကလိခ်က္ ထိခ်က္မ်ားက မခင္ သက္၏ အဓိက ခလုပ္မ်ားကိုခ်ည္း ကိုင္ေနသလို ျဖစ္ရကား အစာငတ္ေနေသာ က်ားသစ္မတစ္ေကာင္ အစာေကာင္းကို ေတြ႕ရာ၌ ဣေျႏၵမရေအာင္ ျဖစ္သြားသကဲ့သို႔ ျပတ္လပ္ေနသည္မွာ ၾကာၿပီျဖစ္သည့္ မမသက္တစ္ေယာက္ ပိုင္စိုး၏ အေကာင္းစား ျပဳစုေပး မႈကို ဖင္တႂကြႂကြ ရင္တမမျဖင့္ တစ္ကိုယ္လုံး တြန႔္လိမ္ေကာ့ပ်ံကာ ျဖတ္ျဖတ္လူး ဆတ္ဆတ္ခါျဖင့္ ဖီလင္ေတြ အဆင့္ဆင့္ တက္ ရပါေခ်ၿပီ..။ အားမလို အားမရျဖစ္လွစြာ ပိုင္စိုး ေခါင္းကို မမွီမကမ္း ဆြဲ၍ ဆံပင္ေတြကို ဖြေခ်ေပးေနမိသည္..။ အပ်ိဳႀကီးတစ္ ေယာက္ ေနမထိထိုင္မသာ ျဖစ္ေနၿပီကို သိေသာ ပိုင္စိုးက အရွိန္ကို မေလွ်ာ့ပဲ လက္ႏွစ္ဖက္ကို ရင္ၫြန႔္ဆီသို႔ လွမ္းလိုက္သည္..။သူ႔လက္ႏွစ္ဖက္ထဲ ျပည့္လွ်ံေနေအာင္ ဆုတ္ကိုင္မိေသာ မမသက္၏ အိစက္ထြားႀကိဳင္းလွေသာ ႏို႔ႀကီးႏွစ္လုံးကို အားမနာတမ္း ဆုတ္ေခ်ပြတ္လွိမ့္ေပးရင္း သူမ ေစာက္ဖုတ္ႀကီးကိုလည္း စိတ္တိုင္းက် ေမႊ၍ လ်က္လိုက္၊ ကလိလိုက္၊ သြားျဖင့္ ခပ္ဆတ္ဆတ္ ေလး ကိုက္ေပးလိုက္ လုပ္ေနေလရာ ခေၾသၤ့မင္းျပဳသမွ် ႏုေနရရွာသည့္ သမင္ငယ္ေလးပမာ အသက္ရႉသံ ျပင္းျပင္းမႈတ္၍ လူး ကာလြန႔္ကာျဖင့္ မမသက္တစ္ေယာက္ ႀကိတ္မွိတ္ ခံစားေနရရွာပါေလ၏..။ ပိုင္စိုးကမူ မေလွ်ာ့ေရးခ် မေလွ်ာ့..။ ၾကာေသာ္ မမ သက္တစ္ေယာက္ မေနႏိုင္လြန္းေတာ့ၿပီမို႔ သူျပဳသမွ် အေကာင္းခ်ည္း ျဖစ္ေနေသာ္လည္း ဒီေလာက္ႀကီး ေကာင္းလြန္းေနျခင္းကို လုံးဝ သည္းမခံႏိုင္ေတာ့ပါ..။ ပါးစပ္မွ တအီးအီး၊ တအင္းအင္း ညည္းညဴေနရာမွ “ ေမာင္ ေမာင္ေလး ပိုင္စိုး ေမာင္ေလး ေတာ္ေတာ့ကြာ မမသက္ အီး.ဟီး ဘယ္လိုမွ မေနႏိုင္ ေတာ့ဘူးကြယ္…” မခင္သက္တစ္ေယာက္ ဤကဲ့သို႔ တားျမစ္ရသည္အထိ ျဖစ္လာပါေတာ့၏။ဒါေတာင္ ပိုင္စိုးက မေလွ်ာ့ေသးဘဲ ႏွစ္မိနစ္သာသာမွ် ဆက္၍ ဆုတ္ေပး စုပ္ေပး မႈတ္ေပး ေနျပန္ရာ မမသက္ခမ်ာ ဘာမွ မတတ္ ႏိုင္ေတာ့သလို ဆက္၍သာ အဆြ ခံေနရရွာသည္..။ “ ေမာင္ေလး.မမကို သနားပါကြယ္ေနာ္ ဘယ္လိုမွ မေနႏိုင္ေတာ့ဘူးလိုး ….လိုးေတာ့ေနာ္…လိုးပါေတာ့ကြာေနာ္.ေမာင္.ေမာင္ေလး မမ..က်ေနာ္ မႈတ္ေပးတာ ႀကိဳက္လား ဟင္…ေကာင္းလား…”မခင္သက္တစ္ေယာက္ ေတာ္ေတာ္ႏွင့္ စကားမျပန္ႏိုင္ရွာ…။ အတန္ၾကာမွ ဟင္း ခနဲ သက္ျပင္းရွည္ႀကီး မႈတ္ထုတ္ကာ “ ေသ ေသေတာ့မယ္ ဒီမွာ မ….မမ ဘယ္ေလာက္ထိ ေကာင္း ေကာင္းေနလဲ မင္း …မသိဘူး.. လိုး လိုးေပးပါေတာ့ ေမာင္ေလးရယ္ေနာ္ ေနာ္လို႔ ဟင္း… တကထဲမွ လူကို ဣေျႏၵမရေအာင္ကို မႈတ္ေတာ့တာပဲ…ေတာ္ေတာ္ဆိုးတယ္… လုပ္…လုပ္ေတာ့ ျမန္ျမန္ေလး…ဟင္း အင္း…”“ ေမာင္ေလးက မမသက္ အရသာ ရွိသထက္ ရွိေအာင္လို႔ပါ..၊ မမကလဲ ဒီေလာက္ေကာင္းေနတာကိုမ်ား စိတ္ဆိုးရတယ္လို႔” “ အင္း ….ဟင္း…စိတ္ဆိုးလို႔ ေျပာတာ မဟုတ္ဘူးဟဲ့..၊ ေသနာေလးရဲ႕.. ဒီက သိပ္ၿပီး အလိုးခံခ်င္လြန္းလို႔ ေျပာေနတာ…အင္း…..အ ေမ့..အဲ့…….ဟင္း ၾကည့္ပါလားလို႔…၊ ဟင္….လိုးေတာ့လို႔…” ပိုင္စိုးက အမႈတ္ကိစၥကို ရပ္နား၍ အလုပ္ကိစၥဝင္ရန္ ျပင္ဆင္ေလ သည္..။ ခပ္ျမန္ျမန္ပင္ သူမ ဒူးႏွစ္ဖက္ကို ကိုင္ၿဖဲလိုက္ကာ ဟၿပီး ခြဲၿပီးျဖစ္သြားေသာ ေပါင္ႏွစ္လုံးၾကား ဒူးေထာက္၍ ထိုင္လိုက္ ၿပီး လက္ႏွစ္ဖက္ျဖင့္ ဆုပ္ကိုင္ထားေသာ ဒူးေကာက္ေကြးကို ပင့္၍ တြန္းတင္လိုက္သည္..။ ဒူးေကာက္ေကြးမွ အထက္ပိုင္း ေပါင္တံႏွစ္ေခ်ာင္းက ေဘးသို႔ ကားေနရာမွ စုေထာင္သြားကာ ဒူးေကြးမွ ေအာက္ ေျခသလုံးပိုင္းသည္ ေအာက္သို႔ ၫြတ္က်ေန ရကား မခင္သက္၏ တင္ပါးေအာက္ပိုင္းသည္ အဂၤလိပ္အကၡရာ ပုံစံျဖစ္ေနေလသည္..။ပိုင္စိုးက လိင္တံထိပ္ဖူးကို မခင္သက္ ေစာက္ဖုတ္ ႏႈတ္ခမ္းဝႏွင့္ေတ့ဆက္ ဆက္ေနရာ ေတာ္ေတာ္ႏွင့္ မတည့္..။ စိတ္မရွည္ေတာ့ ေသာ မမသက္က “ ဟြန္းတကထဲမွပဲဟု ခပ္ၿပဳံးၿပဳံးေလးဆိုရင္း ပိုင္စိုး လီးတံထိပ္ဖူးကို လက္ေခ်ာင္းႏုႏုေလးမ်ား ျဖင့္ ဆုတ္ကိုင္ကာ သူမေစာက္ေခါင္းဝႏွင့္ ဆက္ေပးလိုက္ေတာ့မွ ပိုင္စိုးက တင္ပါးကို ဖိ၍ အားစိုက္ကာ ႏွစ္လိုက္ေတာ့သည္..။ ဇြိ ျမည္သံေပး၍ သူ႔လထစ္ႀကီး နစ္ဝင္သြားသမို႔ မခင္သက္တစ္ေယာက္ ေစာေစာကလို မၿပဳံးႏိုင္ေတာ့ရွာပဲ မ်က္လုံး ေလးကို ေမွး ပါးစပ္ေလးကို ဟကာ ကာမအရသာကို ယစ္မူးခံစားေနပါေတာ့သည္..။ လိုးထည့္လိုက္ရသည္မွာ စီးစီးပိုင္ပိုင္ ရွိလြန္း လွပါ၏။ အနမ္းအရႈပ္ အမႈတ္ အလ်က္ စုံလင္စြာျဖင့္ စိတ္တိုင္းက် ႏႉးထား၍ ႏူးအိ ေဖာင္း႐ြေနတာေတာင္မွ ပိုင္စိုး လထစ္ႀကီးတစ္ ေခ်ာင္းလုံး ခပ္စီးစီး ခပ္ၾကပ္ၾကပ္ ဝင္သြားရသည္..။႐ႊပ္ခနဲ လြယ္လြယ္ကူကူ ဝင္ျခင္း မဟုတ္ပါ..။ ဇိကနဲ တြန္း၍ ဝင္သြားျခင္း ျဖစ္သည္..။ ရင္သားေတြ ဖင္သားေတြက ေဆြေဆြ႕ထက္ ထြား၍ ကားကားမို႔မို႔ ေဖာင္းေဖာင္းႂကြႂကြႀကီးမို႔ လိုးမေကာင္းေလာက္ဘူး ထင္ထားခဲ့သည္မွာ မွားၿပီ..။ ေဆြေဆြက မမ သက္ထက္ ရင္ေတြ တင္ေတြ နည္းနည္းငယ္ေသာ္လည္း ေစာက္ဖုတ္ကမူ ထြားႀကိဳင္းလွေခ်သည္..။ မမသက္မေတာ့ ျပည့္တင္း အိကားေသာ အသားဆိုင္မ်ားေၾကာင့္ ေစာက္ဖုတ္က ညႇပ္သလို ျဖစ္ေန၍လား မသိ..။ ႀကီးမားေသာ တင္ပါးႀကီးႏွစ္ဖက္ႏွင့္ ဘာမွ် ပင္ မဆိုင္..။ စီးစီးပိုင္ပိုင္ႀကီး …လိုး၍ ေကာင္းလြန္းေလာက္႐ုံ အေနေတာ္ေလး ျဖစ္ေနသည္..။ ပိုင္စိုး လီးတံႀကီးက ေျပာယူရ ေလာက္ေအာင္ ႀကီးမားတုတ္ခိုင္လြန္း၍လားေတာ့ျဖင့္ မဆိုသာပါေခ်..။ ျဖစ္ေတာ့ ျဖစ္ႏိုင္ပါ၏.။ ေဆြေဆြလဲ ခုမွသာပါ..။ ညား ကာစကမ်ားဆို..ေတာ္ပါေတာ့ဟု တားယူရေလာက္ေအာင္ သူမခမ်ာ နာက်င္စြာ အလိုးခံခဲ့ရသည္..။ အခုေတာ့ ေန႔တိုင္းညတိုင္း ဝင္ေနက် ထြက္ေနက်မို႔ ဒီလီးႀကီး၏ လုံးပတ္ႏွင့္ အရွည္ဒဏ္ကို ခံႏိုင္ရည္ ရွိေနေခ်ၿပီ..။ မမသက္ကေတာ့ တစ္ခါမွ မခံရေသးတဲ့ ေစာက္ဖုတ္မို႔လား၊ ဒါမွမဟုတ္ မခံရတာ ၾကာလို႔လားေတာ့ မသိ… လိုးရတာ ၾကပ္ၾကပ္သပ္သပ္ ရွိလြန္းလွသည္..။ပိုင္စိုးက အဆုံးထိ ဝင္သြားေသာ သူ႔လီးႀကီးကို ျပန္ႏႈတ္၊ ျပန္ထိုးလိုက္ျဖင့္ အသာေလး ေမွးၿပီး လိုးေဆာင့္ေနေလသည္..။ “ လိုး ကြာ….အင္း ဟင္း….ခပ္သြက္သြက္ေလး လိုးေပးပါေနာ္ အင္း ဟင့္.အမေလးေကာင္း ေကာင္းလိုက္တာဟုတ္ဟုတ္ တယ္အင္း ဟုတ္ၿပီ…၊ ေဆာင့္ေဆာင့္. နာနာေလး ေဆာင့္… ေအး …ေအး ကြယ္.လိုး အားရပါးရသာ လိုးမမ ေစာက္ဖုတ္ႀကီး ကြဲခ်င္ ကြဲသြားပေစ မခင္သက္တစ္ေယာက္ ဟန္ေဆာင္မႈေတြ တစ္ခုမက်န္ ကြာက်သြားၿပီး.. သူမဆႏၵ ကို ဘယ္လိုမွ မထိန္းခ်ဳပ္ႏိုင္ေတာ့ဘဲ ႏႈတ္မွ ဖြင့္ဟရေတာ့၏..။ သူမ၏ မ်က္ႏွာ အမူအယာကလည္း ရမၼက္အခိုးအလွ်ံ မ်ားျဖင့္ ရီေဝ တက္ႂကြ၍ ထူးထူးကဲကဲ တပ္မက္ခ်င္စရာ လွပလြန္းေနေတာ့သည္..။ မိန္မတစ္ေယာက္၏ ေစာက္ဖုတ္ထဲ လီးဝင္ေနခိုက္ ထိုမိန္းမ၏ မ်က္ႏွာ၌ ေတြ႕ရေသာ အမူအယာမွာ ထိုအခ်ိန္၌သာ ေတြ႕ရသည့္ အလြန္ရွားပါးလွေသာ အလွတစ္မ်ိဳး မဟုတ္ပါလား…။ပိုင္စိုးက စိတ္လႈပ္ရွားစရာ ေကာင္းလွေသာ မမသက္၏ ရမၼက္လႈိင္းႂကြ မ်က္ႏွာေပးကို တစိမ့္စိမ့္ ရႈစားရင္း ရာဂစိတ္တို႔ ႂကြသ ထက္ ႂကြလာကာ မမသက္ အလိုက် အစြမ္းကုန္ အားသြင္းၿပီး ခပ္သြက္သြက္ ေဆာင့္ေပးေတာ့သည္..။ ေၾကာင္ခံတြင္းပ်က္ႏွင့္ ဇရက္ေတာင္ပံက်ိဳးတို႔ ေတြ႕ၾကသည့္ပြဲမို႔လား မသိ၊ ဖိုႏွင့္မတို႔ အခ်စ္နယ္ကြၽံၿပီး ကာမဂုဏ္ ခံစားေနၾကပုံမွာ ထိတ္လန႔္စရာ ေကာင္း လွေတာ့သည္..။ အတန္ၾကာမွ် စိတ္ရွိလက္ရွိ ေဆာင့္ ေဆာင့္လိုးေနၿပီးမွ ခဏရပ္ကာ မမသက္၏ ကိုယ္လုံးႀကီးကို ဘယ္ဖက္သို႔ ေစာင္းပစ္လိုက္သည္..။ ၿပီးေတာ့ သူမ၏ ညာဘက္ ေပါင္တံကို ပင့္၍ တြန္းကပ္လိုက္ရာ စင္းထားေသာ ဘယ္ေျခထက္၌ အားကစား ေလ့က်င့္ခန္း လုပ္သလိုမ်ိဳး ေကြး၍ တင္ေျမႇာက္ထားသည့္ ပုံစံ ျဖစ္သြား၏..။ မမသက္ ပိုင္စိုး ျပင္ဆင္ေပးသမွ် ၿငိမ္၍ ခံေနလိုက္သည္..။ သူ႔အလိုက် ႂကြက္သားမ်ားကို ေျဖေလွ်ာ့၍ ေပးထားလိုက္သည္..။ ႀကိဳက္သလိုသာ ျပင္ဆင္ ၊ ႀကိဳက္ သည့္ပုံစံျဖင့္သာ လိုးေပေတာ့ ေကာင္ဆိုးေလး……ေမာင္ပိုင္စိုးေလးေရ…။ တစ္ဖက္သို႔ ေစာင္းထားသည္မို႔ မခင္သက္၏ ခါးက နိမ့္ ဆင္းေနၿပီး တင္ပါးႀကီးတစ္ဖက္က ခုံး၍ ေကြးကာ ျမင့္ကားေနသည္။

