May 27, 2022

မာနရွင္မေလးရဲ႕ အရႈံး

သူမနာမည္ကညိဳညိဳေအာင္။ လွတယ္။ မာနႀကီးတယ္။ ေက်ာင္းတစ္ေက်ာင္းလုံး သူမကို အလွဆုံးလို႔ ေျပာၾကတယ္။သူမ ကမ်က္ႏွာလွသလို ကိုယ္လုံးကလည္းအရမ္းသည္။ အရပ္က ၅ ေပ ၆ ခန႔္ အသားက နာမည္နဲ႔လိုက္ေအာင္ ညိဳၿပီးစိုေနတယ္။ သူမရဲ႕ ထူးျခားခ်က္ကေတာ့ အခုခတ္မိန္းကေလးေတြလို အတိုအျပတ္ ေဘာင္းဘီ လုံးဝမ၀တ္ျခင္းပင္။ အၿမဲတမ္း ျမန္မာဆန္ဆန္ထမီေလးနဲ႔ ေနေလ့ရွိသည္။ ေနာက္ရည္းစားလည္းမရွိေသး။ ေယာက်္ားမ်ားႏွင့္လည္း ကင္းကင္းေနေလ့ရွိေသာေၾကာင့္ မာနရွင္မေလးလို႔လည္း နာမည္ႀကီးေသးသည္။


ေက်ာ္ေက်ာ္သည္ ညိဳညိဳေအာင္ဆိုေသာမာနခဲေလးကို ျမင္ျမင္ခ်င္းအရမ္းခ်စ္မိသူျဖစ္သည္။ မာနႀကီးမေလးက တစ္ျခားေယာက်ာ္းေလးမ်ားထက္မိမိ အား ပိုၿပီး လိုက္လိုက္ေလ်ာေလ်ာဆက္ဆံေသာေၾကာင့္ ပိုၿပီးစြဲလမ္းေနမိသည္။ သူမ၏ ခ်ိတ္ထမိန္ေအာက္မွ ႀကီးမားတင္းကားေနေသာဖင္ႀကီးကိုလည္း အရမ္းကိုခ်စ္အရမ္းကိုလိုခ်င္ေနခဲ့မိသည္။
အမ်ိဳးမ်ားရွိရာ ပင္လယ္႐ြာတစ္႐ြာသို႔ ေက်ာ္ေက်ာ္ခရီးထြက္ခဲ့သည္။ ကံၾကမၼာက တိုက္ဆိုင္ခ်င္ေတာ့ သေဘၤာေပၚမွာ ညိဳညိဳေအာင္နဲ႔တိုက္ဆိုင္စြာေတြ႕ေလသည္. ေက်ာ္ေက်ာ္ လစ္ ကနည္းေပ်ာ္သြားၿပီး
“ညိဳညိဳေရ ဘယ္သြားမလို႔လဲ သေဘၤာေပၚမွာတိုက္တိုက္ဆိုင္ဆိုင္လာဆုံတယ္ေနာ္”
“ဘယ္သြားသြားနင့္အပူလား လာမေျပာနဲ႔”
လူၾကားထဲ အေအာ္ခံလိုက္ရသျဖင့္ ေက်ာ္ေက်ာ္အေတာ္ရွက္သြားသည္။ အဲဒီညမွာ မိုးကလည္းနည္းနည္း႐ြာေန အရက္ကလည္းေထြေထြနဲ႔ ေက်ာ္ေက်ာ္ သေဘၤာကုန္းပတ္ေပၚကိုတက္လာတယ္။ ျဖစ္ခ်င္ေတာ့ ကုန္းပတ္ေပၚမွာ ညိဳညိဳေအာင္က လည္းတစ္ေယာက္တည္းေတြ႕ျပန္တယ္။


“နင္ငါ့ေနာက္ဘာျဖစ္လို႔လိုက္ေနတာလဲ။ ”
႐ုတ္တရက္ ရင့္ရင့္သီးသီးအေျပာခံလိုက္ရေတာ့ ေက်ာ္ေက်ာ္အရမ္းေဒါသထြက္သြားတယ္။ အရက္ကလည္းဝင္ထားေတာ့ ေသြးကဆူေနၿပီ အဲဒါနဲ႔ မာနခဲေလးရင္ လက္ကိုမေျပာမဆိုနဲ႔ ဆြဲကိုၿပီးေတာ့ရင္ခြင္ထဲကို ဆြဲသြင္းလိုက္တယ္။
“ေက်ာ္ေက်ာ္ နင္ဘာလုပ္တာလဲ။ အခုခ်က္ခ်င္းငါ့ကိုလႊတ္ေနာ္။”


ညိဳညိဳေအာင္ကလည္း အတင္း႐ုန္း ေက်ာ္ေက်ာ္ကလည္း ဇြတ္အတင္းဖက္ ဖင္ကိုကိုင္မိနဲ႔ ႏွစ္ေယာက္စလုံးေရထဲကိုျပဳတ္က်သြားေတာ့သည္။
ေက်ာ္ေက်ာ္သည္ ႀကိမ္းစပ္ေနေသာ မ်က္လုံးအစုံကို အားယူၿပီးဖြင့္လိုက္သည္။ ႐ုတ္တရက္သူဘယ္ကိုေရာက္ေနလဲ သူမသိေတာ့ေပ။ ေလးဘက္ေလးတန္ကိုၾကည့္လိုက္ေတာ့လည္း ပင္လယ္ႀကီးႏွင့္ ေက်ာက္ေဆာင္မ်ားကိုသာေတြ႕ရသည္။ ေသေသခ်ာခ်ာျပန္စဥ္းစားၾကည့္လိုက္ေတာ့မွ သူႏွင့္ မာနရွင္မေလးတို႔ ဆြဲလားရမ္းလားျဖစ္ၿပီး ေရထဲသို႔ျပဳတ္က်သြားေၾကာင္းသတိရလိုက္သည္။ ေက်ာ္ေက်ာ္သည္ အျဖစ္အပ်က္တို႔ကို ျပန္သတိရသည္ႏွင့္ ညိဳညိဳေအာင္ကို စိတ္ပူသြားသည္။ ႏွစ္ေယာက္စလုံးေရထဲကိုျပဳတ္က်သြားသည္ မဟုတ္ပါလား။ ထို႔ေၾကာင့္ေက်ာ္ေက်ာ္သည္ အနီးအနားတဝိုက္သို႔ ညိဳညိဳေအာင္ကိုလိုက္ရွာသည္။
ကမ္းစပ္တစ္ေလွ်ာက္ အနည္းငယ္မွ်ရွာၿပီးေသာ္ ေက်ာက္ေဆာင္ေလးတစ္ေနရာတြင္ တင္ေနေသာ သူမကိုေတြ႕လိုက္ရသည္။ သူမကိုေတြ႕လိုက္သည္ႏွင့္ ေက်ာ္ေက်ာ္ကား အသက္ရႈရပ္မတံ့ျဖစ္သြားေလသည္။ အဘယ္ေၾကာင့္ဆိုေသာ္ မာနရွင္မေလး မွာ ေအာက္ပိုင္းတြင္ ထမိန္မပါေတာ့ပဲ ေဘာင္းဘီတို အျဖဴေလးႏွင့္ ေမွာက္ေနေသာ ေၾကာင့္ျဖစ္သည္။ ျမန္မာဆန္လွေသာ မာနႀကီးလွေသာ မိမိကိုယ္ကို အသားနည္းနည္းမွမေပၚေအာင္ဝတ္တတ္ေသာ မာနရွင္မေလးညိဳညိဳေအာင္မွာ ေက်ာ္ေက်ာ္၏ေရွ႕တြင္ ေအာက္ပိုင္းဗလာႏွင့္ သူမ၏ဖင္ညိဳညိဳႀကီးႀကီးကို ေထာင္ၿပီးေမ့ေနသည္မဟုတ္ပါလား။
ေက်ာ္ေက်ာ္မွာ ထိုျမင္ကြင္းေၾကာင့္ လီးေတာင္လာေလသည္။သို႔ေသာ္ သူ၏စိတ္ကို မနည္းထိန္းၿပီး ညိဳညိဳေအာင္ကို လႈပ္ႏႈိးလိုက္သည္။


