“ပူစီေညာင္”

ေဇာ္မိုးက႐ုပ္ရည္ေလးသနား
ကမားနဲ႔မို႔လူခ်စ္လူခင္ေပါၾကတယ္။နယ္ကလာၿပီးရန္ကုန္မွာေက်ာင္း
တက္ေတာ့ရန္ကုန္ကလူႀကီးသားသ
မီးေတြနဲ႔သိကြၽမ္းၿပီးေက်ာင္းၿပီးခ်ိန္
တြင္ထိုသူငယ္ခ်င္းမ်ားကအလုပ္
ေပးၾကသည္။အလုပ္နဲ႔နီးေသာရပ္
ကြက္တြင္ေနထိုင္ရန္အတြက္တိုက္
ခန္းတစ္ခန္းလိုက္ရွာေနစဥ္သူငယ္
ခ်င္းတစ္ေယာက္၏အကူအညီနဲ႔သူ႔
အကိုအိမ္မွာခနတာစတည္းခ်ၿပီး
မိမိႏွင့္ကိုက္ညီေသာတိုက္ခန္းကိုရွာ
ေဖြေနခ်ိန္မွာေတာ့အကိုတို႔မိသားစု
မွလိုေလေသးမရွိအကူအညီေပးၾက
ပါတယ္။ထိုအကိုမွာေတာ့သမီးတစ္ေယာက္ႏွင့္သားေလးႏွစ္ေယာက္
ရွိၿပီး၊သမီးအကအသက္ကဆယ့္ငါးႏွစ္အ႐ြယ္ႏွင့္သားမ်ားကေတာ့ငယ္
တယ္။ထိုအိမ္ေရာက္ေတာ့အကိုကခရီးထြက္သြားၿပီးသူ႔အမ်ိဳးသမီးႏွင့္ကေလးမ်ားသာက်န္ခဲ့တယ္။သား
ေတြကသူ႔အေမနဲ႔ေအာက္ထပ္အိပ္
ၿပီးသမီးျဖစ္သူကအေပၚထပ္အိပ္
ပါတယ္။

အေပၚထပ္ကေတာ့အခန္းဖြဲ႕ထားျခင္းမရွိပါဘူး၊က်ေနာ္က
ေတာ့သူငယ္ခ်င္းႏွင့္အတူအေပၚ
ထပ္မွာပဲအိပ္ရပါတယ္။သမီးက
ေတာ့က်ေနာ္တို႔ေျခရင္းဘက္ဆယ္
ငါးေပခန္႔အကြာမွာအိပ္ပါတယ္။
သူငယ္ခ်င္းအကိုသမီးႏွင့္ပတ္သက္လို႔က်ေနာ္မွာခံစားခ်က္မရွိပါဘူး၊
ညီမေလးတစ္ေယာက္လိုပဲသေဘာ
ထားပါတယ္။သမီးရဲ႕နာမည္ကေကခိုင္တဲ့။အဲဒီအိမ္ေရာက္ၿပီး
တပတ္ေလာက္မွာေတာ့ရပ္ကြက္က
လူေတြကက်ေနာ့္ကိုသိေနၾကပါၿပီ။
ခင္မင္ေနၾကပါၿပီ။က်ေနာ့္႐ုပ္ရည္
ကသနားကမားလို႔ေျပာတာကေတာ
သား႐ုပ္ေလးမို႔လို႔႐ိုးသားတဲ့ပုံပါပဲ။
မယုံရင္က်ေနာ့္အသိေတြကိုေမး
ၾကည့္ပါ။လုံးဝ အ ပုံေပၚပါတယ္။


ဒီလိုနဲ႔အလုပ္ကရၿပီဗ်။ေနမယ့္တိုက္ခန္းကလဲရၿပီ၊ဒါေပမယ့္အကိုက
အိမ္ျပန္မေရာက္လာေသးတာနဲ႔အဲဒီအိမ္မွာဆက္ေနျဖစ္တယ္။တရက္
မွာသမီးရဲ႕သူငယ္ခ်င္းကသူ႔အမနဲ႔အတူအိမ္ကိုေရာက္လာတယ္။
“ေဟ့ ေကခိုင္ ဟိုအကိုနဲ႔နင္နဲ႔ဘာ
ေတာ္လဲ”
“ကိုႀကီးေဇာ္မိုးကိုေျပာတာလား၊ဘာမွမေတာ္ဘူး”
“အမ်ိဳးမေတာ္ဘဲနဲ႔ နင္တို႔အိမ္လာ
ေနတာလား”
“ေအးေလဘာျဖစ္လို႔လဲ”
“ဘာမွမဟုတ္ပါဘူး၊သူ႔နာမည္က
ကိုေဇာ္မိုးတဲ့လား”
“ဟုတ္တယ္ဘာျဖစ္လို႔လဲ”
“႐ုပ္ကေတာသား႐ုပ္နဲ႔”
“ဘာေျပာတယ္”
“ကိုႀကီးေဇာ္မိုး၊ကိုႀကီးကိုေတာသား
႐ုပ္တဲ့”
“ဟားးးဟားးေျပာပါေစ၊ေကခိုင္
၊ငါ့႐ုပ္ကလဲေတာသား႐ုပ္ပဲေလ”
“ဟဲ့ေကခိုင္ အယ္အားနာစရာႀကီး”
“အကိုေဆာရီးေႏွာ္”
“ကိုႀကီးသူကနီနီခင္တဲ့၊သူ႔အမက
ခက္ခက္မာတဲ့”
“ဟုတ္ကဲ့ေတြ႕ရတာဝမ္းသာပါတယ္”
“ဟုတ္ကဲ့ရွင့္”
အဲဒီကစၿပီးက်ေနာ္ေနတဲ့အကိုတို႔
အိမ္ကိုခနခနလာတယ္ဗ်။သမီးက
ေတာင္ေျပာလာတယ္
“ကိုႀကီးေဇာ္မိုး”
“ေဟ ဘာလဲေကခိုင္”
“မမခက္ေလ သမီးတို႔အိမ္ကိုခနခန
လာေနတယ္ေႏွာ္”
“ေအးဟုတ္တယ္ဟ”
“ကိုႀကီးသတိထားေနေႏွာ္”
“ဟမ္ ဘာလို႔၊မခက္ကရည္းစားမ်ား
တယ္သိလား”
“ေအာ္သူရည္းစားမ်ားတာကိုႀကီး
နဲ႔ဘာဆိုင္လို႔”
“သူျဖတ္ပစ္တဲ့ရည္းစားစာရင္းထဲ
မွာကိုႀကီးပါမွာစိုးလို႔”
“ဟုတ္လားအဲဒီထဲငါပါခ်င္တာဟ”
“ဟင္ ဘာလို႔လဲကိုႀကီး”
“ရည္းစားမ်ားတဲ့မိန္းကေလးက
ျဖတ္ခဲ့တာေကာင္ေလးေတြအတြက္
ေကာင္းတာေပါ့ဟ”
“အမယ္သူကဂုဏ္ယူေနတာ”
“ဟားးး”
က်ေနာ္လဲသိတယ္၊ခက္ခက္မာဟာ
က်ေနာ့္ကိုကစားခ်င္ေနမွန္းေပါ့၊
က်ေနာ့္႐ုပ္ကလဲသူထားခဲ့ရင္အ
လြယ္တကူေနခဲ့မယ့္႐ုပ္မ်ိဳးဆိုေတာ့
ေလ။က်ေနာ္ကိုယ္တိုင္ကဒီဇိုင္း
ဆန္းဆန္းေတြမႀကိဳက္ဘူး၊
ဆံပင္ေဆးဆိုးတာကအစေပါ့၊ၿပီး
ေတာ့က်ေနာ္ကပုဆိုးပဲဝတ္တာဗ်။
တိုက္ေဂါေပါ့။သူကက်ေနာ့္ကိုပူစီ
ေၾကာင္ေလးတစ္ေကာင္လိုေဆာ့ကစားခ်င္ေနတာက်ေနာ္မွမဟုတ္ဘူး
ဗ်။ရပ္ကြက္ထဲကလူေတြလဲသိေန
ၾကတယ္။ေကာင္မေလးလူလည္မ
ေပါ့၊ေဇာ္မိုးေလးေတာ့အတီးအတ
နဲ႔ခံရေတာ့မယ္ေပါ့။ဒါေပမယ့္က်
ေနာ္ကေၾကာင္ေတာ့ေၾကာင္၊
