May 27, 2022

မွိန္းလုပ္တာ မႀကိဳက္ဘူး

လီးႀကီးက ထိပ္ဖူးႀကီးနီရဲေျပာင္တင္းကာ အရည္ၾကည္မ်ားေပက်ံေနသျဖင့္ စိုစြတ္ေခ်ာေမြ
့ေနသည္။ ထိုေၾကာင့္ သြယ္သြယ္၏ ေစာက္ပတ္ႏႈတ္ခမ္းသားႏွစ္ခုၾကားသို႔ အလြယ္တကူ ‘ ျပစ္ ’ ကနဲ ထိုးဝ
င္သြားသည္။ သြယ္သြယ္၏ ဖင္ကားကားႀကီးက တစ္ခ်က္တြန္႔ကနဲျဖစ္သြားရင္း ေစာက္ဖုတ္ႀကီးက တင္းကနဲ ခုံ
းထလာသည္။ သြယ္သြယ္ ေခါင္းေလး တစ္ခ်က္ခါယမ္းလိုက္သည္။

“ ႁပြတ္…စြပ္….စြပ္….”
“ အ….အား….”
“ သိပ္နာေနလား….”
“ အင္း….ဟင္း…”
မေန႔ညကမွစၿပီးခံဖူးသည့္ ေစာက္ပတ္က အခုဒုတိယညေရာက္လာေပမယ့္ လိုးၿပီးရင္း လိုးရင္းလုပ္ေနၾတာေ
ကာင့္ နာက်င္က်ိန္းစပ္ေနသည္။

“ ဒါဆို မနက္မွဆက္လုပ္မယ္ေလ….”
“ ဟင့္အင္း….ဝင္ေနၿပီပဲကြာ….ေျဖးေျဖးလုပ္….ေနာက္မွၾကမ္းခ်င္ၾကမ္းေပါ့….”
အားအင္ခ်ိနဲ႔ေသာ သြယ္သြယ္၏ ေလသံေလးက အိမ္ေထာင္ဦး ဒုတိယည၏ ဂီတသံစဥ္ေလး ျဖစ္ေနသည္။ အထဲ ကို
တစ္ေခ်ာင္းလုံးဝင္ေနၿပီ။ အရည္ၾကည္ေတြက ႐ႊဲကနဲ ႐ႊဲကနဲ ထြက္လာေနသည္။ ေစာက္ဖုတ္အုံတစ္ခုလုံး၏ အျပ
င္ဖက္ ေရာ အတြင္းဖက္မွာပါရွိသည့္ ႂကြက္သားေတြ အသားစိုင္ေတြက တေျဖးေျဖး မာက်စ္ကာ ေဖာင္းထလာၾကျပ
ီ။ ဒီအေျခအေန တြင္ ဘယ္လိုလုပ္ၿပီး ရပ္လိုက္လို႔ျဖစ္မလဲ။ သြယ္သြယ္မွာ ဒီအခ်ိန္တြင္ အလိုးရပ္လို
က္မည့္ဒဏ္ကို မခံႏိုင္ပါ။

“ သြယ္ သိပ္နာေနမွာစိုးလို႔ပါ….”
“ လုပ္မွာလုပ္ကြာ စကားေျပာမေနနဲ႔….”
ေစာက္ေခါင္းထဲတြင္ ၿငိမ္၍စိမ္ထားေသာ လီးေခ်ာင္းပူပူမာမာႀကီးကို အျမန္ဆုံးျပန္၍ လႈပ္ရွားေစခ
်င္ေနသည္။ တင္း ေနေသာ ဖင္ႀကီးမွာ ဝင္း၍ေဖြးေနသည္။ ထိုဖင္ႀကီးႏွစ္ျခမ္းၾကားမွ ျပဴးၿပီးထြက္ေနေသ
ာ ေစာက္ဖုတ္ႀကီးမွာ ေယာက္်ားလက္ ခုပ္တစ္ခုစာမွ် ဖူးထြက္ေနသည္။ ခါးေလးကို စုံကိုင္၍ လီးကို တစ္
ခ်က္ခ်င္း ဆြဲဆြဲႏႈတ္ကာ လိုးေပးသည္။
“ ႁပြတ္….ႁပြတ္…ဖြတ္….ႁပြတ္….”
“ အင့္….အင္း…..ဟင္း…..အ….အ….အင္း…..”
“ သြယ္သြယ္ နာေသးလား….”
“ တေျဖးေျဖးေပ်ာက္လာၿပီ….လုပ္….အကို႔ သေဘာက်သာလုပ္ေတာ့….”
“ ႁဗြတ္….ႁပြတ္…စြပ္….ဖြတ္….”
“ အင့္….အမေလး….ေလး…အကိုရယ္….”