” ညိဳညိဳ ညိဳညိဳ ”
ေက်ာ္ေက်ာ္က သူမ၏နာမည္ကိုေခၚရင္းသူမအား ပက္လက္လွန္လိုက္သည္။ ညိဳစိုၿပီး သြယ္လွ်ေသာေပါင္တံေလးက ကားသြားသည္။ သူမသည္ အသက္ေတာ့မွန္မွန္ရႉေနေသးသည္။ေက်ာ္ေက်ာ္က သူမရဲ႕မ်က္ႏွာႏွာလွလွေလးကို ေငးၾကည့္ေနတုန္း။သူမမ်က္လုံးေတြ႐ုတ္တရက္ပြင့္လာေလသည္။
မ်က္လုံးပြင့္ပြင့္ခ်င္း သူမသည္ေက်ာ္ေက်ာ္ကို ေတြ႕လိုက္ေသာအခါ လန႔္သြားေလသည္။
” နင္နင္ ဘာလုပ္တာလဲ”
သူမသည္ ေျပာေျပာဆိုဆို မိမိ ရဲ႕ေအာက္ပိုင္းကို သတိထားမိေသာအခါ
“အို”
သူမရဲ႕ေအာက္ပိုင္းသည္ အတြင္းခံေလးကလြဲၿပီးဘာမွ မရွိေတာ့ပါလား။ အတြင္းခံေလးကလည္း သူမရဲ႕ ႀကီးထြားၿပီးကားေနတဲ့ ဖင္ကို လုံေအာင္မဖုံးဖိႏိုင္ေခ်။ ညိဳညိဳေအာင္မွာတစ္စိမ္းေယာက်ာ္းေလးေရွ႕မွာ ဒီလိုေနရေတာ့ရွက္လည္းရွက္ ေၾကာက္လည္းေၾကာက္မိေနေတာ့သည္။ ထိုအခါ ေက်ာ္ေက်ာ္ကသူမအနားကို ပိုၿပီးတိုးကပ္လာေလသည္။
“နင္နင္ ငါ့ကိုဘာလုပ္မလို႔လဲ။ ငါ့ကိုမတရားမလုပ္နဲ႔ေနာ္ အဟင့္ဟင့္။”


ညိဳညိဳမွာေၾကာက္ၿပီးငိုေလသည္။ ေက်ာ္ေက်ာ္က
” ငါနင့္ကိုဘာမွမလုပ္ပါဘူး။ နင့္ကိုကူညီမလို႔ပါ။ အခုဒီကြၽန္းေပၚမွာ နင္နဲ႔ ငါႏွစ္ေယာက္ထဲပဲရွိတာ။”
” အဲဒါနင့္ေၾကာင့္ေပါ့ နင္ငါ့ကို မဟားဒယားလုပ္တာကိုး။”
” အဲဒီအတြက္နင့္ကိုငါ ေတာင္းပန္ပါတယ္ဟာ။ ငါနည္းနည္းမူးေနလို႔ပါ။ ၿပီးေတာ့ နင္ကနင္က အရမ္းလွတာကို။”
ေက်ာ္ေက်ာ္သည္ ေျပာရင္းနဲ႔ တံေတြးကိုမ်ိဳလိုက္သည္။ ဟုတ္တယ္ေလ။ အလြန္လွေသာ ေကာင္မေလးနဲ႔ ကြၽန္းတစ္ခုမွာႏွစ္ေယာက္ထဲ ၿပီးေတာ့ အေပၚပိုင္းက ဗမာရင္ဖုံးအက်ႌေလးနဲ႔ ေအာက္ပိုင္းက်ေတာ့ အတြင္းခံေလးနဲ႔ မိန္းကေလးကို ဘယ္ေယာက်ာ္းမလိုးခ်င္ပဲေနမလဲ။ ေက်ာ္ေက်ာ္က စိတ္ကိုအတင္းထိန္းလိုက္ကာ
” ငါနင့္အတြက္ တစ္ခုခုသြားရွာေပးဦးမယ္ ဒီမွာခဏေစာင့္ဦးေနာ္”
” သိပ္အေဝးႀကီးမသြားနဲ႔ဦး ငါေၾကာက္တယ္ေက်ာ္ေက်ာ္”
သူမ စကားေၾကာင့္ ေက်ာ္ေက်ာ္က ညိဳညိဳေအာင္ကိုသနားသြားမိသည္။ ေအာ္သူ႔ခမ်ာ ေၾကာက္ရွာ ရွက္ရွာလိမ့္မည္။
” ေအးပါ စိတ္မပူပါနဲ႔ဟာ။”


သူမ မေၾကာက္ေအာင္သာေျပာရတယ္ ေဘာင္းဘီကကြဲထြက္မတတ္တင္းေနသည္။ ေက်ာ္ေက်ာ္က ကမ္းစပ္တစ္ေလွ်ာက္ အနည္းငယ္ရွာေဖြၾကည့္လိုက္ရာ ကံေကာင္းေထာက္မစြာနဲ႔ ကမ္းစပ္မွာ အိတ္တစ္အိတ္ကို ေတြ႕ေလသည္။ အိတ္ကိုဖြင့္ၾကည့္ရာ ဓားအေသးတစ္လက္ႏွင့္ ေရဝင္ၿပီး ပ်က္စီးေနေသာ တိုလီမႈတ္စ မ်ားသာေတြ႕ရသည္။ အဝတ္အစားေတာ့မပါေပ။ ဆက္လက္ၿပီး ရွာေသာ္လည္း အသုံးသည့္ အရာတစ္စုံတစ္ရာကိုမွ မေတြ႕ေသာေၾကာင့္ ညိဳညိဳေအာင္ဆီသို႔ျပန္လာသည္။ ကမ္းစပ္မွာ သူမသည္ ဒူးႏွစ္လုံးကိုေကြးၿပီး ထိုဒူးေပၚတြင္လက္ပိုက္ၿပီး ထိုင္ေနရာ စြင့္ကားေသာဖင္ႀကီးမွာ ပိုမိုေပၚလြင္ေနေတာ့သည္။
” အင္းငါေတာ့ ခက္ေတာ့တာပဲ ဘယ္အခ်ိန္အထိမ်ား ငါေတာင့္ခံႏိုင္ပါ့မလဲ” စိတ္ထဲမွာေတြးရင္းမ်က္စိကိုလည္း သူမရဲ႕ေအာက္ပိုင္းကို မၾကည့္မိေအာင္ ေနၿပီး
” ညိဳညိဳေရ ဘာမွေတာ့မေတြ႕ဘူး ”
မာနရွင္မေလးလည္း ဘာမွမတတ္ႏိုင္ ေတာ့သည္။ ထိုသို႔ေနရင္းနဲ႔ ညေမွာင္လာရာ ေက်ာ္ေက်ာ္ေျခာက္ေသြ႕ ေနေသာ အုန္းလက္မ်ားကိုရွာေဖြကာ သူ႔အိတ္ကပ္ထဲမွာပါလာေသာမီးျခစ္အေကာင္းစားျဖင့္မီးေမႊးၿပီး
“ညိဳညိဳ နင္အိပ္ခ်င္အိပ္ေတာ့ေလ။ ငါဒီမွာေစာင့္ေပးမယ္။”

သူမသည္ေက်ာ္ေက်ာ္ရဲ႕စကားေၾကာင့္ လန႔္သြားေလသည္။ သူမအရမ္းအိပ္ခ်င္ေနၿပီ။ သို႔ေသာ္မအိပ္ရဲ။ ေယာက်္ားေတြအေၾကာင္းသိလို႔ျဖစ္သည္။ ေယာက်ာ္းေတြအားလုံးက ႏွာဘူးေတြ။
“ဟင့္အင္းငါမအိပ္ခ်င္ေသးဘူး။”
ေက်ာ္ေက်ာ္ကသူမ သူ႔ကိုစိတ္မခ်မွန္းသိသည္။ ထို႔ေၾကာင့္
” နင္ငါ့စိတ္မခ်ဘူးမလား။ ေရာ့အဲဒါေၾကာင့္နင္စိတ္ခ်ရေအာင္ ဒီဓားကိုယူထား”
ေက်ာ္ေက်ာ္က သူမကို ခုဏက ေကာက္ရထားေသာ ဓားတိုေလးကိုေပးလိုက္ေလသည္။
” ကဲဒီေလာက္ဆို ေက်နပ္ၿပီမလား။ နင္မအိပ္ေသးလည္း ငါေတာ့အိပ္ေတာ့မယ္”
ေျပာရင္းဆိုရင္းနဲ႔ ေက်ာ္ေက်ာ္က သူမကိုေက်ာေပးၿပီးအိပ္ေလေတာ့သည္။ ညိဳညိဳသည္ မီးပုံနေဘးေတြထိုင္ၿပီး ငိုက္လာေလသည္။ ဘယ္လိုပဲအိပ္မေပ်ာ္ေအာင္ ႀကိဳးစားႀကိဳးစား ပင္ပန္းမႈဒါဏ္ေၾကာင့္ ငိုက္လာၿပီး အိပ္ေပ်ာ္သြားေလသည္။
။။။။။။။။။
ေနာက္ေန႔တြင္ ေက်ာ္ေက်ာ္နဲ႔ ညိဳညိဳေအာင္တို႔သည္ ကြၽန္းတစ္ဝိုက္ေလ့လာၾကည့္ရာ ကြၽန္းတစ္ေနရာတြင္ ေရကန္ေလးတစ္ကန္ကိုေတြ႕လိုက္ရသည္။ ေရကန္က ေရမ်ားကအလြန္ၾကည္လင္လွသည္။ ေရကန္ကမ္းေျခကိုပင္ျမင္ေနရသည္။ ေက်ာက္ခဲျဖဴျဖဴမ်ားႏွင့္ ငါးေသးေသးေလးမ်ားကို အတိုင္းသားျမင္ေနရသည္။ ထိုေရကန္ကေလး၏ ဆြဲေဆာင္မႈေၾကာင့္ ညိဳညိဳသည္ေရခ်ိဳးုခ်င္စိတ္ကိုတားမရေတာ့ေပ။ လူကလည္းညစ္ပတ္ေနၿပီ မဟုတ္ပါေလာ။
“ေက်ာ္ေက်ာ္ ငါေရခ်ိဳးမလို႔။ နင္ဟိုးၿခဳံေနာက္နားမွာသြားေစာင့္ေန။ လုံးဝလာမၾကည့္နဲ႔ေနာ္။ နင္ေယာက်ာ္းေကာင္းဆိုတာငါယုံတယ္။ တစ္အားေဝးေဝးလည္းမသြားနဲ႔ဦး။”
” ေအးပါဟာ စိတ္ခ်ပါ။”