႐ိုး႐ိုးေၾကာင္မဟုတ္မွမဟုတ္တာ။


သူငယ္ခ်င္းကေတာ့
“ေဟ့ေကာင္အဲဒီေကာင္မကိုငါ
ၾကည့္မရေတာ့ဘူးကြ”
“မင္းေအးေဆးေနစမ္းပါကြာ”
“ေအးေဟ့ေကာင္မီးစင္ေတာ့ၾကည့္
ကၾကာ”
“ေအးပါကြာ”
ခက္ခက္မာတစ္ေယာက္ရည္းစား
႐ုပ္ခံေလးရွိေတာ့ႀကိဳက္တဲ့သူေပါ
မ်ားပါတယ္။ဒါေပမယ့္စိတ္တိုင္းမ
က်ခဲ့ပါဘူး။ရည္းစားတစ္ေထာင္
လင္ေကာင္တစ္ေယာက္ဆိုသလို
ရည္းစားထားၾကည့္ၿပီးေ႐ြးၾကည့္
ပါတယ္။အဆင္မေျပဘူးထင္ရင္
ေတာ့ျဖတ္ပစ္ေလ့ရွိတယ္။ဒါကိုပဲ
လူေတြကမ်က္ႏွာမ်ားတယ္ဆိုၿပီး
ေျပာေနၾကတယ္။လင္ရွိမိန္းမမွမ
ဟုတ္တာအပ်ိဳအ႐ြယ္ရည္းစား
ထားတာဘာထူးဆန္းလဲ။လူဆိုတာ
ကိုယ့္ထမင္းကိုယ္စားရတာ။ပတ္
ဝန္းက်င္ဆိုတာကခ်ီးမြန္းခုႏွစ္ရက္
ကဲ့ရဲ႕ခုႏွစ္ရက္ရယ္။ပါးစပ္ေညာင္း
ရင္ပိတ္သြားလိမ့္မယ္ေပါ့။ခုတစ္
ေယာက္ကိုေဇာ္မိုးကိုေတြ႕တဲ့အခါ
စိတ္ထဲတမ်ိဳးေတာ့ျဖစ္သား၊ေက
ခိုင္ေျပာသလိုဆိုသူ႔အေဖတို႔က
ေတာင္ေလးစားရတဲ့သူတဲ့။ေကခိုင္
အေဖဆိုတာကလဲအင္ဂ်င္နီယာတစ္
ေယာက္ပဲ။ဒါေတာင္မွသူကေလး
စားရတဲ့သူဆိုေတာ့ေတာ္လို႔ျဖစ္မယ္။႐ုပ္ကေတာ့အေခ်ာႀကီးမဟုတ္ဘူးမ်က္ႏွာေပၚမွာေတာ့႐ိုးသားပုံေပၚ
တယ္။အဆင္ေျပရင္ေ႐ြးမယ္၊အ
ဆင္မေျပလဲျဖတ္ေပါ့။ေရရွည္ဆို
ရင္ေတာ့ကိုေဇာ္မိုးဟာတိုးတက္ႏိုင္
တာကိုသိေပမယ့္ခက္ခက္ကအဲဒီလို
မေတြးခ်င္ဘူး၊လက္ရွိမွာဥစၥာဓန
ျပည္စုံတဲ့လူကိုပဲေ႐ြးခ်ယ္ခ်င္တာ၊
ဥစၥာဓနျပည္စုံတဲ့လူေတြကလည္း
ခက္ခက္လိုမျပည့္စုံတဲ့လူမ်ိဳးနဲ႔သူတို႔သားသမီးေဆြကိုသေဘာတူခ်င္
မွတူမွာေလ။ေလာေလာဆယ္ေတြ႕
သမွ်လူထဲမွာကိုေဇာ္မိုးကိုသေဘာ
က်တယ္။ယူၿပီးလဲကိုယ္ႀကိဳးဆြဲရာ
ကမယ့္႐ုပ္မ်ိဳးေလ၊ဒီလိုလူမ်ိဳးကို
ခက္ခက္သေဘာက်တယ္။ဒီေတာ့လဲေရလာေျမာင္းေပးေတာ့လုပ္ရ
တယ္။
ဒီလိုနဲ႔က်ေနာ့္သူငယ္ခ်င္းက႐ြာ
ျပန္တဲ့အခ်ိန္ရပ္ကြက္ထဲဘုရားပြဲ
ျဖစ္တယ္။ရဟတ္ေတြဘာေတြနဲ႔ဗ်။
ညဘက္က်ေတာ့ခက္ခက္မာကသူ႔ညီမေလးနဲ႔အတူအိမ္ေရာက္လာ
တယ္။

“ေဟ့ေကခိုင္ဘုရားပြဲသြားရေအာင္”
“မေန႔ကငါတို႔သြားၿပီးၿပီ”
“ငါရဟတ္စီးခ်င္လို႔ဟာ”
“အေမဆူမွာဟ၊လိုက္လို႔မျဖစ္ဘူး”
“ငါတို႔နင့္အေမကိုေျပာမယ္”
“ေအးသူကသြားဆိုလိုက္ခဲ့မယ္”
“ေအး”
သူတို႔ကအမကိုသြားေျပာေတာ့
“ေဇာ္မိုးေရ ေမာင္ေလး၊မိန္းကေလး
ေတြခ်ည္းသြားမယ္ဆိုရင္အဆင္မ
ေျပဘူး၊ေမာင္ေလးလိုက္ပို႔လိုက္”
“ဟုတ္ကဲ့အမ”
က်ေနာ္သူတို႔နဲ႔အတူဘုရားပြဲလိုက္
ေတာ့သမီးႏွင့္သူ႔သူငယ္ခ်င္းကတစ္တြဲ၊က်ေနာ္နဲ႔ခက္ခက္မာကတစ္တြဲ
အတူယွဥ္ေလွ်ာက္ၾကတယ္။အဲဒီမွာ
သမီးရည္းစားမျဖစ္ေသးတဲ့က်ေနာ္
ကလည္းမထုံတက္ေတးေလးေပါ့၊
တခ်က္ခ်က္အသလိုနသလိုနဲ႔သူ႔
လက္ကိုမထိတထိေပါ့ဗ်ာ။
သူကလည္းက်ေနာ့္လက္ကိုမတြဲ
ေသးဘူးဗ်။ဘုရားပြဲနားေရာက္မွ
လူေတြကမ်ားလာေတာ့
“ေကခိုင္လူခ်င္းကြဲမယ္ေႏွာ္၊ေျဖး
ေျဖးေလွ်ာက္”
“အမတို႔သာမကြဲေစနဲ႔၊သမီးတို႔က
လက္တြဲၿပီးေလ်ာက္ေနတာမကြဲဘူး”
“ေအးပါဟယ္”
“ကိုႀကီးေဇာ္မိုး”
“ဘာလဲသမီး”
“မုန္႔စားခ်င္တယ္”
“စားေလသမီး”
“ဟင့္ ခက္ကိုေရာမေကြၽးဘူးလား”
“ေကြၽးမွာေပါ့ဗ်ာ၊အတူတူစားၾက
တာေပါ့”
သမီးတို႔ကတဆိုင္ၿပီးတဆိုင္ဝင္
တယ္၊က်ေနာ္တို႔ကသူတို႔ေနာက္
လိုက္ရတယ္။လူခ်င္းမကြဲေအာင္
က်ေနာ္ကသူ႔လက္ကိုဆြဲေတာ့သူက
မ႐ုန္းဘူး၊လူၾကပ္တဲ့ေနရာေရာက္
ရင္သူ႔ကိုေရွ႕ကထားၿပီးသူ႔ပုခုံးကို
လက္ႏွစ္ဖက္ႏွင့္ေနာက္ကကိုင္ေပါ့
ဗ်ာ။ေတာ္ေတာ္ေလးအဆင္ေျပေန
ပါၿပီ။လူၾကပ္လို႔သူ႔ေနာက္ေက်ာကို
ေနာက္ကကပ္ထားရင္လဲဘာမွမ
ေျပာဘူး။ဒီအထာေတြကက်ေနာ္သိ
ၿပီးသားပါ။ရဟတ္ကြင္းကိုေရာက္
ေတာ့
“ကိုႀကီးရဟတ္စီးမယ္၊သမီးတို႔က
ေလးေယာက္ဆိုေတာ့တစ္တြဲစီးမယ္
ေႏွာ္”
“ေအးစီးေလေကခိုင္”
ရဟတ္အႀကီးဆီသြားေတာ့လူေတြတန္းစီေနတာနဲ႔ေစာင့္စီးရမယ္ဆို