သြယ္သြယ္၏ ဖင္ႀကီးေရွ႕တိုးေနာက္ငင္ႏွင့္ လုပ္ေပးလာသည္။ အရည္ၾကည္ေလးေတြက ပထမေခ်ာ္ခြၽတ္ေခ်ာေ
မာ ေနရာမွ အထဲတြင္ တေျဖးေျဖးေစးထန္းလာသည္။ ႏွစ္ေယာက္စလုံး အေက်နပ္ႀကီး ေက်နပ္မိေနၾကသည္။
* လင္မယားညားတာမွ ေျခာက္လမျပည့္ေသး။ သိန္းေအးက အလုပ္ျဖင့္ န ယ္သို႔ဆင္းသြားသည္။ သိန္းေအး အလုပ္ က အေဆာက္အဦး ေဆးသုတ္သည့္ ကန္ထ႐ိုက္။ သူငယ္ခ်င္းတစ္ေယာက္ႏွ င့္ အတူတြဲလုပ္သည္။ နယ္တြင္ တိုက္သုံးလုံး လက္ခံထားသည္။ အေဆာက္အဦးအျပင္ဘန္းသာမက အတြင္းဖက္နံရ ံၾကမ္းခင္း၊ အခန္းစီး မ်က္ႏွာက်က္ေတြပါ တစ္တိုက္ လုံး လက္ခံထားေတာ့ အနည္းဆုံး ေျခာက္လေလာက္ၾကာ မည္။ ဒီေတာ့ သြယ္သြယ္ တစ္ေယာက္ထဲ အိမ္တြင္ေန၍ မျဖစ္ ေတာ့။ အမျဖစ္သူတို႔ အိမ္သို႔ေျပာင္း၍ေနခဲ့ ရသည္။ သြယ္သြယ္၏ အမ ႏြယ္ႏြယ္က သာေကတ (၇) ရပ္ကြက္ထဲတြင္ေနသည္။ သူ႔ေယာက္်ား ကိုစိုးက လိုင္းကားဒ ႐ိုက္ဘာ။ သားသမီးမရွိေတာ့ ဆယ္ေပအိမ္ေလး တစ္လုံးကို အပိုင္ဝယ္၍ေနႏိုင္ခဲ့သည္။ အရင္က သြယ္သြယ္မွ ာ အမျဖစ္သူႏွင့္ အတူေနခဲ့ရာမွ သိန္းေအးႏွင့္ အိမ္ေထာင္က်ၿပီး အိမ္ခြဲဆင္းသြားတာျဖစ္သည္။ ဒီေတာ ့ ပတ္ဝန္းက်င္းက သြယ္သြယ္အဖို႔ စိမ္းမေနပါ။ မိတ္ေဆြအေပါင္းအသင္း အိမ္နီးခ်င္းေတြနဲ႔ သြယ္သြယ္ ေနေပ်ာ္ပါ သည္။ ဒါေပမယ့္ အိပ္ယာဝင္ခ်ိန္တြင္ေတာ့ လင္ျဖစ္သူကို သတိရလွသည္။ ဟိုတုန္းက အေၾကာင္းေ တြကို ျပန္ေတြးၿပီး သတိရေနတတ္သည္။ သြယ္သြယ္ စိတ္ကူးယဥ္ေတြးေတာမိေနတာက မဆုံးေသး။ အခန္းထဲမွ အျမ ဖစ္သူတို႔လင္မယား၏ အသံက သဲ့သဲ့ထြက္၍လာသည္။ “ ႁပြတ္….ႁပြတ္….စြပ္….စြပ္….ဘြပ္….ျပစ္….” “ အင့္….အင့္….အင့္….အင့္…” အိမ္ေလးက ၿငိမ့္ကနဲ သိမ့္ကနဲခါယမ္း၍ တကြၽီကြၽီျမည္ေနသည္။ “ ေျဖးေျဖးပါဆို ကိုစိုးကလဲ….”

“ ေျဖးေျဖးလုပ္ရတာ အားမရဘူးဟ….” “ အျပင္ဖက္မွာ သြယ္သြယ္ရွိတယ္….” “ သူလည္း အိမ္ေထာင္က်ေနၿပီပဲကြာ….သူအပ်ိဳတုန္းက ငါအသံမျမည္ေအာင္ ႀကိတ္လုပ္ခဲ့တာပဲ….ခုေ တာ့ မတားပါနဲ႔ကြာ….” “ ႁပြတ္….ႁပြတ္….စြပ္….စြပ္….ႁပြတ္….ႁပြတ္….” “ အင့္….အင့္….အင့္….” ႏြယ္ႏြယ္ႏွင့္ ကိုစိုးတို႔ အသံက ခပ္အုပ္အုပ္ေျပာေနေသာ္လည္း သြယ္သြယ္မွာ သူတို႔အသံေတြကို သဲ သဲကြဲကြဲၾကား ေနရသည္။ သြယ္သြယ္ သက္ျပင္းေလးတစ္ခ်က္ခ်၍ ထဘီေလးကို ဆြဲလွန္ကာ လက္ကေလးတစ္ဖက္က အရည ္ေလးေတြ စိမ့္ထြက္ေနေသာ ေစာက္ဖုတ္ေလးကို ႐ြ႐ြေလး ပြတ္ေပးေနမိသည္။ စိတ္ထဲတြင္ ဝမ္းနည္းသလိုလည္း ခံစားေနရသည္။ “ ႁပြတ္….ႁပြတ္….ဖြတ္…ဖြတ္….” “ အင္း….ဟင္း….အင့္…ဟင္း….ဟင္း….ေကာင္းလိုက္တာ ကိုစိုးရယ္….ဟင္း….ဟင္း….” မေအာင့္ႏိုင္ မအီးႏိုင္ဘဲ ညီးတြားလိုက္ေသာ အမျဖစ္သူ ႏြယ္ႏြယ္၏ ညီးတြားသံ ေနာက္ဆုံးစကားရပ္က သြယ္သြယ္ ကို အိပ္ယာထဲမွ ေငါက္ကနဲ ထထိုင္သြားေစသည္။ တဆက္ထဲ သြယ္သြယ္ ျခင္ေထာင္ကို မ၍ ထြက္လို က္သည္။ အိမ္က ဆယ္ေပအိမ္ျဖစ္ၿပီး အိမ္ေရွ႕ခန္းႏွင့္ အတြင္းဖက္ကို ဝါးထရံျခား၍ကာထားသလို ေနာက္ေဖ းမီးဖိုေခ်ာင္ႏွင့္လည္း ဝါးထရံျခား ၍ ကာထားသည္။ သြယ္သြယ္ အိပ္တာက မီးဖိုေခ်ာင္ေခါင္းရင္းပိုင္ းဖက္တြင္ျဖစ္သည္။ ေျခရင္းဖက္တြင္ ဝင္ေပါက္ထြက္ ေပါက္တစ္ခုရွိ၍ ထိုဝင္ေပါက္ထြက္ေပါက္၏ အျပင္ဖက္ တြင္ ငါးေပပတ္လည္ခန္႔ အဖီေလးထိုး၍ မီးဖိုရွိသည္။ ျခင္ေထာင္ထဲမွ ထြက္လာၿပီးသည္ႏွင့္ သြယ္သြယ္မွ ာ မီးဖိုေခ်ာင္ႏွင့္အတြင္းဖက္ ပိုင္းျခားကာထားေသာ ထရံနားသို႔ ကပ္၍ တစ္ဖက္သို႔ ေခ်ာင္းၾကည့္လို က္သည္။ အိမ္ေရွ႕ခန္းတြင္ထြန္းထားေသာ ႏွစ္ေပမီးေခ်ာင္း၏ အလင္းေရာင္က သူမ၏အမ ႏြယ္ႏြယ္တို႔ အိပ္ ခန္းထဲသို႔ လင္းလင္းခ်င္းခ်င္း ဝင္ေရာက္လ်က္ရွိသည္။ ျမင္လိုက္ရသူ သြယ္သြယ္သည္ ေသြးသားေတြ ေသာင ္းက်န္းေနသည့္အၾကားကပင္ မ်က္စိရွက္သြားသည္။ ကိုစိုးေရာ ႏြယ္ႏြယ္ပါ ႏွစ္ေယာက္စလုံးတြင္ အဝတ္အစာ းမရွိၾကေပ။ ႏြယ္ႏြယ္က အိပ္ယာေပၚတြင္ ခႏၶာကိုယ္အေပၚပိုင္းကို ျပားေနေအာင္ဝပ္၍ ဖင္ပူးေတာင္းေထာင္ေပးထာျး ပီး ကိုစိုးက ေနာက္မွေန၍ သူမ၏ ဖင္သားႀကီးႏွစ္ခုကို လက္ႏွစ္ဖက္ျဖင့္ ပိုင္ပိုင္ႏိုင္ႏိုင္ဆုပ္က ိုင္ကာ ေဆာင့္ေဆာင့္လိုးေနသည္။ ေနာက္ သို႔စူထြက္ေနေသာ ေစာက္ဖုတ္ေဖာင္းေဖာင္းႀကီးထဲသို႔ လီးႀကီ းအရည္တ႐ႊဲ႐ႊဲျဖင့္ ဝင္လိုက္ထြက္လိုက္ျဖစ္ေနေသာေနရာကို အေသအခ်ာၾကည့္လိုက္မိရင္း သြယ္သြယ္ အသက္ေ အာင့္လိုက္မိကာ တစ္ကိုယ္လုံး ၾကက္သီးျဖန္းကနဲထသြားမိသည္။ အိမ္ ေထာင္သည္ဘဝေရာက္လို႔ ကိုယ္ကိုယ္ တိုင္ အလိုးခံခဲ့ရေပမယ့္ ဒီလိုေယာက္်ားႏွင့္ မိန္းမ ပယ္ပယ္နယ္နယ္လိုးေနၾကတာမ်ိဳး ကို သြယ္သြယ္ တစ္ခါမွ မျမင္ဘူးခဲ့ေပ။ အျမင္ဆန္းသေလာက္ ကာမမီးရွိန္ကလည္း ငယ္ထိပ္ထိေရာက္လာသည္။ ဒူး ေထာက္၍ ထ ိုင္လိုက္ကာ သြယ္သြယ္သည္ ေပါင္ႏွစ္လုံးကို ခ်ဲလိုက္ၿပီး ထဘီကို လွန္တင္ကာ သူမ၏ လက္ကေလးက ေစာက္ ပတ္ေပၚသို႔ျပန္၍ေရာက္သြားျပန္သည္။ “ ႁပြတ္….ဖြတ္….စြပ္….စြပ္….ဖြတ္….ေဆာင့္စမ္းပါ…..လုပ္စမ္းပါ….ကိုစိုးရယ္… .နာနာေလး….အင္း….ဟင္း…ဟင္း …အင္း….” ေစာေစာက ေျဖးေျဖးလုပ္ပါဆိုခဲ့ေသာ ႏြယ္ႏြယ္မွာ အခုပြဲၾကမ္းလာၿပီ။ ကိုစိုးကလည္း အႀကိဳက္ေတြ႕သ ြားသည္။ တင္သားႀကီးႏွစ္ဖက္ကိုကိုင္ထားေသာ သူ၏ လက္ႏွစ္ဖက္က ႏြယ္ႏြယ္၏ ခါးေပၚေရာက္သြားၿပီး ခါးေ လးကို ေသေသခ်ာခ်ာ လက္ႏွစ္ဖက္ျဖင့္ ညႇပ္ကိုင္ကာ သူ၏လီးေခ်ာင္းႀကီးကို တဆုံးနီးပါး ထုတ္ထုတ္ၿပီး အားရပါးရ ေဆာင့္ေတာ့သည္။ “ ႁပြတ္….ဖြတ္….စြပ္….စြပ္….ဖြတ္….ႁပြတ္….” “ အင္း….ဟင္း….ေကာင္းလိုက္တာ ကိုစိုးရယ္….ဟင္း….ဟ

င္း….ဘယ္လိုေကာင္းမွန္းမသိဘူး.. ..ဟင္း….ဟင္း….. ဟင္း….” တမိုက္ေလာက္ရွိေသာ လီးတန္တုတ္တုတ္မဲမဲႀကီးက အလိုးခံေနေသာ အမျဖစ္သူ ႏြယ္ႏြယ္၏ ေစာက္ဖုတ္ထဲသု ိ့ အားရပါးရလိုးေဆာင့္ရင္း သူမ၏ ေသြးသားေတြကိုသာ ထိုးဆြေနတာမဟုတ္။ ၾကည့္ေနေသာ သြယ္သြယ္၏ တစ္ကိ ုယ္လုံးရွိ ေသြးသားေတြကိုလည္း အျပင္းအထန္ ထိုးဆြေနေလသည္။ အရည္ၾကည္ေတြ ဆက္တိုက္ထြက္ေနေသာ ေစာက္ ေခါင္းဝသို႔ သြယ္သြယ္၏ လက္ေခ်ာင္းေလးထိုးသြင္းမည္ျပဳၿပီးမွ သြယ္သြယ္၏ အၾကည့္က မီးဖိုေခ်ာင္ေျခ ရင္းဖက္သို႔ ေရာက္သြားသည္။ ညေနေစ်းမွ သူမကိုယ္တိုင္ဝယ္ခဲ့သည့္ ခရမ္းသီးမ်ားကို ေတြ႕လိုက္ရသည္။ သြယ္သြယ္ တစ္ဖက္ခန္းသို႔ တစ္ခ်က္ေခ်ာင္း ၾကည့္လိုက္ၿပီးမွ ခရမ္းသီးမ်ားရွိရာအနီးသို႔ ေလွ်ာက္ လာၿပီး ေဆာင့္ေၾကာင့္ထိုင္ခ်လိုက္ကာ အရွည္တစ္ထြာေက်ာ္ေက်ာ္ ေလာက္ႏွင့္ လုံးပတ္တစ္က်ပ္ခြဲလုံးေ လာက္ရွိေသာ ခရမ္းသီးတစ္လုံးကို ေကာက္ကိုင္လိုက္ၿပီး ေနာက္မွနံရံသို႔ ေက်ာမွီ၍ ခပ္ ေလွ်ာေလွ်ာေ လးထိုင္ကာ ေပါင္ႏွစ္ေခ်ာင္းကို ေထာင္၍ကားလိုက္ၿပီး ထဘီေလးကို လွန္တင္လိုက္ျပန္သည္။ ၿပီးေတာ့ အ ေမႊး ေလးေတြ ခပ္စိပ္စိပ္ေပါက္ေနေသာ ေစာက္ဖုတ္ေလးကို လက္ဖဝါးျဖင့္ သုံးေလးခါေလာက္ ပြတ္တိုက္ၿပီ းမွ ေစာက္ဖုတ္ႏႈတ္ ခမ္းသားႏွစ္ဖက္ကို အသာၿဖဲ၍ ခရမ္းသီးကို ေတ့လိုက္သည္။ “ အင္….ဟင့္….