ေယာက်ာ္းေကာင္းဆိုေသာစကားနဲ႔ ေက်ာ္ေက်ာ့္ကို ခ်ဳပ္ထားေလသည္။ေက်ာ္ေက်ာ္လည္း ညိဳညိဳေအာင္ကိုေက်ာခိုင္းကာ ၿခဳံပုတ္နားတြင္ထိုင္ေနေလသည္။ လူကသာထိုင္ေနသည္ စိတ္ကေတာ့ ညိဳညိဳမည္သို႔ေရခ်ိဳးေနသည္ကိုေတြ႕ခ်င္ေနသည္။ေနာက္ဆုံးေတာ့ “အို နည္းနည္းေခ်ာင္းၾကည့္တာပဲ အသားပဲ့ပါသြားတာမွမဟုတ္တာ”
ေက်ာ္ေက်ာ္ ၿခဳံပုတ္ၾကားထဲမွ ညိဳညိဳေအာင္ကိုလွမ္းေခ်ာင္းလိုက္ရာ တစ္သက္တြင္တစ္ခါမွေတြ႕ဖူးမည္ မထင္သည့္ျမင္ကြင္းကိုျမင္လိုက္ရသည္။ နံနက္ေနေလးက အဝတ္အစားမဲ့ေနေသာ ေကာင္မေလးအေပၚသို႔ ထိုးက်ေနသည္။ ေရစက္ေရေပါက္မ်ားက ၾကည္လင္ေခ်ာမြတ္ေနေသာအသားညိဳညိဳေလးေပၚတြင္စီးက်သြားရာ ေနေရာင္ေလးႏွင့္ဆိုေတာ့ တစ္လက္လက္ လက္ေနသေယာင္ျမင္ေနရသည္။ လက္တစ္ဆုပ္စာ ႏို႔ႏွစ္လုံးကလည္း ေက်ာ္ေက်ာ့္ကို အသက္ရႉမွားေစသည္။ အၿမဲတေစ မာနနဲ႔ေတာက္ပေနေသာ မ်က္လုံးေလးႏွင့္ ႏို႔ႏွစ္လုံးမွာ အလြန္တရာလိုက္ဖက္လွသည္။ ေရတိမ္တိမ္ေလးတြင္ ထိုင္ၿပီးခ်ိဳးေနရာမွ မတ္တပ္ရပ္လိုက္ေသာအခါ ျမင့္မားေသာအရပ္ေလးႏွင့္အတူ အရင္းပိုင္းတြင္ တုတ္ၿပီးေအာက္ပိုင္းသို႔သြယ္ဆင္းသြားေသာ ေပါင္တံရွည္ရွည္ေလးမွာလည္း သူမရဲ႕ အလွဆုံးေနရာပင္။ အဆီပိုမရွိေသာ ဗိုက္သားျပင္ခ်ပ္ခ်ပ္ ေလး ထို႔ေနာက္တြင္ မိန္းမတို႔ရဲ႕ ရတနာအဆီဗူူးေလးမွာ အေမႊးမည္းမည္းေလးမ်ားႏွင့္ ၿခံရံထားၿပီး ႏႈတ္ခမ္းႏွစ္လႊာမွာစိကပ္ေနေလသည္။ အေစ့ေလးပင္မျမင္ရေခ်။ တကယ့္ အဖိုးတန္အပ်ိဳစင္မေလးပင္။ ေက်ာ္ေက်ာ္သည္ မာနရွင္မေလးရဲ႕ ကိုယ္တုံးလုံးပုံေလးေၾကာင့္ သူ၏လီးမွာလည္း ေဘာင္းဘီအတြင္းမွ အလြန္အမင္း႐ုန္းကန္ေနေလသည္။ ထိုအခ်ိန္တြင္ညိဳညိဳေအာင္က ႐ုတ္တရက္အလန႔္တၾကားထေအာ္လိုက္ေလသည္။


“အမေလး”
ညိဳညိဳေအာင္ရဲ႕ေအာ္သံေၾကာင့္ ေက်ာ္ေက်ာ္လည္းေခ်ာင္းေနရာမွ ထြက္ကာညိဳညိဳေအာင္နားသို႔ေျပးသြားလိုက္ေလသည္။
” ဘာျဖစ္လို႔လဲ ညိဳညိဳ”
” ငါ့ေျခေထာက္ကိုဘာေကာင္ကိုက္ သြားလည္းမသိဘူးနာလိုက္တာ။ ေႁမြလားမသိဘူး”
ေက်ာ္ေက်ာ္က ညိဳညိဳေအာင္ရဲ႕ ေျခေထာက္ကိုၾကည့္လိုက္ရာ အေကာင္ကိုက္သြားျခင္းမဟုတ္ဘဲ ေရကန္ထဲမွ ေက်ာက္ခဲအခြၽန္ႏွင့္ သူမေျခေထာက္ရွသြားျခင္းျဖစ္သည္။ ညိဳညိဳေအာင္မွာ ေျခေထာက္႐ုတ္တရက္နာသြားၿပီး ေျခေထာက္မွေသြးမ်ားကို ျမင္လိုက္ရေသာေၾကာင့္ အလြန္ထိတ္လန႔္သြားၿပီး သူမကိုယ္တုံးလုံးႏွင့္ေက်ာ္ေက်ာ္နားတြင္ ထိုင္ေနသည္ကို သတိမထားမိေခ်။ ညိဳညိဳေအာင္ကသတိမထားမိေပမယ့္ ေက်ာ္ေက်ာ္ကေတာ့သတိထားမိေလသည္။ ေအာ္အခုက်ေတာ့လည္း မာနမင္းသမီးေလးက သူ႔ေရွ႕မွာကိုယ္တုံးလုံးႏွင့္ထိုင္ေနပါေပါ့လား။ သူမရဲ႕ မို႔ေမာက္ေနတဲ့ရင္သားညိဳညိဳေလးကို မၾကည့္မိေအာင္သတိထားရင္း ေျခေထာက္ကိုလွမ္းၾကည့္လိုက္ေသာ္လည္း ဗိုက္သားခ်က္ခ်က္ေလးေအာက္မွ အေမႊးမည္းမည္းေလးမ်ားျဖင့္ ၿခံရံထားေသာ ေစာက္ဖုတ္လွလွေလးကိုဘဲ ျမင္မိေတာ့သည္။ေက်ာ္ေက်ာ္ရဲ႕ အၾကည့္႐ိုင္းကိုျမင္မွ ညိဳညိဳေအာင္သည္ မိမိကိုယ္မိမိ သတိထားမိသည္။


” အို ”
ရွက္စိတ္က ငယ္ထိပ္အထိ တက္လာကာ
” ေက်ာ္ေက်ာ္ နင္ဘာကိုၾကည့္ေနတာလဲ အခုခ်က္ခ်င္းငါ့ေရွ႕ကထြက္သြားစမ္း။ ”
” နင့္ေျခေထာက္မွာဒါဏ္ရာႀကီးနဲ႔ေလ ငါၾကည့္ေပးမယ္။”
” မလိုဘူး။ နင္အခုခ်က္ခ်င္းထြက္သြားစမ္းလို႔ေျပာေနတယ္ေနာ္”
ညိဳညိဳေအာင္က ရွက္စိတ္မႊန္ၿပီး တအားႀကဳံးေအာ္သည္။ သူမရဲ႕ လက္ႏွစ္ဖက္ကေတာ့ သူမရဲ႕ ဖြံ႕ထားတဲ့ရင္ အစုံကို ၾကက္ေျခခတ္ပုံစံျဖင့္ကာကြယ္ထားေလသည္။ သို႔ေသာ္ အေပၚကဖုံး ေအာက္ကေပၚဆိုသလို သူမရဲ႕ ႀကီးထြားတဲ့ဖင္ႏွစ္လုံးကိုေတာ့ မည္သို႔မွဖုံးကြယ္လို႔မရေပ။ နီရဲေနေသာ အရွက္မ်က္ႏွာႏွင့္ညိဳညိဳေအာင္ကို ေတြ႕လိုက္ရသည္။ ေအာ္ ခါတိုင္း မာနႏွင့္ အၿမဲတမ္းတင္းမာေနေသာမ်က္ႏွာေလးမွာ အရွက္မ်က္ႏွာအျဖစ္ေျပာင္းေနသည္မွာ အလြန္ရင္ခုံဖြယ္ေကာင္းလွသည္။ ေက်ာ္ေက်ာ္မွာလည္း သူမအား ကိုယ္ခ်င္းစာမိသည္။ မိန္းမပ်ိဳေလးတစ္ေယာက္ တစ္စိမ္းေယာက်ာ္းေလးေရွ႕မွာ အဝတ္တစ္စုံတစ္ရာမပါပဲ ေနရျခင္းကို မည္မွ်ရွက္ရွာေပမည္နည္း။
” မရွက္ပါနဲ႔ အကုန္ျမင္ၿပီးၿပီပဲ….. ကဲနင့္ေျခေထာက္ကိုျပစမ္းပါ”
ေက်ာ္ေက်ာ္က ေျပာေျပာဆိုဆိုႏွင့္ သူမ၏ေျခေထာက္ကိုယူၾကည့္လိုက္ရာ ေျခမကြဲသြားျခင္းျဖစ္သည္။ ဒါဏ္ရာမွာ သိပ္မႀကီးေသာ္လည္း ေသြးမ်ားက ယိုစီးေနသည္။ ေက်ာ္ေက်ာ္က ဘာမေျပာညာမေျပာႏွင့္ ညိဳညိဳေအာင္ရဲ႕ ေျခမကို ပါးစပ္ႏွင့္ငုံလိုက္ေလသည္။