တာနဲ႔မစီးျဖစ္ပဲရဟတ္အေသးဆီကို
သြားတယ္
“သမီးရဟတ္ကေျခာက္တြဲထဲရယ္၊အရမ္းျမန္မယ္ထင္တယ္”
“ရတယ္၊သမီးတို႔စီးဖူးတယ္”
“မခက္စီးဖူးလား”
“ဟင့္အင္းမစီးဖူးဘူး”
“ျမန္မွာေႏွာ္”
“သူတို႔စီးခ်င္တယ္ဆိုရင္လိုက္စီး
ေပးလိုက္မယ္ေလ”
“ဟုတ္ကဲ့စီးေလ”
ရဟတ္စီးေတာ့သမီးႏွင့္သူ႔သူငယ္
ခ်င္းကတစ္ခုံထိုင္တယ္။က်ေနာ္နဲ႔
ခက္ခက္မာကတစ္ခုံေပါ့ဗ်ာ။
ရဟတ္စလည္ေတာ့မသိသာေပမယ့္
ေျခာက္တြဲရဟတ္ဟာေတာ္ေတာ္
ျမန္တယ္ဗ်။အလည္ျမန္လာေတာ့မွ
ေအာ္ေတာ့တယ္
“အမေလး ရပ္ေပးပါေတာ့”
“အာ မခက္မေၾကာက္နဲ႔မေၾကာက္နဲ႔”
က်ေနာ့္ကိုအတင္းဖက္ၿပီးေအာ္တာ
“မခက္လက္ႏွစ္ဖက္လုံးမလႊတ္နဲ႔”
က်ေနာ္လဲသူ႔ကိုၾကည့္ၿပီးစိုးရိမ္သြား
တယ္။အမွန္ကက်ေနာ္ကိုယ္တိုင္မူး
ေနၿပီ။သူ႔ကိုလက္တဖက္ႏွင့္လွမ္းၿပီး
ဖက္ကာဖိထားၿပီးလက္တဖက္က
ထိုင္ခုံတန္းကိုအတင္းကိုင္ထားရ
တယ္။ဘယ္ေလာက္ပဲေျပာေျပာသူကတန္းကိုမကိုင္ပဲက်ေနာ့္ကိုအတင္းဖက္ထားတယ္။ဟိုကေလးမႏွစ္
ေယာက္ကဝူးဝါးေအာ္၊သူကလန္႔
လန္နဲ႔ဖက္၊ရဟတ္ရပ္တဲ့အခါမွာ
ေတာ့ကေလးမႏွစ္ေယာက္ရယ္ၾက
တာဗ်။ရဟတ္ေပၚကေနခ်က္ခ်င္း
ဆင္းမရဘူး၊အလွည့္က်မွဆင္းရ
တာအဲဒီအခ်ိန္ထိဆြဲဖက္ထားတုန္း
“မခက္ ေမာ့ၾကည့္ပါအုံးဗ်”
သူေမာ့ၾကည့္ေတာ့က်ေနာ္ကခပ္
တည္တည္နဲ႔သူ႔နဖူးကိုနမ္းလိုက္ၿပီး
“ဆင္းရေတာ့မွာမေၾကာက္နဲ႔ေတာ့”
“ဟုတ္ကိုေဇာ္”
ကေလးမေတြကေတာ့ျမင္တယ္ဗ်။
သူ႔နဖူးကိုက်ေနာ္ကအမွတ္မထင္
နမ္းလိုက္တာကို။ရဟတ္ကေန
ေအာက္ဆင္းေတာ့လဲက်ေနာ္ကသူ႔
လက္ကိုကိုင္ၿပီးတြဲဆင္းၾကတယ္။
အဲဒီေနရာမွာသမီးေကခိုင္ကသိပ္
လည္တယ္ဗ်။
“ကိုႀကီးသမီးတို႔စတိတ္ရႈိးၾကည့္ဦး
မွာ”
“ေအးပါၾကည့္”
သူတို႔ႏွစ္ေယာက္ေနာက္ကက်ေနာ္
တို႔လိုက္ရတယ္။စတိတ္ရႈိးစင္ကိုအ
ေဝးကၾကည့္ရတာလူေတြၾကားသူတို႔တိုးဝင္ၾကည့္တယ္။က်ေနာ္တို႔ကလည္းလိုက္ဝင္ၿပီးသူတို႔ေနာက္က
ရပ္ၾကည့္တယ္။ဒီတစ္ခါက်ေတာ့
သူ႔ကိုေရွ႕ကထားၿပီးက်ေနာ္ကေနာက္ကေနဖက္ထားလိုက္တယ္။
သူကၿငိမ္ေနတာဗ်။သူကေနာက္
ဖက္တခ်က္လွည့္တိုင္းက်ေနာ္က
နမ္းတယ္။ရည္းစားစကားတစ္ခြန္း
မွမေျပာရပဲရည္းစားျဖစ္သြားၾကၿပီ
အျပန္မွာအိမ္ကသားေလးေတြအတြက္မုန္႔ဝယ္ၿပီးလက္ခ်င္းတြဲ
ေလွ်ာက္ၿပီးျပန္ၾကတာေပါ့။အိမ္
ေရာက္ခါနီးေတာ့က်ေနာ္ကေျဖး
ေျဖးခ်င္းေလွ်ာက္ၿပီးသမီးတို႔ႏွင့္
နည္းနည္းေဝးေအာင္ခြာလိုက္တယ္၊
အိမ္ေရာက္ေတာ့သမီးႏွင့္သူ႔သူငယ္
ခ်င္းအိမ္ထဲဝင္ခ်ိန္မွာေနာက္က
လိုက္မဝင္ၾကေသးပဲေမွာင္ရိပ္မွာ
မ်က္ႏွာခ်င္းဆိုင္ရပ္လိုက္တယ္။ၿပီး
ေတာ့က်ေနာ္ကဖက္ၿပီးသူ႔ကိုနမ္း
ေတာ့မ်က္ႏွာေလးေမာ့ေပးတယ္။
က်ေနာ္လည္းသူ႔ႏႈတ္ခမ္းကိုနမ္း
ေတာ့ျပန္နမ္းတယ္။ခနနမ္းၿပီးအိမ္
ထဲဝင္တယ္။အမကိုႏႈတ္ဆက္ၿပီးသူတို႔ႏွစ္ေယာက္ျပန္သြားၾကတယ္။
ကေလးေတြမုန္႔စားၿပီးအိပ္ရာထဲဝင္ေတာ့ေကခိုင္က
“ကိုႀကီးအဆင္ေျပသြားတာလား”
“ေအး”
“မခံရဖို႔လိုတယ္သိလား”
“ေအးပါဟာ”
“သူ႔ကိုလိုက္ေနတာဟိုဘက္ရပ္ကြက္
ကဟိုကိုေမာင္ဆိုတဲ့လူတစ္ေယာက္ရွိေသးတယ္”
“ေကာင္းတာေပါ့ေကခိုင္ရယ္”
ေကခိုင္လဲအိပ္ရာထဲဝင္အိပ္ေတာ့
က်ေနာ္လဲကိုယ့္အိပ္ရာကိုယ္ဝင္
အိပ္လိုက္တယ္။
ထိုေန႔ညကသမီးရည္းစားျဖစ္သြား
ၿပီဆိုေတာ့ညတိုင္းမခက္ဟာအကိုတို႔အိမ္ကိုလာတယ္။သူလာတဲ့အ
ခ်ိန္မွာေတာ့အိမ္မွာလူစုံေနေလ့ရွိ
ေတာ့အိမ္အျပင္မွာပဲခနေတြ႕ျဖစ္ပါ
တယ္။တရက္ထက္တရက္ပိုၿပီးရင္း
နီးသလိုျဖစ္လာၿပီးနမ္း႐ုံေလာက္နဲ႔
မတင္းတိမ္ေတာ့ဘူးဗ်။ႏို႔ကိုမသိမ
သာထိတာကေနသိသိအထိျဖစ္လာ
ၿပီးလို၊အဖုတ္ကိုလည္းမသိမသာ
ကိုင္တဲ့အဆင့္ေရာက္လာတယ္။
တခါတေလက်ေတာ့သမီးႏွင့္သူ႔ညီ
မေလးေခၚၿပီးမုန္႔စားတာအေအး
ေသာက္ၾကတယ္။အဲဒီလိုသူနဲ႔ေတြ႕တဲ့အခ်ိန္ေတြကညဘက္မွာပဲေတြ႕