ဟင့္….” ခရမ္းသီးထိပ္ႏွင့္ ေစာက္ေစ့ေလးကို ထိုးေမႊရင္း သြယ္သြယ္ တစ္ကိုယ္လုံး ဆတ္ဆတ္တုန္သြားသည္။ ျ ပီးေတာ့မွ မ်က္လုံးစုံမွိတ္ကာ ခရမ္းသီးကို ေစာက္ေခါင္းထဲသို႔ တေျဖးေျဖးႏွဲ႔၍ သြင္းယူရင္း သြယ္ သြယ္၏ ပါးစပ္ေလးက ဟ၍ ဟ၍ လာ သည္။ သြယ္သြယ္လက္ထဲမွ ခရမ္းသီးကို ေစာက္ေခါင္းထဲသို႔ ဝင္ႏိုင္သေလာက ္ဝင္ေအာင္ သြင္းသည္။ “ ကြၽတ္….ကြၽတ္….ကြၽတ္….အဟင္း….ဟင္း….” သားအိမ္ဝသို႔ ခရမ္းသီးထိပ္ႏွင့္ထိ၍ က်င္ကနဲ ျဖစ္သြားေတာ့မွ အသြင္းရပ္လိုက္သည္။ တထြာသာသာရွိ ေသာ ခရမ္း သီးက အျပင္ဖက္တြင္ လက္သုံးလုံးခန္႔သာ က်န္ေတာ့သည္။ ခရမ္းသီးကို ေစာက္ေခါင္းထဲမွ တဝက ္ေလာက္ ျပန္ထုတ္လိုက္ ႏွင့္ လုပ္သည္။ ခရမ္းသီးကို ႐ိုး႐ိုးသြင္းတာထုတ္တာမဟုတ္ဘဲ လက္ျဖင့္ကိုင္ ထားရင္းက ခရမ္းသီးကို လွည့္၍ လွည့္၍ ေစာက္ေခါင္းထဲတြင္ ေမႊေမႊၿပီး သြင္းလိုက္ထုတ္လိုက္လုပ္ေနတ ာျဖစ္သည္။ ဒီအခ်ိန္တြင္ သြယ္သြယ္အား ေတြ႕ျမင္ရသူ မည္သူမဆို သြယ္သြယ္မွာ တဏွာႀကီးေၾကာင္း ေကာက္ ခ်က္ခ်မည္မွာ မလြဲဧကန္ျဖစ္ေလသည္။ “ စြပ္…စြပ္….စြပ္…..အင္း…အင္း….ဟင္း….ဟင္း…..” အရည္ေတြက ႐ႊဲသထက္႐ႊဲ႐ႊဲၿပီး ထြက္လာသလို သြင္းလိုက္ထုတ္လိုက္လုပ္ေနေသာ ခရမ္းသီးႀကီးကလည္း အဝ င္ အထြက္ သြက္လက္လ်င္ျမန္၍လာသည္။ “ စြပ္….ႁပြတ္….စြပ္….စြပ္…..အင္း….ဟင္း….ဟင္း…အင္း…..အင္း….ကြၽတ္….က် ြတ္….” သြယ္သြယ္မွာ အားမလိုအားမရျဖင့္ လွ်ာေလးကိုထုတ္၍ သူမ၏ ႏႈတ္ခမ္းေလးကို ယက္လိုက္ၿပီး ခရမ္းသီး ကို သြက္ သြက္ႀကီး အထုတ္အသြင္းလုပ္ေနသည္။ ခဏမွ်အၾကာတြင္ေတာ့ သြယ္သြယ္မွာ ေမးေၾကာေလးေတြ ေထာင္ထ လာေအာင္ အံကိုႀကိတ္လိုက္ၿပီး ခရမ္းသီးကို လက္ျဖင့္အေသအခ်ာဆုပ္ကိုင္၍ ခပ္ျပင္းျပင္းေလးငါးခ်က္ေ လာက္ ေစာက္ေခါင္းထဲသို႔ ထိုး စိုက္ကာ….“ အ….အ…အင္း….အီး….” ဟူေသာ မသဲမကြဲညီးသံေလးႏွ င့္အတူ တစ္ကိုယ္လုံး ေပ်ာ့က်သြားေလေတာ့သည္။ “ လူပ်ိဳႀကီး….ခုမွအိပ္ယာထလာသလား….” အသံၾကား႐ုံႏွင့္ မသန္းရီမွန္း ေဖတင္ သိလိုက္သည္။ လက္တစ္ဖက္က သြားပြတ္တံကိုင္ရင္း အိမ္ေရ ွ႔ေရစည္ေဘး သို႔ မ်က္ႏွာသစ္ရန္ဆင္းလာေသာ ေဖတင္ ေခါင္းရင္းအိမ္ဖက္သို႔ လွည့္ၾကည့္လိုက္သည္။ “ ဟုတ္တယ္ မသန္းရီေရ….အလုပ္ပိတ္ရက္မို႔ ေနျမင့္ေအာင္ အိပ္လိုက္တာ….ဟဲ….ဟဲ….” မသန္းရီစကားရွည္တတ္မွန္းသိ၍ မေျပာခ်င္ဘဲႏွင့္ ေဖတင္ ေသေသခ်ာခ်ာ ရွင္းျပလိုက္သည္။ ၿပီးေတ ာ့ ေဖတင္က သူမကိုလည္း စူးစူးရဲရဲၾကည့္လိုက္မိသည္။ ကေလးတစ္ေယာက္အေမ အသက္(၃၅)ႏွစ္ေလာက္ရွိၿပီျဖစ ္ေသာ မသန္းရီက ပါတိတ္တပတ္ႏြမ္းဝမ္းဆက္ေလးႏွင့္ လွခ်င္တိုင္းလွေနသည္။ လုံးႀကီးေပါက္လွလို႔ဆိုေရ လာက္ေအာင္ ခႏၶာကိုယ္က တလုံး တခဲႀကီးမဟုတ္ေသာ္လည္း စြဲမက္စရာေကာင္းေလာက္ေအာင္ေတာ့ အခ်ိဳးက် ဖြ႕ ံထြားလုံးတစ္စြင့္ကား၍ေနသည္။ သူ႔ကို ေဖတင္ စူးစူးရဲရဲၾကည့္ေနမွန္းသိ၍ မသန္းရီ မ်က္ႏွာရဲသြားသည ္။ “ သိပါဘူးေတာ္….လူပ်ိဳႀကီးေတြ ညဖက္ဘာေတြ အလုပ္ရႈပ္ေနမွန္းမွ မသိတာ….ဟင္း….ဟင္း….” “ သန္းရီကလည္းဟာ ေစာေစာစီးစီး လုပ္ၿပီ….” ေဖတင္ သူမထံမွ အၾကည့္ကိုလႊဲလိုက္ၿပီး ေရစည္ေပၚမွ ေရဖလားကို လွမ္း၍ကိုင္လိုက္သည္။ “ အမသန္းရီကလည္း က်မဦးေလးက ႐ိုးပါတယ္….အဲ့လိုမေျပာပါနဲ႔….ဟင္း…ဟင္း….” အဲ လာျပန္ၿပီတစ္ေယာက္။ ေဖတင္ ေျခရင္းအိမ္ဖက္သို႔ လွည့္ၾကည့္လိုက္သည္။ တီရွပ္အျဖဴေရာင္ေလးႏွ င့္ ထဘီအနက္ ေလးႏွင့္ ရယ္ႀကဲႀကဲလုပ္ကာ ရပ္ေနေသာ သြယ္သြယ္ကို ေတြ႕လိုက္ရသည္။ “ ေအး….ဟုတ္သားပဲဟာ….ညီးပဲ သန္းရီကို ၾကည့္ေျပာပါေတာ့….”