” အို နင္ဘာလုပ္တာလဲ”
သူမ၏ ေျခမကိုစုပ္ျခင္းခံရေသာေၾကာင့္ ညိဳညိဳေအာင္လန႔္သြားသည္။
” နင့္ဒါဏ္ရာက ေသြးေတြထြက္ေနတယ္။ ငါ့အာေငြ႕နဲ႔ ေသြးေျခာက္သြားေအာင္လုပ္ေပးမယ္။ ႏို႔မို႔ဆိုရင္ ဒါဏ္ရာက ေရာဂါပိုးဝင္ရင္ပိုဆိုးသြားလိမ့္မယ္။ ခဏေလာက္ၿငိမ္ၿငိမ္ေလးေန။”
ေက်ာ္ေက်ာ္ေျပာလိုက္မွ ညိဳညိဳေအာင္လည္းၿငိမ္သြားသည္။ သူမသည္ ေယာက်္ားတစ္ေယာက္ရဲ႕ ေျခမစုပ္ေပးျခင္းကိုခံေနရသျဖင့္စိတ္ထဲတြင္ ဖိုတိုတိုပင္ျဖစ္လာသည္။ သို႔ေသာ္ ေက်ာ္ေက်ာ္ရဲ႕ ဂြင္းထုေနပုံမ်ား အိပ္မက္ထဲတြင္ သူမ၏ပါးစပ္ကို အတင္းလိုးေနသည္မ်ားကို ျပန္ျမင္ေယာင္လာေသာအခါ ေက်ာ့္ေက်ာ့္အားစိတ္မခ်ေသာစိတ္မ်ားျပန္ဝင္လာျပန္သည္။
” မၿပီးေသးဘူးလား နင့္ဟာက ေသြးသိပ္ပါၿပီ ေတာ္ေတာ့”
ေက်ာ္ေက်ာ္လည္း ညိဳညိဳေအာင္အား အေတာ္ပင္ခ်ဥ္သြားသည္။ သူ႔မွာေတာ့ ေယာက်ာ္းတန္မဲ့ သူမရဲ႕ေျခေထာက္ကို ေတာင္မ႐ြံမရွာ စုပ္ေပးရသည္။ သူမကသူ႔ကိုမယုံသည့္ဟန္ျဖင့္ေျပာရက္သည္။သို႔ေသာ္ ကြၽန္းတစ္ခုတြင္ ႏွစ္ေယာက္ထဲဆိုသည့္စိတ္ေၾကာင့္ သူမအားခြင့္လႊတ္လိုက္ၿပီး ေသြးတိတ္သြားေသာသူမ၏ ေျခေထာက္ကို သူ႔ရဲ႕ ေဘာင္းဘီ အနားစကိုၿဖဲၿပီးစည္းေပးလိုက္သည္။
” ကဲရၿပီ ငါ့လက္ကို အားယူၿပီးထလိုက္”
” ရတယ္ မလိုဘူး ငါ့ဟာငါထမယ္။ ”
အေရးထဲ သူမက မာနႀကီးျပေနေသးသည္။ ေက်ာ္ေက်ာ္လည္း အျမင္ကပ္ကပ္ႏွင့္ ဘာမွမေျပာေတာ့ပဲ ရပ္ၾကည့္ေနလိုက္သည္။ သူမသည္ ခက္ခက္ခဲခဲ ထၿပီး တစ္လွမ္းႏွစ္လွမ္းေလွ်ာက္ၾကည့္ေသးသည္။ သို႔ေသာ ေျခေထာက္က အလြန္စပ္လာေလသည္။ ထိုအခ်ိန္တြင္သူမသည္ ႐ုတ္တရက္ေလေပၚသို႔ေျမႇာက္ပါသြားသည္။
“အမေလး”
ေက်ာ္ေက်ာ္က ဘာမေျပာ ညာမေျပာႏွင့္ ညိဳညိဳေအာင္ကိုေပြ႕ခ်ီလိုက္ျခင္းျဖစ္သည္။ ညိဳညိဳေအာင္သည္ ေက်ာ္ေက်ာ္ရဲ႕ ရင္ခြင္ကို တစ္ဘုံးဘုံးထုကာ ႐ုန္းေလသည္။
” ေအးနင္ ထပ္ထု ၿပီး႐ုန္းရင္ ငါနင့္ကို ပစ္ခ်ပလိုက္မွာေနာ္နင့္ကို ထားခဲ့ေတာ့မွာ”
ေက်ာ္ေက်ာ္က ၿခိမ္းေျခာက္လိုက္မွ သူမၿငိမ္သြားကာ အသာတၾကည္လိုက္ခဲ့ေလသည္။ စိတ္ထဲမွာေတာ့ မေက်နပ္ေပ။ သူမ တစ္သက္ႏွင့္တစ္ကိုယ္ တစ္စိမ္းေယာက်ာ္းတစ္ေယာက္ ရဲ႕ေပြ႕ခ်ီျခင္းကို ပထမဆုံးအႀကိမ္ခံလိုက္ရသျဖင့္ သူမေ႐ႊရင္အစုံမွာ တစ္ဒိန္းဒိန္းႏွင့္ခုန္ေနေလသည္။ ေက်ာ္ေက်ာ္သည္ ညိဳညိဳေအာင္အား သူမတို႔အိပ္စက္ရာေနရာသို႔ေပြ႕ေခၚလာၿပီး သူမအားေသာင္ျပင္ေပၚတြင္ျငင္ျငင္သာသာေလးခ်ကာ
“ငါအစားသြားရွာလိုက္ဦးမယ္။ ၿငိမ္ၿငိမ္ေလးေနေနာ္။ ငါခဏေနျပန္လာမယ္။”
ေက်ာ္ေက်ာ္က သူမကိုထားသြားၿပီး အခ်ိန္အေတာ္ၾကာမွ ငါးအနည္းငယ္ႏွင့္ ျပန္လာသည္။
………………………………………………..
ညေရာက္လာေသာ္ ညိဳညိဳေအာင္ႏွင့္ ေက်ာ္ေက်ာ္တို႔သည္ ေသာင္ျပင္ေပၚတြင္ မနီးအေဝးအိပ္ၾကေလသည္။ ခႏၶာကိုယ္ေတြကသာ လွဲေနၾကေသာ္လည္း စိတ္ေတြမွာေတာ့ ႏွစ္ေယာက္စလုံးလႈပ္ရွားေနေလသည္။ ညိဳညိဳေအာင္၏ စိတ္တြင္ ရွက္စိတ္ ေက်ာ္ေက်ာ္အားမယုံေသာစိတ္တို႔ေပါင္းကာ ရင္ခုန္ေနၿပီး ေက်ာ္ေက်ာ္မွာကား ညိဳညိဳေအာင္ကို လိုးခ်င္စိတ္ကိုမနည္းထိန္းေနရသည္။ မနက္က သူမရဲ႕ လွပေသာကိုယ္လုံးေလးကိုျပန္အထပ္အထပ္အခါခါျမင္ေယာင္မိေလသည္။
“အင္းအင္း”
ေက်ာ္ေက်ာ္က ညိဳညိဳေအာင္ရဲ႕ၿငီးသံေၾကာင့္ အေတြးကမာၻမွ လန႔္ႏိုးသြားသည္။
“ဟာ ဒီေကာင္မေလးေတာ့ ဒါဏ္ရာေၾကာင့္ဖ်ားၿပီထင္တယ္။”
ညိဳညိဳေအာင္အတြက္စိတ္ပူသြားၿပီး ေက်ာ္ေက်ာ္သည္ ညိဳညိဳေအာင္အိပ္ေနေသာ ေနရာဆီသို႔ အျမန္သြားလိုက္သည္။
ေက်ာ္ေက်ာ္ ညိဳညိဳေအာင္၏ နဖူးကိုစမ္းၾကည့္ရာ ကိုယ္အပူခ်ိန္မွာ သာမန္မွ်သာျဖစ္ေသာေၾကာင့္ စိတ္ေအးသြားၿပီး ျပန္အိပ္ရန္စိတ္ကူးစဥ္ လေရာင္ေလးမလင္းတလင္းႏွင့္ အလြန္လွေနေသာသူမကို ေတြ႕လိုက္ရေသာေၾကာင့္ေက်ာ္ေက်ာ္သည္ စိတ္႐ိုင္းမ်ားဝင္လာေလသည္။ လူသူမနီးေသာ ကြၽန္းေလးတစ္ကြၽန္းေပၚတြင္ ႏွစ္ေယာက္တည္းရွိေနသည္က တစ္ေၾကာင္း သူမရဲ႕ လွပလြန္းေသာ ကိုယ္လုံးႀကီးကို အနီးကပ္ျမင္ေနရသည္ကတစ္ေၾကာင္း အေၾကာင္းေၾကာင္းတို႔ေၾကာင့္ ေက်ာ္ေက်ာ္သည္ စိတ္မထိန္းႏိုင္ေတာ့ပဲ သူမရဲ႕ ႀကီးမားၿပီး ကားထြက္ေနေသာ ဖင္ႀကီးကို လက္ျဖင့္ပြတ္သပ္လိုက္သည္။