စူကား မို႔ေမာက္ေနေသာ ဖင္သားဆိုင္ႏွစ္ႁမြာက အိစက္ကာ ေနာက္သို႔ ပစ္ထား၏။ တုတ္ခိုင္အိေဖြးေသာ ေပါင္တံလုံးႀကီးႏွစ္ခုက ပူးဆင့္ေနသည္။ အရင္းပိုင္းခ်င္းမွာေတာ့ ခပ္ကြာကြာဟလို႔ ေန၏။ ဘယ္ျခမ္း ေပါင္းလုံးရင္းက ေနာက္သို႔ အနည္းငယ္ ပစ္ထား ကာ ညာျခမ္းေပါင္လုံးရင္းက ေရွ႕သို႔ တြန္းပို႔ခံထားရသမို႔ ေပါင္ရင္းခြဆုံရွိ လီးႏႈတ္ၿပီးကာစ မမသက္၏ ေစာက္ဖုတ္ႀကီးခမ်ာ စူ အက္စူအက္ ႐ြစိ႐ြစိျဖစ္ကာ လီးႀကီးဝင္လာေတာ့မည္ကို အဆင္သင့္ ေစာင့္ႀကိဳေနဟန္ျဖင့္ အသားနီမ်ားပင္ လန္ထြက္ေတာ့မ ေလာက္ မြတ္သိပ္ေနရွာသည္။ ပိုင္စိုးက မမသက္၏ တင္ပါးခုံးခုံးေပၚ လက္တင္ကာ ဖင္ေျပာင္ေျပာင္ေနာက္၌ ကပ္လိုက္ၿပီး အံက် ျဖစ္ေနေသာ ေစာက္ဖုတ္စူစူထဲသို႔ ထိပ္ဖူးကို ေတ့၍ ႏွစ္လိုက္သည္။ ဒီတစ္ခါေတာ့ ေလွ်ာကနဲ ဝင္သြားပါ၏။ အေနအထားကလည္း ေပါင္ႏွစ္ျခမ္းကို ၿဖဲဟထားသလိုမို႔ ေစာက္ဖုတ္ႀကီးက စူစူမို႔မို႔ႀကီး ျဖစ္ေနပါေတာ့သည္။ အဆုံးအထိ သြင္းထားရာမွ ဆတ္ကနဲ ျပန္ထုတ္လိုက္ၿပီး ကြၽတ္လုကြၽတ္ခင္ ျဖစ္မွ အားစိုက္၍ ေဆာင့္လိုးေပးလိုက္ျပန္သည္။ တစ္စတစ္စ ေဆာင့္ခ်က္မ်ားက ျပင္းထန္လာသည္။ သူက အားစိုက္၍ ေဆာင့္လိုက္တိုင္း ေဆာင့္လိုက္တိုင္း မမသက္၏ အိစက္ထြားမို႔ေသာ ရင္သားႀကီး ႏွစ္ႁမြာက ယမ္းခါ၍ တအိအိ ျဖစ္ေနေတာ့သည္။သူမကလည္း အၿငိမ္မေနပဲ တင္ကို ေနာက္သို႔ ပစ္ပစ္ေပးရင္း ညာလက္ျဖင့္ သူ႔ကိုယ္လုံးကို စမ္းမိစမ္းရာ စမ္း၍ ဆိတ္ဆြဲညႇစ္လိမ္ ကာ အားမလိုအားမရ ျဖစ္ေၾကာင္း ၫႊန္းဆိုေနသည္သို႔ ရွိ၏။ ပိုင္စိုးကလည္း အိထြားကားျပန႔္ေသာ အပ်ိဳႀကီး၏ ဖင္သားဆိုင္ႀကီး မ်ားႏွင့္ သူ႔ဆီးခုံရင္းတို႔ အားရွိပါးရွိ ပစ္ပစ္ေဆာင့္လိုက္တိုင္း ဖတ္ခနဲ ဖတ္ခနဲ ျမည္ကာ တုန္ခနဲ တုန္ခနဲ အိတက္သြားေသာ ႏူးညံ့ဝင္း ဝါသည့္ တင္သားဆိုင္ႀကီးမ်ားကို ၾကည့္ရင္းၾကည့္ရင္း ကာမစိတ္ေတြ ျပင္းထန္သည္ထက္ ျပင္းထန္လာသည္။ ေဆာင့္ခ်က္က လည္း အားပါလြန္းလွသျဖင့္ ခံရသူမွာ မသက္သာပါ။ မမသက္တစ္ကိုယ္လုံးလည္း မညႇာမတာ ဆြဲယမ္း၍ အလႈပ္ခံေနရေသာ သစ္ပင္ငယ္ေလးပမာလို ျဖစ္ေနရွာသည္။ မမသက္၏ ႏႈတ္မွ ေကာင္းလြန္းလွေသာ ကာမစည္းစိမ္ေၾကာင့္ တအိအိ…တအအ… ညည္းသံေလးမ်ားကလည္း စည္းခ်က္ပမာ ထြက္ေပၚလို႔ ေနပါ၏။ ပိုင္စိုးက ထြက္လုထြက္ခင္ျဖစ္ေနေသာ သုတ္ကို ထိန္းသည့္ အေနျဖင့္ ဇြပ္ကနဲ အသံျမည္ေအာင္ လီးတန္ႀကီးကို ဆြဲႏႈတ္လိုက္သည္။ တင္းက်ပ္ေနေအာင္ ႐ိုက္ထားသည့္ ခပ္တုတ္တုတ္ စို႔ႀကီး တစ္ေခ်ာင္း မရွိေတာ့သလိုျဖစ္ကာ မမသက္ ေစာက္ဖုတ္ႀကီးမွာ ဟာကနဲ ျဖစ္သြားရၿပီး အရွိန္မသတ္ႏိုင္ပဲ ပြစိပြစိ ျဖင့္ ႐ြစိထိုးေန ေလေတာ့သည္။“ ေမာင္….ေမာင္ေလး ….. ၿပီးခ်င္ၿပီလား…” မမသက္က တုံရီဟိုက္ေသာ အသံျဖင့္ ေမးလာသည္။ “ ဟုတ္တယ္ မမသက္ .. စိတ္ ထဲမွာ မထိန္းႏိုင္ေတာ့လို႔ ခဏနားလိုက္ရတာ… ဆက္သာ လိုးေနလို႔ကေတာ့ လေရေတြ ထြက္ကုန္ေတာ့မွာ…” “ ဟင့္အင္း… ဟင့္အင္း… ထြက္ထြက္ ေဆာင့္သာေဆာင့္ကြာ..၊ မမ အရမ္းေကာင္းေနတာ…ေမာင္ရဲ႕….” မမသက္က မြတ္သိပ္ဆာေလာင္စြာ သူမ ဆႏၵေတြကို ထုတ္ေဖာ္လာပါသည္။ ပိုင္စိုးက …. “ အင္းပါ မမရ…ဒီတစ္ခါ အေပၚကေမွာက္ၿပီး အားရပါးရ လိုးမယ္ေလ…. အၿပီးသတ္ေပါ့..မမေကာ ၿပီးကာနီးၿပီလား ” မခင္သက္က စိတ္မရွည္ေတာ့ေသာ အသံျဖင့္ … အင္း .. ဟု တစ္ခြန္းဆိုၿပီးေနာက္… “ ဒီက အရမ္းေကာင္းေနၿပီ ဥစၥာ၊ မင္းလီးႀကီးသာ ဆက္ေဆာင့္ေနရင္ ခုေလာက္ဆို ၿပီးေနေရာေပါ့… လုပ္…လုပ္ေတာ့…၊ စိတ္ရွိ လက္ရွိသာ ေဆာင့္လိုးေတာ့…မမကို မညႇာနဲ႔… မမလဲ ၿပီးေတာ့မွာ အင္း ဟင့္.ဟင္း” မခင္သက္က ပိုင္စိုး အလိုက် ကိုယ္ ကို ပက္လက္လွန္ၿပီး ေပါင္ႏွစ္ေခ်ာင္း ကားကားစင္းစင္း ျဖစ္သြားေအာင္ အိပ္ေနလိုက္သည္။ ပိုင္စိုးက မခင္သက္၏ ကိုယ္လုံးအိ အိႀကီးေပၚသို႔ တည့္တည့္ေမွာက္လိုက္ရာ သူ႔လီးတန္ရွည္ႀကီးက ဆီးစပ္ေပၚထိ ေမွး၍ ပူေႏြးေႏြး စိုအိအိႀကီး ေမးတင္ေနသည္။“ ဟင္း……လုပ္ေတာ့ေလကြယ္…..လို႔….” မခင္သက္က ေမာလ်စြာ ဆိုရင္း သူ႔ကို ရီေဝစြာ ၾကည့္ေန၏။ သူက သူမႏႈတ္ခမ္းကို ခပ္ ၾကာၾကာေလး ငုံလိုက္ကာ ေမွး၍ ေခတၱ နားေနသည္။ ၿပီးမွ ခါးကိုႂကြလိုက္ၿပီး သူမ၏ ၿဖဲကားထားေသာ ေပါင္ႀကီးႏွစ္လုံးၾကားရွိ ေစာက္ဖုတ္ႀကီးႏွင့္ တည့္တည့္ခ်ိန္ကာ ထိုးထည့္လိုက္ေသာ္လည္း ငနဲသား ေမာင္ေ႐ႊလီးက ေခ်ာ္ေခ်ာ္ထြက္ေနသည္။ မခင္သက္ က တခစ္ခစ္ျဖင့္ သေဘာေတြက်ကာ“ လြဲေနတယ္ဟဲ့…ေမာင္ေလးရဲ႕..၊ ဖယ္ဖယ္…မင္းဟာႀကီး မထား၊ အင္း…ေပးပါဟာ… ကဲ..ဟုတ္..ဟုတ္ၿပီ…ထည့္လိုက္ေတာ့…ဒီအတိုင္းပဲ ထည့္လိုက္…ဟုတ္တယ္…အား.အိ..အီး…ကြၽတ္..ကြၽတ္ ေဆာင့္..ေဆာင့္ ကြယ္ အီး…ရွီး ေမာင္..ေမာင္ေလး…အား…ေဆာင့္…ေဆာင့္..နာ နာေလး မခင္သက္က ပိုင္စိုးလီးႀကီးကို ကိုယ္တိုင္ကိုင္ၿပီး သူမေစာက္ဖုတ္ထဲ ထည့္ေပးရင္း ခပ္ၾကမ္းၾကမ္း ေဆာင့္ခ်က္မ်ား၌ ယစ္မူးစြာ ရွိ ပါေတာ့သည္..။ ပိုင္စိုးကလည္း ေဆာင့္ေကာင္းေကာင္းႏွင့္ မီးကုန္ယမ္းကုန္ ပစ္ပစ္ ေဆာင့္ေတာ့သည္..။ အားပါလွေသာ သူ႔လိုး ေဆာင့္ခ်က္မ်ားေၾကာင့္ မမသက္ခမ်ာ အံကိုႀကိတ္ကာ မ်က္လုံးမ်ား စုံေမွးလ်က္ ပါးစပ္မွ တက်စ္က်စ္ တရွီးရွီး ျမည္ေအာင္ စုပ္ သပ္ရင္း ေခါင္းကို ဘယ္ညာလူးၿပီး သူ႔ေက်ာျပင္ကို လက္သည္းမ်ားျဖင့္ ကုတ္ျခစ္ကာ တြန႔္လိန္ ေကာ့လန္ေနပါေတာ့သည္..။ သူမ၏ လႈပ္ရွားမႈမ်ားအရ အထြတ္အထိပ္သို႔ သူမ ေရာက္ေနၿပီဟု ပိုင္စိုး အတတ္သိလိုက္၏။ သူက မမသက္၏ ႏို႔အုံႀကီးႏွစ္လုံးကို အုံအရင္းမွ ပယ္ပယ္နယ္နယ္ ဆုပ္ကိုင္လိုက္သည္..။ ၿပီးမွ အသက္ကို ဝေအာင္ရႉလိုက္ကာ ခါးကို ေျမႇာက္ကာ ပင့္ကာ အားရွိပါးရွိ အသားကုန္ႀကဳံး၍ လိုးေလေတာ့သည္..။ ပိုင္စိုး ေဆာင့္ခ်က္မ်ားက အားမာန္ပါလွသလို ေအာက္မွေန၍ စေကာဝိုင္း ေမႊ႕သလို ဖင္ဆုံႀကီးႏွစ္ဖက္ကို လွည့္ကာ ဝိုက္ကာ စိတ္တိုင္းက် လႈပ္၍ အလိုးခံေပးေနေသာ မမသက္၏ အပင့္..အရႈိက္ အဟိုက္ အေဝ့တို႔ကလည္း မာန္ပါလွေခ်၏..။ ဘာမွ မၾကာလိုက္…။ပိုင္စိုး၏ လေခ်ာင္းႀကီးတစ္ခုလုံး ယားက်ိက်ိႏွင့္ က်င္တင္တင္ ျဖစ္လာကာ တင္းေတာင့္လာၿပီး တစ္ပတ္စာ သိုေလွာင္ထားခဲ့ေသာ ေဆြေဆြ႕အတြက္ သုတ္ရည္ေတြကို ေဒၚေလးသက္ ေစာက္ဖုတ္ထဲသို႔ ပန္းထုတ္လိုက္ရေတာ့သည္..။ ပူေႏြးေစးပ်စ္ေသာ သုတ္ရည္တို႔က သူမ၏ သားအိမ္ဝကို အရွိန္ျဖင့္ ပက္ဖ်န္းေလၿပီတကား..။ ခပ္ေဝးေဝး လမ္းမဆီမွ ကားသံ ၊ ကေလးမ်ား၏ ေဆာ့ ကစားသံ၊ လူသံ အခ်ိဳ႕ကို ၾကားေနရ၏။ ဘာလိုလိုႏွင့္ ပိုင္စိုးႏွင့္ မခင္သက္တို႔၏ ကာမလြန္ဆြဲပြဲႀကီး ဆင္ႏႊဲခ်ိန္မွာ တစ္နာရီေက်ာ္ ေက်ာ္မွ် ၾကာေလသည္..။ ၾကာဆို မမသက္ ၾကည္ၾကည္ျဖဴျဖဴ ေပးခ်င္လာသည္အထိ ေစာင့္စားရ ႏႉးႏွပ္ရတာကိုက နာရီဝက္ နီးပါး ရွိခဲ့သည္ကိုး..။ ေစာင့္စားရက်ိဳး၊ ႀကိဳးစားရက်ိဳး နပ္ပါေလ၏။ ပိုင္စိုး အိမ္က ထြက္သြားေသာအခါ ၃ နာရီေတာင္ ထိုးလုၿပီ။ သူက မမသက္ကို အနမ္းျဖင့္ ႏႈတ္ဆက္ကာ ခပ္သြက္သြက္ကေလး ထြက္သြားေလသည္..။ ၿပီး….မမသက္၏ ဆႏၵအရ တံခါးကို အျပင္မွ ကန႔္လန႔္ခ်သြားေပးခဲ့သည္.။ သူမကေတာ့ မစားရတာၾကာၿပီ ျဖစ္ေသာ အႏွစ္သက္ဆုံးေသာ ကာမအဟာရကို မြတ္သိပ္ဆာေလာင္ေနခ်ိန္၌ တဝႀကီး စားလိုက္ရသျဖင့္ အစြမ္းကုန္ ေက်နပ္၍ ေနေလေတာ့သည္..။