မိသြယ္….ညီးဘာသိလို႔လဲ….ဒီလူပ်ိဳႀကီးအေၾကာင္းကို ေနာက္မွငါေျပာျပမယ္လာ….သြားၾကမယ္ ….” “ အမ…ေစ်းျခင္းေတာင္းမပါဘူးလား….” “ ညီးကေရာ…” “ ဟင္း….ဟင္း…အမ ျခင္းေတာင္းထဲ ကပ္ထည့္မလို႔ ဝက္သားတစ္မ်ိဳးထဲဝယ္မွာ….” “ ေကာင္မေလးေနာ္….အေခ်ာင္ေတာ္ေတာ္လိုက္….ဟင္း….ဟင္း….ညီးလည္း မလြယ္ဘူး….” “ လာပါ အမရာ….ကြၽတ္ကြၽတ္အိတ္ဝယ္ၿပီး ထည့္ၾကတာေပါ့….” သူတို႔ႏွစ္ေယာက္ လမ္းမေပၚေရာက္သြားၾကလွ်င္ ေဖတင္က မသိမသာခိုး၍ၾကည့္လိုက္သည္။ သြယ္သြယ္ရဲ႕ အ လုံး အထည္ကလည္း မေသးလွပါလား။ သန္းရီေလာက္ကို ရွိေနသည္။ ေဖတင္၏ အေတြးက မဆုံးေသး။ သူ႔ထံသို႔ သမင ္လည္ ျပန္လွည့္ၾကည့္လိုက္ေသာ မသန္းရီ၏ မ်က္လုံးမ်ားႏွင့္ ဆုံမိလိုက္သည္။ ေဖတင္ သူမတို႔ကို ခို းၾကည့္ေနတာေတြ႕ေတာ့ မသန္းရီ မ်က္ႏွာၿပဳံးၿဖီးၿဖီးျဖစ္ၿပီး ျပန္လွည့္သြားသည္။ မသန္းရီ ေယာက္်ားေအာင္ခ်စ္က သေဘၤာက်င္းတြင္ အလုပ္လုပ္သည္။ သူတို႔တြင္ သမီးတစ္ေယာက္ရွိၿပီး ဒီႏွစ္ ဆယ္တန္းေျဖရမည္ျဖစ္သည္။ သားသမီးမရွိေသာ ေအာင္ခ်စ္၏ အမက အကုန္အက်ခံကာ ေဘာ္ဒါထားေပးထားသည ္။ ေအာင္ခ်စ္ အလုပ္က တစ္ပတ္မွ ႏွစ္ရက္ခန္႔သာ အိမ္ျပန္နားရသည္။ တစ္ေယာက္ထဲျဖစ္ေနေသာ မသန္းရီမွာ မိန္းမခ်င္း အေဖာ္မ်ားႏွင့္ သူမ၏အိမ္တြင္ တ႐ုံး႐ုံးျဖစ္လ်က္ရွိသည္။ မသန္းရီတို႔ ဒီအိမ္တြင္ေန လာတာ သူတို႔၏ သမီးေလးတစ္သက္ပင္ ၾကာခဲ့ၿပီျဖစ္ေတာ့ ေဖတင္ႏွင့္က ငယ္ေပါင္းႀကီးေဖာ္ေတြလို ေျပာမန ာဆိုမနာျဖစ္ေနသည္။ သြယ္သြယ္ဆိုေသာ ေကာင္မေလးကေတာ့ ႏွပ္ေခ်းတြဲေလာင္းကတည္းက ေဖတင္တို႔ ထိန္းလာတာျဖစ္သည္။ ေဖတင္ ့ အေမ ေဒၚေအးရွိတုန္းကဆိုလွ်င္ သြယ္သြယ္က ေဒၚေအး၏ လက္ကတုံးေတာင္ေမႊး။ အိမ္မွာလာၿပီး စားလိုက္၊ အိပ္လိုက္ လုပ္ေန႐ုံမက ေဒၚေအးဘယ္သြားသြား အေဖာ္အျဖစ္ သြယ္သြယ္ကပါတတ္သည္။ အခု ေဖတင့္အေမ ေဒၚေအ းဆုံးသြားတာ ေျခာက္ႏွစ္ေက်ာ္ၿပီ။ သြယ္သြယ္ပင္လွ်င္ အပ်ိဳႀကီးဖားဖားျဖစ္၍ အိမ္ေထာင္ပင္က်သြားျပ ီျဖစ္သည္။ ေဖတင္တို႔က သားအမိ ႏွစ္ေယာက္ထဲေနတာျဖစ္သည္။ အခု မိခင္ျဖစ္သူက မရွိေတာ့သည့္အခါ ေဖတင္ တစ္ေယာက္ထဲ ေနထိုင္ခဲ့တာျဖစ္ေလသည္။ ေဖတင္ အလုပ္က ဝပ္ေရွာ့ဆရာျဖစ္သည္။ အလုပ္ဆင္းသည့္ရက္တြင္ သူ ေဌးက ထမင္းေကြၽးသည္။ အလုပ္ပိတ္ရက္ဆိုလွ်င္ လမ္းထိပ္က ထမင္းဆိုင္မွာ စားသည္။ ဒါက တစ္ခါတစ္ရံမ်ဳ ိးမွသာ စားျဖစ္တာျဖစ္သည္။ မ်ားေသာအားျဖင့္ ေခါင္းရင္းအိမ္မွ မသန္းရီႏွင့္ ေျခရင္းအိမ္မွ ႏြယ္န ြယ္ႏွင့္ သြယ္သြယ္တို႔ အိမ္မွလည္း အလုပ္ပိတ္ရက္ဆိုလွ်င္ ထမင္းဟင္းမ်ား သူ႔တစ္ေယာက္ စာ လာပို႔တ တ္သည္။ ဆယ္ေလးငါးႏွစ္အတူတူေနလာၾကတာဆိုေတာ့ ခင္မင္ရင္းႏွီးမႈက ေဆြမ်ိဳးေတြလို ျဖစ္ေနၾကေလ သည္။ ေဖတင္ အိမ္ေပၚသို႔ျပန္ေရာက္၍ မ်က္ႏွာသုတ္ၿပီး ေဘးျပတင္းေပါက္ကို ဖြင့္လိုက္ေတာ့ သြယ္သြယ္တိ ု႔ အိမ္ကို ေတြ႕ လိုက္ရသည္။ ေဖတင္ မသန္းရီေျပာသြားေသာ “ ညက ဘာေတြအလုပ္ရႈပ္ေနမွန္းမွ မသိတာ…” ဆိုေသာ စကားကို အမွတ္ ရလိုက္သည္။ သူတို႔အိမ္ေတြက (၁၀)ေပအိမ္ေလးေတြျဖစ္ၿပီး တစ္အိမ္ႏွင့္တစ္အိ မ္က သုံးေပမွ်သာ ကြာျခား၍ ညလူေျခ တိတ္ခ်ိန္တြင္ တစ္ဖက္မွ ကိုစိုးႏွင့္ ႏြယ္ႏြယ္တို႔ ကဲၾကသည့္အ သံေတြက အတိုင္းသားၾကားေနရသည္။ ထိုအခါမ်ိဳးတြင္ ေဖတင္ မေနႏိုင္။ အိမ္ႏွစ္လုံးၾကားသို႔ဝင္၍ ေခ်ာ င္းတတ္သည္။ ဝါးထရံကာအိမ္ဆိုေတာ့ ေဖတင္အဖို႔ အေခြၾကည့္ရသည္ ထက္ပိုၿပီး ရွင္းရွင္းလင္းလင္းရွိလွ သည္။ ညတုန္းကေတာ့ ေဖတင္ ကံဇာတာ တက္လာသည္။ ႏြယ္ႏြယ္တို႔ လင္မယား ကာမစပ္ယွက္ေနတာတင္မက သြယ္သြယ္တ စ္ေယာက္ စိတ္ေတြထၿပီး ျဖစ္ခ်င္တိုင္းျဖစ္ေနပုံကိုပါ ေတြ႕ျမင္ခဲ့ရေလသည္။ အိမ္ႏွင့္ (၇)ေစ်း မိန္းမေျခလွမ္း (၁၅) မိနစ္ခန္႔သာ ေလွ်ာက္ရသည္။ မသန္းရီႏွင့္ သြယ္သြယ္တို႔ က ားမစီးေတာ့ဘဲ ခပ္ေျဖးေျဖးပဲ ေလွ်ာက္လာၾကသည္။ “ အမသန္းရီ…..ဦးေလး ေဖတင္အေၾကာင္း ေျပာမလို႔ဆို….” “ ေအာ္ ေအး….” “ ေျပာေလအမ…” “ ညီးကလည္းေအ…ေလာလိုက္တာ….ဘယ္ကစေျပာရမလဲလို႔ စဥ္းစားေနတာ….အင္း….ဒီလိုေအ့…အကိုေဖ တင္ က လူပ်ိဳႀကီးဆိုေတာ့ မိန္းမမရွိဘူး….” “ ဟြန္း….ဒါမ်ား အဆန္းလုပ္လို႔….” “ နားေထာင္စမ္းပါအုံးေအ….ညီးကလဲ….” “ ဆက္ေျပာေလ….နားေထာင္ေနတယ္….” “ ဟိုတစ္ေန႔က သူအလုပ္ကျပန္လာၿပီး ခဏေနေတာ့ ဒိုဘီကလာပို႔ထားတဲ့ သူ႔အဝတ္ေတြ ငါသြားပို႔တယ္… .အဲဒါ သူဘာလုပ္ေနတယ္မွတ္လဲ….” “ ဘယ္သိမွာလဲ….” “ ႏိုင္ငံျခားကလာတဲ့ ဝတ္လစ္စလစ္ပိုစတာႀကီးကိုခ်ိတ္ၿပီး အဲဒီေရွ႕မွာရပ္ၿပီး ဂြင္းထုေနတယ္… .” “ အယ္….သူကလည္း မေနႏိုင္ ဝယ္စားလိုက္ရင္ရတာပဲဟာ….” “ မိန္းမမရွိေတာ့ သနားစရာေပါ့ဟာ….” “ ဟီ…ဟိ….အမကလည္း ပါးစပ္က သနားေနတယ္….ထဘီခြၽတ္ၿပီး ဝင္သြားလိုက္ရင္ၿပီးေရာ….” “ ေသနာမေလး….လင္ရမွ ပါးစပ္က ၾကမ္းလာတယ္….ညီးသာဝင္သြား….” “ က်မကေတာ့ ဒါမ်ိဳးမႀကဳံေသးပါဘူး….” “ ေနပါအုံးေအ….ငါ့စကား ဘယ္ေရာက္သြားလဲမသိဘူး….ငါေျပာခ်င္တာက အဲ့ဒါမဟုတ္ဘူး….ငါေတြ႕လိ ုက္ရတဲ့ သူ႔ပစၥည္းႀကီး….” “ ေျပာစမ္း….ေျပာစမ္း….အမ ဘယ္လိုဟာႀကီးလဲ….” ျပာျပာသလဲေမးလိုက္ေသာ သြယ္သြယ္အား မသန္းရီက လွည့္၍မ်က္ေစာင္းထိုးလိုက္သည္။ “ ေျပာမွာေပါ့ေအ…..ညီးကလဲျဖစ္ေနလိုက္တာ….သူ႔ဟာႀကီးက သစ္သားျငဳပ္က်ည္ေပြ႕ႀကီးလား မွတ္ရတ ယ္ေအ…. နဲတာႀကီးမဟုတ္ဘူး….ငါျဖင့္ အဲဒါႀကီး ျမင္လိုက္ရၿပီး (၂)ရက္ေလာက္ အိပ္မေပ်ာ္ဘူး…. ” “ ဟိဟိ….အမကလည္း ျဖစ္ရတယ္…..ဟိဟိ….” “ ဟဲ့ မသန္းရီတို႔ ဒီမွာ ငါးၾကင္းခုတ္သားေတြရွိတယ္ေနာ္….” ေစ်းဝေရာက္၍ ေစ်းသည္တစ္ေယာက္က ဆီးႀကိဳေအာ္ေျပာလိုက္သံေၾကာင့္ သူမတို႔ႏွစ္ေယာက္ စကားစျပတ္သြ ား ၾကေလသည္။ * ဟင္းပန္းကန္ေလးကိုင္၍ သြယ္သြယ္ သူမ၏ အိမ္ေပၚမွ ဆင္းလိုက္သ