” အို မျဖစ္သင့္ပါဘူူးေလ။ ငါေယာက်ာ္းပဲ စိတ္ကိုထိန္းႏိုင္ရမွာေပါ့။ “အေတြးႏွင့္အတူ ေက်ာ္ေက်ာ္က သူ႔ရဲ႕လက္အစုံကို သူမဖင္ေပၚမွ ဖယ္လိုက္စဥ္
” နင္ငါ့ကိုေစာ္ကားမလို႔ မလား။ နင္ကေခြးလိုအေကာင္ တဏွာ႐ူးပဲ။ ေယာက်ာ္းတစ္ေယာက္ျဖစ္ၿပီး မိန္းကေလးတစ္ေယာက္ကို အခြင့္အေရးယူခ်င္တဲ့အေကာင္။ နင္ဘယ္မိဘကေမြးလာတာလဲ။ မိုက္႐ိုင္းေအာက္တန္းက်တဲ့အေကာင္”
ညိဳညိဳေအာင္သည္ ေက်ာ္ေက်ာ္အား ပ်စ္ပ်စ္ႏွစ္ႏွစ္ေျပာလိုက္ရာ ေက်ာ္ေက်ာ္သည္ အလြန္တရာေဒါသေပါက္ကြဲသြားသည္။
သူမကိုေသာင္ျပင္သို႔တြန္းလွဲကာ မ်က္ႏွာအႏွံ႔ကို တရၾကမ္းနမ္းေလသည္။ ပက္လက္ျဖစ္ေနေသာ ညိဳညိဳေအာင္ကိုတက္ခြကာ သူမ၏ လက္ႏွစ္ဘက္ကို ေက်ာ္ေက်ာ္က သူ၏လက္ႏွစ္ဖက္ျဖင့္ဖမ္းခ်ဳပ္ထားၿပီး ႏႈတ္ခမ္းဖူးဖူးေလးကို အငမ္းမရနမ္းသည္။ ညိဳညိဳေအာင္က ႐ုန္းေသာ္လည္း အရမ္းေဒါသထြက္ေနေသာ ေက်ာ္ေက်ာ္၏ အင္အားကိုမလြန္ဆန္ႏိုင္ပဲ သူမ၏ႏႈတ္ခမ္းေလးအား ေက်ာ္ေက်ာ္ရဲ႕ ႏႈတ္ခမ္းျဖင့္အားရပါးရ နမ္းျခင္းကိုခံလိုက္ရပါေတာ့သည္။ သူမရဲ႕ႏႈတ္ခမ္းေလးအား နမ္းယုံျဖင့္ အားမရေသးဘဲ ေက်ာ္ေက်ာ္ရဲ႕ လွ်ာျပားႀကီးက သူမရဲ႕ႏႈတ္ခမ္းအတြင္းမဖိတ္ေခၚပဲဝင္ေရာက္လာသည္။လွ်ာႏွစ္ခုက ညိဳညိဳေအာင္ရဲ႕ ႏႈတ္ခမ္းအတြင္းတိုက္ပြဲဝင္ေနရာ ေက်ာ္ေက်ာ္သည္ ေဖာ္မျပႏိုင္ေသာအေတြ႕ထူးႀကီးကို အားရပါးရခံစားေနရသည္။ေက်ာ္ကေက်ာ္က သူ၏လက္တစ္ဖက္ျဖင့္ သူမရဲ႕ လက္ႏွစ္ဖက္ကိုဖူးၿပီး ခ်ဳပ္ထားရင္း က်န္လက္တစ္ဖက္ျဖင့္ သူမ၏ ရင္ဖုံးအက်ႌကို ဆြဲလွန္ျခင္းခံလိုက္ရေသာေၾကာင့္ ညိဳညိဳေအာင္၏ရင္ဘတ္မွ မို႔ေမာက္ေနေသာ ႏို႔ညိဳညိဳႏွစ္လုံးသည္ ႐ုန္းထေနေတာ့သည္။ ေက်ာ္ေက်ာ္က သူမ၏ ႏို႔ႏွစ္လုံးကို အားႏွင့္ညႇစ္လိုက္ရာ
“အား နာတယ္။ နင္ငါ့ကို မတရားမလုပ္နဲ႔ေနာ္ ေက်ာ္ေက်ာ္ ငါနင့္ကို အုအုအု”
မာနရွင္မေလးမွာ စကားကိုပင္ဆုံးေအာင္မေျပာႏိုင္ရွာေပ။ ေက်ာ္ေက်ာ္က သူမ၏ပါးစပ္ကို သူ႔ႏႈတ္ခမ္းျဖင့္နမ္းၿပီး ပိတ္လိုက္ေသာေၾကာင့္ျဖစ္သည္။ညိဳညိဳေအာင္မွာ ငယ္စဥ္ကတည္းက ေယာက်ာ္းမ်ား ႐ြံ႕ရွာမိသူျဖစ္ေသာေၾကာင့္ တစ္စိမ္းေယာက်ာ္းေလးမ်ားႏွင့္ ကင္းကင္းေနခဲ့ေသာသူျဖစ္ရာ ေယာက်ာ္းတို႔၏ အထိအေတြ႕ကိုလုံး၀ မခံဘူးေသာ အပ်ိဳ႐ိုင္းေလးျဖစ္ေသာ္လည္း ယခုအခ်ိန္တြင္ သူမရဲ႕ ႏို႔အစုံကို ေက်ာ္ေက်ာ္၏ လက္ၾကမ္းျဖင့္ အညႇာမတာ ကိုင္တြယ္ျခင္းခံေနေလၿပီ။ ထိုအသိေၾကာင့္ သူမသည္ ေၾကကြဲဝမ္းနည္းလွေသာ္လည္း သူမ၏ေအာက္ပိုင္းမွာ ယားလာသလိုလို တစ္ခုခုႏွင့္ အထိခံခ်င္သိလိုျဖစ္လာသည္။ ေက်ာ္ေက်ာ္ကေတာ့ သူမရဲ႕ သူမ၏ႏို႔ႏွစ္လုံးကို ကုန္းၿပီး စုပ္သည္။ တစ္ဘက္ၿပီးတစ္ဘက္ လွ်ာျဖင့္ယက္သည္။ ႏို႔သီးေခါင္းညိဳညိဳေလးမ်ားကိုလည္း အျပန္အလွန္ စို႔သည္။ ႏို႔ဆာေနေသာကေလးတစ္ေယာက္ကဲ့သို႔ တႁပြတ္ႁပြတ္ျမည္ေအာင္ကိုစို႔သည္။ အပ်ိဳ႐ိုင္းမေလး၏ ႏို႔ကိုစုပ္ရေသာအရသာ လက္ကလည္း ႏို႔လုံးႀကီးကို ပြတ္သပ္ကိုင္တြယ္ေနရေသာအရသာတို႔ေၾကာင့္ ညိဳညိဳေအာင္အားခ်ဳပ္ထားေသာ အားမ်ားေလ်ာ့လာေလသည္။
ညိဳညိဳေအာင္သည္ ေက်ာ္ေက်ာ္သူမအား ခ်ဳပ္ထားေသာအားေလ်ာ့လာသည္ကို အခြင့္အေရးယူၿပီး လက္ကို အားကုန္႐ုန္းကာ သူမအားတက္ခြထားေသာ ေက်ာ္ေက်ာ္ကို အားကုန္တြန္းလိုက္သည္။ ေက်ာ္ေက်ာ္သည္ မေမွ်ာ္လင့္ပဲ အတြန္းခံလိုက္ရေသာေၾကာင့္ အငိုက္မိသြားၿပီး ေသာင္ျပင္ေပၚသို႔လဲက်သြားသည္။ ေက်ာ္ေက်ာ္လဲက်သြားသည္ႏွင့္ ညိဳညိဳေအာင္သည္ လဲေနရာမွ ကုန္းထကာ ထြက္ေျပးရာ တစ္လွမ္းႏွစ္လွမ္းပဲ ေျပးရေသးသည္ ေျခေထာက္မွဒါဏ္ရာေၾကာင့္ ဟန္ခ်က္ပ်က္ၿပီး ေလးဖက္ေထာက္အတိုင္းလဲက်သြားသည္။
ေက်ာ္ေက်ာ္လည္း လဲေနရာမွအျမန္ထၿပီး ညိဳညိဳေအာင္၏ေဘာင္ဘီတိုကိုဆြဲထားေလသည္။ ညိဳညိဳေအာင္ကလည္း ေလးဘက္အေထာက္လိုက္ျဖင့္ ဆက္ၿပီးသြားရာ ေက်ာ္ေက်ာ္က သူမ၏ေဘာင္းဘီတိုကို ဆြဲထားသျဖင့္ ေဘာင္းဘီတိုကိုခြၽတ္လိုက္သလိုျဖစ္ကာ ညိဳညိဳေအာင္၏ ဖင္ညိဳညိဳႀကီးမွာ ဘြားကနည္းေပၚလာေလသည္။ ေက်ာ္ေက်ာ္မွာ သူအႏွစ္ႏွစ္အလလ လိုခ်င္လွေသာ ဖင္ႀကီးကို ေလးဖက္ေထာက္ပုံစံျဖင့္ျမင္လိုက္ရေသာ္ စိတ္႐ိုင္းမ်ားပိုမိုဝင္လာၿပီး သူ၏ေဘာင္းဘီကိုဆြဲခြၽတ္လိုက္ၿပီး သူမကို ပက္လက္ဆြဲလွန္ကာ သူ႔ရဲ႕ လီးႀကီးျဖင့္ ထိုးထည့္လိုက္သည္။ သို႔ေသာ္ ညိဳညိဳေအာင္က ေအာက္ေန႐ုန္းေနၿပီး ေပါင္ကိုစိထားေသာေၾကာင့္ လီးႀကီးမွာလိုရာကိုမေရာက္ပဲ သူမ၏ေပါင္ကိုသာ သြားထိုးမိေလသည္။ လိုရာကိုမေရာက္သျဖင့္ေက်ာ္ေက်ာ္စိတ္တိုသြားၿပီ။ ညိဳညိဳေအာင္ရဲ႕ ႏို႔သီးေခါင္းႏွစ္ခုကို သူ၏လက္ျဖင့္ ညႇစ္ေျခလိုက္ရာ သူမသည္နာက်ဥ္မႈေၾကာင့္ သတိလြတ္ၿပီးေပါင္ကားသြားေလသည္။
ေက်ာ္ေက်ာ္က အခြင့္အေရးကိုလက္လႊတ္မခံပဲ သူ႔ရဲ႕ စံခ်ိန္တင္လီးႀကီးကို သူမရဲ႕ အပ်ိဳစင္ ေစာက္ဖုတ္ထဲထိုးထည့္လိုက္ရာ သူ၏နီရဲၿပီး ၿပဲလွန္ေနေသာ ဒစ္တစ္ခုလုံးဝင္သြားေလသည္။
“အား အမေလး နာလိုက္တာ။ အေမေရကယ္ပါဦး သမီးေတာ့ အလုပ္ခံေနျရ႕ပီ အီး။”
ညိဳညိဳေအာင္မွာ သူမ၏ၾကပ္ထုပ္ေနေသာ ေစာက္ဖုတ္အဝထဲသို႔ ဒစ္ဝင္လာေသာ ဒါဏ္ေၾကာင့္ ေအာ္မိေအာ္ရာ ေအာ္လိုက္မိေလေတာ့သည္။ သူမရဲ႕ ေအာ္သံက ေက်ာ္ေက်ာ္ကို ပိုမိုၿပီးစိတ္ႂကြေစရာ ဒစ္တစ္ခုသာဝင္ေနေသာသူ၏လီးကို အားစိုက္ၿပီးထိုးလိုက္သည္။ ႏူးညံ့ေသာ ေစာက္ဖုတ္အတြင္းသားမ်ားက ေက်ာ္ေက်ာ္၏လီးကိုညႇစ္ထားရာ ေက်ာ္ေက်ာ္သည္ ကာမအရသာကို အေကာင္းဆုံးခံစားေနရသည္။ညိဳညိဳေအာင္၏ အဖုတ္ကေလးမွာ ၾကပ္လြန္းလွသလို ေက်ာ္ေက်ာ္ရဲ႕လီးမွာလည္း သာမန္ထက္ႀကီးေသာေၾကာင့္ အဖုတ္ထဲသို႔ အဆုံးထိ ထိုးလို႔မရျဖစ္ေနသည္။ ညိဳညိဳေအာင္မွာလည္းအလြန္နာက်င္စြာခံစားရေလသည္။
လီးမွာလည္း သုံးပုံတစ္ပုံသာဝင္ေသးသည္။ ေက်ာ္ေက်ာ္မွာ ဆက္ၿပီးလိုးေသာ္လည္း လီးမွာ အကာအရံတစ္ခုေၾကာင့္ ထပ္မဝင္ေတာ့ေခ်။ေက်ာ္ေက်ာ္သည္ သူမရဲ႕ အပ်ိဳေမွးကို သူ႔လီးႀကီးသြားေထာက္ေနၿပီျဖစ္ေၾကာင္းကို သေဘာေပါက္လိုက္သည္။ေအာ္အခုေခတ္ႀကီးထဲမွာ ရွားရွားပါးပါးအပ်ိဳစင္ေလးပါလားဟု ေတြးမိရာသူမအား အတင္းဆက္မထည့္ေတာ့ပဲ ဝင္သေလာက္ေလးကို သြင္းလိုက္ထုတ္လိုက္ႏွင့္ ညင္ညင္သာသာဆက္လုပ္လိုက္ေလသည္။ညိဳညိဳေအာင္မွာလည္း အလြန္နာက်ဥ္ေနရာမွ တစ္ျဖည္းျဖည္းသက္သာလာၿပီး အဖုတ္နားမွတဆင့္ ခံစားခ်က္တစ္မ်ိဳးေလးက သူမတကိုယ္လုံးကိုပ်ံ႕ႏွံ႔လာေလသည္။သူမသည္ ႐ုန္းကန္ျခင္းမရွိေတာ့ေၾကာင့္ကို ကိုယ့္ကိုကိုယ္ သတိမျပဳေအာင္ ထိုခံစားခ်က္ေလးတြင္ မွိန္းေမာေနမိေတာ့သည္။
ေက်ာ္ေက်ာ္သည္ သူ႔ရဲ႕လီးႀကီးတြင္ စြတ္စိုလာၿပီး ေစာက္ဖုတ္ေလးမွာ အရင္ေလာက္မၾကပ္ေတာ့ေၾကာင္းသတိထားမိလာသည္။ထို႔ေၾကာင့္ ေက်ာ္ေက်ာ္သည္အားထည့္ၿပီး တစ္ဆုံးလိုးထည့္လိုက္ရာ ေဖာက္ကနဲ ခံစားလိုက္ရၿပီး လီးမွာတစ္ဆုံးဝင္သြားေလသည္။ ညိဳညိဳေအာင္မွာလည္း အသည္းခိုက္မတတ္နာသြားၿပီး မ်က္ရည္မ်ားလည္းဒလေဟာစီးက်လာသည္။ဆီးစပ္ႏွစ္ခုမွာလည္း ၾကားေလေသြးလို႔မရေအာင္ပင္ ထိကပ္သြားေလသည္။
အပ်ိဳေမွးေလးေပါက္သြားသည္ကို ေက်ာ္ေက်ာ္သိလိုက္သည္။ ထိုအသိႏွင့္အတူ အပ်ိဳစစ္စစ္ေလးကို ပါကင္ေဖာက္ေနရပါလားဟူေသာအသိေၾကာင့္ စိတ္ေတြပိုႂကြလာၿပီး ေက်ာ္ေက်ာ္က အားကုန္ေဆာင့္ေလသည္။ ေအာက္မွ ေက်ာ္ေက်ာ္၏အားရပါးရ လိုးျခင္းခံေနရေသာညိဳညိဳေအာင္သည္ သူမ၏က်ဥ္းက်ပ္လွေသာ အဖုတ္ေလးထဲသို႔ဝင္ထြက္ေနေသာဒစ္ဒါဏ္ေၾကာင့္ အသက္ကိုပင္မနည္းရႉေနရရွာသည္။ အဖုတ္မွာအပ်ိဳစစ္စစ္အဖုတ္ျဖစ္ေသာေၾကာင့္ ႏူးညံ့ၿပီး ေက်ာ္ေက်ာ္၏လီးကို သားရည္ကြင္းစည္းထားသကဲသို႔ က်ပ္ထုတ္စြာဆြဲစုပ္ထားရာ လီတံတစ္ေခ်ာင္းလုံး ပူထူကာ အရသာရွိလွသည္။ ဆယ္ခ်က္ဆယ့္ငါးခ်က္ခန႔္ အားရပါးရေဆာင့္ခံရၿပီးေသာ္ ညိဳညိဳေအာင္၏ အဖုတ္ႏုႏုမွာ အရည္မ်ားဒလေဟာထြက္လာၿပီး အဖုတ္မွာ အနည္းငယ္ေခ်ာင္လာသည္။ ညိဳညိဳေအာင္မွာလည္း သူမလုံးဝသေဘာမတူမၾကည္ျဖဴဘဲ အလိုးခံေနရေသာ္လည္း ခံစားခ်က္တစ္မ်ိဳးက သူမရဲ႕ ႐ုန္းကန္ေနမႈမ်ားကို အႏိုင္ယူလာသည္။ သူမသည္ အလြန္ႀကီးေသာ လီးႀကီးျဖင့္ အပ်ိဳေမွးကို အၿဖဲခံရစဥ္ကပင္ နာက်ဥ္မႈကို အံႀကိတ္ၿပီး မေအာ္ျဖစ္ေအာင္ မာနျဖင့္တင္းခံႏိုင္ခဲ့ေသာ္လည္း ယခုခံစားခ်က္ကိုေတာ့မလြန္ဆန္ႏိုင္ေအာင္ျဖစ္လာသည္။ သူမတစ္ကိုယ္လုံးရွိအေၾကာမ်ားက တဆပ္ဆပ္တုန္လာၿပီး သူမကိုယ္တိုင္မသိလိုက္ခင္ ပါးစပ္မွ ညည္းသံမ်ားထြက္လာေလသည္။