သို႔ေပမယ့္….. ပိုင္စိုး၏ အဆုတ္အနယ္ အဖိအေဆာင့္တို႔က တစ္ခါဆို ဆိုသေလာက္ အားပါလြန္းလွသျဖင့္ လက္ေမာင္း၊ ႏို႔အုံ၊ ဖင္ ဆုံ၊ ခါးစပ္တို႔၌ နာက်င္ေနေလေတာ့သည္..။ အနာဆုံးႏွင့္ အေကာင္းဆုံးကေတာ့ သူမ၏ လက္ေ႐ြးစင္ ေစာက္ဖုတ္ႀကီး ျဖစ္ေၾကာင္း ေျပာဖို႔ပင္ လိုမည္မထင္ပါ..။ မခင္သက္တစ္ေယာက္ သူ အားရပါးရ လိုးၿပီး ထားပစ္ခဲ့သည့္ ပုံစံအတိုင္း ကိုယ္တုံးလုံး အေနအထားႀကီးျဖင့္ပင္ ကုတင္ေပၚတြင္ ပက္လက္ ကားယားႀကီး အိပ္လ်က္ ေမွးေနလိုက္သည္..။ တစ္ခ်က္ ေမွး ခနဲ ျဖစ္သြားၿပီးမွ အေအးပတ္မည္စိုး၍ ခုတင္ေအာက္ ေရာက္ေနေသာ ၿခဳံေစာင္ပါးပါးေလးကို ျဖစ္သလို လႊမ္းကာ ႏွစ္ႏွစ္ၿခိဳက္ ၿခိဳက္ အိပ္ပစ္လိုက္ေလရာ အစာဝသြားၿပီျဖစ္ေသာ မခင္သက္တစ္ေယာက္ အပ်ိဳႀကီး စည္းစိမ္ အျပည့္ျဖင့္ ခပ္ကားကားႀကီး အိပ္ေပ်ာ္သြားေလသည္..။ အိပ္ရာကႏိုးေတာ့ ေနေတာ္ေတာ္ခ်ိဳေနၿပီ..။ အိပ္ေရးဝဝ အိပ္လိုက္ရသျဖင့္ လန္းဆန္းသြားသလို ရွိ၏။ လန္းသည္ထက္ လန္းေစရန္ ေရခ်ိဳးပစ္လိုက္သည္..။ သူ စြန႔္ပစ္ထားခဲ့သည့္ က်ိခြၽဲခြၽဲ အျဖဴရည္မ်ား ေပပြေနေသာ ေစာက္ဖုတ္ႀကီး ထဲသို႔ လက္ႏႈိက္၍ သန႔္စင္ေအာင္ အထူးဂ႐ုစိုက္ေလသည္..။ တစ္ကိုယ္လုံး စိမ့္သြားေအာင္ ေလာင္းခ်ိဳးလိုက္ေတာ့မွ လန္းဆန္း ႐ုံမက အားပါျပည့္သြားသလို ခံစားလိုက္ရသည္..။တင္းျပည့္က်ပ္ျပည့္ ကာမဂုဏ္ ခံစားလိုက္ရသျဖင့္ စိတ္ထဲမွာ အလိုလို ေက်နပ္ေနသည္..။ ေရခ်ိဳး အဝတ္အစားလဲၿပီး သနပ္ခါး ပါးပါးလိမ္းကာ ေၾကာင္အိမ္ထဲမွ ဖီးၾကမ္းငွက္ေပ်ာသီး ေပ်ာ့ေပ်ာ့ႏွစ္လုံးကို စားလိုက္ေသး၏။ ပက္လက္ကုလားထိုင္၌ ေခတၱ အနားယူေနစဥ္ အျပင္မွ ေျခသံမ်ားၾကား၍ ေမွာင္စျပဳေနေသာ အခန္းကို မီးဖြင့္လိုက္သည္..။ “ အင္း…ဒီညေတာ့ သူနဲ႔ ေဆြေဆြတို႔ ရဲ႕ ပြဲကို ၾကည့္စရာ မလိုေလာက္ေအာင္ ဝသြားၿပီ ဟင္း.ေကာင္ဆိုးေလး…ေန႔ခင္းက ငါ့ကိုလိုးၿပီး ညက် ငါ့တူမကို လိုးအုံးေတာ့ မယ္… ေဆြေဆြကေတာ့ သိရွာမွာ မဟုတ္ဘူး သိမ်ားသိရင္ ေတာ့ ေနာက္ဆို သူ႔ေယာက္်ား…အိမ္ကို တစ္ေယာက္ထဲ မသြားရ ဆိုၿပီး တစ္ခ်က္လႊတ္ အမိန႔္ထုတ္မယ္ ထင္ပါရဲ႕…” ဤသို႔…ေတာင္စဥ္ေရမရ ေတြးေနခိုက္ ကြၽပ္ကြၽပ္အိတ္ျဖင့္ စားစရာေတြ ဆြဲၿပီး ခပ္သြက္သြက္ ဝင္လာေသာ ပိုင္စိုးကို ေတြ႕လိုက္ရသျဖင့္ မခင္သက္က “ ဟဲ့ ေဆြေဆြေရာဟင္” အေလာသုံးဆယ္ ပုံစံ ျဖင့္ ေမးလိုက္ရာ သူက ၿပဳံးစိစိျဖင့္ လက္ညႇိဳးကိုေထာင္ကာ လီးေတာင္သလို တဆတ္ဆတ္ လုပ္ျပရင္း “ စလိုက္သည္..။ “ ဟာ ဟုတ္ပါဘူး.ဒီေကာင္ေလး အေကာင္းေျပာတာ” မခင္သက္က မွင္တည္တည္ ဆိုလိုက္ေတာ့မွ “ တကထဲ မမကလဲ ေဒါခ်ည့္ပဲ၊ ေျဖးေျဖးေပါ့.ေျပာမွာေပါ့..မမရဲ႕..” ပိုင္စိုးက လက္ထဲမွ အထုပ္ ေတြကို ၾကမ္းေပၚပစ္ခ်လိုက္ကာ မခင္သက္၏ ေျခရင္း၌ ထိုင္လိုက္ၿပီး ကုလားထိုင္ေပၚ၌ ေမွးေနေသာ အပ်ိဳႀကီးကို ေမႊးေမႊးေပးလိုက္သည္။“ အား အေမာကို ေျပသြားတာပဲ…..မမရာ” “ သြား….သူခိုးေလး… ေမးတာျဖင့္ မေျဖဘူး…ေဆြေဆြမပါဘူးမို႔လား ဒါ ေၾကာင့္ သူ အူျမဴးေနဟင္း” မခင္သက္ကလည္း ႀကိတ္၍ ေက်နပ္ေနလ်က္ကပင္ စိတ္ဆိုးဟန္ တမင္ျပဳ၍ ႏႈတ္ခမ္းကို စူ ထားလိုက္ေလသည္..။ ပိုင္စိုးက သူမကို ခ်ိဳင္းၾကားမွ ဆြဲမထူလိုက္သည္။ အပ်ိဳႀကီးက ေပကပ္ကပ္ပုံစံျဖင့္ တင္းခံေန၏။ သူက မရမက ဆြဲယူလိုက္ရာ မပါခ်င့္ပါခ်င္ ပုံစံျဖင့္ မတ္တတ္ႀကီး ပါသြားၿပီး ပိုင္စိုး ရင္ခြင္ထဲ ေရာက္သြားရေလသည္..။ “ ဟြ န႔္….ေတာ္ေတာ္ကဲ၊ ဒီကျဖင့္ ေစာက္ဖုတ္ေတြ နာလို႔ေကာင္းတုန္း၊ ဒါက ဘာလုပ္အုံးမလို႔လဲ လိုးခ်င္ျပန္ၿပီလား ဒီလီးက” မခင္သက္က ေဆြေဆြမပါမွန္း အေသအခ်ာ သိလိုက္ရာ ႂကြ႐ြလာေသာ ကာမစိတ္အဟုန္ျဖင့္ ညစ္တီးညစ္ပတ္ေလး ခပ္ ႐ႊင္႐ႊင္ ခပ္ျမဴးျမဴး ေျပာလိုက္ၿပီး ပိုင္စိုး ေက်ာျပင္ကို တအုန္းအုန္း ထုေလေတာ့သည္။ သူက တဟားဟားရယ္ရင္း သူမ၏ ေက်ာ ျပင္ကို သိုင္းဖက္ထားရာမွ ေရခ်ိဳးၿပီးစမို႔ ေအးစက္စက္ျဖင့္ ေႏြးေနသည္ဟု ဆိုခ်င္စရာ ဓါတ္တစ္မ်ိဳး စိမ့္ဝင္ေနေသာ မမသက္၏ တင္ပါးႀကီးကို ခပ္တင္းတင္းဆုတ္၍ လွိမ့္ေခ် ပြတ္သပ္ေပးေနသည္။ “ လူဆိုးေလး ဖယ္ကြာ မမရင္ေတြ ခုန္လာျပန္ၿပီ…ခဏ ေလးမ်ား အေမာေျဖပါအုံးေတာ့လား..ကြာ” ” တကထဲ မစားရတာ က်ေနတာပဲ သြား …ေရခ်ိဳးလိုက္အုံး၊ သူ႔ကိုယ္ကျဖင့္ ေခြၽး ေစာ္ေတြကို နံလို႔” ဤသို႔ ဆိုကာ တြန္းလႊတ္လိုက္သည္“ ဟဲဟဲ မမဖုရားရဲ႕ အမိန႔္ေတာ္ျမတ္ အတိုင္းပါပဲ..” ပိုင္စိုးက ႐ႊတ္တီး႐ႊတ္ေနာက္ ဆိုရင္း ေရခ်ိဳးရန္ ျပင္လိုက္သည္။ ဆပ္ျပာ ၊ သဘက္ စသည္ကို ယူၿပီးမွ မမသက္ရွိရာသို႔ တစ္ေခါက္ျပန္လာကာ “ ဟဲ..ဟဲ မမဖုရား ေရခ်ိဳးၿပီးၿပီးခ်င္းေနာ္.ဖုရာ့.” ဤသို႔ ေျပာဆိုကာ မခင္သက္၏ အိစက္ထြားကားေနေသာ တင္သားဆိုင္ႀကီးကို တစ္ခ်က္ ပုတ္၍ ထြက္သြားေလေတာ့သည္။ မ ခင္သက္ခမ်ာလည္း ေန႔ခင္းက စားထားဘူးသည့္ ပိုင္စိုး၏ လီးအရသာႀကီးကို ေတြးလိုက္မိၿပီး ရင္ေတြခုန္၊ ဖင္ေတြတုန္ကာ ေစာက္ဖုတ္ႀကီး တစ္ခုလုံး ယားႂကြလာေလေတာ့သတည္း။

(Zawgyi)

အပ္ိဳႀကီး အပ္ိဳႀကီးေရဟု က္ယ္ေလာင္ က္ယ္ေလာင္ အသံေပး၍ ေဒၚနီမာဝငႅာသၫ္။ “ ေအာ္ ဘယ္သဴလဲလို႔ မမမာ လာေလထိုင္” သိလြ္ကၷြင့္ ဧည့္ဝတၥကားဆိုကာ ဖိတ္ေခၚလိုက္သၫ္။ ေဒၚနီမာက ေယာက္္ားလုပၥာ ထိုငၥား၊ အတင္းေ်ပာ အိမႅၫ္၊ ဒါသၫ္သာ သူမအလုပ္..။ ေအာင္ၾသယၠ ဝါသနာ ႀကီးလိုက္ေသး..၊ အပ္ိဳေလး…အပ္ိဳ်ဖႏ္းေၾတဆို ေဒၚနီ မာႏြင့္ ၾကာၾကာေမနရဲ..။ ေအာင္ၾသယႅဳပ္ရငႅဳပ္၊ မလုပ္ရင္ လငၠိစၥ သားကိေစၥၾတကို တစၱျစၡျခ ၿမိႏ္ေရယြက္ေရ ေ်ပာ တတ္သၫ္..။ ဝါသနာႀကီးေသာ ၿမီးေကာင္ေပါေကၼလးေၾတေကတာ့ ႐ြကၱတ္ေသာ အမူအယာ်ဖင့္ ေဒၚနီမာ ေ်ပာေသာ မစားရ ဝခမႏ္း ်ခင္ေထာငၨာတႅမ္းေၾတကို ဖုတႅႈိက္ ဖုတႅႈိကၷြင့္ ရငၱခုႏၡဳႏ္ အာသာေမ်ပ နားေထာငၡ္ငၱတ္ၾကသၫ္..။ ေဒၚနီ မာက မခင္သက္ေဘးမြ ဖငၳိဳငၡဳံ တစႅဳံးကို ႀဆဲယူၿပီး နံရံ၌ မြီကာ မ္ကၷြာခ္င္းဆိုင္ ထိုငႅိဳက္သၫ္။ ၿပီးေတာ့ သိလြ္ကၷြင့္ ၾကက္သားေၾတလားဟု ေမးလိုက္ေသး၏။“ ဟုတၱယ္…မမမာေရ… ဒီေန႔ ေစေနန႔ဆိုေတာ့ သငၱႏ္းတက္ေနတဲ့ ေေၾဆၾဆတို႔ လာမြာမို႔ ဟင္းေကာင္းေလး ခ္က္ေၾကၽးခ္ငႅိဳ႕ ဆိုပါေတာ့” “ ေအာ္….ဟုတၸါ့..ေကာင္းပါ့ ဒါနဲ႔ ထားအိေလးေကာ ေမၾတ႕ပါလား…” “ ထားအိ သူတို႔ ကုမၸဏီကိစၥနဲ႔ မေႏၲလးတဲ့..၊ အခုမနကၸဲ ၾထက္ၾသားတယ္…ေလ…” “ ဟင္….ဒါဆို..အိမၼြာ အပ္ိဳႀကီး တစ္ေယာကၱၫ္း ေပါ့” “ အင္း… အပ္ိဳႀကီးတို႔ပဲ ေကာင္းတယ္. လင္ယဴသားေျမး ကိစၥလဲ မလုပၼရႈတ္ေတာ့ဘူး..၊ ကိုယ့ၻာသာ တစ္ေယာကၱၫ္း ၾလၾတႅတႅပ္ လပ္ ေနာ္.. စားခ္ငၼြ ကိုယ္ႀကိဳက္သလို…..ဟင္းဟင္း ဟု အကဲစမ္းသည့္ေအန်ဖင့္ ဆိုလိုက္သၫ္..။ အပ္ိဳႀကီးက ဘာမြ ေမ်ပာ ပဲ ေအာက္ငဳံ႕၍ ခုတၳစၥရာ အသားမ္ားကို သာ ေ႐ျးရင္း ၿပဳံးေနလိုက္သၫ္..။ အၾတင္းခံမပါပဲ စပို႔႐ြပ္ အိအိတိုတိုကိုသာ ဝတၳား သမို႔ ရင္သားမ္ား အထင္းသား ပုံေပၚေနကာ အသားတုံးကို ခုတႅိဳကၱိဳင္း တုႏၲဳႏ္ .. တုႏၲဳႏၷြင့္ လႈပၡါေေနသာ မခင္သက္၏ ႏို႔ ႀကီးႏြစႅဳံးကို တစၡ္က္ၾကည့္ရင္း … “ ဝါၾကၽတ္ေတာ့မယ္ေနာ္… ” ဟု မဆီမဆိုင္ ဆိုေလသၫ္..။ အပ္ိဳႀကီးကအင္း ဟု သံေယာငႅိဳက္၏.” ေအးေလ အပ္ိဳႀကီးဘဝနဲ႔ ေနတာပဲ ေကာင္းတယ္ မသက္ေရ… သိလား..၊ ေယာငႅိဳ႕မ္ားေတာ့ လင္ယဴမယ္ စိတၼကူးေလနဲ႔” “ ဟင္း….မမမာက ေကာင္းတာက္ ထည့ၼေ်ပာဘူး..ခ္ႏၴားတယ္.” ေဒၚနီမာ ဆင္ေသာ အၾကကၳဲသို႔ တည့ၱည့္ႀကီး ဝင္ လိုက္သၫ္..။ ေဒၚနီမာက ေခ္ာင္းတစၡ္က္ ဟန႔ႅိဳကၠာ“ ေအးေလ ေကာင္းတာေတာ့ ေကာင္းတာေပါ့..ဒါေပမယ့္ ခဏ ပါ…မသက္ရယ္..၊ ေကာင္းတာေကတာ့ မသကႅၫ္း အပ္ိဳႀကီးေပမယ့္ ဟင္းဟင္း.” “ အလိုေတာ္ မမမာေနာ္.ဟင္း” “ ေသဘာေ်ပာတာပါေတာ္၊ ခုကာလ အပ္ိဳႀကီး အပ္ိဳႀကီး ေပါငႅြႏ္ၾကည့္ လီးရာခ္ၫ္း…ဆိုတဲ့ အထဲမ္ား ကိုယ့္ညီမ ပါမလားလို႔ပါ၊ ဘာပဲ်ဖစ္်ဖစ္ မသကၠိဳမို႔ ေ်ပာရအုံးမယ္၊ ဒီမယ္…ပါေတာ့ေကာ ဘာ်ဖစ္ေသးလဲ ေအ..