ျဖစ္ပါတယ္။ေန႔က်ေတာ့က်ေနာ္
အလုပ္ရွိတယ္။နားရက္ရွိေပမယ့္
အဲဒီေန႔ေတြကပိုက္ဆံပိုရလို႔အဲဒီေန႔
ေတြကိုအပ်က္မခံဘူးဗ်။စေနတနဂၤေႏြႏွစ္ရက္မွာရတဲ့အိုဗာတိုင္ေၾကး
ဟာ တစ္လလုံးလုပ္တဲ့လခရဲ႕သုံးပုံ
တစ္ပုံေလာက္ရွိတယ္။အဲဒါကလဲအနည္းေပါ့ဗ်ာ။အဲဒီေတာ့ေန႔က်ေတာ့
မခက္နဲ႔ေတြ႕ဖို႔မလြယ္ဘူးေပါ့။ရည္းစားသက္တမ္းတစ္လေက်ာ္လာတဲ့
အခါမွာေတာ့မခက္က
“ကိုမိုး”
“ေျပာေလခက္”
“ဟိုေလ ခက္အ႐ုပ္လိုခ်င္တယ္”
“အင္းေပးမွာေပါ့ ခက္အႀကိဳက္ေ႐ြး
ေလ”
“အာ့ဆိုကိုမိုးလိုက္ပို႔ေပးရမယ္ေႏွာ္”
“ပို႔ေပးမယ္ေလ၊ဘယ္ေန႔သြားခ်င္
လဲေျပာ၊ကိုမိုးအားရက္ကအခါႀကီး
ရက္ႀကီးေတြပဲရွိတာ”
“သိတယ္ကိုမိုးေရွ႕တပတ္စေနေန႔
အားတယ္”
“အင္းလိုက္ပို႔ေပးမယ္”
“တကယ္ေႏွာ္ “
“တကယ္ေပါ့ခက္”
စေနေန႔အားမယ္လို႔ထင္ခဲ့ေပမယ့္
ေသာၾကာေန႔အလုပ္ကမၿပီးျပတ္ပဲ
စေနေန႔မွမနက္ပိုင္းအိုဗာတိုင္ေခၚ
တယ္။အခါႀကီးရက္ႀကီးျဖစ္တဲ့အ
တြက္မသြားခ်င္ေပမယ့္သြားရမွာပဲ။
မခက္နဲ႔ေသာၾကာေန႔ညကေတြ႕
ေတာ့
“ခက္ေရ မနက္ျဖန္မနက္ကမအား
ဘူးျဖစ္ေနတယ္”
“ဟြန္႔ ဘယ္လိုလုပ္မွာလဲခက္က
အိမ္မွာအျပင္သြားမလို႔ေျပာထား
တာ”
“အင္းဟုတ္တယ္၊အလုပ္သြားၿပီး
မွခက္ကိုျပန္လာေခၚရင္အခ်ိန္က
လင့္သြားၿပီ၊ဒီလိုလုပ္လို႔ရလား၊
မနက္ကိုမိုးနဲ႔ခက္လိုက္ခဲ့အလုပ္ၿပီး
တာနဲ႔ခက္ကိုလိုက္ပို႔မယ္ေလ”
“ခက္ကအလုပ္ထဲလိုက္ခဲ့ရမလား”
“မလိုပါဘူး၊အလုပ္နဲ႔တစ္လမ္း
ေက်ာ္မွာ ကိုမိုးတိုက္ခန္းရွိတယ္၊
အဲမွာခက္ေစာင့္ေနေပးေလ”
“ဟုတ္အဲဒါဆိုလိုက္ခဲ့မယ္”
သူလိုက္မယ္ဆိုတာက်ေနာ္သိတယ္
က်ေနာ္ကသူ႔ကိုလုပ္ရဲမယ့္လူမ်ိဳး
လို႔ထင္စရာမွမရွိတာ။မနက္က်
ေတာ့သူကလမ္းထိပ္ကေစာင့္မယ္
ေျပာတာေၾကာင့္သူ႔ဆီသြားၿပီးဝင္
ေခၚတယ္။လမ္းထိပ္မွာငွားစီးေနက်
တက္စီးသမားကေစာင့္ေနတာ
ေၾကာင့္
“ကိုမိုး တက္စီနဲ႔သြားမွာလား”
“အင္းေလ၊ဘာျဖစ္လို႔လဲ”
“ႏွေျမာစရာႀကီး”
“ဘာမွမႏွေျမာနဲ႔ဟိုကတက္စီဖိုးပါ
ေပးရတာ”
“အယ္တကယ္”
“အင္းသုံးေနရာကေနသုံးခါရတယ္”
“အယ္မိုက္လိုက္တာ”
တိုက္ခန္းဆီကိုအရင္သြားၿပီးခက္
ကိုေနခိုင္းေတာ့
“ခက္ေနရဲလား”
“ဝရန္တာမွာထိုင္ေနမယ္”
“အင္းပါ”
တိုက္ခႏ္ူမွာကုတင္တစ္လုံးနဲ႔စားပြဲတစ္လုံးကလြဲလို႔ဘာမွမရွိေသးဘူး၊
သူက်န္ခဲ့တယ္။က်ေနာ္ကအလုပ္
ဖက္သြားၿပီးစစ္ေဆးစရာေတြစစ္
လိုက္တယ္။အားလုံးေအာအိုေက
ျဖစ္မွခြင့္ျပဳတယ္။အခ်ိန္နာရီဝက္
ေက်ာ္တယ္။အဲဒါအျမန္စစ္တာ၊
လုပ္ငန္းဆက္လုပ္ရန္ခြင့္ျပဳေပး
လိုက္ၿပီးေစ်းဆိုင္မွာစားစရာႏွင့္ေရသန္႔ႏွစ္ဗူးဆြဲၿပီးတိုက္ခန္းကိုျပန္လာ
တယ္။တံခါးေခါက္ေတာ့ခက္လာ
ဖြင့္တယ္။အခန္းထဲဝင္ၿပီး စားပြဲေပၚ
စားစရာတင္ကာေရခ်ိဳးခန္းထဲေျခ
လက္ေရေဆးၿပီးကုတင္ေပၚထိုင္
လိုက္ရင္း
“ခက္လာေလ”
“အင္းလာၿပီ”
က်ေနာ့္ရင္ခြင္ထဲဆြဲသြင္းလိုက္ၿပီး
ဖက္နမ္းလိုက္တယ္။အခန္းထဲမွာ
ႏွစ္ေယာက္ပဲရွိတယ္ဆိုတဲ့အေတြး
ေၾကာင့္နမ္းရတာအရသာရွိတယ္။
လြတ္လပ္တယ္။ဘယ္သူမွမရွိတုန္း
သူ႔ကိုဖက္ၿပီးေနာက္ေက်ာကေန
အက်ႌဇက္ကိုဆြဲတင္ၿပီးေဘာ္လီ
ခ်ိတ္ကိုျဖဳတ္တာ
“အာကိုမိုး ဘာလုပ္တာလဲ”
ကိုမိုးေဘာလီခ်ိတ္ျဖဳတ္ေတာ့ခက္
ခက္တစ္ေယာက္လန္႔သြားေသး
တယ္။
“ခ်ိဳစို႔မလို႔”
ေျပာပုံကၾကည့္ခ်ိဳစို႔မလို႔တဲ့။တစ္ခါတည္းရွင္းရွင္းလင္းလင္းႀကီး
ကိုေျပာတာ
“မစို႔ရပါဘူး”
နည္းနည္းမူရတာေပါ့၊အရမ္းလြယ္တယ္ျဖစ္မွာစိုးတယ္။သမီးရည္းစား
ေတြလုပ္ေနၾကပဲ၊
“ကိုယ္ခ်စ္သူကိုအဲေလာက္ေတာင္
ကပ္ေစးမနည္းရဘူးေလ”
ကပ္ေစးနည္းတာမဟုတ္ဘူးအေပၚ
ပိုင္းေလာက္ေတာ့ခက္ခက္မာခြင့္ျပဳ
ပါတယ္။ေအာက္ကိုေတာ့ခက္မာ
ခြင့္မျပဳရဲေသးပါဘူး။
“အာကြာ ကိုမိုးေႏွာ္”
က်ေနာ္သိၿပီးသားပါဒီအေျခအေန