သူမက မၾကည္ျဖဴေသာ္လည္း သဘာဝအရ သူမခႏၶာကိုယ္က ကာမအရသာကိုေၾကေၾကနပ္နပ္ခံယူေနၿပီျဖစ္သည္။
“စြပ္စြပ္ ႁပြတ္ႁပြတ္ ဖြတ္ဖြတ္ ပလြတ္ပလြတ္”
” အင္းအင္း အားအားအား”
ေစာက္ရည္မ်ားက ဆက္တိုက္ထြက္လာေသာေၾကာင့္ ေစာက္ပတ္ထဲ လီးဝင္သည့္အသံမ်ားကပိုၿပီးက်ယ္လာသည္။ လိုးသံမ်ားေကာ ညိဳညိဳေအာင္၏ ညည္းသံမ်ားေၾကာင့္ ေက်ာ္ေက်ာ္ကအရမ္းေကာင္းလာၿပီး သူမရဲ႕ ေပါင္ႏွစ္လုံးကို သူ၏ပုခုံးေပၚတင္ၿပီး ဆက္တိုက္ေဆာင့္ရာ လရည္မ်ားက ေတာင္က်ေခ်ာင္းပမာအရွိန္ျပင္းျပင္းျဖင့္ ညိဳညိဳေအာင္၏ေစာက္ေခါင္းအတြင္းသို႔ တိုးဝင္သြားေလသည္။ ေက်ာ္ေက်ာ္လည္း အေၾကာေပါင္းတစ္ေထာင္စိမ့္ၿပီး ပါးစပ္မွပင္
“ေကာင္းလိုက္တာညိဳညိဳရယ္ နင့္ကိုလိုးလို႔ေကာင္းလိုက္တာ”
ဟု ညစ္ညစ္ပတ္ပတ္ေျပာထြက္သြားေလသည္။ ညိဳညိဳေအာင္မွာလည္း သူမ၏ေစာက္ေခါင္းအတြင္းသို႔ ေႏြးကနည္း ေႏြးကနည္း ဝင္လာေသာလရည္မ်ားေၾကာင့္လည္းေကာင္း ေက်ာ္ေက်ာ္ရဲ႕ ညစ္ညစ္ပတ္ပတ္အေျပာေၾကာင့္လည္းေကာင္း လက္မ်ားေျခမ်ား အျပင္းအထန္ေကာက္ေကြးသြားၿပီး ၿပီးသြားေလသည္။
ေက်ာ္ေက်ာ္လည္း ပင္ပန္းသြားၿပီး ပုခုံးေပၚသို႔ထမ္းထားေသာ ညိဳညိဳေအာင္၏ေျခေထာက္ႏွစ္ေခ်ာင္းကိုေအာက္သို႔ခ်လိုက္ၿပီး
“ညိဳညိဳေရ ငါစိတ္ကိုမထိန္းႏိုင္ေတာ့လို႔ေတာင္းပန္ပါတယ္ဟာ ငါ့ကိုခြင့္လႊတ္ေနာ္”
မာနရွင္မေလးမွာ ေက်ာ္ေက်ာ္၏ေတာင္းပန္စကားေၾကာင့္ ပိုၿပီးစိတ္တိုလာသည္။ သူမတစ္သက္လုံး ထိန္းသိမ္းလာခဲ့ေသာ အပ်ိဳအဖုတ္ေလးကို သူ႔ရဲ႕ လီးမည္းမည္း ဒစ္နီနီႀကီးနဲ႔ မညႇာမတာ လိုးတုန္းကလိုးၿပီး လရည္ေတြကို အားရပါးရ ထည့္ၿပီးမွ စကားတစ္ခြန္းျဖင့္ေတာင္းပန္ေသာေက်ာ္ေက်ာ္ကို အရမ္းမုန္းၿပီး
” ငါ့ကိုမုဒိန္းက်င့္တဲ့ နင့္လိုေကာင္ကို ဘယ္ေတာ့မွခြင့္မလႊတ္ဘူး။ နင္ဟာ တိရစာၦန္ကေမြးလာတဲ့ေကာင္။ နင့္ကိုငါဘယ္ေတာ့မွ မေၾကဘူးေက်ာ္ေက်ာ္။”
ညိဳညိဳေအာင္က ေက်ာ္ေက်ာ္ကို ပက္ပက္စက္စက္ေျပာၿပီးထလိုက္ရာ ေလးဖက္ေထာက္ၿပီးလဲက်သြားသည္။ ေက်ာ္ေက်ာ္သည္ သူ႔အား တိရစာၦန္ကေမြးတဲ့ေကာင္ဟု အေျပာခံလိုက္ရသျဖင့္ ေဒါသျပန္ထြက္လာသည္။ထို႔အျပင္ ေလးဖက္ေထာက္ပုံျဖင့္သူအၿမဲတမ္းလိုခ်င္ေနေသာညိဳညိဳေအာင္၏ဖင္ညိဳညိဳဝိုင္းဝိုင္းႀကီးကိုျမင္လိုက္ရေသာအခါ လီးႀကီးမွာတဖန္ေထာင္မတ္လာၿပီး
“ဒီေလာက္မာနႀကီးတဲ့ နင့္ကိုငါ အဖုတ္ကိုမကဘူး နင့္ဖင္ကိုလိုးၿပီး နင့္မာနကိုငါခ်ိဳးျပမယ္ ညိဳညိဳ”
ပါးစပ္ကေျပာရင္း ေက်ာ္ေက်ာ္သည္ သူမကို ေလးဖက္ေထာက္ပုံစံျဖင့္ အေနာက္မွဖိခ်ၿပီး သူ႔ရဲ႕လီးျဖင့္ မာနရွင္မေလး၏ တင္းကား ႏူးညံ့ေသာ ဖင္ၾကားကိုေထာက္လိုက္သည္။
သူမ၏ဖင္ကို လီးျဖင့္အေထာက္ခံလိုက္ရသျဖင့္ ညိဳညိဳေအာင္လန႔္သြားသည္။ ေက်ာ္ေက်ာ္က သူမဖင္ကို တကယ္လိုးတို႔မည္ကိုသိလိုက္ရသျဖင့္ ညိဳညိဳေအာင္က႐ုန္းသည္။သို႔ေသာ္ ေမွာက္ရက္လဲေနေသာ သူမအေပၚကို ေက်ာ္ေက်ာ္က သူ႔ကိုယ္လုံးနဲ႔ ဖိထားၿပီး သူမ၏လက္တစ္ဖက္ကို လက္ျပန္ေခါက္ၿပီး ခ်ဳပ္ထားရာ ႐ုန္းေလ သူမဖင္ႀကီးက တရမ္းရမ္းႏွင့္ ပိုၿပီးကုန္းေပးသလိုျဖစ္လာေလသည္။ ေက်ာ္ေက်ာ္က ညိဳညိဳေအာင္၏ ခေရပြင့္ညိဳညိဳေလးထဲ သူ႔လီးႀကီးကို ထိုးထည့္ရန္ႀကိဳးစားသည္။သို႔ေသာ္ ဖင္ႀကီးက ရမ္းေနရာ မည္သို႔မွ ထိုးလို႔အဆင္မေျပေခ်။ ေက်ာ္ေက်ာ္သည္ ေဒါသပိုထြက္လာၿပီး သူမ၏လက္ကို အတင္းေခါက္လိုက္ကာ လက္တစ္ဖက္ျဖင့္ သူမဆံပင္ကို ဆြဲလိုက္သည္။
” အား အား”
လက္ကို အတင္းအလိမ္ခံလိုက္ရသည့္ အျပင္ ဆံပင္ပါအဆြဲခံလိုက္ရသျဖင့္ ညိဳညိဳေအာင္မွာ အရမ္းနာသြားၿပီး အလန႔္တၾကားေအာ္လိုက္ေလသည္။
“နင္ထပ္ၿပီး ႐ုန္းရင္ နင့္လက္က်ိဳးသြားလိမ့္မယ္ ၿငိမ္ၿငိမ္ေနစမ္း”
ညိဳညိဳေအာင္သည္ လက္က်ိဳးသြားမည္ကို စိုးသျဖင့္ မည္သို႔မွ မတတ္ႏိုင္ေတာ့ပဲ သူမ၏ အဖိုးတန္ အပ်ိဳစင္ဖင္ႀကီးကို ၿငိမ္ေပးလိုက္ရပါေတာ့သည္။ ေက်ာ္ေက်ာ္လည္း ဆံပင္ဆြဲထားသည့္ လက္ကိုလႊတ္ၿပီး သူ႔လီးႀကီးကို ကိုင္ကာ သူမ၏ ဖင္ေပါက္ထဲသို႔ ေသေသခ်ာခ်ာ ခ်ိန္ၿပီး လီးကိုတစ္ဆုံးထိုးထည့္လိုက္သည္။ ေက်ာ္ေက်ာ္၏လီးမွာ ၾကပ္တည္းလွေသာ ဖင္ေပါက္ထဲသို႔ တစ္ျဖည္းျဖည္းခ်င္းျဖင့္ အဆုံးအထိဝင္သြားသည္။ ညိဳညိဳေအာင္သည္ဖင္ကို မည္သည့္ေခ်ာဆီမွမပါဘဲ အစိမ္းလိုးျခင္းခံလိုက္ရေသာေၾကာင့္ အသည္းခိုက္မတတ္နာသြားၿပီး အားကုန္ေအာ္လိုက္ေလသည္။ သူမ၏ဖင္ထဲသို႔ ဝင္သြားေသာလီးရွည္ႀကီးမွာ မဆုံးႏိုင္ဘူးဟုပင္ထင္ရသည္။ အပၚက လိုးေနေသာေက်ာ္ေက်ာ္မွာလည္း ဖင္ေပါက္မွာ အလြန္ၾကပ္သျဖင့္ သူ၏လီးတံတစ္ေလွ်ာက္ပင္ ေတာ္ေတာ္နာသြားေလသည္။