ေနာ္…၊ ဘယ္သဴမြ မသိၿပီးတာပဲဟာ..ကိုယၱိဳ႕ေကတာ့ ႐ြင္း႐ြင္းပဲ ဒါမ္ိဳးဆို လေကၼႏြးထဲကပဲ…၊ ကိုယၱိဳ႕မ္ား ဆိုေလ ဒီမယ္…ဒီမယ္ ဒါသာ ၾကည့္..(၁၄) ႏြစ္သမီးကထဲက ေအၾတ႕အႀကဳံ ႐ြိခဲ့တာ.. ” ေ်ပာေ်ပာဆိုဆို သူ႔ေပါင္ၾကား ပုတၸဳတ္်ပသၫ္..။ ေဒၚနီမာ၏ သဘာဝ ကို မႀကိဳေကႅြသာႅၫ္း ဒီတစၡါေတာ့ အပ္ိဳႀကီးကိုယၷႈိကၠ စိတၸါသလိုလိုမို႔ သူေ်ပာသမြ္ ေမြး၍ နားေထာင္ေနလိုက္သၫ္..။“ မသက္… ဘယႅိဳမြ ေတာ့ ေမအာင္းေမ့နဲ႔ေနာ္.. မိႏ္းမခ္င္း ကိုယၡ္င္းစာလို႔ ေ်ပာတာ…၊ မသက္ ဆႏၵ႐ြိရင္ ေ်ပာ၊ မမမာက ပိုင္ တယ္၊ ပိုငၱဲ့ ေယာက္္ားေၾတ အမ္ားႀကီး … ငယ္ငယႅား၊ ႐ၾယၱဴလား၊ ဦးဦးအ႐ၾယႅား၊ ေ်ပာ… ေအပ္ာႅဲရတယ္၊ ေရ႐ြၫႅဲ ရ တယ္.. ရၫ္႐ၾယၳားရင္ လကၳပၡ္ငႅဲ ရတယ္ သိလားဟု တစ္ေယာက္ေယာက္ ၾကားၾသားမၫၠိဳ စိုးရိမ္ဟႏ္်ဖင့္ အသံကို အုပ္၍ ေ်ပာေလသၫ္..။ “ ရပါတယ္…မမမာရဲ႕……” “ ဘာ…ရပါတယ္…ဟုတႅား…၊ အပ္ိဳႀကီး၊ ေခၚခဲ့လို႔ ရပါတယႅား ဟင္…” “ ဟုတၸါဘူး…. မမမာရဲ႕.. ဒီလိုပဲ ေေနနက္ပဲ ဥစၥာ…” “ အဲဒါေ်ပာတာေပါ့… မသကၱိဳ႕ ..အဲ ဒါေၾတ ခကၱာ၊ ဒီမယ္ .. မမမာကို မယုံလို႔လား..” “ ဟုတၸါဘူး… ေအးေဆးပဲ ေနခ္ငႅိဳ႕…” “ ်ဖစ္ရၿပီ.. ဒီမယ္… မသကၠ အပ္ိဳႀကီးဆိုေပမယ့္ တကယ့္ ကို လုံးႀကီးေပါကႅြႀကီးမို႔ ကိုယၱိဳ႕က ေ်ပာတာ၊ ဒီအတိုင္းႀကီး ပစၳားလိုက္ေတာ့မြာလား… ၊ ေႏြမ္ာစရာ….” မခင္သကၠ ေဘးသို႔ စင္ၾသားေသာ ၾကက္သားတုံးကို မမြီမကမ္း လြမ္းႀဆဲလိုက္ရာ ေစာင္းလဲမလို ်ဖစ္ၾသားၿပီးမြ ထိုငၡဳံေပၚ ဖငၳိဳင္ရင္း က္ႏ္ ေသာ အသားေၾတကို ခုတ္ေန်ပႏ္သၫ္..။

လဲမလိုလို ်ဖစ္ၾသားေသာေၾကာင့္ သူမ၏ ထမီက ဖ႐ိုဖရဲ အနားစ ပုံပ္က္ၾသားကာ ်ပႏၴိဳငႅိဳက္ေတာ့ ေအာကၥၾလတ္၍ ေန ေတာ့သၫ္..။ လကၼြာလဲ ဟင္းကိုင္ေနခိုကၼိဳ႕ ေပေျပနသၫ္..။ ်ပငၼထိုင္အား…။ ေဒၚနီမာက ေဟာင္းေလာင္းႀကီး ေပၚေေနသာ မ ခင္သက္ ေပါျငၡၾကားကို ၾကည့္ရင္း စိတၳဲက ၿပဳံးမိသၫ္..။ မခင္သေကၠတာ့ သိဟႏၼတူ..၊ သိလၫ္း မိႏ္းမခ္င္းမို႔ ေအရးမႀကီး သလို ဆက္ေနလိုက္ဟႏ္ တူပါရဲ႕..။ ဝါဝင္းေသာ ေပါျငၱင္းသားႏြစၹကၠိဳ အလင္းေရာင္်ဖင့္ အထင္းသား ်မင္ေနရသၫ္..။ ေစာကၹဳတၠိဳ အပီအ်ပင္ မ်မင္ေရသာႅၫ္း ေစာကၡဳံႏြင့္ ေစာက္ေမႊးေၾတကိုေတာ့ မဲမဲခ္ိတၡ္ိတ္ လိမႅိမ္ရႈတ္ရႈတ္ႀကီး ေၾတ႕ေနရ သၫ္..။ ဟင္းခ္က္ေနရင္း ေဒၚနီမာက စကားလုံး်ဖင့္ လာၿပီး ၾဆခဲ့သၫၼိဳ႕ ႀကဳံဖူးခဲ့ေသာ အ်ဖစ္အပ္ကၱိဳ႕ကို ေၾတးမိရင္း မခင္သက္ တစ္ေယာက္ တစၠိဳယၱၫ္း ရငၹိဳေနမိေရတာ့သၫ္..။တစၼနကႅဳံး အခ္က္အ်ပဳတ္ ကိစၥမ္ားႏြင့္ နပမ္းလုံးေနရသၫ္..။ မီးဖိုေခ္ာငၠိေစၥၾတ ၿပီးၾသားကာမြ ေလြ္ာၹျပၥရာေၾတ ေလြ္ာၹျပ္၊ ေရခ္ိဳးၿပီး သနပၡါးေလး ဘာေလး လူးရႏ္ မြႏၲငၡဳံေ႐ြ႕ ထိုင္်ဖစ္ေရတာ့သၫ္..။ ရင္႐ြားထားေသာ ေရစိုထမီကို လဲလိုက္ၿပီး ေအ်ခာကႅဲလိုက္သၫ္.။ ဝတ္ၿပီးကာမြ ထမီကလၫ္း ႀကဲထားတာ အႀကီးႀကီး..။ မတတၷိုင္..၊ ဘယ္သဴ႐ြိတာမြတႅိဳ႕…။ ထမီအႀကဲ ကို လြည့္ဝတႅိဳ႕လဲ မလုံ..၊ အႀကဲက ႏြျစၠဲ၊ ေ႐ြ႕ပို႔ေတာ့ ေနာကၠ မလုံ၊ ေနာကၸိဳ႕ေတာ့ ေ႐ြ႕ကမလုံ၊ ကဲဟယ္..ဟု ဆိုကာ ေ႐ြ႕ေနာက္ တျစၠဲစီ ပို႔ရင္း ရင္႐ြားလိုက္သၫ္..။ ၿပီး.. သနပၡါး ေၾသးလိုက္၏။ မ္ကၷြာကို လူးၿပီး ကိုယႅဳံးကို လူးရႏ္ ထမီစကို ်ဖၫၡ္လိုက္ သၫ္..။ ၿဖံ႕ၿဖိဳးဝိုင္းစက္ေသာ ႏို႔ႀကီးႏြစႅဳံးက ခန႔ၡန႔္ႀကီး ေပၚလာ၏။ မြႏၴဲမြာ ေျဖးေျဖးမို႔မို႔ႀကီး ်ပဴၾထက္ေေနသာ ကိုယ့ၷို႔ႏြစႅဳံး ကို ေငးစိုက္ေနရင္းက ေက္ာက္်ပင္ေပၚမြ သနပၡါးကို လက္ဝါး်ဖင့္ ျပတ္၍ ႀဆဲလိုကၠာ လက္ေမာင္းသား အိအိႏြင့္ ေက္ာ်ပင္ ဂုတ္ သားေၾတကို လူးေနခိုက္… ႐ြပ္႐ြပ္..႐ြပ္႐ြပ္ ေ်ခသံက ေပၚလာ်ပႏ္၏။“ အင္း……..မမမာတစ္ေယာက္ ေ်ပာရတာ အားမေရသးလို႔ တစၡါလာ်ပႏ္ၿပီ ထငၸါရဲ႕..” ဟု ေၾတးရင္း ကုႏ္ၾသားေသာ သနပၡါး အၾတက္ ေနာကၱစ္ေက္ာ့ ေၾသးလိုက္်ပႏ္သၫ္..။ ေ်ခသံက အခႏ္းဝ၌ ရပ္ၾသား၏။ ထိုေ်ခသံသၫ္ မခင္သက္ ထငၳားသလို ေဒၚနီမာ၏ ေ်ခသံ မဟုတၻဲ ပိုငၥိဳး၏ ေ်ခသံဟု သိခဲ့လြ္င္ မခင္သကၱစ္ေယာက္ ဤသို႔ ပရမ္းပတာႀကီး ေနမည့ၸဳံ ေမပၚပါ..။ ခု ေတာ့… သူတို႔ႏြစ္ေယာက္ ႀကဳံရ်ပႏ္ေခ္ၿပီ..။ တိုကၱိဳကၦိဳငၦိဳင္။ ပိုငၥိဳးသၫ္ အရငၱစၡါ ႀကဳံခဲ့ဖူးသၫၼိဳ႕ ဒီတစၡါ ဘာ သံမြ ေမပးေတာ့ဘဲ ဝငႅာခဲ့သၫ္..။ စငၥစ္ ပိုငၥိဳး မ႐ိုးသား…၊ မ႐ိုးသား်ခင္းက ယခု ထိုကၳိဳကၱႏၲႏ္ ဂုဏ္်ပဳေလၿပီဟု ဆိုရ မၫႅား မသိ၊ တံခါးဝသို႔ ပိုငၥိဳး ေအရာက္ မခင္သကၱစ္ေယာက္ ေခါင္းကိုငုံ႔၍ စိတၸါလကၸါ သနပၡါး ေၾသးေနသၫ္..။ အသံမ ေပးေသးဘဲ ထို်မျငၠင္းကို ၾကည့္ေနမိ၏။ ေဒၚခင္သကၠ ေ႐ြ႕ကိုသာ အားစိုက္ၿပီး ေၾသးေနသၫၼိဳ႕ ပိုငၥိဳး ေရာက္ေနတာ မသိ၊ သူမ၏ ထမီအႀကဲထဲမြ မို႔အစ္ ်ပဴၾထက္ေေနသာ ညာဘက္်ခမ္း တင္သားေျဖးေျဖးႀကီးႏြင့္ အားစိုက္၍ ကုႏ္းေၾသးလိုကၱိဳင္း လႈပႅႈပ္ ေေနသာ မြႏၴဲမြတဆင့္ ်မင္ေရသာ ႏို႔ႀကီးႏြစႅဳံးကို ပိုငၥိဳး ေငးၾကည့္ေနရင္း အာေခါငၼ္ား ေ်ခာကႅာပါေတာ့သၫ္..။ခဏၾကာမြ ေဒၚခင္သကၱစ္ေယာက္ စိတၠဴးဝင္သၫ္..။ ေစာေစာက ေ်ခသံၾကားပါတယ္ဟဳ ေၾတးမိရင္း ေခါင္းကို ဆတၡနဲအ ေမာ့၊ မြႏ္ရိပၳဲ ေပၚလာေသာ ပိုငၥိဳး၏ မ္ကၷြာကို ေၾတ႕လိုက္ရသၫ္..။ မခင္သက္ ်ပာ်ပာသလဲ ်ဖစ္ၾသားကာ ေပါင္ရင္းအထိ ေလြ္ာက္ေေနသာ ထမီကို ကမႏ္းကတႏ္း ေကာက္ဝတ္သၫ္..။ သို႔ေပမယ့္ … ်ဖစ္သလိုႀကီး…။ “ ေမာင္….ေမာင္..ပိုငၥိဳး… ဘယ္.ဘယၱဳံးက ဟု ပလုံးေပၾထး ေရ႐ၾတ္သလိုႀကီး ေမးလိုက္ရင္း … ဒိႏ္းဒိႏ္းခုႏ္ၾသားေသာ ရငၠိဳ ၿငိမ္ၾသားေအာင္ ႀကိဳးစားရသၫ္။ “ ခု…ခုပဲ..ေဒၚ…အဲေလ… မမသက္…ဒီေန႔ ေေၾဆၾဆ႕ ၾသားေခၚရင္း လမ္းလဲႀကဳံေနတာနဲ႔ ဒီ…ဒီကို ဝငႅာတာ ပါ…” ဟု ပိုငၥိဳးကလၫ္း အထစၳစ္ေအငါ့ေငါ့ ဆိုေလသၫ္..။ မခင္သကၱစ္ေယာက္ ပိုငၥိဳးေ႐ြ႕၌ မလုံမလဲ အဝတ္်ဖင့္ ရငၡဳႏ္ လႈပ္႐ြားေနကာ ဘာလုပႅိဳ႕ ဘာကိုင္ရမြႏ္းပင္ မသိတတ္ေအာင္ ်ဖစ္ေနသၫ္။ “ ေမာင္ေမာငၸိဳငၥိဳး… အ်ပင္အ်ပငၠပဲ ခေဏစာင့္ေနာ္….” ဟု တုႏ္ဟိဳၾကၥာ ဆိုေသာႅၫ္း ပိုငၥိဳးက မလႈပ္..၊ ေက္ာက္႐ုပ္…။ သူမကိုသာ စူးစူးနစၷစ္ႀကီး စိုက္ၾကည့္ ေေနတာ့သၫ္..။ ခင္သက္ ်ဗဳႏ္းကနဲ ရပႅိဳကၼိသၫ္။

ဒီေတာ့မြ သူ႔ထမီက ႀကဲေနတာ သတိရၿပီး ခုတင္ေ်ခရင္း၌ လႊားတငၳားသည့္ ထမီတစၳၫၠိဳ ကုႏ္း၍ ႀဆဲလိုက္ရာ ေက္ာ်ပငၷြင့္ ေနာကၸိဳင္းတစၡဳလုံး တင္းၾသားၿပီး တငၸါးႏြစၡဳၾကားႏြင့္ တည့္ေေနသာ အႀကဲစၾကားမြ ေၾသးႂၾကစူအက္ေေနသာ သူေမစာကၹဳတ္ႀကီးမြာ မို႔ခုံး်ပဴၾထကႅာေတာ့သၫ္..။ ေပါ့ေစလိုလို႔ ေၾကာင္႐ုပၳိဳးကာမြ ေဆးအၾတက္ ေလးေရလၿပီ.။ ပိုငၥိဳး စိတ္ေၾတ အရမ္း လႈပ္႐ြားေနသၫ္..။ ရငၳဲမြာ ပူကနဲ ်ဖစ္ၾသားကာ ကိုယ့ၠိဳယၠိဳ ဘယႅိဳမြ မထိႏ္းႏိုင္ေတာ့ဘဲ ခပၠဳႏ္းကုႏ္းႀကီး ်ဖစ္ေေနသာ မခင္ သက္႐ြိရာသို႔ ၾသက္ၾသက္ႀကီး လြမ္းၾသားမိေလ၏။ သူမ ဆတၠနဲ မတၱတ္အရပ္ ပိုငၥိဳးက ေနာကၼြ ဝင္၍ ေအျပ႕၊ မခင္သက္၏ ေနာကၼြ သိုင္း၍ ေျပ႕ဖကၳားလိုကၼိသၫ္.။ မထငၼြတ္ေသာ အ်ဖစ္အပ္ကၼ္ားေၾကာင့္ အပ္ိဳႀကီးလၫ္း ေၾကာင္ၾသားကာ ပိုငၥိဳး ကို ေတတာင္်ဖင့္ ၾတကႅိဳက္ေလသၫ္..။ ျအတၠနဲ ်မၫ္ၾသားၿပီး သိုင္းထားေသာ လကၷြစၹကၼြာ ေ်ပက္ၾသား၏။ ရငၡဳႏၲာ ေရာ စိတၦိဳးတာေရာ ေပါင္းၿပီး အပ္ိဳႀကီးခမ္ာ တဆတၦတ္ တုႏ္ေနသၫ္..။“ ပိုင္.ပိုငၥိဳး…မင္း.မင္း.” ဟု ဆိုကာ ပါးကို႐ိုကၼၫ္ဟဳ လကၠိဳေ်မႇာကႅိဳက္ၿပီးကာမြ ဘယႅိဳက ဘယႅိဳ်ဖစ္သၫၼ သိ၊ မခင္သကၱစ္ေယာက္ မ္ကၷြာကို လက္ဝါး်ဖင့္ အုပၠာ ရႈိက္ေနပါေတာ့သၫ္.။ ပိုငၥိဳးလၫ္း ပ္ာပ္ာသလဲ ်ဖစ္ၾသားကာ… “ မမသက္…က္..က္ေနာ္…က္ေနာ္ ေတာင္းပႏၸါတယ္… က္ေနာ့ၥိတၳဲမြာ ဘယႅိဳမြႏ္း မသိ ်ဖစ္ၾသားလို႔ပါ… က္ေနာ့္အ်ပစၸါ… မမသက္ရယ္… က္ေနာ့ၠိဳ ႐ိုကၸါ…႐ိုကႅိဳကၥမ္းပါဗ္ာ….” ပိုငၥိဳးက မခင္သက္ေ႐ြ႕သို႔ တိုး၍ ပါးကို အပ္ေလသၫ္။ တကယ္ ေတာ့ အပ္ိဳႀကီးကိုယၱိဳငႅၫ္း ဘာ်ဖစ္၍ ဘာ်ဖစၼြႏ္း သူကိုယၱိဳင္ မသိ၊ သူ႔ကိုလၫ္း မ႐ိုက္ရကၸါ..