ဒီအေနအထားဟာရာခိုင္ႏႈန္းရွစ္
ဆယ္အထိရေနၿပီးၿပီ၊က်န္တဲ့ႏွစ္
ဆယ္ကပါးနပ္ဖို႔ပဲလိုတာ၊သူကက်
ေနာ့္ကိုမလုပ္ေလာက္ဘူးဆိုၿပီး
လိုက္လာတယ္။သူယုံၾကည္မႈ႕့က
က်ေနာ္ရဲ႕တိုက္ေဂါ႐ုပ္ေလးကို
အေျခခံတာေလ။တရစ္ၿပီးတရစ္တဆင့္ၿပီးတဆင့္က်ေနာ္ကတိုးလာ
တာ။ေဘာ္လီျဖဳတ္တယ္ႏို႔စို႔တယ္။
ႏို႔စို႔တယ္ဆိုေပမယ့္ဗ်ာႏို႔သီးေခါင္း
ေလးကပိစိေသးေသးေလးဗ်။မရမကစို႔မွနည္းနည္းထြက္လာတာ။
“ႁပြတ္ ႁပြတ္ ႁပြတ္”
“ကိုမိုးအင့္ဟင္းးဟင့္ယားတယ္”
ယားမွာေပါ့႐ိုး႐ိုးစို႔တာမွမဟုတ္တာ
လွ်ာဖ်ားႏွင့္ထိုးကေလာ္လိုက္အုံ
လိုက္ႀကီးငုံစို႔လိုက္၊ႏို႔သီးေခါင္းေလး
ကိုေမႊလိုက္နဲ႔ စို႔ပစ္တာခက္ခက္မာ
တစ္ေယာက္မမာႏိုင္ေတာ့ပဲမ်က္လႊာခ်ၿပီးတအင္းအင္းျဖစ္ေနၿပီ။ႏို႔စို႔
ရင္းတဆက္တည္းစကပ္အကြဲ
ေၾကာင္းၾကားထဲကေနၿပီးလက္ႏွင့္အတြင္းခံအေပၚကေနၿပီးအဖုတ္
ေဖာင္းေဖာင္းကိုပြတ္လိုက္တယ္။
“အာကိုမိုးမလုပ္နဲ႔ကြာ”
က်ေနာ့္လက္ကိုတြန္းဖယ္ျပန္တယ္။
ဖယ္လဲမရပါဘူး။သူကအရည္႐ႊမ္း
တယ္ထင္တယ္။အတြင္းခံကိုေပါက္
ၿပီးအရည္စိုေလးေတြထြက္လာ
တယ္။က်ေနာ္အတြင္းခံကိုအေပၚကမႏႈိက္ပဲေပါင္ေဘးကေနအတင္း
ဖယ္ၿပီးပြတ္လိုက္တယ္။
“ကိုမိုးေတာ္ပီကြာ”
အဖုတ္ထိကိုင္တြယ္လာၿပီမို႔နည္း
နည္းတားရတယ္။ဒါေပမယ့္ခုလို
မ်ိဳးလြတ္လတ္လပ္လပ္ဘယ္သူနဲ႔မွ
မေတြ႕ဖူးေသးေတာ့စိတ္ကပါသ
လိုျဖစ္ေနၿပီ။
ခက္မာတားဆီးေျပာေနေပမယ့္သူလဲဖီးလ္ရွိေနၿပီမွန္းသိေတာ့ဆက္ၿပီး
ႏႈိက္တယ္။အရည္ေတြ႐ႊဲစိုေနတဲ့အ
ကြဲေၾကာင္းထဲလက္နဲ႔ကေလာ္ၿပီး
ႏို႔ဆက္စို႔ေပးေနလိုက္တယ္။ေနာက္
ေတာ့သူ႔လက္ကက်ေနာ့္လက္ကိုမ
တြန္းဖယ္ေတာ့ဘူးေလ။ႏို႔ကိုလွ်ာ
ဖ်ားေလးႏွင့္ထိေတြ႕လိုက္ေတာ့ခက္မာႏို႔သီးေခါင္းေလးကခြၽန္လာသလိုတင္းလာသလိုျဖစ္ၿပီးႏို႔တအုံလုံး
ၾကက္သီးဖုေတြထသြားရျပန္တယ္။က်င္တက္တက္ခံစားမႈ႕ႏွင့္အတူအထိအေတြ႕ရဲ႕ခံစားမႈ႕့ရသတမ်ိဳးကိုခံစားလိုက္ရၿပီးခက္မာအလိုလိုညည္းမိတယ္။
“ႁပြတ္ ႁပြတ္ ႁပြတ္”
“အာ့ အင္းးဟင္းးဟင္းးး”
“အာ့ခက္မာမေနတတ္ဘူး”
ကိုေဇာ္ကႏို႔သီးေခါင္းဖ်ားေလးကို
လွ်ာႏွင့္ထိုးေမႊၿပီးယက္လိုက္ႏို႔အုံ
တစ္ခုလုံးကိုစို႔လိုက္နဲ႔လုပ္လိုက္တဲ့အခါမွာေတာ့ခက္မာတစ္ေယာက္
ေအာ္ညည္းသံမ်ားထြက္၍ပင္လာသည္။
ကိုေဇာ့္ရဲ႕လက္ကခက္ မာရဲ႕အဖုတ္အေပၚကေနအုပ္ကာ
ပြတ္ေပးေလေတာ့ခက္မာတြန္႔ကနဲ႔
ျဖစ္သြားၿပီးအဖုတ္တအုံလုံးစိုသြားသလိုခံစားလိုက္ရၿပီးရင္ထဲသိမ့္သိမ့္တုန္သြားရသည္။
အေပၚမွပြတ္႐ုံမကအကြဲေၾကာင္းတ
ေလ်ာက္တေျဖးေျဖးပြတ္ေပးရာအ
ဖုတ္တအုံလုံးႂကြတက္လာေလသလားဟုပင္ထင္မွတ္ရေအာင္ေဖာင္း
ႂကြလာခဲ့သည္။အကြဲေၾကာင္းတ
ေလ်ာက္စုံဆန္လႈပ္ရွားၿပီးေနာက္မွာအကြဲေၾကာင္းအေပၚနားအေစ့ေနရာနားကိုလက္ခလယ္ျဖင့္ေျဖးေျဖး
ခ်င္းပြတ္ေပးျပန္ရာစိတ္တို႔ထႂကြ
ၿပီးညည္းလိုက္သည္။
ခက္မာႏႈတ္ဖ်ားကညည္းသံထြက္
က်လာၿပီ။
က်ေနာ္လက္တဖက္ႏွင့္သူ႔အတြင္း
ခံကိုဆြဲခြၽတ္လိုက္တယ္။သူကသတိရၿပီးဆြဲထားတယ္
“ခက္မာ ကိုမိုးနမ္းခ်င္လို႔ပါ”
“အာ နမ္းတာနဲ႔အဲဒါနဲ႔ဘာဆိုင္လို႔လဲ”
“အဲဒီေနရာေလးကိုနမ္းခ်င္တာ”
“ဘုန္းနိမ့္ကုန္မယ္ကိုမိုး”
“မနိမ့္ပါဘူး”
“အာမလုပ္နဲ႔”
“လုပ္ၾကည့္ခ်င္လို႔ပါခက္ရယ္”
မရဘူးဗ်၊အတြင္းခံကိုအတင္းဆြဲ
ထားတယ္။ေနာက္ဆုံးေတာ့က်ေနာ္
သူ႔အတြင္းခံကိုမခြၽတ္ပဲအေပၚကေန
ၿပီးနမ္းလိုက္တယ္ေၿပီးမွေပါင္ၾကားကအတြင္းခံကိုေဘးဖယ္ၿပီးယက္
ခ်လိုက္ရာခက္မာမွာလူးလြန္႔သြား
ၿပီးတုန္ယင္သြားကာ
“အာ ကိုမိုးမလုပ္နဲ႔ေလ”
ေခါင္းကိုအတင္းတြန္းဖယ္တယ္။
က်ေနာ္မရမကနမ္းတယ္ဗ်။အေစ့
ေနရာကိုလွ်ာဖ်ားႏွင့္ကေလာ္လိုက္
တယ္။
“ဟားးး ကိုမိုး အိုးးး”
လူကတြန္႔သြားသလိုျဖစ္ၿပီးခက္ခက္မာအားေလ်ာ့သြားတယ္။