ည္ကို ေဖတင္ ေတြ႕လိုက္သည္။ သူ႔ဆီသို႔ သြယ္သြယ္လာေတာ့မည္။ အေပၚက ဝတ္ထားေသာ တီရွပ္အျဖဴေလးက ေစ်း
သြားတုန္းက တီရွပ္ေလးျဖစ္ေပမယ့္ အထဲက ေဘာ္လီကိုေတာ့ ခြၽတ္ထားပုံရသည္။ အိမ္ေပၚမွအဆင္း ႏို႔ႏွစ္
လုံးက ဗရမ္းဗတာခါရမ္းသြားသည္ကို ေတြ႕ျမင္လိုက္ရသည္။ ေအာက္ဖက္ကဝတ္ထားတာေတာ့ ေစ်းသြားတုန္းက ထဘီ
အနက္ေလးမဟုတ္ဘဲ အေရာင္လြင့္ပ်ယ္စပြင့္႐ိုက္ထဘီ အနီ ေရာင္ေလးကို ဝတ္ထားသည္။
ေဖတင္ မသန္းရီကိုေတာ့ တိုက္စစ္ဆင္ၿပီးၿပီ။ သြယ္သြယ္ကိုလည္း တိုက္စစ္ဆင္ရဦးမည္။ ေဖတင္ ေငါက
္ကနဲထ၍ အတြင္းခန္းဖက္သို႔ ဝင္လာလိုက္သည္။ ၿပီးလွ်င္ အခန္းထဲတြင္ ခ်ိတ္ဆြဲထားေသာ ဝတ္လစ္စလစ္ပုံ
ေရွ႕တြင္ ရပ္လိုက္ၿပီး သူ႔ ပုဆိုးကို ကြင္းလုံးခြၽတ္ခ်လိုက္သည္။ ေဖတင္က ညကသြယ္သြယ္တစ္ေယာက္ ျဖ
စ္ခ်င္တိုင္းျဖစ္ေနတာကိုေတြ႕ျမင္ခဲ့ရၿပီး ေနာက္ သြယ္သြယ္ကို အေတာ္လိုးခ်င္ေနတာျဖစ္သည္။ သြယ္သြ
ယ္ကို အခုေတြ႕လိုက္ရေတာ့ သူ႔လီးႀကီးက ေထာင္းကနဲ ေထာင္းကနဲ ထ၍လာသည္။ ပုဆိုးခြၽတ္ခ်လိုက္ၿပီးသည္
ႏွင့္ ေဖတင္က အိမ္ေရွ႕ခန္းႏွင့္ အတြင္းခန္း ဝင္ေပါက္ထြက္ေပါက္ဖက္ကို တေစာင္းေပး၍ သူ႔လီးႀကီးကိ
ု လက္တစ္ဖက္ျဖင့္ ဆုပ္ကိုင္လိုက္သည္။
သြယ္သြယ္အိမ္ေပၚသို႔ လွမ္းတက္လိုက္ေတာ့ ကိုေဖတင္ကို မေတြ႕ရ။ အသံျပဳမည္ႀကံလိုက္ၿပီးေတာ့မွ မနက္
က မသန္းရီေျပာသြားသည္ကို သတိရလိုက္ၿပီး လက္ထဲက ဝက္သားဟင္းပန္းကန္ေလးကို အိမ္ေရွ႕စားပြဲေပၚတင္လ
ိုက္ၿပီး ေျခသံမၾကားေအာင္ အတြင္းသို႔ဝင္သည့္အေပါက္နားကပ္၍လာၿပီး အထဲသို႔ ၾကည့္လိုက္သည္။
“ အာ….ဟာ….”
အမသန္းရီေျပာသည့္အတိုင္းပင္။ ဦးေလးေဖတင္၏ ပစၥည္းႀကီးက ျငဳပ္က်ည္ေပြ႕ႀကီးလား ေအာက္ေမ့ရသည္။
ဦးေလးေဖတင္က သူ႔ေရွ႕က ဝတ္လစ္စလစ္ပုံကိုၾကည့္ကာ သူ႔လီးႀကီးကို လက္တစ္ဖက္ျဖင့္ ဆုပ္ကိုင္ၿပီး
တစ္ခ်က္ျခင္း ဂြင္း တိုက္ေနသည္။ လီးႀကီးသာ ဧရာမျဖစ္တာမဟုတ္။ ေအာက္က ေဂြးအုမဲမဲႀကီးေတြကလည္း ေဖ
ာင္းတင္းလုံးတစ္ၿပီး နဲတာႀကီး မဟုတ္။ ပုဆိုးကို ကြင္းလုံးခြၽတ္ခ်ထားသျဖင့္ သူ၏ တုတ္ခိုင္ေတာင္
့တင္းလွေသာ ေပါင္တံႀကီးေတြကလည္း ႂကြက္သားအ ေျမာင္းေျမာင္းထ၍ ေနသည္။ သြယ္သြယ္၏စိတ္ေတြ ထိန္းမေရ
အာင္ထ၍လာသည္။ သြယ္သြယ္ မ်က္ေစ့ကိုမွိတ္ကာ အခန္း တံခါးကိုမွီၿပီး ထဘီကိုမ၍ လက္လွ်ိဳသြင္းၿပီး ေ
စာက္ဖုတ္ေလးကို ဖြဖြေလးပြတ္၍ေပးေနမိသည္။ သူမ၏ ရင္တစ္ခုလုံး ဘေလာင္ဆူေစကာ ရာဂစိတ္မ်ား ထႂကြေလာင
္ၿမိဳက္လာသည္။ အလိုးခံခ်င္စိတ္ေတြကလည္း ထိန္းမရေအာင္ ထ၍လာသည္။
ေဖတင္ ၿပဳံးလိုက္သည္။ သြယ္သြယ္က မသန္းရီထက္ပိုၿပီး ထန္သည္။ မသန္းရီတုန္းက ဒီလိုမ်ိဳးမဟုတ္
သူလုပ္ျပတာကို တဝၾကည့္ၿပီး တုန္တုန္ယင္ယင္ဆင္းျပန္ေျပးသြားသည္။ အခုေတာ့ သြယ္သြယ္က သူ႔ကိုပင္ ဂ
႐ုမထားေတာ့ေလာက္ေအာင္ စိတ္ေတြထေနၿပီ။
သြယ္သြယ္၏ ပါးျပင္ေလး ေႏြးကနဲတစ္ခ်က္ ခံစားလိုက္ရသည္။
“ ဟင္….ဦးေလး….”