။ ႐ိုက္ရႏႅၫ္း မရၫ္႐ၾယ္ ပါ။ စိတၳဲမြာ ထူပူၾသားၿပီး အ႐ြက္ေရာ ရမၼကၸါ ေပါင္းစပၼိၿပီး ေဒါသဘက္သိဳ႕ ကူးၾသား်ခင္းသာ ်ဖစၸါေခ္၏။ အတႏ္ၾကာမြ မခင္ သက္ အငိုတိတၠာ စိတၦိဳးေ်ပၾသားသၫ္။ မခင္သကၠ လကၳဲပါလာေသာ ထမီကို လဲ၍ ဝတ္ရႏ္်ပင္ၿပီးမြ “ မင္း ဟို ဘကၡႏ္း ၾသားေနၾကာဟု ဆို၏။ “ ၾကာ ” ဟူေသာ စကားလုံးကို မခင္သက္ တမငၱကာ သုံးလိုက္်ခင္း ်ဖစ္၏။ စိတၼဆိုး ေတာ့ဘူး ဟူသည့္ေသဘာ၊ ခ္ကၦိဳ နားျခကၠ မီးေတာက္ေသာ ပိုငၥိဳးက .. “ ၾသားဘူး” ဟု ညဳတုတု ဆိုလိုက္၏။“ ဒါဆို ဟိုဘကႅြည့္ဟဳ ဆိုေတာ့လၫ္း “ လြည့ၻဴး တဲ့။ တစ္ေယာကၷဲ႔ တစ္ေယာက္ ေဈးဆစ္ေနၾကသၫ္..။ ေစာေစာက သူ႔ကို ႐ိုကၼလို လုပၡဲ့တာ သူမပင္ မဟုတ္ေတာ့သလို … မခင္သကၱစ္ေယာက္ မျပင့ၱျပင့္ ၿပဳံးကာ ထမီကို လဲ လိုက္ေတာ့သၫ္။ ႐ြပၠနဲ လြပၠနဲ ျပင့္ၾသားေသာ ရင္သား အၫျန႔္ေျဖးေျဖးကို ်မင္်ဖစ္ေအာင္ ်မငႅိဳက္ေသာ ပိုငၥိဳးကလၫ္း ငါးဖယ္ၿပဳံး ၿပဳံးလို႔ “ ၾသား လူကို လိုက္ၾကည့္ေန… ေေၾဆၾဆလာမြ နင့္ေယာက္္ား နငၷိုင္ေအာငၳိႏ္းလို႔ ေ်ပာရအုံးမယ္ ဟင္း” ပိုငၥိဳးက ဘာမြေမ်ပာပဲ ေ႐ြ႕သို႔ တိုးလာသၫ္..။ တစႅြမ္းႏြစႅြမ္း မခင္သကႅၫ္း ဘာရယၼဟုတ္ ဆုတ္ ဆုတ္ေပးေန မိသၫ္။ ခုတင္ေဘာငၷြင့္ ထိၾသားေတာ့ ဆကၦဳတႅိဳ႕ မေရတာ့။ ပိုငၥိဳးက မခင္သကၷြင့္ ကပ္ၾသားေအာင္ မ္ကၷြာခ္င္းဆိုငႅိဳက္ၿပီး သူမ ပခုံးႏြစၹကၠိဳ ျဖျဖ ဆုပၠိဳငႅိဳက္ရင္း“ မမ….မ.သက္” ပိုငၥိဳးက လႈိကၹိဳျစာ ဆိုလိုက္၏။ “ ၾသားၾသား ၾကာ ေမာငၸိဳငၥိဳး မလုပၷဲ႔ ဖယ္.ဖယၸါ.” မခင္သကၠ ေမာလြ္ေသာ အသံ်ဖင့္ ေရ႐ၾတ္ရင္း လကၠိဳ ဖယ္ ေသာႅၫ္း လကၠ ်ပဳတၼၾသားပါေခ္..။ ပို၍ ပင္ တင္းက္ပ္ၾသား၏။“ လူေၾတ ဝငႅာရင္ ေမကာင္းဘူးၾကာ…. ဖယၸါ…ၿပီးေတာ့ မင္းက ငါ့တူမ ေယာက္္ားေလ၊ ပိုငၥိဳး…. ေဒၚေဒၚ ေတာင္းပႏၸါတၾယၠာေနာ္ လႊတ္ေနာ္” မခင္သကၠ အခ္ိဳသတၠာ ်ငင္း၏။ ပိုငၥိဳးက ေနာကၼဆုတၸါေခ္။ သူမ၏ ေက္ာ်ပငၠိဳ လက္ ေ်ပာင္းၿပီး ခပၱင္းတင္း ႀဆဲယူလိုက္ရာ မခင္သက္၏ ေေရဆးငါးႀကီးပမာ တစႅဳံးတစၡဲႏြင့္ အိစက္ေေနသာ မထိရကၥရာ ကိုယႅဳံးႀကီးကို ဖကၼိလြ္က္သား ်ဖစ္ေရခ္ၿပီ..။ “ ပိုငၥိဳး….မမသက္ ေ်ပာေနတယ္..၊ ေဒၚေလး ေ်ပာေနတယ္ေနာ္… ဖယၸါလို႔ဆို.. မ သင့ၸါဘူး..ဖၾယၠာ” ေဒၚေလးေရာ၊ ေဒၚေဒၚေရာ၊ မမသက္ေရာ ေဝါဟာရမ္ိဳးစုံ သုံးကာ မခင္သက္ ႐ုႏ္း႐ြာပါေသး၏။ လႈပၡတ္ ေေနသာ ရငၠ တဒိုင္းဒိုင္း ခုႏ္ေနသၫ္။ ၿပီးေတာ့ ပိုငၥိဳး ရင္အဳပၷြင့္ ပိညႇပ္ေေနတာ့ ႐ုႏ္း၍လၫ္း မၾလယၸါတကား..။ ပိုငၥိဳးက သူမ၏ ခါးႏြင့္ မို႔ကားၾထားအိေသာ တငၸါးႀကီးႏြစၹကၠိဳ ခပ္ၾကမ္းၾကမ္းေလး ဖိဆုပၷြိပၷယ္ရင္း…. “ မမ….မ မသက္… က္ေနာ့ၠိဳ စိတၦိဳးလားဟင္” ဟု ေမးေတာ့၊ “ အင္း…” ဟု တျစၡႏ္းသာ ဆိုရင္း ႐ုႏ္းကႏႅိဳက္်ပႏ္သၫ္။ ထိုသို႔ ႐ုႏ္းမိကာမြ ေ်ခမ ခိုင္သလို ်ဖစ္ၿပီး ယိုငၠ္ၾသားေတာ့သၫ္.။ပိုငၥိဳးက အျခင့္ေကာင္းကို အၾလေတၼပးဘဲ ယိုင္ၾသားေသာ မခင္သက္ ကိုယႅဳံးကို ခုတင္ေပၚ လြဲသိပႅိဳကၠာ သူမထက္သိဳ႕ တက္ ၿပီး ေမြာကႅိဳက္ေလသၫ္..။ သူမ မ္ကၷြာေပၚ အုပၼိဳးကာ ပါး်ပငၷြစၹကၠိဳ အငမ္းမရ နမ္းပစႅိဳကၼိေတာ့သၫ္..။ ႐ြင္းသန႔္ၿပီး သနပၡါးလိမ္းၿပီးစမို႔ ေမႊးလို႔ ႀကိဳငႅိဳ႕ … သူ႔ကိုေယၠတာ့ ေျခၽးနံ႔ေၾတနဲ႔ နံေစာ္ေနမလား။ ေဒၚခင္သက္ ရင္ေၾတ အရမ္းဖိုၾသားရ သၫ္..။ ခုလို ေယာက္္ားတစ္ေယာက္ရဲ႕ အနမ္း မခံရတာ ၾကာၿပီေလ..။ ေအာကၼြ မလႈပ္သာ လႈပ္သာ လႈပ္ရင္း ႐ုႏ္းေနမိ ေသာႅၫ္း မိႏ္းမႏြင့္ ေယာက္္ား အားခ္င္း မမြ္ပါေခ္.။ တကယ္ေတာ့ ႐ုႏ္းသာ ႐ုႏ္းေနရသၫ္ စိတၳဲက သိပၼပါေလြခ္..။ ပိုငၥိဳး က သူမႏႈတၡမ္းကို ငုံခဲ၍ စုပႅိဳက္ေေလသာၠား အပ္ိဳႀကီးခမ္ာ တစၠိဳယႅဳံး ႐ြိႏ္းဖိႏ္းၾသားကာ ၾထန႔ၳျန႔ႅဴးလူး ်ဖစ္ၾသားရသၫ္.။ “ ပိုငၥိဳး. ေတာၠျာေနာ္ ဒီေလာကၦိဳ ေက္နပၸါေတာ့..၊ ေန႔ခင္းေၾကာင္ေတာင္ႀကီး..၊ ၿပီးေတာ့ တံခါးႀကီးကလဲ ျပင့္ လို႔….” ပိုငၥိဳးက ခုတင္ေပၚမြ ခုႏၦင္းကာ အ်ပင္သိဳ႕ ၾထက္ၾသားသၫ္..။ တစၼိနစ္ မၾကာလိုက္၊ ်ပႏ္ေရာကႅာ်ပႏ္သၫ္။ ပိုငၥိဳး ်ပႏ္ေရာကႅာေတာ့ မခင္သကၠ ခုတင္ေပၚမြာ ပကႅေကၠလး မြိႏ္းေန႐ြာသၫ္..။ ရင္႐ြားထားေသာ ထမီကို အထက္သိဳ႕ေရာက္ ေအာင္ ႀဆဲတငႅိဳက္ရင္း ဝငႅာေသာ ပိုငၥိဳးကို ၾကည့ၠာ “ ဘာလုပၾတာလဲ” ဟု ဆို၏။

“ တံခါး ပိတၡဲ့ၿပီေလ…” ပိုငၥိဳး ေ်ပာေ်ပာဆိုဆို ခုတင္ေပၚ တကႅြဲလိုကၠာ လၫၸင္းေရာက္ေအာင္ မတငၳားေသာ ထမီစကို ဆတၠနဲ ႀဆဲၿပီး ေလြ္ာခ္လိုက္ေလရာ ရင္သားႏြစၼႊာ ၾဘားကနဲ ေပၚၾသားသၫ္..။ “ ပိုငၥိဳး…ၾကာ……မင္း ေ်ပာစကားလဲ နားမ ေထာငၻဴး…ဟင္း….” ရီေေဝသာ မ္က္ဝႏ္းမ္ား်ဖင့္ မ္က္ေစာင္းလြလြ ထိုးေနခိုက္ ပိုငၥိဳးက အက္ႌႏြင့္ ပုဆိုးကို ခပ္ၾသက္ၾသက္ ျခၽတၸစႅိဳက္ေေလတာ့သၫ္..။ သူ႔ေပါင္ၾကား၌ ဆတ္ေတာက္ ဆတ္ေတာကၷြင့္ မာႏၹီေေနသာ နီညိဳတုတၡိဳငႅြသည့္ လီးႀကီးကို တစၡ္က္ ေဝ့ၾကည့္ၿပီးမြ “ မၾကည့္ရဲဘူး ၾကာ…” ဟု ဆိုကာ မ္ကၷြာကို လက္ဝါး်ဖင့္ အုပႅိဳက္ေလသၫ္..။ ပိုငၥိဳးက သူေမက္ာ်ပငၠိဳ သိုင္းဖကၸင့ၼကာ ထမီကို ေအာက္သိဳ႕ ႀဆဲခ္လိုက္ေလရာ တငၸါးႏြင့္ ထစ္ၿငိေနသၫၼိဳ႕ မခင္သကၠ တငၠိဳ ႂၾက၍ ေပးလိုကၼိသၫ္..။ ပိုငၥိဳးက ထမီကို ၾကင္းလုံးၾကၽတ္သၫ္အထိ ႀဆဲျခၽတ္ၿပီး ခုတင္ေအာက္ ပုံထားလိုက္သၫ္..။ ခုေတာ့ မမ သက္ တစ္ေယာက္ ေေၾဆၾဆ႕တာဝႏၠိဳ ထမ္းေရခ္ေတာ့မၫ္..။ ေေၾဆၾဆ႕ေနရာမြာ ငါပဲ ်ဖစႅိဳကၡ္င္ရဲ႕ဟု မခ္င့ၼရဲ ေပၚခဲ့ဖူးေသာ စိတၠဴးတို႔ တကယ္်ဖစႅာေခ္ေတာ့မၫ္ ထငၸါရဲ႕…။ သင့္၏ မသင့္၏ မစၪ္းစားခ္င္ေတာ့ပါ..။ ယခုအခ္ိႏ္၌ ရမၼကၼီးလြ္ံက ဝါးၿမိဳ ေတာက္ေလာင္ေနသၫၼိဳ႕ ဒီမီးကိုသာ ၿငိမ္းပစႅိဳကၡ္င္၏။ ဒါပဲသိေတာ့သၫ္..။ေေၾဆၾဆ သငၱႏ္းနားရက္ေၾတမြာ ပိုငၥိဳးက အိမ္ေခၚ ေခၚလာၿပီး သူတို႔လငၼယား တစၸတၱစ္ေခါက္ အိပ္ၾကသၫ္..။ ၿခဲေနေရသာ တစၸတၥာကို အတိုးခ္၍ လိုးၾကတိုင္း တစၹကၡႏ္းမြ ေဒၚေလးသကၱစ္ေယာက္ စိတ္ေၾတ ဂနာမၿငိမ္ ်ဖစ္ရသၫ္..။ အပ္ိဳႀကီးတႏၼဲ့ ေခ္ာင္းၾကည့္်ဖစၡဲ့ရသၫၼြာ ၾကာၿပီ..။ အဲဒီကတၫ္းက ်မင္ရဖႏၼ္ားခဲ့ေသာ ပိုငၥိဳးလီးထစ္ နီညိဳႀကီးကို ေမ့မရ… ေဖ္ာကၼရ ်ဖစၡဲ့ရသၫ္..။ ပိုငၥိဳးလၫ္း ထူးမ်ခားနားပါေပ..။ ေေၾဆၾဆ႕ကို သငၱႏ္းကိစၥႏြင့္ ပစၥၫ္းေၾတ သယၸိဳ႕ေပးစၪ္ ေအခါက္ က ်ဖတၠနဲ အိမၳဲ ဝငႅာခိုက္ ဒူးေပၚေပါင္ေပၚ ႐ုံမက တငၸါးႀကီးႏြစႅဳံးပါ ်ပဴးေေနအာင္ ေပၚေနသည့္ မခင္သက္၏ ၿစဲမကၥရာ ခႏၶာကိုယ္အလြကို ်မငၡဲ့ရခ္ိႏၼြစ၍ ထို်မျငၠင္းက လႊမ္းမိုးေနခဲ့သၫ္..။ ေေၾဆၾဆတို႔ ညီအစၼႏြစ္ေယာကၥလုံး တစၼ္ိဳးစီ လြ ၾကပါ၏။ ထားအိက ေအ႐ိုးဗစႅၫ္း ကစားထားသူမို႔ အဟိုက္အရႈိက္ အဖိုေၾတက တင္းတင္း်ပည့္်ပည့္ ၿစဲမၾကၹယ္ ေကာင္းသလို ေေၾဆၾဆကလၫ္း အိမ္ေထာငၠ္ၿပီးတာေတာငၼြ အခ္ိဳးအစားမပ္ကၸဲ လိုး၍ မေဝအာင္်ဖစၡဲ့ရသည့္ မယား..။ အင္း.ေဒၚေလး..မမသေကၠကာ။ အပ္ိဳႀကီး စာရင္းဝင္ေေနသာႅၫ္း အစၼႀကီး အ႐ၾယၼြ္သာ။ တၫၱၫၡန႔ၡန႔္၊ ၾထားၾထားမို႔မို႔၊ အိအိစကၥက္ တစႅဳံးတစၡဲႀကီး ေလြသာ အလြပိုင္႐ြငၱစ္ေယာက္..။ စိတၳဲေကတာ့ စိတၠဴးေနခဲ့တာ ၾကာၿပီ..။ ၾကာၿပီဆို… သူမ၏ အားမနာစတမ္း ၾကမ္းပစၡ္ငၥရာ ေကာင္းေလြသာ ေေရဆးငါး ခႏၶာကို အၾတင္းက္က္ သိခဲ့်မငၡဲ့ရၿပီး ကတၫ္းက ဆိုပါေတာ့..။ယခုေတာ့ .. ထိုေေရဆးငါးႀကီးကို စားဖို႔ ကိႏ္းႀကဳံပါၿပီ..။ ပိုငၥိဳးသၫ္ ေေရဆးငါးႀကီးကို စိတၱိဳင္းက္ စားရႏ္ ေအၾကးၿခံျခာသည့္ ေအန်ဖင့္ ပကႅက္ႀကီး ်ဖစ္ေေနသာ မခင္သက္၏ ကိုယႅဳံးအိအိႀကီးေပၚသို႔ အားပါပါ ပစ္၍ ေမြာကႅိဳက္သၫ္..။ အိ..