“ခက္ရယ္နမ္းရတာအားမရဘူးကြာ”
ေျပာၿပီးအတြင္းခံကိုခြၽတ္ေတာ့သူ
ဆြဲမထားေတာ့ဘူးဗ်။က်ေနာ္လည္း
အတြင္းခံခြၽတ္ၿပီးဆက္ၿပီးနမ္းတယ္
အကြဲေၾကာင္းထဲလွ်ာထိုးသြင္းလိုက္
တယ္။သူ႔ေပါင္ကကားလာတယ္။
အဲဒီေတာ့မွသာသာယာယာနမ္းခြင့္
ရေတာ့တယ္။လူတစ္ေယာက္ကိုး
ဆယ့္ကိုးေယာက္ႀကိဳက္တဲ့ဒီ
အရသာသူမႀကိဳက္ပဲခံႏိုင္႐ိုးလား။
တအာ့အာ့ႏွင့္ညည္းလာတယ္။က်
ေနာ္ကအေစ့ေနရာကိုစုပ္ဆြဲတဲ့အ
ခ်ိန္ဆိုပိုေအာ္တယ္။လွ်ာႏွင့္ထိုး
ကေလာ္တယ္။အကြဲေၾကာင္းထဲ
လွ်ာဝင္ႏိုင္သေလာက္ထိုးေမႊတယ္။
သူညည္းတယ္။က်ေနာ့္လီးက
လည္းအရမ္းေတာင္ေနၿပီ။သူ႔ကို
ယက္ေပးရင္းပုဆိုးခြၽတ္လိုက္ၿပီး
ေပါင္ၾကားဒူးေထာက္ကာအဖုတ္
ကိုလီးႏွင့္ေတ့ၿပီးအေစ့ေနရာကိုလီးထိပ္နဲ႔ပြတ္ဆြဲခ်လိုက္တယ္။
ကိုမိုးရဲ႕လီးကိုျမင္လိုက္ေတာ့ခက္
မာလန္႔သြားေပမယ့္ကိုမိုးကလုပ္ၿပီး
မွရပ္မယ့္လူမ်ိဳးမွန္းခက္မာသိတယ္
ခြင့္ျပဳသင့္သလား၊မျပဳသင့္ဘူးလား
ေဝခြဲမရတဲ့အခ်ိန္မွာကိုမိုးလီးက
ခက္မာပိပိထဲတိုးဝင္လာခဲ့ၿပီ။တင္း
က်ပ္က်ပ္တစ္ဆို႔ဆို႔ႀကီးဝင္လာ
ေတာ့ခက္မာလန္႔ၿပီးေအာ္မိတယ္။
“အာ့ ကို ..မိုးး”
ေနာက္ေတာ့လီးကိုအဖုတ္ထဲတဝက္ေလာက္တေျဖးေျဖးထိုးထည့္လိုက္
ေတာ့ခက္မာတားဆီး၍မရ
ေတာ့ေပမယ့္နာက်င္ၿပီး တစ္စုံတရာကိုေၾကာက္လန္႔သလိုခံ
စားလိုက္ရျပန္တယ္။
“ကိုမိုးး ခက္နာတယ္ေၾကာက္တယ္”
သူေၾကာက္တယ္ဆိုေပမယ့္က်ေနာ္
မွမေၾကာက္တာ။တေျဖးေျဖးနဲ႔အ
ဖုတ္ထဲအဆုံးအထိထိုးထည့္လိုက္
ေတာ့တယ္။
“ဗ်စ္ ဗ်စ္ ဗ်စ္”
“အားးကိုမိုးနာတယ္”
ကိုမိုးလီးကခကၼာပိပိထဲအဆုံးထိ
ဝင္သြားၿပီးေနာက္မွာေတာ့မထူး
ဇာတ္ျဖစ္သြားၿပီေလ၊ဘယ္သူ႔ကို
မွေအာက္ပိုင္းထိပါးခြင့္မျပဳခဲ့တဲ့
ခက္မာမွာကိုမိုးနဲ႔က်မွအလိုးခံရ
ေတာ့တယ္။နာက်င္မႈ႕နဲ႔ေၾကာက္လန္႔စိတ္ကစိုးမိုးေနေတာ့ခက္မာမွာ
ဖီးလ္ရွိတဲ့အရာကိုခံစားလို႔မရပါ။
က်ေနာ္လဲလီးအဆုံးထိဝင္သြား
ေတာ့မွတေျဖးေျဖးခ်င္းအသြင္းအထုတ္လုပ္လိုက္ၿပီး
သူ႔အေပၚေမွာက္ခ်ကာႏႈတ္ခမ္းကို
စုပ္နမ္းၿပီးလိုးလိုက္ေတာ့တယ္
“ဗ်စ္ ဘြတ္ ဘြတ္ဖတ္”
“အာ့!…အင့္..ဟင္းးးအင္းးးအားႀကီးနဲ႔မလုပ္နဲ႔နာတယ္”
အားႏွင့္အတင္းလုပ္ေနတယ္လို႔ထင္ေနခဲ့တယ္။ကိုမိုးကခက္မာရဲ႕ႏႈတ္ခမ္းကိုနမ္းၿပီးတခ်က္ခ်င္းလုပ္တဲ့အခါမွာေတာ့ပိပိထဲကတမ်ိဳးႀကီးခံစား
လာရၿပီးေကာင္းလာသလိုမ်ိဳးျဖစ္လာတယ္။ကိုမိုးကခက္မာကို
ေျဖးေျဖးနဲ႔ပုံမွန္တခ်က္ခ်င္းလိုး
လိုက္ၿပီးသူ႔အရည္ကိုယ့္အရည္မ်ား
ထြက္လာတဲ့အခါလီးကေခ်ာေခ်ာ
ရႉရႉဝင္ထြက္လာႏိုင္ခဲ့တယ္။
ခက္မာနာက်င္မႈ႕ကိုဆက္မခံစားရပဲတေျဖးေျဖးႏွင့္အရသာေတြ႕လာသလိုျဖစ္လာတယ္။ဒါေပမယ့္ေနရ
ခက္တယ္။ခက္မာကကိုမိုးအဆင္
ေျပေအာင္ေပါင္ကိုေျမႇာက္ေပး
လိုက္တယ္။အဲဒီအခါမွာေတာ့ကိုမိုးလီးကအဝင္အတြက္ေခ်ာေခ်ာခ်ဴ
ခ်ဴျဖစ္ကာပိုျမန္လာတယ္။ျမန္လာ
တာကခက္မာကိုပိုအရသာေတြ႕ေစ
ၿပီးအလိုလိုညည္းလိုက္မိတယ္။
ခက္မာရဲ႕ေပါင္ကအေပၚကိုေျမာက္
တက္လာၿပီးေပါင္ကားေပးလာခဲ့ၿပီ
ညည္းညဴသံေတြျမန္လာေတာ့
“ခက္ ကိုယ္ၾကမ္းခ်င္ေနၿပီကြာ”
“အင္း”
အင္းဆိုတဲ့အသံတခ်က္သာထြက္
လာၿပီးမ်က္စိစုံမွိတ္၍ႏႈတ္ခမ္းသပ္
ေနသည္။ထို႔ေၾကာင့္ပင္က်ေနာ္က
ျမန္ျမန္ေလးတြန္းလိုးလိုက္သည္
“ဗ်စ္ ဘြတ္ ဖြတ္ ဖြတ္ ဖန္းဖန္း”
“အာ! အားးရွီးးရွီးး ရွီးးး”
ခက္ခက္မာအသံကၿပီးခါနီးညည္းညဴသကဲ့သို႔အသံကိုေျပာင္းၿပီး
ညည္းလာသည္။က်ေနာ္ကခက္
ခက္မာ၏ေျခေထာက္ႏွစ္ေခ်ာင္းကို
ပုခုံးေပၚတင္ၿပီးလည္ပင္းကိုမကာ
ခ်ဳပ္လိုးလိုးလိုက္တဲ့အခါလီးအဝင္
အထြက္ကတဇြိတဗ်ိ ဗ်ိျမည္လာသ
လိုအသားစိုင္ခ်င္းထိစပ္သံတဖန္း
ဖန္းျမည္လာသည္။သူ႔ညည္းညဴသံကပိုထြက္လာၿပီး