“ လာ….ကုတင္ေပၚကို….”
“ ဟင့္အင္း….”
“ လာပါဆို…..အခ်ိန္ၾကာတယ္…..ခရမ္းသီးထက္ ပိုေကာင္းတယ္ဟ….သိလား…..”
သြယ္သြယ္ ရွက္စိတ္ေတြက ရာဂစိတ္ႏွင့္အၿပိဳင္ျဖာသြားသည္။ သြယ္သြယ္ငိုင္၍အသြား ေဖတင္က သူမကို
ေပြ႕၍ ကုတင္ေပၚတင္လိုက္သည္။ ေဖတင္၏ လီးႀကီးက တရမ္းရမ္းျဖစ္ေနသည္။ သြယ္သြယ္ မ်က္လုံးစုံမွိတ္ထာ
းလိုက္သည္။ ေဖတင္က သူမ၏ ထဘီကိုလ်င္ျမန္စြာ ဆြဲခြၽတ္ပစ္လိုက္သည္။ ရိတ္ထားပုံရၿပီး ျပန္ေပါက္ကာစ
အေမႊးငုတ္တိုေလးမ်ားျဖင့္ ေစာက္ဖုတ္အထက္ဆီးခုံဝင္းဝင္းေလးကို လီးထိပ္လုံးလုံးႀကီးျဖင့္ ပြတ္သ
ပ္ေပးလိုက္သည္။
“ အ….အ….”
သြယ္သြယ္ တြန္႔ကနဲ တြန္႔ကနဲျဖစ္သြားသည္။ အကြဲေၾကာင္းေလးၾကားသို႔ လီးထိပ္ကို ခပ္ဖိဖိေလးစိုက
္ၿပီး အထက္ ေအာက္စုံခ်ီဆန္ခ်ီ ဆြဲေပးလိုက္သည္။ သြယ္သြယ္၏ ေပါင္ႏွစ္လုံး ကားခနဲျဖစ္သြားသည္။ လီ
းတန္ႀကီးကို ခါးလည္မွကိုင္ၿပီး ေစာက္ပတ္ေအာက္ဖက္နားရွိ အလိုးခံသည့္အေပါက္သို႔ ႏွစ္သြင္းဖိခ်လိ
ုက္သည္။ သြယ္သြယ္ထံမွ ‘ အူး ’ ကနဲ အသံတစ္ ခ်က္ထြက္လာၿပီး ေကာ့တက္သြားသည္။ ေဖတင္က သြယ္သြယ္၏ တီ
ရွပ္ေလးကို အေပၚသို႔လွန္တင္လိုက္သည္။ ေငါက္ကနဲ ေငါက္ကနဲ က်စ္လစ္မာတင္းေသာ ႏို႔ႀကီးႏွစ္လုံး ထြ
က္ျပဴ၍လာသည္။ ျဖဴဝင္းေသာႏို႔အုံႀကီးမ်ားတြင္ အေၾကာစိမ္းႀကီးမ်ားက ယွက္သန္းေနသည္ကို ေတြ႕လိုက္ရ
သည္။ ႏို႔ႀကီးႏွစ္လုံးကို စုံကိုင္ကာ ဖြဖြေခ်ေပးရင္း မသိမသာေလးဆြဲကာ လီးကို ေျဖးေျဖးခ်င္းစိုက
္ခ်လိုက္သည္။
“ အိ….အိ….အ…..အ…..အီး…..”
လီးတန္ႀကီးက အရင္းထိဝင္သြားကာ ေဂြးအုႀကီးမ်ားက သြယ္သြယ္၏ ဖင္ဝကို ဖိကပ္မိေနသည္။ အေမႊးၾကမ္း
ႀကီး မ်ား၏ ယားက်ိက်ိအထိအေတြ႕ႏွင့္ ေစာက္ေခါင္းထဲသို႔ ဇိကနဲစိုက္ဆင္းလာေသာ လီးတန္ႀကီး၏ အေတြ႕အ
ရသာမ်ားေၾကာင့္ သြယ္သြယ္ ေလာကႀကီးကို ေမ့သြားကာ မ်က္ေတာင္မ်ားစင္းၿပီး တဟင္းဟင္းျဖစ္လာသည္။ ေဖ
တင္ သူ႔ကိုယ္ေပၚမွ စြပ္ က်ယ္ခ်ိဳင္းျပတ္ကို ေခါင္းမွဆြဲ၍ခြၽတ္လိုက္သည္။ ေဖတင္ ကိုယ္လုံးတီးျဖ
စ္သြားၿပီ။ ထို႔ေနာက္ လီးကို တဆုံးသြင္းကာ ဖိကပ္ စိမ္ထားၿပီး ႏို႔ႀကီးႏွစ္လုံးကို ငုံ႔၍စို႔သည
္။
“ ဟင္း….ဟင္း….ဟင္း…..အင္း….လုပ္…..လုပ္ေတာ့ေလ…..”
ေစာက္ေခါင္းထဲက လီးက ခဏၾကာေအာင္ ၿငိမ္ေနေတာ့ သြယ္သြယ္ မေနတတ္ေတာ့။ အဖ်ားကိုအေခါင္း ဝသို႔အတ
င္းထိုးထည့္ခိုင္းေလသည္။
ၿပီးပါၿပီ

Leave a Reply

Your email address will not be published.