ကနဲ အသံၾထက္ၾသားၿပီး “ မၾကမ္းနဲ႔ၾကာ၊ ျႏားသိုးႀကိဳး်ပတ္ တကထဲမြဟင့္” မခင္သကၠ မ္က္ေစာင္းလြလြ တစ္ ခ္ကၳိဳးလိုက္ေလရာ ေသကာင့္သား ပိုငၥိဳးတစ္ေယာက္ ေသဘာေၾတ႕ ေမနာေျခ႕ ၾသားရၿပီ… “ မမသကၠိဳ အပ္ိဳႀကီးဘဝက ျခၽတ္ ေပးခ္ငႅိဳ႕ပါ မမရဲ႕” ေ်ပာေ်ပာဆိုဆို ေလးငါးခ္ကၼြ္ ဆက္၍ ေဆာင့္ေနရာ မခင္သကၡမ္ာ ေသဘာက္လြ္ကၠပင္ “ ၾကည့္ ေ်ပာေလကဲေလ..ျႏားသိုးေလးေတာ့လား…..” ဤသို႔ ဆိုကာ သူ႔ေက္ာကို လက္သီးဆုတၷြင့္ ထုကာ ထုကာ မၾကာခင္ ်ဖစႅာေတာ့မည့္ ေအရးအၾတက္ ရင္ေၾတခုႏ္ ဖင္ေၾတတုႏႅြ္က္ ၿပဳံးေနမိေတာ့သၫ္။ ပိုငၥိဳးက မခင္သက္၏ ႏို႔ႀကီးႏြစႅဳံးကို မ္ကၷြာအပႅြ္က္ ဘယ္ညာလူးလိုက္သၫ္..။ လကၷြစၹက္်ဖင့္ တစႅဳံးစီ လူးလြိမ့္ေပးလိုက္သၫ္..။ ႏို႔သီးေခါင္းေကလးမ္ားကို လြ္ာ်ဖင့္ ကလိ၍ ၾသား်ဖင့္ မနာေအာင္ ငုံခဲေပးသၫ္.။ေအၾတ႕အႀကဳံ ႐ြိခဲ့ဖူးေသာႅၫ္း ေယာက္္ားတစ္ေယာက္၏ ခုလိုမ္ိဳး ကလိတိတိ်ဖင့္ စိတၱိဳင္းက္ ေၾဆပးေေနသာ အရသာကို မ ခံစားရသၫၼြာ ၾကာၿပီ်ဖစ္၍ မခင္သကၡမ္ာ ေမနတတ္ေလာက္ေအာင္ မ႐ိုးမ႐ျ်ဖစၠာ တစၠိဳယႅဳံး ႂၾကႂၾက႐ျ႐ျ ၾတန႔ႅိမ္ေန သ်ဖင့္ ပိုငၥိဳးက သူ႔ကိုယႅဳံး်ဖင့္ ဖိကာ ဖိကာ ေဆာင့္ေပးထိႏ္းေပးေနရသၫ္..။ ခလုတၠိဳ ျဖင့ႅိဳက္ၿပီမို႔ မီးကလၫ္း ျပင့ၡဲ့ေခ္ၿပီ..။ မခင္သက္၏ ေပါငၷြစႅဳံးအရင္းပိုင္း၌ စိုျစတ္ေသာ အရၫ္ၾကၫၱိဳ႕ စိမ့ၠနဲ စိုလာၿပီမို႔ ေအပၚမြကပ္၍ ဖိထားေသာ ပိုငၥိဳး၏ ေပါင္ရင္းဆီးစပၱိဳ႕၌ အစိုဓာတ္ ကူးစကၡဲ့သၫ္..။ ယခုလိုအခ္ိႏ္၌ ကိုယၠ မလုပၡ္ငၸါဘူး ေ်ပာလြ္င္ေတာင္ ထိုင္႐ြိခိုးကာ လိုး ေပးဘို႔ ေတာင္ ေတာင္းပႏ္ေတာ့မၫၠိဳ သိေသာ ပိုငၥိဳးသၫ္ အပ္ိဳႀကီးကို ႐ၾသၫၳက္ ႐ၾလာေအာင္ အျစမ္းကုႏ္ ႏႈိးေၾဆပးေန ေတာ့သၫ္..။ ဝမ္း်ပင္သားတစ္ေလြ္ာက္ ပတၸတႅၫ္ ၾသားေအာင္ လြ္ာ်ဖင့္ လ္က္၍ ကလိေပးသၫ္..။ ခ္ၾကၱင္းနကၷက္ ေကလးကို ပါးစပ္်ဖင့္ ေကလး်မႇဴသလို ်မႇဴနမ္းေပးလိုက္ရာ ေဒၚခင္သကၡမ္ာ ခိုးခိုးခစၡစ္ ရယႅြ္က္ ်ဖတ္်ဖတႅဴးကာ ၾကက္သီး ေၾတ ထၾသားေရတာ့သၫ္..။ ပိုငၥိဳးက မ္ကၷြာကို ေ်ဖးေ်ဖးခ္င္း ေအာက္သိဳ႕ ႀဆဲခ္လာရင္း မခင္သက္၏ မိႏ္းမအဂၤါစပ္ ၾလင္်ပင္ေပၚ ေမြာက္၍ ျပတ္ေပးလိုက္သၫ္..။ ေရခ္ိဳးသန႔ၥင္ၿပီးစမို႔ အညစ္ေအၾကး ကင္းစင္၍ လြပၾလႏ္းေသာ မမသက္၏ ေစာကၹဳတ္ႀကီးက သူ႔ကို ႀကိဳဆိုေနသၫ္…။ သူက မမသက္ ေစာကၹဳတ္ႀကီးကို မ္ကၷြာအနၫ္းငယ္ ျခာလြ္က္ အနီးကပ္ ၾကည့္ရင္း တံေၾတးကို မ္ိဳခ္လိုက္သၫ္..။ မခင္သကၠမူ လကၠိဳ ပတၱာယြက္သလို ယြက္၍ ေခါင္းတငၠာ သူမ၏ လြ္ိဳ႕ဝြက္ရတနာကို တပၼၾကၥာ စူးစိုက္ၾကည့္ေေနသာ ပိုငၥိဳး၏ မ္ကၷြာ ကို ၾကည့္ေနမိသၫ္..။ “ အင္း…..ပိုငၥိဳးေလး….ပိုငၥိဳးေလး…ဒီေန႔ည ေေၾဆၾဆလာတဲ့အထိေတာင္ ေမစာင့ၷိုင္ေတာ့ဘူး…ေအးေလ..သူ႔ခမ္ာလဲ မိႏ္းမနဲ႔ ၾကာၾကာၿခဲေနေရတာ့ ဆာေန႐ြာမြာေပါ့မိႏ္းမပီပီ က႐ုဏာ စိေတၠလး်ဖစၠာ သူစိတ္႐ြိသလို လိုး ေပေစတာ့၊ သူ႔စိတၱိဳင္းက္ ငါ အလို်ဖည့ႅိဳကၼယ္…ဟူေသာ ေသဘာ်ဖင့္ ေက္နျပၥာပင္ ေမြး၍ ေေနေလတာ့သၫ္..။ ပိုငၥိဳးက မ ခင္သက္၏ အရၫ္ၾကၫၼ္ား စို႐ႊဲေနၿပီး ဖူးဖူးမို႔မို႔ႀကီး ခုံးႂေၾကေနသာ ေစာကၹဳတ္ႀကီးကို တဝႀကီး ၾကည့္ၿပီး ေအစ့ေလးကို လြ္ာ်ဖင့္ တို႔ထိကစားေပးလိုက္ရာ အပ္ိဳႀကီးခမ္ာ တစၠိဳယႅဳံး ထူပူၾသားကာ ေဘးသို႔ကားျစင့ႅြ္ံက္ေေနသာ တငၸါးသားႀကီးမ္ား က္ဳံ႕၍တက္ၾသားသၫ္အထိ ေနမထိ ထိုငၼသာ လူးၾလန႔္ၾသားရ႐ြာသၫ္..။

ပိုငၥိဳးက တဆကၱၫ္းပင္ ေစာကၸတ္အႀကဲေၾကာင္းႀကီး ေပၚၾသားေအာင္ လက္ေခ္ာင္းမ္ား်ဖင့္ ခပ္ၾကမ္းၾကမ္းပင္ ႀဆဲၿဖဲလိုက္ၿပီး လြ္ာကိုလိပၠာ ေပၚလာသည့္ အၾတင္းသားႏုႏုထဲသို႔ ၾသင္း၍ ကစားလိုက္သၫ္..။ ပိုငၥိဳး၏ ကလိခ္က္ ထိခ္ကၼ္ားက မခင္ သက္၏ အဓိက ခလုပၼ္ားကိုခ္ၫ္း ကိုင္ေနသလို ်ဖစ္ရကား အစာငတ္ေေနသာ က္ားသစၼတစ္ေကာင္ အစာေကာင္းကို ေၾတ႕ရာ၌ ဣေ်ႏၵမေရအာင္ ်ဖစ္ၾသားသကဲ့သို႔ ်ပတႅပ္ေနသၫၼြာ ၾကာၿပီ်ဖစ္သည့္ မမသကၱစ္ေယာက္ ပိုငၥိဳး၏ ေအကာင္းစား ်ပဳစုေပး မႈကို ဖငၱႂၾကႂၾက ရငၱမမ်ဖင့္ တစၠိဳယႅဳံး ၾတန႔ႅိမ္ေကာ့ပ္ံကာ ်ဖတ္်ဖတႅဴး ဆတၦတၡါ်ဖင့္ ဖီလင္ေၾတ အဆင့ၦင့္ တက္ ရပါေခ္ၿပီ..။ အားမလို အားမရ်ဖစႅြျစာ ပိုငၥိဳး ေခါင္းကို မမြီမကမ္း ႀဆဲ၍ ဆံပင္ေၾတကို ေျဖခ္ေပးေနမိသၫ္..။ အပ္ိဳႀကီးတစ္ ေယာက္ ေနမထိထိုငၼသာ ်ဖစ္ေနၿပီကို သိေသာ ပိုငၥိဳးက အ႐ြိႏၠိဳ ေမလြ္ာ့ပဲ လကၷြစၹကၠိဳ ရင္ၫျန႔ၦီသို႔ လြမ္းလိုက္သၫ္..။သူ႔လကၷြစၹကၳဲ ်ပည့ႅြ္ံေေနအာင္ ဆုတၠိဳငၼိေသာ မမသက္၏ အိစၾကၳားႀကိဳင္းေလြသာ ႏို႔ႀကီးႏြစႅဳံးကို အားမနာတမ္း ဆုတ္ေခ္ျပတႅြိမ့္ေပးရင္း သူမ ေစာကၹဳတ္ႀကီးကိုလၫ္း စိတၱိဳင္းက္ ေမႊ၍ လ္ကႅိဳက္၊ ကလိလိုက္၊ ၾသား်ဖင့္ ခပၦတၦတ္ ေလး ကိုက္ေပးလိုက္ လုပ္ေေနလရာ ေခၾသၤ့မင္း်ပဳသမြ္ ႏုေနရ႐ြာသည့္ သမင္ငယ္ေလးပမာ အသက္ရႉသံ ်ပင္း်ပင္းမႈတ္၍ လူး ကာၾလန႔ၠာ်ဖင့္ မမသကၱစ္ေယာက္ ႀကိတၼြိတ္ ခံစားေနရ႐ြာပါေလ၏..။ ပိုငၥိဳးကမူ ေမလြ္ာ့ေရးခ္ ေမလြ္ာ့..။ ၾကာေသာ္ မမ သကၱစ္ေယာက္ ေမနႏိုျငႅႏ္းေတာ့ၿပီမို႔ သူ်ပဳသမြ္ ေအကာင္းခ္ၫ္း ်ဖစ္ေေနသာႅၫ္း ဒီေလာက္ႀကီး ေကာင္းၾလႏ္းေန်ခင္းကို လုံးဝ သၫ္းမခံႏိုင္ေတာ့ပါ..။ ပါးစပၼြ တအီးအီး၊ တအင္းအင္း ညၫ္းညဴေနရာမြ “ ေမာင္ ေမာင္ေလး ပိုငၥိဳး ေမာင္ေလး ေတာ္ေတာ့ၾကာ မမသက္ အီး.ဟီး ဘယႅိဳမြ ေမနႏိုင္ ေတာ့ဘူးၾကယ္…” မခင္သကၱစ္ေယာက္ ဤကဲ့သို႔ တား်မစ္ရသၫ္အထိ ်ဖစႅာပါေတာ့၏။ဒါေတာင္ ပိုငၥိဳးက ေမလြ္ာ့ေသးဘဲ ႏြစၼိနစ္သာသာမြ္ ဆက္၍ ဆုတ္ေပး စုပ္ေပး မႈတ္ေပး ေန်ပႏ္ရာ မမသကၡမ္ာ ဘာမြ မတတ္ ႏိုင္ေတာ့သလို ဆက္၍သာ အၾဆ ခံေနရ႐ြာသၫ္..။ “ ေမာင္ေလး.မမကို သနားပါၾကယ္ေနာ္ ဘယႅိဳမြ ေမနႏိုင္ေတာ့ဘူးလိုး ….လိုးေတာ့ေနာ္…လိုးပါေတာ့ၾကာေနာ္.ေမာင္.ေမာင္ေလး မမ..က္ေနာ္ မႈတ္ေပးတာ ႀကိဳကႅား ဟင္…ေကာင္းလား…”မခင္သကၱစ္ေယာက္ ေတာ္ေတာၷြင့္ စကားမ်ပႏၷိုင္႐ြာ…။ အတႏ္ၾကာမြ ဟင္း ခနဲ သက္်ပင္း႐ြၫ္ႀကီး မႈတၳဳတၠာ “ ေသ ေေသတာ့မယ္ ဒီမြာ မ….မမ ဘယ္ေလာကၳိ ေကာင္း ေကာင္းေနလဲ မင္း …မသိဘူး.. လိုး လိုးေပးပါေတာ့ ေမာင္ေလးရယ္ေနာ္ ေနာႅိဳ႕ ဟင္း… တကထဲမြ လူကို ဣေ်ႏၵမေရအာငၠိဳ မႈတ္ေတာ့တာပဲ…ေတာ္ေတာၦိဳးတယ္… လုပ္…လုပ္ေတာ့ ်မႏ္်မႏ္ေလး…ဟင္း အင္း…”“ ေမာင္ေလးက မမသက္ အရသာ ႐ြိသထက္ ႐ြိေအာငႅိဳ႕ပါ..၊ မမကလဲ ဒီေလာက္ေကာင္းေနတာကိုမ္ား စိတၦိဳးရတယႅိဳ႕” “ အင္း ….ဟင္း…စိတၦိဳးလို႔ ေ်ပာတာ မဟုတၻဴးဟဲ့..၊ ေသနာေလးရဲ႕.. ဒီက သိပ္ၿပီး အလိုးခံခ္ျငႅႏ္းလို႔ ေ်ပာေနတာ…အင္း…..အ ေမ့..အဲ့…….ဟင္း ၾကည့ၸါလားလို႔…၊ ဟင္….လိုးေတာ့လို႔…” ပိုငၥိဳးက အမႈတၠိစၥကို ရပၷား၍ အလုပၠိစၥဝင္ရႏ္ ်ပငၦင္ေလ သၫ္..။ ခပ္်မႏ္်မႏၸင္ သူမ ဒူးႏြစၹကၠိဳ ကိုင္ၿဖဲလိုကၠာ ဟၿပီး ၿခဲၿပီး်ဖစ္ၾသားေသာ ေပါငၷြစႅဳံးၾကား ဒူးေထာက္၍ ထိုငႅိဳက္ ၿပီး လကၷြစၹက္်ဖင့္ ဆုပၠိဳငၳားေသာ ဒူးေကာက္ေၾကးကို ပင့္၍ ၾတႏ္းတငႅိဳက္သၫ္..။ ဒူးေကာက္ေၾကးမြ အထကၸိဳင္း ေပါငၱံႏြစ္ေခ္ာင္းက ေဘးသို႔ ကားေနရာမြ စုေထာင္ၾသားကာ ဒူးေၾကးမြ ေအာက္ ေ်ခသလုံးပိုင္းသၫ္ ေအာက္သိဳ႕ ၫၾတၠ္ေန ရကား မခင္သက္၏ တငၸါးေအာကၸိဳင္းသၫ္ အဂလႋပ္အကၡရာ ပုံစံ်ဖစ္ေေနလသၫ္..။ပိုငၥိဳးက လိငၱံထိပၹဴးကို မခင္သက္ ေစာကၹဳတ္ ႏႈတၡမ္းဝႏြင့္ေတ့ဆက္ ဆက္ေနရာ ေတာ္ေတာၷြင့္ မတည့္..။ စိတၼ႐ြၫ္ေတာ့ ေသာ မမသကၠ “ ၾဟႏ္းတကထဲမြပဲဟု ခပ္ၿပဳံးၿပဳံးေလးဆိုရင္း ပိုငၥိဳး လီးတံထိပၹဴးကို လက္ေခ္ာင္းႏုႏုေလးမ္ား ်ဖင့္ ဆုတၠိဳငၠာ သူေမစာက္ေခါင္းဝႏြင့္ ဆက္ေပးလိုက္ေတာ့မြ ပိုငၥိဳးက တငၸါးကို ဖိ၍ အားစိုကၠာ ႏြစႅိဳက္ေတာ့သၫ္..။ ၿဇိ ်မၫ္သံေပး၍ သူ႔လထစ္ႀကီး နစ္ဝင္ၾသားသမို႔ မခင္သကၱစ္ေယာက္ ေစာေစာကလို မၿပဳံးႏိုင္ေတာ့႐ြာပဲ မ္ကႅဳံး ေလးကို ေမြး ပါးစပ္ေလးကို ဟကာ ကာမအရသာကို ယစၼဴးခံစားေနပါေတာ့သၫ္..