“အီး အားးရွီးးရွီးးးအားးး”
တခ်က္မွ်တြန္႔ကာအားေလ်ာ့သြား
သလိုျဖစ္သြားေတာ့သူၿပီးသြားမွန္း
သိလိုက္တယ္။က်ေနာ္လဲၿပီးခါနီး
ေတာ့လီးကိုအျပင္ထုတ္ကာသုတ္ကိုပန္းထည့္လိုက္ေတာ့တယ္။ၿပီးမွသူ႔အနားကပ္ၿပီးပါးျပင္ေလးကိုနမ္း
လိုက္တယ္။သူကမလႈပ္ႏိုင္ေတာ့ပါ
ဘူး။
“ခက္ အဆင္ေျပရဲ႕လား”
“ဘာအဆင္ေျပရမွာလဲသူမ်ားကို
မတရားအတင္းအၾကပ္လုပ္ၿပီး
ေတာ့၊ဒီမွာအရမ္းနာေနၿပီ”
“ျပေလ ကိုယ္ၾကည့္ေပးမယ္”
“မျပဘူးေတာ္ပီ”
ၿပီးေတာ့မွတရႈံ႕ရွံ႕ငိုတယ္။
“ခက္အရမ္းနာေနလို႔လား”
“နာလို႔မဟုတ္ဘူးဝမ္းနည္းလို႔”
“ဘာလို႔ဝမ္းနည္းတာလဲ”
“ခက္အပ်ိဳဘဝကသြားၿပီေလ”
“မသြားပါဘူး ကိုမိုးတစ္ေယာက္လုံး
ခက္အနားရွိတာကိုမငိုနဲ႔ေတာ့”
“ခက္ကိုပစ္မသြားရဘူးေႏွာ္”
“မပစ္သြားပါဘူးခက္ရယ္”
“ကတိေႏွာ္ကတိ”
“အင္းပါခက္ရယ္”
ထိုအခါမွခက္ခက္မာမ်က္ႏွာ႐ႊင္
လန္းလာေတာ့သည္။
“ခက္ထႏိုင္ေသးရဲ႕လား”
“မထႏိုင္လဲထရမွာေပါ့၊သူ႔ဟာႀကီးနဲ႔မဆန္႔မၿပဲထိုးထည့္ၿပီးေတာ့”
“မႀကိဳက္ဘူးလား”
“မႀကိဳက္ဘူး”
“ဟားးဟားး”
ထိုေန႔ကတိုက္ခန္းကျပန္ၿပီးအ႐ုပ္
ဝယ္ကာျပန္လာလိုက္ၾကသည္။
ေနာက္ေန႔မ်ားမွာေတာ့သူ႔ကိုည
ဘက္အိမ္မွာပဲေတြ႕ရသည္။
အကိုျပန္ေရာက္လာေတာ့က်ေနာ္
တိုက္ခန္းေျပာင္းေနတဲ့အခါသူငယ္
ခ်င္းပါလိုက္ေနသည္။က်ေနာ္လဲ
တစ္ေယာက္တည္းေနရသည္မွာ
ပ်င္း၍အတူေခၚထားလိုက္သည္။
စေနတနဂၤေႏြေန႔မ်ား၌မူအကို႔အိမ္
ျပန္ၿပီးအိပ္သည္။ထိုညမ်ား၌ခက္
ခက္မာနဲ႔ေတြ႕ရသည္။ထိုအခါသမီး
ေကခိုင္ကသတိေပးသည္။ခက္ခက္မာသည္စတိုးဆိုင္ပိုင္ရွင္အကိုႀကီး
ႏွင့္စကားေျပာေနသည္ကိုသူေတြ႕
ဖူးၿပီး၊လမ္းေထာင့္အေမွာင္ရိပ္၌
ဖက္ၿပီးစကားေျပာေနသည္ကိုျမင္
ဖူးေၾကာင္းေျပာျပေလသည္။
က်ေနာ္ကခပ္ေအးေအးပင္၊
ရပ္ကြက္မွလူ
ေတြ၏အၾကည့္ကိုက်ေနာ္သိသည္။သူတို႔၏အၾကည့္သည္ဒီေကာင္
ေလးတစ္ေယာက္အသဲကြဲေတာ့မည္ဟုသနားၾကည့္ေနသည္ကိုက်ေနာ္
သိေပသည္၊
ယခုတိုက္ခန္းႏွင့္အလုပ္မေဝးသ
ျဖင့္လမ္းေလ်ာက္သြား၍ရသျဖင့္က်ေနာ့္အ
တြက္အဆင္ေျပသည္။အလုပ္က
ေခၚသည့္အခါသြားၿပီးအလုပ္မရွိက
အိမ္ျပန္ေန၍ရသည္။ထို႔ေၾကာင့္
တစ္ခါတရံခက္ခက္မာကိုခ်ိန္း၍သူ
လိုခ်င္ေသာအရာကိုဝယ္ေပးၿပီး
တိုက္ခန္းကိုေခၚရသည္။သူငယ္ခ်င္း
ကအလုပ္သြားသျဖင့္ေခၚျခင္းျဖစ္
သည္။
“ခက္ မနက္လိုက္ခဲ့ပါလား”
“အိမ္ကိုေျပာရအုံးမယ္”
“ေျပာလိုက္ေပါ့”
“အင္းေျပာၾကည့္မယ္ေလ”
ခက္ခက္မာမွာကိုမိုးအိမ္ေ႐ႊ႕သြား
သည့္ေနာက္ပိုင္းစတိုးဆိုင္မွမိမိ
ထက္ႀကီးေသာသူကအတင္းကပ္
ေနရာမွကိုမိုးနဲ႔ျဖစ္စဥ္ကိုျပန္စဥ္း
စားရသည္။ကိုမိုးကအရည္အခ်င္း
ရွိေသာ္လည္းအေထာက္အပံ့မရက
မည္သို႔ပင္ႀကိဳးစားေစကာမူမိမိလို
ခ်င္ေသာအေနအထားကိုေရာက္ရန္
ခက္ခဲမည္။ယခုမိမိအားခ်စ္ေရးဆိုေသာကိုေမာင္မွာစတိုးဆိုင္ပိုင္ရွင္၏
တစ္ဦးတည္းေသာသားျဖစ္ေနသည္
လက္မဲ့ထက္လက္ရွိကအေရးႀကီး
သည္ဆိုေသာေၾကာင့္ကိုေမာင္ကို
လည္းႀကိဳးရွည္ရွည္ႏွင့္လွန္ထား
လိုက္သည္။
ကိုမိုးသည္ေန႔လည္ေန႔ခင္း၌
မိမိတို႔ရပ္ကြက္လာေလ့မရွိသျဖင့္
ကိုမိုးသိရန္မလြယ္ေပ။အကယ္၍
ကိုမိုးသိလွ်င္လည္းျငင္းႏိုင္ေသး
သည္။ယခုကိုမိုးအားလိုခ်င္သည့္
အရာမ်ားပူဆာၿပီးကိုမိုးတိုက္ခန္းကိုလိုက္ခဲ့သည္။တိုက္ခန္းေရာက္က
ကိုမိုးမွသူလိုခ်င္သည့္အရာကိုခ်ိဳ
သာစြာေတာင္းေတာ့သည္။ထိုအခါက်ေတာ့လည္းခက္မာေပးရျပန္
သည္။ ဒီလိုနဲ႔ေလးခါေလာက္ကိုမိုးနဲ႔
အတူေနမိတယ္။ကိုမိုးနဲ႔အတူေနၿပီး
ေပမယ့္ခက္မာရဲ႕စိတ္ကကိုမိုးမရွိတဲ့
အခ်ိန္မွာဟိုတစ္ေယာက္ကိုလက္ခံ
စကားေျပာတယ္။ဒီလိုနဲ႔တရက္မွာ
ေ႐ႊတိဂုံဘုရားကိုညီမေလးကိုေခၚ
ၿပီးကိုေမာင္ကားႏွင့္လိုက္သြားခဲ့
သည္။အိမ္ျပန္ေရာက္ေတာ့ညကိုး