သို႔ေသာ္ အပ်ိဳမဖင္ကို လိုးေနရေသာ အသိကလည္း အရမ္းကို စိတ္အားထက္သန္ေစသည္။ ညိဳညိဳေအာင္မွာလည္း ဖင္အလိုးခံေနရေသာသူမဘဝကို ေတြးမိၿပီး မ်က္ရည္မ်ားတဖန္ျပန္က်လာသည္။ အလိုးခံေနရင္းပင္ သူမ၏ သူငယ္ခ်င္းတစ္ေယာက္ေျပာဖူးေသာစကားမ်ားကို ျပန္ၾကားေယာင္လာမိသည္။
” အေနာက္ေပါက္ကိုဆို ေတာ္ယုံတန္ယုံ မိန္းမကေပးလုပ္တာမဟုတ္ဘူးဟ။ တစ္ခ်ိဳ႕ေၾကးစားမေတြေတာင္ မေပးလုပ္ဘူး။”
ထိုစကားကို ျပန္ၾကားေယာင္လာေသာ္ ညိဳညိဳေအာင္သည္ သူမ၏ဘဝမွာ ၾကက္မေလာက္ေတာင္ အဆင့္မရွိေတာ့ဘူးဟု အေတြးဝင္လာကာ ဝမ္းနည္းလာေလသည္။သို႔ေသာ္ အလြန္အံ့ၾသဖြယ္ေကာင္းလာသည္မွာ သူမသည္ ဖင္အစိမ္းအလိုးခံရသျဖင့္ အလြန္နာေသာ္လည္း သူမ၏အဖုတ္က တစ္ျဖည္းျဖည္း ယားလာၿပီး တစ္ကိုယ္လုံးတစ္ျဖည္းျဖည္းႏွင့္ ပူလာကာ ဖင္ခံေနရျခင္းကို ႏွစ္သက္လာျခင္းျဖစ္သည္။
သူမသည္ ကေလးဘဝကတည္းက မာနအရမ္းႀကီးခဲ့သည္။ ထိုမာနေၾကာင့္ မိမိကိုယ္မိမိလည္း ယုံၾကည္မႈရွိလာခဲ့သည္။ မာနသည္ သူမ၏လက္နက္ျဖစ္သည္ သူမ၏ အားကိုးရာျဖစ္သည္။ သို႔ေသာ္ ယခုမွာေတာ့ သူမ၏မာနမ်ားေကာ အရွက္တရားမ်ားေကာ တစ္သက္လုံးထိန္းသိမ္းလာခဲ့ေသာ အပ်ိဳဂုဏ္မ်ားမွာ ႐ိုက္ခ်ိဳးခံလိုက္ရၿပီျဖစ္သည္။ ယခုအခ်ိန္တြင္ ညိဳညိဳေအာင္၏ မာနမ်ားေနရာတြင္ အစားဝင္သည္မ်ားကေတာ့ အရႈံးေပးလိုျခင္း ပက္ပက္စက္စက္ အလိုးခံရသည့္ဘ၀ ကိုေတာင့္တလာျခင္းတိုျ့ဖစ္သည္။
ေက်ာ္ေက်ာ္ကေတာ့ လိုးေကာင္း ေဆာင့္ေကာင္းတုန္းျဖစ္သည္။ လီးႀကီးမွာ ဖင္ေပါက္ညိဳညိဳထဲမွ ဝင္လိုက္ထြက္လိုက္ ႏွင့္ ေဂြးဥႏွစ္လုံးမွာလည္း အဖုတ္ကိုတစ္ဖတ္ဖတ္ျဖင့္႐ိုက္ခတ္ေနေလသည္။
ေက်ာ္ေက်ာ္မွာ အားရပါးရေဆာင့္ရင္း မထိန္းႏိုင္ေတာ့ဘဲ သူမ၏ဖင္ေခါင္းထဲသို႔ သုတ္ရည္မ်ားကို အရွိန္ျပင္းစြာျဖင့္ပန္းထုတ္လိုက္ေလသည္။ ညိဳညိဳေအာင္မွာလည္း သူမ၏ဖင္ေခါင္းအတြင္းမွ လီးႀကီးတစ္ဇတ္ဇတ္ တုန္သြားသည္ကိုသိလိုက္ၿပီး သုတ္ရည္ေႏြးေႏြးမ်ား ဖင္ထဲသို႔ဝင္လာသည္ႏွင့္တၿပိဳင္နက္ သူမပါ တုန္တက္သြားၿပီး ၿပီးဆုံးသြားေလသည္။ ေက်ာ္ေက်ာ္၏လီးႀကီးလည္း သူမ၏ဖင္ထဲမွ ႁပြတ္ကနည္းထြက္လာကာ ေက်ာ္ေက်ာ္လည္း အားအင္မ်ားကုန္သြားၿပီး ညိဳညိဳေအာင္ေဘးတြင္ လွဲခ်လိုက္ေလသည္။
ညိဳညိဳေအာင္မွာ ေသာင္ျပင္ေပၚတြင္ ဒူးႏွစ္လုံးကို လက္ျဖင့္ပိုက္ကာ ငိုေနေလသည္။ ေက်ာ္ေက်ာ္မွာ လိုအင္ဆႏၵမ်ားလည္းျပည့္သြားၿပီျဖစ္ေသာေၾကာင့္ စိတ္႐ိုင္းမ်ားမရွိေတာ့ဘဲ တစ္ရႈံ႕ရႈံ႕ငိုေနေသာ ညိဳညိဳေအာင္ကိုၾကည့္ၿပီး အႀကီးအက်ယ္ေနာင္တရလာေတာ့သည္။
“ငါငါ ဘယ္လိုျဖစ္သြားတာပါလိမ့္။ ငါမိန္းကေလးတစ္ေယာက္ကို ေစာ္ကားမိသြားၿပီ။ငါဟာ အလကားေကာင္ပဲ။ဆႏၵကိုေတာင္ မထိန္းႏိုင္တဲ့ေကာင္ပဲ။”
ေက်ာ္ေက်ာ္သည္ ျဖစ္ပ်က္ခဲ့သမွ်အတြက္ မိမိကိုယ္ကို ခြင့္မလႊတ္ႏိုင္ေတာ့ပဲ။ ညိဳညိဳေအာင္အား
“ငါမွားသြားၿပီ ညိဳညိဳ ရယ္ နင့္ကိုငါ ေတာင္းပန္လဲမထူးေတာ့မွန္းငါသိပါတယ္ဟာ။ နင္ငါ့ကို သတ္လိုက္ပါဟာ။ ေနာ္နင္ ငါ့ကိုသတ္လိုက္ပါ။ ငါေက်ေက်နပ္နပ္ႀကီးအေသခံပါ့မယ္။”
ေက်ာ္ေက်ာ္သည္ ညိဳညိဳေအာင္၏လက္ထဲသို႔ ဓားကို ထည့္ေပးလိုက္သည္။ ထို႔ေနာက္ သူမသူ႔အားဓားျဖင့္ထိုးမည္ကို အသင့္ေစာင့္ေနလိုက္သည္။ သို႔ေသာ္ ညိဳညိဳေအာင္က ဓားကိုလႊင့္ပစ္လိုက္သည္။
သဲေသာင္ျပင္အထက္မွာ ခ်စ္သူစုံတြဲ အသစ္စက္စက္ တစ္တြဲေပၚထြက္လာသည္ကို လမင္းႀကီးကေတာ့ ၾကည္ႏူးစြာငုံ႔ၾကည့္ေနေလသည္။ ေက်ာ္ေက်ာ္ႏွင့္ ညိဳညိဳတို႔ တစ္ဦးႏွစ္တစ္ဦး နားလည္မႈရၿပီး ေနာက္တစ္ရက္တြင္ သေဘာတစ္စီး သူတို႔ကြၽန္းနားတြင္ျဖတ္သြားၿပီး ေက်ာ္ေက်ာ္တို႔ကို ေတြ႕ျမင္သြားသျဖင့္ သူတို႔အတြဲကို ကယ္တင္ခဲ့ေလသည္။

Leave a Reply

Your email address will not be published.