။ လိုးထည့ႅိဳက္ရသၫၼြာ စီးစီးပိုငၸိဳင္ ႐ြိၾလႏ္း လြပါ၏။ အနမ္းအရႈပ္ အမႈတ္ အလ္က္ စုံလျငၥာ်ဖင့္ စိတၱိဳင္းက္ ႏႉးထား၍ ႏူးအိ ေဖာင္းေ႐ျနတာေတာငၼြ ပိုငၥိဳး လထစ္ႀကီးတစ္ ေခ္ာင္းလုံး ခပၥီးစီး ခပ္ၾကပ္ၾကပ္ ဝင္ၾသားရသၫ္..။႐ႊပၡနဲ ၾလၾယႅယၠဴကူ ဝင္်ခင္း မဟုတၸါ..။ ဇိကနဲ ၾတႏ္း၍ ဝင္ၾသား်ခင္း ်ဖစ္သၫ္..။ ရင္သားေၾတ ဖင္သားေၾတက ေေၾဆၾဆ႕ထက္ ၾထား၍ ကားကားမို႔မို႔ ေဖာင္းေဖာင္းႂၾကႂၾကႀကီးမို႔ လိုးေမကာင္းေလာကၻဴး ထငၳားခဲ့သၫၼြာ မြားၿပီ..။ ေေၾဆၾဆက မမ သကၳက္ ရင္ေၾတ တင္ေၾတ နၫ္းနၫ္းငယ္ေသာႅၫ္း ေစာကၹဳတၠမူ ၾထားႀကိဳင္းေလြခ္သၫ္..။ မမသေကၼတာ့ ်ပည့ၱင္း အိကားေသာ အသားဆိုငၼ္ားေၾကာင့္ ေစာကၹဳတၠ ညႇပ္သလို ်ဖစ္ေန၍လား မသိ..။ ႀကီးမားေသာ တငၸါးႀကီးႏြစၹကၷြင့္ ဘာမြ္ ပင္ မဆိုင္..။ စီးစီးပိုငၸိဳင္ႀကီး …လိုး၍ ေကာင္းၾလႏ္းေလာက္႐ုံ ေအေနတာ္ေလး ်ဖစ္ေနသၫ္..။ ပိုငၥိဳး လီးတံႀကီးက ေ်ပာယူရ ေလာက္ေအာင္ ႀကီးမားတုတၡိဳျငႅႏ္း၍လားေတာ့်ဖင့္ မဆိုသာပါေခ္..။ ်ဖစ္ေတာ့ ်ဖစၷိုငၸါ၏.။ ေေၾဆၾဆလဲ ခုမြသာပါ..။ ညား ကာစကမ္ားဆို..ေတာၸါေတာ့ဟု တားယူေရလာက္ေအာင္ သူမခမ္ာ နာက္ျငၥာ အလိုးခံခဲ့ရသၫ္..။ အခုေတာ့ ေန႔တိုင္းညတိုင္း ဝင္ေနက္ ၾထက္ေနက္မို႔ ဒီလီးႀကီး၏ လုံးပတၷြင့္ အ႐ြၫၵဏၠိဳ ခံႏိုင္ရၫ္ ႐ြိေေနခ္ၿပီ..။ မမသေကၠတာ့ တစၡါမြ မခံေရသးတဲ့ ေစာကၹဳတၼိဳ႕လား၊ ဒါမြမဟုတ္ မခံရတာ ၾကာလို႔လားေတာ့ မသိ… လိုးရတာ ၾကပ္ၾကပ္သပ္သပ္ ႐ြိၾလႏ္းလြသၫ္..။ပိုငၥိဳးက အဆုံးထိ ဝင္ၾသားေသာ သူ႔လီးႀကီးကို ်ပႏၷႈတ္၊ ်ပႏၴိဳးလိုက္်ဖင့္ အသာေလး ေမြးၿပီး လိုးေဆာင့္ေေနလသၫ္..။ “ လိုး ၾကာ….အင္း ဟင္း….ခပ္ၾသက္ၾသက္ေလး လိုးေပးပါေနာ္ အင္း ဟင့္.အေမလးေကာင္း ေကာင္းလိုကၱာဟုတ္ဟဳတ္ တယ္အင္း ဟုတ္ၿပီ…၊ ေဆာင့္ေဆာင့္. နာနာေလး ေဆာင့္… ေအး …ေအး ၾကယ္.လိုး အားရပါးရသာ လိုးမမ ေစာကၹဳတ္ႀကီး ႀကဲခ္င္ ႀကဲၾသားေပစ မခင္သကၱစ္ေယာက္ ဟႏ္ေဆာငၼႈေၾတ တစၡဳမက္ႏ္ ၾကာက္ၾသားၿပီး.. သူမဆႏၵ ကို ဘယႅိဳမြ မထိႏ္းခ္ဳပၷိုင္ေတာ့ဘဲ ႏႈတၼြ ျဖင့္ဟေရတာ့၏..။ သူမ၏ မ္ကၷြာ အမူအယာကလၫ္း ရမၼက္အခိုးအလြ္ံ မ္ား်ဖင့္ ရီေဝ တက္ႂၾက၍ ထူးထူးကဲကဲ တပၼကၡ္ငၥရာ လြပၾလႏ္းေေနတာ့သၫ္..။ မိႏၼတစ္ေယာက္၏ ေစာကၹဳတၳဲ လီးဝင္ေနခိုက္ ထိုမိႏ္းမ၏ မ္ကၷြာ၌ ေၾတ႕ေရသာ အမူအယာမြာ ထိုအခ္ိႏ္၌သာ ေၾတ႕ရသည့္ အၾလႏ္႐ြားပါးေလြသာ အလြတစၼ္ိဳး မဟုတၸါလား…။ပိုငၥိဳးက စိတႅႈပ္႐ြားစရာ ေကာင္းေလြသာ မမသက္၏ ရမၼကႅႈိင္းႂၾက မ္ကၷြာေပးကို တစိမ့ၥိမ့္ ရႈစားရင္း ရာဂစိတၱိဳ႕ ႂၾကသ ထက္ ႂၾကလာကာ မမသက္ အလိုက္ အျစမ္းကုႏ္ အားၾသင္းၿပီး ခပ္ၾသက္ၾသက္ ေဆာင့္ေပးေတာ့သၫ္..။ ေၾကာငၡံၾတင္းပ္ကၷြင့္ ဇရက္ေတာငၸံက္ိဳးတို႔ ေၾတ႕ၾကသည့ၸျဲမို႔လား မသိ၊ ဖိုႏြင့ၼတို႔ အခ္စၷၾယၠၽံၿပီး ကာမဂုဏ္ ခံစားေနၾကပုံမြာ ထိတႅန႔ၥရာ ေကာင္း ေလြတာ့သၫ္..။ အတႏ္ၾကာမြ္ စိတ္႐ြိလက္႐ြိ ေဆာင့္ ေဆာင့ႅိဳးေနၿပီးမြ ခဏရပၠာ မမသက္၏ ကိုယႅဳံးႀကီးကို ဘယၹက္သိဳ႕ ေစာင္းပစႅိဳက္သၫ္..။ ၿပီးေတာ့ သူမ၏ ညာဘက္ ေပါငၱံကို ပင့္၍ ၾတႏ္းကပႅိဳက္ရာ စင္းထားေသာ ဘယ္ေ်ခထက္၌ အားကစား ေလ့က္င့ၡႏ္း လုပ္သလိုမ္ိဳး ေၾကး၍ တင္ေ်မႇာကၳားသည့္ ပုံစံ ်ဖစ္ၾသား၏..။ မမသက္ ပိုငၥိဳး ်ပငၦင္ေပးသမြ္ ၿငိမ္၍ ခံေနလိုက္သၫ္..။ သူ႔အလိုက္ ႂၾကက္သားမ္ားကို ေ်ေဖလြ္ာ့၍ ေပးထားလိုက္သၫ္..။ ႀကိဳက္သလိုသာ ်ပငၦင္ ၊ ႀကိဳက္ သည့ၸဳံစံ်ဖင့္သာ လိုးေေပတာ့ ေကာငၦိဳးေလး……ေမာငၸိဳငၥိဳးေလးေရ…။ တစၹက္သိဳ႕ ေစာင္းထားသၫၼိဳ႕ မခင္သက္၏ ခါးက နိမ့္ ဆင္းေနၿပီး တငၸါးႀကီးတစၹကၠ ခုံး၍ ေၾကးကာ ်မင့ၠားေနသၫ္။

စူကား မို႔ေမာက္ေေနသာ ဖင္သားဆိုငၷြစ္ႁျမာက အိစကၠာ ေနာက္သိဳ႕ ပစၳား၏။ တုတၡိဳင္အိေျဖးေသာ ေပါငၱံလုံးႀကီးႏြစၡဳက ပူးဆင့္ေနသၫ္။ အရင္းပိုင္းခ္င္းမြာေတာ့ ချပၠာၾကာဟလို႔ ေန၏။ ဘယ္်ခမ္း ေပါင္းလုံးရင္းက ေနာက္သိဳ႕ အနၫ္းငယ္ ပစၳား ကာ ညာ်ခမ္းေပါငႅဳံးရင္းက ေ႐ြ႕သို႔ ၾတႏ္းပို႔ခံထားရသမို႔ ေပါင္ရင္းျခဆုံ႐ြိ လီးႏႈတ္ၿပီးကာစ မမသက္၏ ေစာကၹဳတ္ႀကီးခမ္ာ စူ အကၥဴအက္ ႐ၿစိ႐ၿစိ်ဖစၠာ လီးႀကီးဝငႅာေတာ့မၫၠိဳ အဆင္သင့္ ေစာင့္ႀကိဳေနဟႏ္်ဖင့္ အသားနီမ္ားပင္ လျႏၴက္ေတာ့မ ေလာက္ ျမတ္သိပ္ေန႐ြာသၫ္။ ပိုငၥိဳးက မမသက္၏ တငၸါးခုံးခုံးေပၚ လကၱငၠာ ဖင္ေ်ပာင္ေ်ပာင္ေနာက္၌ ကပႅိဳက္ၿပီး အံက္ ်ဖစ္ေေနသာ ေစာကၹဳတၥဴစူထဲသို႔ ထိပၹဴးကို ေတ့၍ ႏြစႅိဳက္သၫ္။ ဒီတစၡါေတာ့ ေလြ္ာကနဲ ဝင္ၾသားပါ၏။ ေအနအထားကလၫ္း ေပါငၷြစ္်ခမ္းကို ၿဖဲဟထားသလိုမို႔ ေစာကၹဳတ္ႀကီးက စူစူမို႔မို႔ႀကီး ်ဖစ္ေနပါေတာ့သၫ္။ အဆုံးအထိ ၾသင္းထားရာမြ ဆတၠနဲ ်ပႏၴဳတႅိဳက္ၿပီး ၾကၽတႅဳၾကၽတၡင္ ်ဖစၼြ အားစိုက္၍ ေဆာင့ႅိဳးေပးလိုက္်ပႏ္သၫ္။ တစၥတစၥ ေဆာင့ၡ္ကၼ္ားက ်ပင္းထႏႅာသၫ္။ သူက အားစိုက္၍ ေဆာင့ႅိဳကၱိဳင္း ေဆာင့ႅိဳကၱိဳင္း မမသက္၏ အိစၾကၳားမို႔ေသာ ရင္သားႀကီး ႏြစ္ႁျမာက ယမ္းခါ၍ တအိအိ ်ဖစ္ေေနတာ့သၫ္။သူမကလၫ္း အၿငိေမၼနပဲ တငၠိဳ ေနာက္သိဳ႕ ပစၸစ္ေပးရင္း ညာလက္်ဖင့္ သူ႔ကိုယႅဳံးကို စမ္းမိစမ္းရာ စမ္း၍ ဆိၾတၦဲညႇစႅိမ္ ကာ အားမလိုအားမရ ်ဖစ္ေၾကာင္း ၫႊႏ္းဆိုေနသၫ္သိဳ႕ ႐ြိ၏။ ပိုငၥိဳးကလၫ္း အိၾထားကား်ပန႔္ေသာ အပ္ိဳႀကီး၏ ဖင္သားဆိုင္ႀကီး မ္ားႏြင့္ သူ႔ဆီးခုံရင္းတို႔ အား႐ြိပါး႐ြိ ပစၸစ္ေဆာင့ႅိဳကၱိဳင္း ဖတၡနဲ ဖတၡနဲ ်မၫၠာ တုႏၡနဲ တုႏၡနဲ အိတက္ၾသားေသာ ႏူးညံ့ဝင္း ဝါသည့္ တင္သားဆိုင္ႀကီးမ္ားကို ၾကည့္ရင္းၾကည့္ရင္း ကာမစိတ္ေၾတ ်ပင္းထႏ္သၫၳက္ ်ပင္းထႏႅာသၫ္။ ေဆာင့ၡ္ကၠ လၫ္း အားပါၾလႏ္းလြသ်ဖင့္ ခံရသူမြာ မသက္သာပါ။ မမသကၱစၠိဳယႅဳံးလၫ္း မညႇာမတာ ႀဆဲယမ္း၍ အလႈပၡံေနေရသာ သစၸင္ငယ္ေလးပမာလို ်ဖစ္ေန႐ြာသၫ္။ မမသက္၏ ႏႈတၼြ ေကာင္းၾလႏ္းေလြသာ ကာမစၫ္းစိမ္ေၾကာင့္ တအိအိ…တအအ… ညၫ္းသံေလးမ္ားကလၫ္း စၫ္းခ္ကၸမာ ၾထက္ေပၚလို႔ ေနပါ၏။ ပိုငၥိဳးက ၾထကႅဳၾထကၡင္်ဖစ္ေေနသာ သုတၠိဳ ထိႏ္းသည့္ ေအန်ဖင့္ ျဇပၠနဲ အသံ်မၫ္ေအာင္ လီးတႏ္ႀကီးကို ႀဆဲႏႈတႅိဳက္သၫ္။ တင္းက္ပ္ေေနအာင္ ႐ိုကၳားသည့္ ခပၱဳတၱဳတ္ စို႔ႀကီး တစ္ေခ္ာင္း မ႐ြိေတာ့သလို်ဖစၠာ မမသက္ ေစာကၹဳတ္ႀကီးမြာ ဟာကနဲ ်ဖစ္ၾသားရၿပီး အ႐ြိႏၼသတၷိုငၸဲ ျပစိျပစိ ်ဖင့္ ႐ၿစိထိုးေန ေေလတာ့သၫ္။“ ေမာင္….ေမာင္ေလး ….. ၿပီးခ္င္ၿပီလား…” မမသကၠ တုံရီဟိုက္ေသာ အသံ်ဖင့္ ေမးလာသၫ္။ “ ဟုတၱယ္ မမသက္ .. စိတ္ ထဲမြာ မထိႏ္းႏိုင္ေတာ့လို႔ ခဏနားလိုက္ရတာ… ဆက္သာ လိုးေနလို႔ေကတာ့ ေလေရၾတ ၾထကၠဳႏ္ေတာ့မြာ…” “ ဟင့္အင္း… ဟင့္အင္း… ၾထၾကၳက္ ေဆာင့္သာေဆာင့ၠျာ..၊ မမ အရမ္းေကာင္းေနတာ…ေမာင္ရဲ႕….” မမသကၠ ျမတ္သိပာၦေလာျငၥာ သူမ ဆေႏၵၾတကို ထုတ္ေဖာႅာပါသၫ္။ ပိုငၥိဳးက …. “ အင္းပါ မမရ…ဒီတစၡါ ေအပၚေကမြာက္ၿပီး အားရပါးရ လိုးမယ္ေလ…. အၿပီးသတ္ေပါ့..မေမကာ ၿပီးကာနီးၿပီလား ” မခင္သကၠ စိတၼ႐ြၫ္ေတာ့ေသာ အသံ်ဖင့္ … အင္း .. ဟု တျစၡႏ္းဆိုၿပီးေနာက္… “ ဒီက အရမ္းေကာင္းေနၿပီ ဥစၥာ၊ မင္းလီးႀကီးသာ ဆက္ေဆာင့္ေနရင္ ခုေလာကၦိဳ ၿပီးေေနရာေပါ့… လုပ္…လုပ္ေတာ့…၊ စိတ္႐ြိ လက္႐ြိသာ ေဆာင့ႅိဳးေတာ့…မမကို မညႇာနဲ႔… မမလဲ ၿပီးေတာ့မြာ အင္း ဟင့္.ဟင္း” မခင္သကၠ ပိုငၥိဳး အလိုက္ ကိုယ္ ကို ပကႅကႅြႏ္ၿပီး ေပါငၷြစ္ေခ္ာင္း ကားကားစင္းစင္း ်ဖစ္ၾသားေအာင္ အိပ္ေနလိုက္သၫ္။ ပိုငၥိဳးက မခင္သက္၏ ကိုယႅဳံးအိ အိႀကီးေပၚသို႔ တည့ၱည့္ေမြာကႅိဳက္ရာ သူ႔လီးတႏ္႐ြၫ္ႀကီးက ဆီးစပ္ေပၚထိ ေမြး၍ ပူေျႏးေျႏး စိုအိအိႀကီး ေမးတင္ေနသၫ္။“ ဟင္း……လုပ္ေတာ့ေလၾကယ္…..လို႔….” မခင္သကၠ ေမာလ္ျစာ ဆိုရင္း သူ႔ကို ရီေဝျစာ ၾကည့္ေန၏။ သူက သူမႏႈတၡမ္းကို ခပ္ ၾကာၾကာေလး ငုံလိုကၠာ ေမြး၍ ေခတၱ နားေနသၫ္။ ၿပီးမြ ခါးကိုႂၾကလိုက္ၿပီး သူမ၏ ၿဖဲကားထားေသာ ေပါင္ႀကီးႏြစႅဳံးၾကား႐ြိ ေစာကၹဳတ္ႀကီးႏြင့္ တည့ၱည့ၡ္ိႏၠာ ထိုးထည့ႅိဳက္ေသာႅၫ္း ငနဲသား ေမာင္ေ႐ႊလီးက ေခ္ာ္ေခ္ာၳၾက္ေနသၫ္။ မခင္သက္ က တခစၡစ္်ဖင့္ ေသဘာေၾတက္ကာ“ ႀလဲေနတယ္ဟဲ့…ေမာင္ေလးရဲ႕..