နာရီရွိေနသည္။ညီမေလးကအိမ္
ထဲဝင္သြားေတာ့ခက္မာကကိုေမာင္
ကိုႏႈတ္ဆက္ရာကိုေမာင္ကခက္မာ
ကိုဖက္ၿပီးနမ္းသည္။ေရွာင္ခ်ိန္မရလိုက္ေပ၊အတင္းအၾကပ္ႀကီးျငင္း
ဆန္လို႔လည္းမျဖစ္ေပ။ခါတိုင္းျပ
သနာမရွိေပမယ့္ယေန႔ညမွရင္ထိတ္
သည္။တစ္စုံတစ္ေယာက္မိမိအား
ေစာင့္ၾကည့္ေနသည္ဟုထင္မိသည္။
စိတ္တို႔မလုံမလဲျဖစ္ေနသည္။ကို
ေမာင္ျပန္သြားမွပတ္ဝန္းက်င္ကို
ေသခ်ာၾကည့္မိသည္။ေမွာင္ရိပ္၌
မိမိအားေစာင့္ၾကည့္ေနသူရွိမွန္းသိ
လိုက္သည္။ထိုသူမိမိထံေရာက္လာ
ေသာအခါကိုမိုးျဖစ္မွန္းသိလိုက္ခ်ိန္
တြင္
“ဟင္ ကိုမိုး”
“ေပ်ာ္ခဲ့ရဲ႕လား”
“အင္းေပ်ာ္ခဲ့ပါတယ္”
ဒီအေနအထားေရာက္မွေတာ့ဒီလို
ပဲေျဖရေတာ့မည္။
“တစ္ဘဝလုံးေပ်ာ္ႏိုင္ေစခက္ခက္”
“ရွင္”
“ငါနင့္ကိုခ်စ္ခဲ့တယ္၊လူေတြေျပာ
ေနတဲ့ၾကားကခ်စ္ခဲ့တယ္။ဘဝတစ္
ခုလုံးစာရည္မွန္းခ်စ္ခဲ့ေပမယ့္နင္က
လုပ္ရက္တယ္၊ငါနင့္ကို႐ြံသြားၿပီ
ခက္ခက္၊ငါနဲ႔မပတ္သက္နဲ႔ေတာ့”
“ဘာေျပာတယ္၊နင္ နင္ ငါ့ကို
လုပ္သြားၿပီးမွ”
“ဟုတ္တယ္၊နင္ငါ့ေနာက္ကြယ္မွာ
ဖင္မသရမ္းရေအာင္ငါလုပ္ခဲ့တာ၊
ဒါေပမယ့္ေမြးသေႏၶေသမွေပ်ာက္
တယ္ဆိုတာတကယ္ပဲ၊ဒီလိုလုပ္
ထားတာေတာင္နင္ကဖင္သရမ္းႏိုင္
ေသးတယ္ေႏွာ္”
“ဘာေျပာတယ္”
“ၾကားတဲ့အတိုင္းပဲ၊ဒီဘဲကိုရေအာင္
ယူၿပီးနင္ေပ်ာ္ေနလိုက္ပါ”
သူက်ေနာ့္ကိုျပန္မေျပာႏိုင္ခင္မွာပဲ
သူ႔ေရွ႕ကထြက္ခဲ့တယ္။အဲဒီေန႔ည
ပဲက်ေနာ့္တိုက္ခန္းကိုျပန္ခဲ့တယ္
“ေဟ့ေကာင္ျပန္မယ္”
“ဘာလို႔လဲဟ”
“ခက္ခက္မာဟိုေကာင္နဲ႔ပလူးေနတာ
ငါေတြ႕ခဲ့တယ္”
“ေဟ၊အဲဒါေၾကာင့္ေျပာတာအဲ
ေစာက္ေကာင္မကိုမႀကိဳက္ပါနဲ႔ဆို၊
လီးဘဲအခုေတာ့ခံရၿပီ”
“ဟုတ္တယ္ငါ့ေမာင္အမလဲတားမ
လို႔ပဲ၊ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ခုလိုျပတ္သြား
တာပဲေကာင္းပါတယ္”
“ဟုတ္ကဲ့အမ”
တိုက္ခန္းကားငွားျပန္ေတာ့က်ေနာ္
ကေအးေဆးေနသေလာက္ေဒါကန္
ေနသူကက်ေနာ့္သူငယ္ခ်င္းပါ။
သူငယ္ခ်င္းေဒါသကမေျပဘူး၊
ေနာက္တပတ္သူအကို႔အိမ္ျပန္ေတာ့
ခက္ခက္မာကိုကိုေမာင္ဆိုတဲ့လူနဲ႔
သူေတြ႕လိုက္ေၾကာင္း၊ကိုေမာင္
ထြက္သြားသည္ႏွင့္လိုက္ၿပီးရန္ေတြ႕
ခဲ့ေၾကာင္းေျပာရာ
“မင္းဘာေျပာခဲ့လဲ”
“ကိုေမာင္ကိုရေအာင္ယူေတာ့လို႔၊
အဲဒီလူမွနင္မရရင္နင့္ဘဝသြားၿပီလို႔’
“ဟားးဟားး”
“တကယ္ကြအဲေလာက္ဖင္သရမ္း
ေနရင္လဲဖာသည္ပဲလုပ္ေတာ့လို႔
ေျပာခ်င္တာ”
“ဟားးးဟားးေဟ့ေကာင္မင္းကိုငါတခုေမးၾကည့္မယ္”
“ဘာလဲကြ”
“မင္းငါ့မ်ားႀကိဳက္ေနသလားလို႔”
“ငါလိုး….#@&$*%”
“ဟားးဟားးး”
ေနာက္တလေနေတာ့အဲဒီရပ္ကြက္
ျပန္သြားေတာ့လူေတြကေျပာၾက
တယ္
“ေကာင္ေလးကိုသနားလိုက္တာ၊
သူအသည္းေတြကြဲေနရွာမွာ”
“ေအးသူအသည္းကြဲေနရင္နင္ျပန္
ဆက္ေပးလိုက္ေလ”
“ေအးဆက္ေပးခ်င္တာေပါ့၊
သူသာငါ့ျပန္ႀကိဳက္ရင္”
“မသာမေတာ္ေတာ္ယြေနတာ”
“ငါယြတာမဟုတ္ဘူး၊သူ႔ကိုၾကည့္ၿပီးငါသနားလြန္းလို႔ပါဟယ္”
“ေအးေႏွာ္သူ႔႐ုပ္ကေလးက”
“ဘာလဲနင္ပါႀကိဳက္ေနၿပီလား”
“မဟုတ္ဘူးဟ၊သူ႔႐ုပ္ကေလးက
သနားစရာေလးဟ”
“ဟုတ္တယ္၊အဲဒီေကာင္မသူ႔လိုလူ
နဲ႔ေတြ႕ရမွာမဟုတ္ဘူး၊တကယ့္
က်ားနဲ႔ေတြ႕ရမွာ”
“ဟုတ္တယ္”
က်ေနာ္သူတို႔ေျပာတာၾကားေတာ့
ရယ္ခ်င္သြားတယ္။က်ေနာ္ကက်ား
မဟုတ္ဘူး၊ေၾကာင္ေလးပါ၊သူတို႔ရင္
ခြင္ထဲထားရမယ့္ပူစီေၾကာင္ေလးပါ။ခက္ခက္မာတစ္ေယာက္မွာေတာ့
ကိုေဇာ္မိုးလိုလူ႐ိုး႐ိုးေအးေအးကို
ကစားၿပီးအသဲခြဲခဲ့တယ္လို႔မိမိအ
မည္မက်ေရးလူတိုင္းကိုေျပာေနရ
ေပမယ့္ရင္ထဲမွာေတာ့အခဲမေက်
ပါ။တကယ္ေတာ့မိမိကက်ားျဖစ္ၿပီး
ခံလိုက္ရတယ္ဆိုၿပီးေတြးမိတိုင္းအ
သဲနာရတယ္။အမွန္ကကိုေဇာ္မိုးဟာ
……….ပူစီေၾကာင္ေလးပါပဲေလ။

Leave a Reply

Your email address will not be published.