၊ ဖယၹယ္…မင္းဟာႀကီး မထား၊ အင္း…ေပးပါဟာ… ကဲ..ဟုတ္..ဟုတ္ၿပီ…ထည့ႅိဳက္ေတာ့…ဒီအတိုင္းပဲ ထည့ႅိဳက္…ဟုတၱယ္…အား.အိ..အီး…ၾကၽတ္..ၾကၽတ္ ေဆာင့္..ေဆာင့္ ၾကယ္ အီး…႐ြီး ေမာင္..ေမာင္ေလး…အား…ေဆာင့္…ေဆာင့္..နာ နာေလး မခင္သကၠ ပိုငၥိဳးလီးႀကီးကို ကိုယၱိဳငၠိဳင္ၿပီး သူေမစာကၹဳတၳဲ ထည့္ေပးရင္း ခပ္ၾကမ္းၾကမ္း ေဆာင့ၡ္ကၼ္ား၌ ယစၼဴးျစာ ႐ြိ ပါေတာ့သၫ္..။ ပိုငၥိဳးကလၫ္း ေဆာင့္ေကာင္းေကာင္းႏြင့္ မီးကုႏ္ယမ္းကုႏ္ ပစၸစ္ ေဆာင့္ေတာ့သၫ္..။ အားပါေလြသာ သူ႔လိုး ေဆာင့ၡ္ကၼ္ားေၾကာင့္ မမသကၡမ္ာ အံကိုႀကိတၠာ မ္ကႅဳံးမ္ား စုံေမြးလ္က္ ပါးစပၼြ တက္စၠ္စ္ တ႐ြီး႐ြီး ်မၫ္ေအာင္ စုပ္ သပ္ရင္း ေခါင္းကို ဘယ္ညာလူးၿပီး သူ႔ေက္ာ်ပငၠိဳ လက္သၫ္းမ္ား်ဖင့္ ကုတ္်ခစၠာ ၾတန႔ႅိႏ္ ေကာ့လႏ္ေနပါေတာ့သၫ္..။ သူမ၏ လႈပ္႐ြားမႈမ္ားအရ အၾထတ္အထိပ္သိဳ႕ သူမ ေရာက္ေနၿပီဟု ပိုငၥိဳး အတတ္သိလိုက္၏။ သူက မမသက္၏ ႏို႔အုံႀကီးႏြစႅဳံးကို အုံအရင္းမြ ပယၸယၷယၷယ္ ဆုပၠိဳငႅိဳက္သၫ္..။ ၿပီးမြ အသကၠိဳ ေဝအာင္ရႉလိုကၠာ ခါးကို ေ်မႇာကၠာ ပင့ၠာ အား႐ြိပါး႐ြိ အသားကုႏ္ႀကဳံး၍ လိုးေေလတာ့သၫ္..။ ပိုငၥိဳး ေဆာင့ၡ္ကၼ္ားက အားမာႏၸါလြသလို ေအာေကၼြန၍ ေစကာဝိုင္း ေမႊ႕သလို ဖငၦဳံႀကီးႏြစၹကၠိဳ လြည့ၠာ ဝိုကၠာ စိတၱိဳင္းက္ လႈပ္၍ အလိုးခံေပးေေနသာ မမသက္၏ အပင့္..အရႈိက္ အဟိုက္ ေအဝ့တို႔ကလၫ္း မာႏၸါေလြခ္၏..။ ဘာမြ မၾကာလိုက္…။ပိုငၥိဳး၏ ေလခ္ာင္းႀကီးတစၡဳလုံး ယားက္ိက္ိႏြင့္ က္ငၱငၱင္ ်ဖစႅာကာ တင္းေတာင့ႅာၿပီး တစၸတၥာ သိုေလြာငၳားခဲ့ေသာ ေေၾဆၾဆ႕အၾတက္ သုတ္ရၫ္ေၾတကို ေဒၚေလးသက္ ေစာကၹဳတၳဲသို႔ ပႏ္းထုတႅိဳက္ေရတာ့သၫ္..။ ပူေျႏးေစးပ္စ္ေသာ သုတ္ရၫၱိဳ႕က သူမ၏ သားအိမ္ဝကို အ႐ြိႏ္်ဖင့္ ပကၹ္ႏ္းေလၿပီတကား..။ ခပ္ေဝးေဝး လမ္းမဆီမြ ကားသံ ၊ ေကလးမ္ား၏ ေဆာ့ ကစားသံ၊ လူသံ အခ္ိဳ႕ကို ၾကားေနရ၏။ ဘာလိုလိုႏြင့္ ပိုငၥိဳးႏြင့္ မခင္သကၱိဳ႕၏ ကာမၾလျႏၦဲၿပဲႀကီး ဆငၷႊဲခ္ိႏၼြာ တစၷာရီေက္ာ္ ေက္ာၼြ္ ၾကာေလသၫ္..။ ၾကာဆို မမသက္ ၾကၫ္ၾကၫ္်ဖဴ်ဖဴ ေပးခ္ငႅာသၫ္အထိ ေစာင့ၥားရ ႏႉးႏြပ္ရတာကိုက နာရီဝက္ နီးပါး ႐ြိခဲ့သၫၠိဳး..။ ေစာင့ၥားရက္ိဳး၊ ႀကိဳးစားရက္ိဳး နပၸါေလ၏။ ပိုငၥိဳး အိမၠ ၾထက္ၾသားေသာအခါ ၃ နာရီေတာင္ ထိုးလုၿပီ။ သူက မမသကၠိဳ အနမ္း်ဖင့္ ႏႈတၦကၠာ ခပ္ၾသက္ၾသေကၠလး ၾထက္ၾသားေလသၫ္..။ ၿပီး….မမသက္၏ ဆႏၵအရ တံခါးကို အ်ပငၼြ ကန႔ႅန႔ၡ္ၾသားေပးခဲ့သၫ္.။ သူမေကတာ့ မစားရတာၾကာၿပီ ်ဖစ္ေသာ အႏြစ္သကၦဳံးေသာ ကာမအဟာရကို ျမတ္သိပာၦေလာင္ေနခ္ိႏ္၌ တဝႀကီး စားလိုက္ရသ်ဖင့္ အျစမ္းကုႏ္ ေက္နပ္၍ ေေနေလတာ့သၫ္..။

သို႔ေပမယ့္….. ပိုငၥိဳး၏ အဆုတ္အနယ္ အဖိေအဆာင့ၱိဳ႕က တစၡါဆို ဆိုေသလာက္ အားပါၾလႏ္းလြသ်ဖင့္ လက္ေမာင္း၊ ႏို႔အုံ၊ ဖင္ ဆုံ၊ ခါးစပၱိဳ႕၌ နာက္င္ေေနေလတာ့သၫ္..။ အနာဆုံးႏြင့္ ေအကာင္းဆုံးေကတာ့ သူမ၏ လက္ေ႐ျးစင္ ေစာကၹဳတ္ႀကီး ်ဖစ္ေၾကာင္း ေ်ပာဖို႔ပင္ လိုမၫၼထငၸါ..။ မခင္သကၱစ္ေယာက္ သူ အားရပါးရ လိုးၿပီး ထားပစၡဲ့သည့္ ပုံစံအတိုင္း ကိုယၱဳံးလုံး ေအနအထားႀကီး်ဖင့ၸင္ ကုတင္ေပၚၾတင္ ပကႅက္ ကားယားႀကီး အိပႅ္က္ ေမြးေနလိုက္သၫ္..။ တစၡ္က္ ေမြး ခနဲ ်ဖစ္ၾသားၿပီးမြ ေအအးပတၼၫၥိဳး၍ ခုတင္ေအာက္ ေရာက္ေေနသာ ၿခဳံေစာငၸါးပါးေလးကို ်ဖစ္သလို လႊမ္းကာ ႏြစၷြစ္ၿခိဳက္ ၿခိဳက္ အိပၸစႅိဳက္ေလရာ အစာဝၾသားၿပီ်ဖစ္ေသာ မခင္သကၱစ္ေယာက္ အပ္ိဳႀကီး စၫ္းစိမ္ အ်ပည့္်ဖင့္ ခပၠားကားႀကီး အိပ္ေပ္ာ္ၾသားေလသၫ္..။ အိပ္ရာကႏိုးေတာ့ ေေနတာ္ေတာၡ္ိဳေနၿပီ..။ အိပ္ေရးဝဝ အိပႅိဳက္ရသ်ဖင့္ လႏ္းဆႏ္းၾသားသလို ႐ြိ၏။ လႏ္းသၫၳက္ လႏ္းေစရႏ္ ေရခ္ိဳးပစႅိဳက္သၫ္..။ သူ ျစန႔ၸစၳားခဲ့သည့္ က္ိျခၽဲျခၽဲ အ်ဖဴရၫၼ္ား ေပေျပေနသာ ေစာကၹဳတ္ႀကီး ထဲသို႔ လကၷႈိက္၍ သန႔ၥင္ေအာင္ အထူးဂ႐ုစိုက္ေလသၫ္..။ တစၠိဳယႅဳံး စိမ့္ၾသားေအာင္ ေလာင္းခ္ိဳးလိုက္ေတာ့မြ လႏ္းဆႏ္း ႐ုံမက အားပါ်ပည့္ၾသားသလို ခံစားလိုက္ရသၫ္..။တင္း်ပည့ၠ္ပ္်ပည့္ ကာမဂုဏ္ ခံစားလိုက္ရသ်ဖင့္ စိတၳဲမြာ အလိုလို ေက္နပ္ေနသၫ္..။ ေရခ္ိဳး အဝတ္အစားလဲၿပီး သနပၡါး ပါးပါးလိမ္းကာ ေၾကာင္အိမၳဲမြ ဖီးၾကမ္းငြက္ေပ္ာသီး ေပ္ာ့ေပ္ာ့ႏြစႅဳံးကို စားလိုက္ေသး၏။ ပကႅကၠဳလားထိုင္၌ ေခတၱ အနားယူေနစၪ္ အ်ပငၼြ ေ်ခသံမ္ားၾကား၍ ေမြာငၥ်ပဳေေနသာ အခႏ္းကို မီးျဖင့ႅိဳက္သၫ္..။ “ အင္း…ဒီေညတာ့ သူနဲ႔ ေေၾဆၾဆတို႔ ရဲ႕ ၿပဲကို ၾကည့ၥရာ မလိုေလာက္ေအာင္ ဝၾသားၿပီ ဟင္း.ေကာငၦိဳးေလး…ေန႔ခင္းက ငါ့ကိုလိုးၿပီး ညက္ ငါ့တူမကို လိုးအုံးေတာ့ မယ္… ေေၾဆၾဆေကတာ့ သိ႐ြာမြာ မဟုတၻဴး သိမ္ားသိရင္ ေတာ့ ေနာကၦိဳ သူ႔ေယာက္္ား…အိမၠိဳ တစ္ေယာကၳဲ မၾသားရ ဆိုၿပီး တစၡ္ကႅႊတ္ အမိန႔္ ထုတၼယ္ ထငၸါရဲ႕…” ဤသို႔…ေတာငၥၪ္ေရမရ ေၾတးေနခိုက္ ၾကၽျပၠၽပ္အိတ္်ဖင့္ စားစရာေၾတ ႀဆဲၿပီး ခပ္ၾသက္ၾသက္ ဝငႅာေသာ ပိုငၥိဳးကို ေၾတ႕လိုက္ရသ်ဖင့္ မခင္သကၠ “ ဟဲ့ ေေၾဆေၾဆရာဟင္” ေအလာသုံးဆယ္ ပုံစံ ်ဖင့္ ေမးလိုက္ရာ သူက ၿပဳံးစိစိ်ဖင့္ လက္ညႇိဳးကိုေထာငၠာ လီးေတာင္သလို တဆတၦတ္ လုပ္်ပရင္း “ စလိုက္သၫ္..။ “ ဟာ ဟုတၸါဘူး.ဒီေကာင္ေလး ေအကာင္းေ်ပာတာ” မခင္သကၠ မြငၱၫၱၫ္ ဆိုလိုက္ေတာ့မြ “ တကထဲ မမကလဲ ေဒါခ္ည့ၸဲ၊ ေ်ဖးေ်ဖးေပါ့.ေ်ပာမြာေပါ့..မမရဲ႕..” ပိုငၥိဳးက လကၳဲမြ အထုပ္ ေၾတကို ၾကမ္းေပၚပစၡ္လိုကၠာ မခင္သက္၏ ေ်ခရင္း၌ ထိုငႅိဳက္ၿပီး ကုလားထိုင္ေပၚ၌ ေမြးေေနသာ အပ္ိဳႀကီးကို ေမႊးေမႊးေပးလိုက္သၫ္။“ အား ေအမာကို ေ်ပၾသားတာပဲ…..မမရာ…” “ ၾသား….သူခိုးေလး… ေမးတာ်ဖင့္ ေမ်ဖဘူး…ေေၾဆၾဆမပါဘူးမို႔လား ဒါ ေၾကာင့္ သူ အူ်မဴးေနဟင္း” မခင္သကၠလၫ္း ႀကိတ္၍ ေက္နပ္ေနလ္ကၠပင္ စိတၦိဳးဟႏ္ တမင္်ပဳ၍ ႏႈတၡမ္းကို စူ ထားလိုက္ေလသၫ္..။ ပိုငၥိဳးက သူမကို ခ္ိဳင္းၾကားမြ ႀဆဲမထူလိုက္သၫ္။ အပ္ိဳႀကီးက ေပကပၠပၸဳံစံ်ဖင့္ တင္းခံေန၏။ သူက မရမက ႀဆဲယူလိုက္ရာ မပါခ္င့ၸါခ္င္ ပုံစံ်ဖင့္ မတၱတ္ႀကီး ပါၾသားၿပီး ပိုငၥိဳး ရျငၡငၳဲ ေရာက္ၾသားေရလသၫ္..။ “ ၾဟ န႔္….ေတာ္ေတာၠဲ၊ ဒီက်ဖင့္ ေစာကၹဳတ္ေၾတ နာလို႔ေကာင္းတုႏ္း၊ ဒါက ဘာလုပ္အဳံးမလို႔လဲ လိုးခ္င္်ပႏ္ၿပီလား ဒီလီးက” မခင္သကၠ ေေၾဆၾဆမပါမြႏ္း ေအသအခ္ာ သိလိုက္ရာ ႂၾက႐ၾလာေသာ ကာမစိတ္အဟုႏ္်ဖင့္ ညစၱီးညစၸတ္ေလး ခပ္ ႐ႊင္႐ႊင္ ခပ္်မဴး်မဴး ေ်ပာလိုက္ၿပီး ပိုငၥိဳး ေက္ာ်ပငၠိဳ တအုႏ္းအုႏ္း ထုေေလတာ့သၫ္။ သူက တဟားဟားရယ္ရင္း သူမ၏ ေက္ာ ်ပငၠိဳ သိုင္းဖကၳားရာမြ ေရခ္ိဳးၿပီးစမို႔ ေအးစကၥက္်ဖင့္ ေျႏးေနသၫ္ဟဳ ဆိုခ္ငၥရာ ဓါတၱစၼ္ိဳး စိမ့္ဝင္ေေနသာ မမသက္၏ တငၸါးႀကီးကို ခပၱင္းတင္းဆုတ္၍ လြိမ့္ေခ္ ျပတ္သပ္ေပးေနသၫ္။ “ လူဆိုးေလး ဖၾယၠာ မမရင္ေၾတ ခုႏႅာ်ပႏ္ၿပီ…ခဏ ေလးမ္ား ေအမာေ်ဖပါအုံးေတာ့လား..ၾကာ” ” တကထဲ မစားရတာ က္ေနတာပဲ ၾသား …ေရခ္ိဳးလိုက္အဳံး၊ သူ႔ကိုယၠ်ဖင့္ ေျခၽး ေစာ္ေၾတကို နံလို႔” ဤသို႔ ဆိုကာ ၾတႏ္းလႊတႅိဳက္သၫ္“ ဟဲဟဲ မမဖုရားရဲ႕ အမိန႔္ေတာ္်မတ္ အတိုင္းပါပဲ..” ပိုငၥိဳးက ႐ႊတၱီး႐ႊတ္ေနာက္ ဆိုရင္း ေရခ္ိဳးရႏ္ ်ပငႅိဳက္သၫ္။ ဆပ္်ပာ ၊ သဘက္ စသၫၠိဳ ယူၿပီးမြ မမသက္႐ြိရာသို႔ တစ္ေခါက္်ပႏႅာကာ “ ဟဲ..ဟဲ မမဖုရား ေရခ္ိဳးၿပီးၿပီးခ္င္းေနာ္.ဖုရာ့.” ဤသို႔ ေ်ပာဆိုကာ မခင္သက္၏ အိစၾကၳားကားေေနသာ တင္သားဆိုင္ႀကီးကို တစၡ္က္ ပုတ္၍ ၾထက္ၾသားေေလတာ့သၫ္။ မ ခင္သကၡမ္ာလၫ္း ေန႔ခင္းက စားထားဘူးသည့္ ပိုငၥိဳး၏ လီးအရသာႀကီးကို ေၾတးလိုကၼိၿပီး ရင္ေၾတခုႏ္၊ ဖင္ေၾတတုႏၠာ ေစာကၹဳတ္ႀကီး တစၡဳလုံး ယားႂၾကလာေေလတာ့သတၫ္း။

Leave a Reply

Your email address will not be published.